Αγαπητέ Φιοντόρ

Αγαπητέ Φιοντόρ, χτες στην συνάντηση της λέσχης μας είχες την τιμητική σου.Τα μέλη,όπως φάνηκε περίτρανα, είχαν διαβάσει όχι μόνο την συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο "Λευκές Νύχτες" που ήταν η επιλογή του μήνα αλλά και τον "Ηλίθιο" και το "Έγκλημα και Τιμωρία" και τους "Καραμάζοφ" και τους "Δαιμονισμένους" και...και...και!

Μερικοί σε ήξεραν απ΄έξω κι ανακατωτά,θυμόνταν διαλόγους, σκηνές, στιγμές...

Λάτρεις σου όλοι κι όλες απόλαυσαν όπως είπαν και τα διηγηματάκια αυτά,οι περισσότεροι τελικά προτιμούν την  μετάφραση  του Άρη Αλεξάνδρου,αλλά και η της Σίνου ήταν ενδιαφέρουσα.Κάναμε φοβερή συζήτηση για χίλια δυο,δεν έφτασε ο χρόνος βεβαίως παρά να ειπωθούν ελάχιστα,άλλοι συγκινήθηκαν,άλλοι έμειναν για μια ακόμα φορά-καθώς από τα νιάτα τους δεν σε είχαν ξαναπιάσει-άναυδοι από το ψυχοπεριγραφικό σου των ηρώων ξεσκόνισμα και την διαχρονική σου δύναμη,όσοι δεν σε έχουν καλοδιαβάσει θα σε ξαναπιάσουν με νέα διάθεση και άλλα πολλά.
Τι βραδιά κι η χτεσινή,τι να λέμε τώρα...

Σχόλια

  1. Αγαπητέ Φιοντόρ Ντ.
    η Βιβή μας δεν σου τα έγραψε όλα όσα ειπώθηκαν χτες για σένα.
    Οι σκοτεινοί σου ήρωες κι οι ατελείωτες περιγραφές
    των συναισθημάτων και των καταστάσεων στις οποίες
    τους στροβιλίζεις βασανιστικά, με κείνη την χειρουργική ακρίβεια
    και υπομονή που όμοιές τους κανένας άλλος εξαίσιος υπηρέτης
    της παγκόσμιας λογοτεχνίας δεν κατέχει τόσο καλά,
    δεν συγκινούν το ίδιο όλα τα μέλη της λέσχης μας...
    Κάποιοι, δυο όλοι κι όλοι είναι η αλήθεια, ψέλλισαν ότι δεν αντέχουν
    την ταπείνωση στην οποία υποβάλεις σχεδόν όλους τους ήρωές σου,
    την κατάθλιψη, την μιζέρια και το αργό σφυροκόπημα των ψυχών τους
    με κάθε πρόφαση. Αναρωτήθηκαν βέβαια πόσο αναγκαία λογοτεχνική συνθήκη συνιστά η εμμονή σου στα ανθρώπινα κουρέλια μιας εποχής που –και αυτή-σιγόβραζε και εγκυμονούσε μεγάλες, πολύ μεγάλες κοινωνικές ανατροπές που δεν φαίνεται στα έργα σου να σε απασχόλησαν τουλάχιστον όχι σε βάρος των ψυχαναλύσεων όλων αυτών των Ρασκόλνικωφ( του αγαπημένου σου ήρωα, που τον έβαλες να σκοτώσει ντύνοντας με ιδεολογικό μανδύα την πράξη του αλλά πάσχισες με κάθε τρόπο να μην αποκαλυφτεί) που έχεις σε κλώνους και παραλλαγές ξετυλίξει ως μικρές ή μεγάλες προσωπικότητες, που παραπαίουν περιφερόμενοι και βουτηγμένοι στην ανείπωτη καταχνιά των παθών, σε όλη σου τη συγγραφική παρακαταθήκη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Georgepeppi14/5/10 17:24

    Φίλοι,θεώρησα σωστό να παραθέσω την εργογραφία του για όσους σκοπεύουν να συνεχίσουν και σε άλλα του έργα.Προσωπικά το προτείνω διότι ακόμα κι αν έχει καποιος ενστάσεις η κλάση και η τεχνική του είναι απαράμιλλες.
    Μυθιστορήματα
    Ο φτωχόκοσμος (1846)
    Νιετόσκα Νιεζβάνοβα (1849)
    Το όνειρο του θείου μου (1859)
    Το χωριό Στεπαντσίκοβο και οι κάτοικοί του (1859)
    Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων (1860-1862)
    Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι (1861)
    Ο παίκτης (1866)
    Έγκλημα και τιμωρία (1866)
    Ο αιώνιος σύζυγος (1870)
    Οι δαιμονισμένοι (1871-1872)
    Ο ηλίθιος (1868)
    Ο έφηβος (1875)
    Αδελφοί Καραμαζώφ (1879-1880)

    Διηγήματα
    Ο σωσίας (1846)
    Ο κύριος Προχάρτσιν (1846)
    Μυθιστόρημα σε εννέα γράμματα (1847)
    Η σπιτονοικοκυρά (1847)
    Η γυναίκα ενός άλλου και ο άντρας κάτω απ’το κρεβάτι (1848)
    Το χριστουγεννιάτικο δέντρο και ο γάμος (1848)
    Λευκές νύχτες (1848)
    Πολζούνκωβ (1848)
    Μια αδύναμη καρδιά (1848)
    Ένας τίμιος κλέφτης (1848)
    Ο μικρός ήρωας (γραμμένο το 1849 και δημοσιευμένο το 1857)
    Μια αξιοθρήνητη ιστορία (1862)
    Σημειώσεις από το υπόγειο (1864)
    Ο κροκόδειλος (1865)
    Μπόμποκ* (1873)
    Μικρές εικόνες*(1873)
    Το παιδί στο δένδρο του Χριστού* (1876)
    Μια γλυκιά γυναίκα* (1876)
    Ο χωρικός Μάρεϊ* (1876)
    Η αιωνόβια* (1876)
    Το όνειρο ενός γελοίου* (1877)
    Ο λόγος για τον Πούσκιν (1880)
    ο τίμιος κλέφτης(1848)
    *Σημ. Δημοσιεύτηκαν μέσα από «Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα»

    Δοκίμια
    Χειμερινές σημειώσεις σε καλοκαιρινές εντυπώσεις (1863)

    Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα (1873-1877, 1880)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοΐζος14/5/10 19:22

    Μέσα απο την συζήτηση που έγινε στη λέσχη, σχετικά με τον τρόπο γραφής και το διαγραφόμενο χαρακτήρα του Ντοστογιέφσκι, μπορώ να καταλάβω γιατί υπήρξε πρότυπο συγγραφέα του δικού μας,
    του Καραγάτση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και να μην ξεχνάμε ότι έγραφε χωρίς πολλές πολλές τσιριμόνιες ήτοι δεν διόρθωνε,δεν ξανάγραφε,δεν ξαναματαδιόρθωνε και γενικά δεν το πιλάτευε ,όπως τους χαρακτήρες ,κάθε άλλο.Πού να προλάβει και σύζυγο κι ερωμένη και τυχερά παιγνίδια και όλα του τα πάθη ο θρησκευάμενός μας Φιοντόρ....
    Τον "Παίκτη" τον έγραψε σε 26 μέρες!Τα δούλευε βέβαια στο μυαλό τουφαντάζομαι,πρέπει να έβραζε το μυαλό του ακόμα και στον ύπνο του,μάλλον επειδή τα ζούσε,αυτά τα πρόσωπα που περνάνε στα έργα του ίσως είναι τα δικά του πολλαπλά πρόσωπα.Ξεκάθαρα τα είχε "δικά" του τα βιβλία του εξαρχής.
    Ο Φρόυντ έχει ασχοληθεί πάρα μα πάρα πολύ με τον Ντοστογιέφσκι.Κι όλοι μας με τον ένα ή άλλο τρόπο...
    Τον μισώ και τον λατρεύω τον Ντοστογιέφσκι...Δεν μπορώ να σταθώ στα αμιγώς λογοτεχνικά του κειμένου του,του ύφους του.Η πολιτική του άποψη,η φιλοσοφία,που είναι διάχυτη και εννοεί να την επιβάλει στον αναγνώστη τόσο μα τόσο επιδέξια χειριστικά με θυμώνει ακόμα πιο πολύ...Προφανώς ανοίγω θέμα διότι ήμουν ένας εκ των εχόντων ,αντιρρήσεις δεν είναι κατάλληλη λέξη,ας πούμε των εχόντων μεγάλο προβληματισμό για τον πολυλατρεμένο των απανταχού αναγνωστών συγγραφέα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λοΐζος15/5/10 14:45

    Ο Freud έγραψε ένα δοκίμιο " Ο Ντοστογιέφσκι και η Πατροκτονία" και είναι κριτικός απέναντι στον Ντοστογιέφσκι στον οποίο αποδίδει- λόγω του τεράστιου οιδιπόδειου που είχε ο τελευταίος με την μητέρα του και του "μίσους" προς τον αλκοολικό και τυραννικό του πατέρα-πολλά ενοχικά και βίαια κατά βάση συναισθήματα που διατρέχουν το έργο του.
    Παρά την κριτική του στάση όμως ο Φρόυντ λέει επίσης ότι το ογκώδες και πυκνό και σε γράψιμο και σε περιεχόμενο έργο του Ντοστογιέφσκι "Αδελφοί Καραμαζώφ" είναι ένα από τα ελάχιστα και απολύτως διαχρονικά,εφάμιλλο των Ελλήνων κλασσικών,έργα της ανθρωπότητας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου