"Μην Πιστεύεις την Αλήθεια",Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη




Ήταν μονάχα δεκαέξι χρονών,η Δανάη όταν έμεινε έγκυος. Κατά λάθος. Όσο κι αν την πίεσαν να κάνει έκτρωση, κατάφερε να κρατήσει το μωρό της. Μόνο που γεννήθηκε νεκρό. Παντρεύτηκε, γιατί έτσι έπρεπε. Τον άντρα που ήθελαν οι γονείς της. Χρόνια αργότερα ο άντρας της τα έφτιαξε με μια μικρούλα. Της ζήτησε διαζύγιο. Αφοσιώθηκε στην καριέρα της, έγινε πετυχημένη συγγραφέας, ένα βιβλίο της έγινε σίριαλ. Και τότε, για πρώτη φορά στη ζωή της, ερωτεύτηκε. Παράφορα. Έναν άντρα μικρότερό της. Λάθος της. Γιατί προδόθηκε για δεύτερη φορά. Κι όταν κατάφερε να σταθεί στα πόδια της, τότε ήταν που έμαθε όλη την αλήθεια. Μια αλήθεια ανελέητη, μια αλήθεια που ήταν αδύνατον να την πιστέψει. Γιατί αν την πίστευε

Αχ,αχ,αχ.Αμ΄τα έλεγε κάτι αιώνες πριν ο Σοφοκλής,αλλά εσύ,κυρία Δανάη μου,εκεί,επιπολαιότητα και απροσεξία!Έμεινες έγκυος στα 16 σου αλλά η κακούργα,η πανούργα η μάνα σου -αλήθεια αυτό δεν το κατάλαβα,αφού τον τυλίξατε μάνα και κόρη τον γιατρό και σας παντρεύτηκε τελικά κυρία Ιοκάστη μου,συγγνώμη κυρία Δανάη μου,γιατί η μάνα σας η στρίγγλα το έδωσε το παιδάκι για υιοθεσία και σας είπε ότι το γεννήσατε νεκρό;- στην έκανε λοιπόν η μάνα η κάστρω κι αντί να το ψάξεις και να υποψιαστείς κι εσύ,με κοτζάμ Οιδίποδα αλλά και Φώσκολο στο ένδοξο θεατρικό τε και τηλεοπτικό παρελθόν της χώρας, εσύ  μετά κάτι χρόνια και ζαμάνια ,μόλις κατά τα 42-στην ακμή σου,αλίμονο- τα φτιάχνεις πού να το φανταστείς με τον γιο σου τον κούκλο, εννοείται ότι κούκλος θα έβγαινε το παλικάρι, και ιδού, τι ωραίες και πολλές ερωτικές σκηνές μας περιγράφει η καλή συγγραφέας- αμέ,όχι μια και δυο αλλά μπόλικες,να χορτάσει η πάσα μια λιμασμένη ,βαλαντωμένη αναγνώστρια,η παντρεμένη με τον κοιλαρά Ελληνάρα με την σαγιοναρούλα του και τη βερμούδα,την φαλάκρα,την μυτόγκα και τα γνωστά!
Με κεράκια αναμμένα σε μπανιέρες με νούφαρα,με ονειρεμένο σεξ και πόθο αβάσταχτο με τον γιο που έχει κοιλιές φέτες και μυζήθρες και με όλα τα αλα Σοφοκλέ κόλπα της Ιοκάστης-αχ,Ιοκάστη μου,σαμπάνιες δεν παίζανε τότε,έχασες - πριν μάθει ότι ο Οιδίποδας είναι γιος της,βεβαίως βεβαίως!
Μα γιατί δεν κάνατε κι εσείς ένα παιδάκι με τον γιο σας,δυο μέτρα τεκνό κυρία Δανάη μου;Η Ιοκάστη καλύτερη ήτανε;Τέσσερα του αράδιασε παιδάκια του παιδιού της...

Αααααχ,τι μυθιστόρημα κι αυτό που με έσπρωξε η επαγγελματική διαστροφή να διαβάσω!Το δικό σας εννοώ,όχι του Σοφοκλή.Διότι ο Σοφοκλής πολύ πουριτανός βρε παιδί μου,βάζει την Ιοκάστη να αυτοκτονήσει κι αυτός ο Οιδίποδας πάει και τυφλώνεται.Αηδίες.Μια άλλη εκδοχή βέβαια λέει ότι το Οιδιποδάκι παίρνει των ομματιών του από την Θήβα και ξαναπαντρεύεται και κάνει άλλα παιδιά με φρέσκια γυναίκα,μια άσχετη που δεν του ήτανε τίποτα,ξένη ντιπ!

Ααααα,μην ξεχάσω να σας πω επίσης ότι ο Λάιος,ο κατά τον Σοφοκλή βιολογικός μπαμπάς του Οιδίποδα είχε προκαλέσει την μήνι των Θεών για μια ψιλοσχεσούλα που είχε συνάψει με τον γιο του Πέλοπα, βασιλιά της Ηλείας,τον Χρύσιππο. Ε,ο Χρύσιππος στη Θήβα, όπου τον είχε απαγάγει ο Λάιος,αυτοκτόνησε,δεν ξέρω γιατί,δεν του άρεσε ο Λάιος,μμμμ θα σας γελάσω,ε,αυτό προκάλεσε το μένος του Πέλοπα, ο οποίος καταράστηκε τον βασιλιά της Θήβας να μην αποκτήσει γιο και αν κάνει να πεθάνει από το χέρι του κτλ κτλ Δυστυχώς ομοφυλοφιλικά και τέτοια ζουμερά στην συνταγή της κυρίας Ρένας δεν έχει.
Η συγγραφέας μας όμως -που σημειωτέον γράφει και βιβλία για παιδιά,ω,μα επιβάλλεται πλέον να διαβάσω ένα παιδικό να δω και κει την συγγραφική της φαντασία- έχει καλύτερη,χριστιανική έμπνευση:μετά εμφανίζεται ο Κύπριος σούπερ ντούπερ εραστής,ένας Αλέξης,διόλου πτωχός, πλην όμως τίμιος και αλά Ρίτσαρντ Γκηρ λίγο μεγαλύτερος άντρακλας-ε,μην πάμε καπάκι και σε τίποτα πουρά,σαμπάνιες,βρε,μας περιέλουζε και τις γευόταν στο θεϊκό 42χρονο κορμί μας ο γιος μας ο κούκλος ως ψες και να τα Λονδίνα τώρα για παρηγοριά,να οι σωφέρ,να τα μονόπετρα!

Αλλά και ως σωστή χριστιανή αφού ψιλολάλησε σε κυριλέ ψυχοκλινικές-ε,στα Λονδίνα πάντα,αμ΄τι στην Ψωροκώσταινα;-ζήτησε παπά,βρε,η ηρωίδα μας εκεί στα μαύρα ξένα και αφού ήρθε ο πατήρ Θεόδωρος βοήθειά μας,στο δωμάτιό της-πώς καλείς βρε παιδί μου τον κομμωτή σου,την διαιτολόγο και σου΄ρχεται; ε,ένα τέτοιο πράγμα- εξομολογήθηκε την αμαρτία της,σάμπως ήξερε κι αυτή η δόλια;Και ιδού η καλωσύνη του Θεού των χριστιανών,μέσω του αντιπροσώπου του,την σ υ γ χ ώ ρ ε σ ε!Διότι παίζει να είχε διαβάσει και Σοφοκλή ή να τον είχε δει σε κανα δηπεθε,κανα μεδεθε,κανα θεκεμε και τα γνωστά καλοκαιρινά με τις Λυδίες τις Κονιόρδους και σούζα ο θίασος,κιχ το κοινό...
Είμαι συγκλονισμένη,αλήθεια σας λέω.
Αν έπαθα παράκρουση με το συλλογικό "Το Στίγμα της Εποχής μας" προχτές με το "Μην Πιστεύεις την Αλήθεια" από την Ωκεανίδα να δείτε τι έπαθα χτες!
Ε,ρε,να ζήσει ο Σόφοκλες!


ΥΓ.Λυπάμαι όταν δεν μπορώ να σεβαστώ τουλάχιστον τον (όποιο,έστω τον υποκειμενικό,αυτόν που θεωρεί ο ίδιος ότι έκανε) κόπο του δημιουργού.Κάθε φορά που διαβάζω ένα κακό βιβλίο που νιώθω ότι με υποβιβάζει σαν άνθρωπο σκέφτομαι ότι καθένας μας έχει αμέριστο δικαίωμα στην έκφραση και τις περισσότερες φορές δεν το σχολιάζω.Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση το δικαίωμα στην έκφραση ένιωσα ότι τσαλαπατήθηκε βάναυσα,ότι δεν μπορεί να  είναι πάντα μονόδρομος...

Σχόλια

  1. Ανώνυμος5/8/10 17:58

    Η αλήθεια είναι ότι με έκανες να γελάσω με το κειμενάκι σου αλλά δεν πιστεύω να μιλάς σοβαρά,πολύ σαπίλα μου κάνει!Δεν υπάρχει δηλαδή μια στοιχειώδης κάθαρση στο τέλος,έχουμε ένα happy end;
    Η αιμομειξία και στην λογοτεχνία είναι τεράστιο θέμα και στην ζωή πιο τεράστιο και άλλο τόσο αληθινό.Εκεί που μοιάζει να τα έχει κάνει σκατά η συγγραφέας είναι στο πόσο φτηνά το χειρίζεται,πόσο κοστολογεί τον πόνο και τελικά τον μετατρέπει σε τσίρκουλο λέξεων.Αλλά δεν είναι η μόνη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιατί βρε παιδιά να κάτσουμε να ασχοληθούμε με φτηνάτζες;Είναι γνωστό τι γίνεται Και δεν λυπάμαι ούτε τις αναγνώστριες που πάνε και δίνουν λεφτά για τέτοια βιβλία.Καλά να πάθουν,αν είναι τόσο απογοητευμένες από την αληθινή τους ζωή και πρέπει σώνει και καλά να αποδράσουνε μέσα από τις άρρωστες καταστάσεις της ζωής αλλονών που τις μετατρέπουν σε τσίρκουλο λέξεων κάτι επιτήδειες ας προβληματιστούνε να ξεφύγουνε αλλιώς.Ανώνυμε μου επιτρέπεις να κρατήσω την φράση σου ¨τσίρκουλο λέξεων",πολύ παραστατική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και μένα μου άρεσε."Τσίρκουλο λέξεων"....Καλό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμε,ναι,δεν υπάρχει κάθαρση,δεν υπάρχει τιμωρία και δεν περίμενα βέβαια η συγγραφέας να χώσει στην...φυλακή την ξεφτιλισμένη της ηρωίδα, άθλιο πρότυπο για τις αναγνώστριες κάθε επιπέδου,αλλά να της δίνει και μεγαλοπρεπή άφεση...Φτηνό,κακόγουστο,εμπόριο στο αποκορύφωμά του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος9/6/12 14:43

    Έβγαλες το γελοίο του πράγματος με πολύ γέλιο.Άξια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος11/7/12 16:25

    Μα είναι τόσο γελοίο;Είναι δυνατόν να γράφουν τέτοιες μπούρδες;Rena

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος21/6/14 13:31

    Έπεσες στο χειρότερό της.Δεν είναι και τόσο του ροζ.Η αλήθεια είναι ότι κι εμένα που μου αρέσει να ξεδίνω με ευπώλητα αυτό με ξένισε δυσάρεστα.Ατυχής στιγμή που λένε.Χριστίνα Λεκάκου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου