«Η Αφή της Παλάμης σου», Ρέα Σταθοπούλου


Μυθιστόρημα που το είχα -αυθαίρετα- εντάξει στα εμπορικά και του συρμού αλλά με διέψευσε και το λέω αυτό με ικανοποίηση προσθέτοντας ότι υπηρετεί την λογοτεχνία, έχει ποιότητα και πράγματα να πει και πως κι εμείς καλά θα κάνουμε να ψάχνουμε λίγο περισσότερο πριν βγάλουμε λανθασμένα συμπεράσματα.



Σκέφτομαι ότι τα τελευταία χρόνια, καλώς ή κακώς, έχει γιγαντωθεί και μάλιστα πάρα πολύ όλη αυτή η εκδοτική πλημμυρίδα βιβλίων/προϊόντων από γυναίκες (συγγραφείς) για γυναίκες (αναγνώστριες)με εντελώς αναγνωρίσιμη την μανιέρα και επαναλαμβανόμενη την θεματολογία τους και ένα και μοναδικό το ζητούμενο: να περάσει καλά η αναγνώστρια μέσω του βιβλίου κι ακόμη καλύτερα η συγγραφέας μέσω των πωλήσεων.
Ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι κατ΄ανάγκην κακά,απλώς στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι καθόλου, μα καθόλου δεδομένη η ποιότητα και στην συνέχεια η επανάληψη φέρνει αναμάσημα των ιδεών, προχειρολογία στην δόμηση των χαρακτήρων και πολλές τεχνικές κακοτοπιές.
Το χειρότερο; Δεν μπορούμε να μιλήσουμε καν για λογοτεχνία αλλά για ένα σύστημα κατασκευής προϊόντων άμεσης κατανάλωσης σε μια κοινή αλυσίδα παραγωγής που περιλαμβάνει σε πακέτο ταινίες,σήριαλ, ρούχα(!),σχολικά και συναφή είδη (Χάρυ Πότερ για παράδειγμα,και σε τι δεν κυκλοφόρησε),που μπορεί μεν να αντιπροσωπεύει μιαν αντίληψη του τύπου "περνάω καλά" μα δεν αντιπροσωπεύει την Λογοτεχνία.

Το πράγμα δεν είναι απλό και η θεωρητικολογία περιττεύει.Άπειρες αναγνώστριες υποστηρίζουν σθεναρά το είδος "περνάω καλά",ας τους το δώσουν λοιπόν εκδότες και συγγραφείς αλλά εμείς,που ως λέσχη ανάγνωσης δεν καταδικάζουμε κανένα είδος,ψάχνουμε στον σωρό πολλές φορές να βρούμε εκείνες τις συγγραφείς που έχουν ποιοτική γραφή, γράφουν λιγότερο συχνά και γι αυτό πιο ώριμα και έχουν και κάτι να πουν ουσιαστικότερο από το να αραδιάζουν σε 600,700 σελίδες την μια κατάσταση μετά την άλλη εν είδει τηλεοπτικής σειράς και σε λίγους μήνες να εκδίδουν πάλι μια από τα ίδια. 

Με αυτά στο βάθος του μυαλού μου ξεκίνησα να διαβάζω ένα βιβλίο που το είχα  -αυθαίρετα-εντάξει στα εμπορικά του συρμού και το οποίο με ξάφνιασε ευχάριστα διότι ναι μεν είναι ένα ευκολοδιάβαστο (άλλη σύγχυση αυτό)και γιατί όχι δηλαδή,αλλά από κει και πέρα σαφώς υπηρετεί την λογοτεχνία, σαφώς έχει ποιότητα και άπειρα πράγματα να πει. Επιχειρώντας λοιπόν αναγνώσεις βιβλίων που έφερα στο Degas με την ετικέτα ευκολοδιάβαστα και είναι αυτές που θεωρούμε ότι επιλέγει το ευρύ, γυναικείο κατά βάση κοινό με γνώμονα και τον εκδότη, διάβασα το βιβλίο της Ρέας Σταθοπούλου, "Η Αφή της Παλάμης σου",του 2008 από τις εκδόσεις Ωκεανίδα και έχω να πω τα καλύτερα και να παρακαλέσω να μην μπαίνουν όλα τα βιβλία ενός οίκου στα ρομάντζα,αδικούνται και είναι κρίμα. 
Το γεγονός ότι είναι ένα βιβλίο μόλις 274 σελίδων και αυτές αποδεικνύονται υπεραρκετές για να συνθέσει η συγγραφέας μια ευφυή ιστορία,να την μοιράσει πολύ αρμονικά σε χρονικές περιόδους, να εντάξει τα γεγονότα με συμμετρία και ευρηματικότητα χωρίς να βγει ούτε φράση έξω από το βασικό της θέμα δείχνει τις τεχνικές δυνατότητές της,το ταλέντο της.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε λίγα λόγια για το περιεχόμενο (οι τίτλοι είναι των κεφαλαίων) :

  • Ακοή
  • Όσφρηση
  • Γεύση
  • Όραση
  • Αφή

Τέσσερις νέοι άνθρωποι, δυο αδέλφια και δυο άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες. Όλοι τους παγιδευμένοι σε μια ζωή που δεν είναι αυτή που ονειρεύτηκαν. Ο καθένας βρίσκει τον τρόπο του για να ξεφύγει. Ο Γιάννης κυνηγά μια χίμαιρα, ένα αινιγματικό γυναικείο πρόσωπο σε μια παλιά φωτογραφία. Η Αργυρώ διεκδικεί τον έρωτα της ζωής της. Η Αλεξάνδρα δίνει όση αγάπη έχει μέσα της στα ζώα, γιατί μόνο αυτά δεν πρόκειται να την πληγώσουν. Ο Αντώνης σφραγίζει κάθε δίοδο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο σβήνοντας μία μία τις αισθήσεις του, όλες εκτός από την αφή. Πως μπορείς να κρυφτείς απ' τον πόνο; Αν θωρακιστείς απέναντι σ' όσα σε τρομάζουν, μπορείς να βρεις την ευτυχία; Αρκεί άραγε ένα άγγιγμα για να ξυπνήσει τη χαμένη αγάπη σου για τον κόσμο; 

Θεώρησα έξοχο το εύρημά της -να σβήνει μια μία τις αισθήσεις του ήρωά της μετά από σοβαρά γεγονότα στην ζωή του και ύστερα από δική του επιλογή και προβληματισμό- μου άρεσε, μου φάνηκε έξυπνο και ευαίσθητο και μου έφερε βάζοντάς με στην θέση του κεντρικού χαρακτήρα μια συναισθηματική ταύτιση, από αυτές που δημιουργούν σειρά καλών συνειρμών και που επίσης λειτουργούν και ως αντίβαρο των διαλόγων τους οποίους γενικά δεν συμπαθώ.
Ωραίο είναι και το ίδιο το κείμενο, αισιόδοξο, αλληγορικό, κυλάει η ιστόρηση με συνέπεια και μέτρο και δημιουργείται μια στρωτή σειρά εικόνων στο μυαλό σου καθώς διαβάζεις. Δίνεις εικόνα,σχήμα και χαρακτηριστικά, αμέσως τα τέσσερα κεντρικά πρόσωπα ,περιμένεις ,έχεις ενδιαφέρον να δεις τι θα γίνει στην συνέχεια και παράλληλα δεν μειώνεται ούτε στο ελάχιστο η ποιότητα στην ροή του λόγου. Ταξιδεύεις δε κάμποσα χρόνια πριν σε μιαν Ελλάδα που ακόμα δεν έχει διαβρωθεί από την σημερινή ,ατελείωτη ηλιθιότητα της τηλεόρασης, συναντάς γειτονιές με ταπεινά σπίτια και οικογένειες που δεν έχουν πάρει δάνεια για να τα μετατρέψουν σε τζιπάρες και φύκια για μεταξωτές κορδέλες αλλά ζουν τις ταξικές και κοινωνικές διαφορές τους φιλτράροντάς τις μέσα από τον έρωτα, το πάθος, το μίσος, τον θυμό ,την προσδοκία, την ελπίδα.
Συναντάς μιαν Ελλάδα αγνή ακόμα,εκείνη των μεσαίων γειτονιών καμιά εικοσαριά χρόνια πριν που αναζητούσε με αγωνία, και δεν το έχει βρει ακόμα δυστυχώς, το πέρασμα σε ένα καλύτερο αύριο,πέφτοντας με τα μούτρα σε μιαν τρεχάτη που ερχόταν ψεύτικη χορτασίλα που ελάχιστοι την υποψιάστηκαν και ακόμα πιο λίγοι την απέφυγαν.

Η Ρέα Σταθοπούλου έχει καλή τεχνική και γλωσσική δεινότητα,διαθέτει μυθοπλαστική δύναμη και φαντασία,συνδυάζει ωραιότατα την ανάγκη του ευανάγνωστου με το αμιγώς λογοτεχνικό κείμενο και ανεπιφύλακτα σας προτείνω το όμορφο και ποιοτικό βιβλίο της .

Σχόλια

  1. Ανώνυμος4/1/13 15:27

    Αυτό το βιβλίο το αγόρασα 1 ευρώ σε κάποιο φιλανθρωπικό παζάρι και ήταν αναπάντεχα καλό. Συμφωνώ με όσα γράφετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ιωάννα30/6/14 15:04

    Η πολύ καλή Ρέα Σταθοπούλου είναι απόδειξη σαν άλλη μια περίπτωση που δεν έχει εκτιμηθεί όσο της αξίζει εξαιτίας του ότι εύκολα τα βάζουμε όλα σε ένα τσουβάλι.Δεν φταίμε όμως μόνο εμείς οι αναγνώστες,εμείς τι να πρωτοξεδιαλέξουμε;Για να ξέρουμε κάτι παραπάνω όπως εσείς πρέπει να ασχολούμαστε καθημερινά μόνο με τα βιβλία,να παρακολουθούμε τα πάντα.Όταν μπαίνω σε κεντρικά βιβλιοπωλεία απογοητεύομαι,συναντώ ένα χάος και τίποτα δεν είναι ενθαρρυντικό εκτός από τις χαμηλές τιμές,τίποτα δεν είναι ουσιαστικά βιβλιοφιλικό.
    Όσο για τα περιβόητα μικρά που οι ιδιοκτήτες τους διαβάζουν και ξέρουν...Έτσι νόμιζα κι εγώ αλλά πολλοί από αυτούς είναι απλώς επηρμένοι άνθρωποι,κρυφοέμποροι και αυτοί που παριστάνουν τους κουλτουριάρηδες και δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν και να προτείνουν σωστά ένα ευρύ φάσμα αναγνωστών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου