" Ο Αγαπημένος των Μελισσών ", Ανδρέας Μήτσου


Αυτό το μυθιστόρημα είναι το πρώτο του Μήτσου,που κατάφερα να διαβάσω αν και είχα ακούσει πολλά επαινετικά σχόλια για το πόσο ενδιαφέρον είναι το λιτό γράψιμό του και σχετικά διαφορετική η θεματολογία του.


"Ο Αγαπημένος των Μελισσών" ,από τις εκδόσεις Καστανιώτη, με 168 σελίδες -ιδανικός αριθμός για μένα- αποτελεί μια δοκιμιακή,στοχαστική σπουδή στο θέμα του ηλικιακού χρόνου των ανθρώπων.
Με φαουστικές αποχρώσεις και λεπτές μολυβιές ο Μήτσου σκιτσάρει την αιώνια αγωνία του ανθρώπου για τον θάνατο, αγωνία που αρχίζει να διογκώνεται-έτσι κι αλλιώς ο θάνατος είναι πιθανός από την στιγμή κιόλας της γέννησης-καθώς ο χρόνος περνάει γρήγορα κι έρχεται η φυσική φθορά, έρχεται το γήρας,που συνοδεύεται από χίλια δυο άλλα και δεν μιλάω μόνον για την σωματική κατάπτωση.

Την ιστορία του ο Μήτσου δεν την εξαντλεί,βέβαια δεν είναι από αυτές που εξαντλούνται κι ας έχουν χιλιοειπωθεί ή εγκιβωτιστεί σε δεκάδες παραλλαγές σε ολόκληρη την λογοτεχνική ιστορία παγκοσμίως. Αναλύσεις και παρουσιάσεις του βιβλίου έχουν ήδη γίνει αρκετές στο διαδίκτυο και εγώ μια και σιχαίνομαι να παραθέτω αποσπάσματα και να μαρτυράω εντέλει την μυθοπλασία δεν θα προχωρήσω άλλο.
Παρά τις αδυναμίες του στην συγκόλληση των προσώπων-η εμφάνιση του Έλληνα γιατρού για παράδειγμα αν και σε παραπέμπει στον από μηχανής θεό είναι ατυχέστατη- και την αναμενόμενη επέλαση της Σύμπτωσης και της Συγκυρίας στο κρίσιμο σημείο της τριτοπρόσωπης αφήγησης-όταν μπαίνει και ο ίδιος δίνοντας μερικές βαρύνουσες προτάσεις στο τέταρτο μέρος τού κατά τα άλλα συμπαγούς κειμένου-το βιβλίο είναι αξιόλογο και αν μη τι άλλο οφείλω να διαβάσω και πάλι Μήτσου,κάποια στιγμή,για να έχω μια τελική άποψη γι αυτόν.

Σχόλια

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα.Βλέπω διαβάζεις σχεδόν ακατάπαυστα.Είναι όλα αναγνώσεις του φετεινού καλοκαιριού ή ανεβάζεις και παλιότερα διαβάσματά σου;Τέλος πάντων να σου προτείνω,να τα προτείνω δλδ στην λέσχη,τα διηγήματα του Μήτσου που περιλαμβάνονται στην συλλογή "Σφήκες".Δίνουν μια καλή εικόνα του ύφους του και της τεχνικής του,προσωπικά τον βρίσκω καλό συγγραφέα,από αυτούς τους αξιόλογους και σεμνούς που η δουλειά τους,δυστυχώς,δεν περνάει σε πολύ μεγάλο αναγνωστικό κοινό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος18/9/10 16:01

    Γειά σας.Τέλειωσα φέτος το Μουσικό Σχολείο Αλίμου και εκεί είχα φιλόλογο τον κύριο Μήτσου.Διάβασα το βιβλίο για το οποίο πήρε μια χρονιά το βραβείο αναγνωστών από τις Λέσχες,
    τον "κύριο Επισκοπάκη",δεν έχω
    διαβάσει άλλα του να πω την αλήθεια γιατί λόγω εξετάσεων και χρόνου τα διαβάσματά μας των μαθητών είναι οι παπαγαλίες της απαίσιας ύλης για τις εξετάσεις.Θέλω όμως να πω ότι είναι εξαιρετικός άνθρωπος!Από τους ελάχιστους φιλόλογους που δεν είναι κάτι αιώνες μακριά από τα παιδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου