"Η Αηδονόπιτα" ,Ισίδωρος Ζουργός


Ο Ισίδωρος Ζουργός ζωγραφίζει με λέξεις!


Ωραίος συγγραφέας!Μου μίλησε γι αυτόν μια φίλη,μιλάνε αρκετά στις βιβλιοπαρέες για το συγκεκριμένο βιβλίο.Επιτέλους το διάβασα και ομολογώ έχω απρόσμενα πολύ καλές εντυπώσεις σε μια φάση που η ελληνική λογοτεχνία δεν είναι στα πιο δημιουργικά της.
Ο Ζουργός χρωματίζει περίτεχνα στον καμβά του τα πρόσωπα, φανταστικά κι αληθινά, μιας πολύ δύσκολης και σκοτεινής εποχής.Το πόνημά του είναι πόνημα δύσκολο διότι τοποθετεί τους ήρωές του σε μια χρονική περίοδο, που δεν μας είναι οικεία και ίσως την έχουμε συνυφασμένη με βαρετές σχολικές γιορτές και εθνικές φανφάρες.
Με το δοκιμασμένο μεν αλλά έξυπνο πρόσχημα των επιστολών προς την παλιά αγαπημένη ο ήρωάς του, ο Αμερικανός φιλέλληνας Γκάμπριελ Θακερέι Λίντον, φτάνει πρώτα στην Νάξο, τον Ιανουάριο του 1822 και αρχίζει να περιγράφει σε μακροσκελείς επιστολές κομμάτια από την συγκλονιστική, προσωπική του διαδρομή κατά την μεγαλειώδη και άγνωστη, επιμένω, αυτή περίοδο του ελληνισμού με αποκορύφωμα την συμμετοχή του στην υπεράσπιση της πόλης του Μεσολογγίου και εντέλει στην ηρωική Έξοδο.
Βεβαίως ο συγγραφέας δεν αντιστέκεται στον πειρασμό να περιγράψει έναν έρωτα και να του δώσει μάλιστα αρκετή έκταση και πνοή, έναν έρωτα ανάμεσα στον Γκάμπριελ και στην Ελληνίδα κυρά, την άτυχη και όμορφη Λαζαρίνα. Όμως ο έρωτας είναι ένα παράλληλο συμβάν στην πορεία τους προς την Ελευθερία, το όποιο πάθος υπάρχει δεν τους κυριεύει, δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να είναι πιο ουσιώδες από το πάθος για την Ελευθερία και μάλιστα στην πιο ποιητική, τραγική , συγκλονιστική αναζήτηση που της έγινε ποτέ από άνθρωπο, στο Μεσολόγγι!

«Η Αηδονόπιτα » είναι ένα λογοτεχνικό διαμαντάκι που αξίζει να το προσέξουμε και να το ανασύρουμε από τον σωρό, να το διαβάσουμε προσεκτικά ,με αργούς ρυθμούς, αφήνοντας το συναίσθημα που μας κυριεύει να λειτουργήσει λυτρωτικά. Μέσα από τις σελίδες του σίγουρα θα αναζητήσουμε τον Διονύσιο Σολωμό και θα πιστέψουμε ξανά σε ό,τι μεγάλο και ωραίο συμβολίζει η Έξοδος, τόσο μεγάλο και ωραίο που τον ξεχωριστό, μεγάλο ποιητή τον ενέπνευσε βασανιστικά να συνθέσει χρόνια μετά τους Ελεύθερους Πολιορκημένους του.
Θα δούμε με τα μάτια του νου τον ποιητή και θ΄αναρωτηθούμε αν κι αυτόν τον γνωρίζουμε αλήθεια,  θα νιώσουμε την παρουσία του και θα βιώσουμε κι εμείς την αγωνία, τον πόνο και την λύτρωση της Εξόδου, όπως την βίωσε κι ο Σολωμός όντας ακόμα στην Ζάκυνθο το 1826 όταν ο απόηχος των κανονιών κι η μαυρίλα από την φωτιά έφταναν μέχρι το νησί του!

Σχόλια

  1. Λοΐζος3/5/10 18:42

    Καλή αρχή στο blog παιδιά.
    Προτείνω να γίνουν αναρτήσεις για όλα τα βιβλία που έχουμε διαβάσει,που να τις κάνει όχι μόνον η πολυάσχολη συντονίστριά μας αλλά και όποιος άλλος επιθυμεί.

    Λοΐζος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. georgepeppi4/5/10 16:06

    Καλημέρα.
    Δεν έχω έρθει στις συναντήσεις της λέσχης, λόγω απόστασης(ε, είναι λιγάκι μακριά η Γερμανία) αλλά παρακολουθώ τα διαβάσματά σας σχεδόν από την αρχή. Τώρα με το blog θα μοιράζομαι κι εγώ τις αναγνωστικές σας εμπειρίες πολύ καλύτερα αρκεί να μην διαβάζετε μόνον…. βαριά κουλτούρα…Όχι πλάκα κάνω, απλά ο Ντοστογιέφσκι
    με προβλημάτισε ως επιλογή μιας και την είχα καταβρεί με το ψάξιμο στα της σύγχρονης λογοτεχνίας και μπήκα στον πειρασμό να διαβάσω συγγραφείς, που δεν θα το αποφάσιζα από μόνος μου να τους αφιερώσω τον πραγματικά ελάχιστο χρόνο που έχω. Και ο Σταμάτης και ο Καλλιφατίδης και ο Ζουργός ήταν περιπτώσεις που άξιζαν τον χρόνο απόλυτα και θα διαβάσω και άλλα τους βιβλία.
    Θα ήθελα να «διαμαρτυρηθώ» για την ανάρτησή σου για την «Αηδονόπιτα»!
    Της διέθεσες πολύ λίγη από την προσοχή σου, με το τσιγκέλι, σε σχέση με την «Βίλα Κομπρέ», τα καλά τα λόγια! Θα μου επιτρέψεις λοιπόν να παραθέσω μια κουβέντα που εσύ η ίδια είπες αλλά δεν την έγραψες και στην ανάρτησή σου, ότι ο Ζουργός φαίνεται να γεφυρώνει με μαεστρία την τεράστια χρονική, και όχι μόνον χρονική, απόσταση των σημερινών Ελλήνων πεζογράφων με τους μεγάλους εκείνης της τρομερής γενιάς των Καραγάτση, Μυριβήλη, Τερζάκη….Μεγάλη κουβέντα είπες
    κι αν ακόμα την εννοείς έπρεπε να το υποστηρίξεις για να γίνει συζήτηση.
    Αυτά και πάντως το blog είναι καλή ιδέα.
    George Peppi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιώργο,χαιρετώ σε.
    Δεν μας είπες αν ήρθε επιτέλους η Άνοιξη στην Φρανκφούρτη γιατί τον Μάρτιο, που την καλωσορίζατε, τα δέντρα ούτε έναν κόμπο πρασινάδας δεν είχανε ακόμα...
    Λοιπόν και ο Χρήστος ο Γιανναράς σε μια κριτική του για το προηγηθέν "Στη Σκιά της Πεταλούδας" κάτι τέτοιο είχε πει και μάλλον το ίδιο θα ακούγεται από εδώ και πέρα από τους ολοένα και αυξανόμενους αναγνώστες του Ζουργού.Αλλά δεν παύει να είναι μεγάλη,πολύ μεγάλη κουβέντα,ναι,την υποστηρίζω ακόμα αλλά δεν θέλω να ακυρώσω συγγραφείς όπως η Αθηνά Κακούρη πχ που κινείται περίπου στα ίδια λογοτεχνικά χωράφια κι έχει δυό εξαιρετικά βιβλία στο έργο της,"Χαρταετός" και "Πριμαρόλια" οι τίτλοι.
    Ο Ζουργός καλύπτει γρήγορα τον χρόνο αναγνώρισής του και επαινείται από πολλούς πολύ πιο εύκολα ακριβώς γιατί τον βοηθάει και το ιστορικό σκηνικό δράσης των ηρώων του και η άκρως δοκιμασμένη,κλασσική τεχνική του.
    Έτσι στάθηκα περισσότερο στον Σταμάτη διότι νομίζω ότι αυτόν τον πυροβολούν πολύ άδικα οι σοβαροφανείς και διάφοροι δήθεν επειδή απλά δεν τον καταλαβαίνουν,επειδή, περισσότερο οι ίδιοι και σαφώς λιγώτερο έως καθόλου εκείνος, χρειάζονται ένα φόντο ιστορικό-έτοιμους χώρους και ίσως κι έτοιμους χαρακτήρες-για να κατανοήσουν τα μύχια ενός χαρακτήρα σ΄ένα βιβλίο.
    Θα το εξηγήσω αυτό όταν αναρτήσω τις σκέψεις μου
    για το "Σκότωσε Ό,τι Αγαπάς".Προς το παρόν σε χαιρετώ,νοιώθω κάπως περίεργα να είμαστε στην βιβλιοκοσμάρα μας,η ατμόσφαιρα στην Αθήνα λόγω των μέτρων είναι σκατά και προβλέπεται να γίνει χειρότερη,θεωρώ πολύ πρόστυχα αυτά που συμβαίνουν και σε βεβαιώνω ότι δεν ευθύνομαι ούτε εγώ,ούτε άλλοι πολλοί για την περιβόητη κρίση και ναι,είμαι κάθετα εναντίον του Δ.Ν.Τ και με απασχολεί αυτήν την χρονική περίοδο πιο πολύ από την λογοτεχνία το ότι οι δημοσιογράφοι είναι ίσως μεγαλύτεροι αλήτες από τους πολιτικούς και γίνεται ή μάλλον ακόμα δεν γίνεται χαμός κι έχουν στρέψει τον κόσμο-με τρομερά αντιδραστικές ιδέες- τον έναν εναντίον του άλλου,με τρελό μίσος κτλ κτλ...
    Έχω κείμενα για ένα σωρό βιβλία αλλά δεν έχω μυαλό συγκεντρωμένο να τα ξαναδώ,να τα στρώσω λιγάκι και να τα ανεβάσω.Θα γίνει κι αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος28/4/12 23:34

    λατρεμένο μυθιστόρημα,σπουδαίος συγγραφέας.παναγιώτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου