Να γράφει κανείς ή να μην γράφει;

Μπήκε λοιπόν σήμερα η Σοφία φουριόζα στο βιβλιοπωλείο κι εκτός από τα χρόνια πολλά για την ονομαστική μου γιορτή έκρινε σκόπιμο να μου τα «ψάλλει» κι ένα χεράκι.
Τι έχω εναντίον των βιβλίων των 700 σελίδων και τα αποκαλώ τούβλα, γιατί ετοίμασα για διάφορα βιβλία ολόκληρα κατεβατά με εγκωμιαστικά σχόλια ενώ κάποια άλλα δεν τα παρουσιάζω έστω ούτε αρνητικά, αφού δεν μου άρεσαν, αλλά τα φωτογραφίζω χωρίς να τολμώ να πω σε ποια αναφέρομαι κτλ.Ξεκινάω από το τελευταίο και δηλώνω ότι δεν έχω αυτοχριστεί σωτήρας της παιδείας κανενός
άρα το να βγω δημόσια ,σε ένα blog που το διαβάζουν οι της λέσχης κι άλλοι πέντε δέκα άνθρωποι και να θάψω ένα κακό για μένα βιβλίο,που όμως πουλιέται και διαβάζεται από κόσμο και κοσμάκη , που απεγνωσμένα ταυτίζεται μέσα στην μιζέρια του και στην κρίση τους με ό,τι σαβούρα-χαρακτήρα έχει έρθει στου συγγραφέα το κεφάλι, ε, αυτό δεν το θεωρώ ηθικό να το κάνω, όταν μάλιστα έχω αφιερωθεί, όσο δεν φαντάζεστε, σε ένα μαγαζί που….πουλάει βιβλία και εξ αιτίας αυτού μου συμβαίνουν καθημερινά σημεία και τέρατα…..Σημεία και τέρατα όχι μόνον από τους καταναλωτές-πελάτες-αναγνώστες αλλά και όλη την βιβλιοσχετική κατάσταση.

Ποιος σας είπε ότι εκτός από τον αδαή και ανεκπαίδευτο και βαθιά νυχτωμένο,φραγκοφονιά και χίλια δυο ακόμη αναγνώστη δεν μας ταλαιπωρούν οι αντιστοίχως αδαείς κι όλα τα παραπάνω εκδότες, συγγραφείς, μεταφραστές κτλ κτλ; Μεγάλο χάλι.
Τα φράγκα, φίλτατοι, μπαίνουν πάνω απ ΄ όλα, ελάχιστοι αγαπούν αγνά το βιβλίο και όλη η κατάσταση είναι χαοτική και εμπορευματοποιημένη όπως όλα εδώ στην Μπανανία!Μόνον αγγελικά πλασμένος δεν είναι ο κόσμος του βιβλίου.Και σε τελική με έχουν απογοητεύσει οικτρά οι ελληνάρες και το λέω.Λαός με ψηλά το κεφάλι είναι αυτό το συμπούρμπουλο γύρω που τα ξέρει όλα,κάνει τον μάγκα και τον πολύ έξυπνο,γκρινιάζει, γκρινιάζει, γκρινιάζει και τίποτα απολύτως πέρα από αυτό, αντιθέτως κατηγορεί ανερυθρίαστα και τους απειροελάχιστους, που δεν γουστάρουν άλλο να είναι ραγιάδες;

Τώρα, σχετικά με τα πολυσέλιδα μυθιστορήματα ,ναι, συνήθως τα βαριέμαι. Αν έχω πέσει μάλιστα και σε φλύαρο συγγραφέα, που πλατιάζει και ψάχνει αλλού γι ΄ αλλού το θέμα του και σκορπίζει την μυθοπλασία προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα,ε,ναι,σκυλοβαριέμαι.Και τα λεγόμενα ευπώλητα είναι κυρίως τέτοια κατασκευάσματα! Σκοπό έχουν να στηθεί μια ιστορία ερωτική βασικά, τύπου τηλεοπτικής καθημερινής σαπιοσειράς, όπου συμβαίνουν όλα τα φωσκολικά, που μπορεί να φανταστεί κάποιος. Τα περισσότερα ευπώλητα ακριβώς επειδή είναι σκέτα προϊόντα, ναι, είναι, τέτοια.
 Όχι όλα ευτυχώς, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις.Και η «Αηδονόπιτα» πχ φιγουράρει δυο χρόνια μετά την έκδοσή της ακόμα στα ευπώλητα,είναι όμως λογοτεχνία και όχι σαβούρα του συρμού…..
Για να μην αναφερθώ στις 1070 σελίδες του αριστουργηματικού μυθιστορήματος του Michel Faber «Το Άλικο και το Λευκό»,που βέβαια δεν φιγουράρει πουθενά, απλά από πλευράς σελίδων το αναφέρω. Κι άλλες τόσες να ήταν θα τις λάτρευα το ίδιο !

Τέλος επειδή πρέπει και να πάω σπίτι μου σήμερα διότι θα συρρεύσουν τα πλήθη για την γιορτή μου-πλάκα κάνω, απλά βαρέθηκα- αύριο, κυρία Σοφία μας, θα σας έχω μια πολύ καθώς πρέπει ανάρτηση ενός συμπαθέστατου μυθιστορήματος που είναι και ευπώλητο και τούβλο ως προς τον αριθμό σελίδων του αλλά και καλοκαιρινό και χορταστικό και είναι και μια χαρά προϊόν λογοτεχνίας κι όχι σαπωνοποιίας και προσφέρεται για το ευρύτερο κοινό χωρίς να το δουλεύει κτλ κτλ…

Ε, τι άλλο θες από την ζωή μου, χρυσή μου;Nα συγγράψω εγώ κανα λογοτεχνίζον τούβλο για τα καλοκαιρινά σου ραχάτια; Να είσαι σίγουρη ότι θα το έκανα καλύτερα και με περισσότερη τιμιότητα…..Μη μου βάζεις ιδέες….

Σχόλια