"Αθηνά,Ευτυχώς Που Δεν Γεννήθηκα Όμορφη",Κώστας Καρακάσης

Τι λέγαμε για καλογραμμένα,χορταστικά, ισορροπημένα μυθιστορήματα; Αυτά τα προσεγμένα μέχρι την τελευταία παράγραφό τους,πλούσια σε περιεχόμενο βιβλία, που γίνονται δροσιστικοί ποταμοί λέξεων,χαλαρώνει ο νους των αναγνωστών χωρίς να προσβάλλεται η νοημοσύνη και να θίγεται η τσέπη;Που σε τροφοδοτούν γενναιόδωρα με πληροφορίες για κλασσικούς συγγραφείς,σπουδαίους ζωγράφους,μεγάλους μουσικούς,ήθη και έθιμα από άλλες κουλτούρες του κόσμου και λειτουργούν ως ένα ασφαλές όχημα με την μορφή βιβλιο-μηχανής του χρόνου;
Λοιπόν ιδού άλλο ένα:"Αθηνά,Ευτυχώς Που Δεν Γεννήθηκα Όμορφη",του Κώστα Καρακάση από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Πρωτοεκδόθηκε το 2000 και όσο....παλιώνει γίνεται καλύτερο και ακουμπάει ολοένα και μεγαλύτερο κι απίστευτα ετερογενές αναγνωστικό κοινό.

Η γλυκύτητα,η φινέτσα,η εντιμότητα και καθαρότητα του λόγου που διατρέχουν και τις 727 σελίδες του σε κατακυριεύει και ταξιδεύεις σε περιοχές,εποχές,πρόσωπα, καταστάσεις, νοοτροπίες,χωρίς να δυσανασχετείς.
Ακόμα και τις φορές που ο συγγραφέας δεν αντιστέκεται στον πειρασμό να βάλει στο στόμα των ηρώων του τετριμμένες φράσεις,να τους τσαλακώσει ή χάριν των αναγκών της εικονοποιίας να τους ωραιοποιήσει υπερβολικά,διατηρεί την ποιότητά του και το διάβασμα παραμένει ευχάριστο αν και με κούρασε το κεφάλαιο της συμβίωσης της Αθηνάς με το ατελείωτο ρώσικο πριγκιπαριό και όσα διαδραματίστηκαν στην αυλή των Ρομανώφ,με προστατευόμενη της Τσαρίνας την Αθηνά εκ Κεφαλληνίας,ε, δεν με έπεισαν για την ανάγκη ύπαρξής τους.
Αλλά μικρό το κακό,εξάλλου περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Αυτό το συγκεκριμένο μυθιστόρημα συνεχίζει από το 2000 να διαβάζεται πέρα και πάνω από μόδες και αντιπαραθέσεις ποιοτικού και εμπορικού(α,τι ωραίος,σικέ,πόλεμος κι αυτός,συνεχίστε καλοί μου κριτικοί,σας ευχαριστώ για τις στιγμές γέλιου που μου χαρίζετε μέσω των περισπούδαστων απόψεών σας στα ένθετα των εφημερίδων και αλλαχού,χουχουχου).

Αλλά αυτός ο ψευτοπόλεμος και οι βαρύγδουπες ή πικρόχολες κριτικές δεν το αφορούν αυτό το μυθιστόρημα,δεν μπορούν να το αγγίξουν,αρέσει στους πάντες,το συστήνει ο ένας στον άλλο και δεν ξέρω κανέναν που να μην του άρεσε, περισσότερο ή λιγώτερο,με ή χωρίς την σάλτσα Ρομανώφ,δεν έχει σημασία.Και να εξομολογηθώ κάτι;Τον έχω χρησιμοποιήσει τον αγαπητό μου συγγραφέα ουκ ολίγες φορές θέλοντας να γλυτώσω μερικές φορές από μυστήριους αναγνώστες.
Έρχονται στο ταπεινό και σεμνό μου βιβλιοπωλειάκι και δεν τους βρίσκω πουθενά,διαβάζουνε τα οπισθόφυλλα,μπερδεύονται,δεν ξέρουν τι θέλουνε,από τον Τατσόπουλο και την Σώτη πάνε στην Μαντά και μετά έχοντας ανα χείρας ένα βιβλίο του καλού μου του Ζουργού ή πάνω που φυλλομετράνε μια Γαλανάκη,παρακαλώ, ξαφνικά τους βλέπεις να ξεφυλλίζουνε ένα...θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου.
Μερικοί πάνω στην παραζάλη τους εκστομίζουνε εξυπνάδες για εξαιρετικούς συγγραφείς (κακολόγησε ένας ξερόλας την Ζατέλη,αυτό πια κι αν ήταν η άγνοια και τα κατάμαυρα περί λογοτεχνίας σκοτάδια,η αλήθεια είναι ότι νευρίασα πάρα πολύ) και αίφνης τους προτείνω Κώστα Καρακάση κι ησυχάζουμε άπαντες!

Καταλαβαίνετε;Δηλαδή αν κάνω μια λίστα με πέντε συγγραφείς αποδεκτούς από μεγάλο κοινό που να συγκλίνει αποδεχόμενο εντελώς διαφορετικά είδηκαι κείμενα,ε,σε αυτούς σίγουρα ένας είναι ο χαμηλών τόνων Ισίδωρος Ζουργός κι άλλος ένας ο κοσμοπολίτης Κώστας Καρακάσης.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος17/9/10 12:58

    Kλείνω την περιήγησή μου στο μπλογκ για σήμερα συμφωνώντας κι επαυξάνοντας τα κολακευτικά σου σχόλια αν και διέκρινα μια κάποια συγκράτηση, για το βιβλίο αυτό.Μάλλον προτιμάς "άλλα",όμως σε τιμά ότι είσαι αντικειμενική στο κοινώς ομολογούμενο ως καλό. Το βιβλίο ήταν καταπληκτικό,το απόλαυσα και το ξαναδιαβάζω ευχαρίστως!Πέρασα πολύ ωραία,τώρα πρέπει να φύγω για την δουλειά μου,δεν τέλειωσα όμως με το μπλογκ σας,θα τα ξαναπούμε.Ελεάννα Μπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος14/5/12 16:15

    Πράγματι ευχάριστο, καλοστημένο και καλογραμμένο. Μόνο για το ... άσχημη έχω μία ένσταση. Ποιος το διάβασε και πείστηκε ότι η ηρωίδα ήταν άσχημη;
    Η πιστή της Βιβής

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου