"Η Τζούλιετ Γυμνή",Νικ Χόρνμπυ


Ωραίο,συμπαθητικό βιβλιαράκι του Χόρνμπυ από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Χίλντας Παπαδημητρίου.

Ο Χόρνμπυ αγαπάει,προφανώς,την μουσική άρα και τα συναφή θέματα, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχετίζονται με αυτήν.Εν προκειμένω και τους απανταχού "κολλημένους" με μουσικά είδη,μουσικούς κτλ που του δίνουν τροφή και ιδέες,κάτι που είχε φανεί και στο πρώτο του βιβλίο "High Fidelity" σε μετάφραση της Σώτης Τριανταφύλλου.
Βέβαια γενικότερα αντιστοιχία με κάτι τέτοιο στην Ελλάδα μην ψάχνετε,οι Έλληνες στην συντριπτική τους πλειοψηφία, ούτε τα βιβλία,ούτε την μουσική αγαπούν, ούτε την τέχνη,τουλάχιστον κατά τέτοιο τρόπο.Αρκούνται στο να είναι καταναλωτές διαφόρων αηδιών του εκάστοτε συρμού,ακόμα κι αν αφορά στο rock, βέβαια κάνοντας πάντα τους ξερόλες και τους έξυπνους...

Έτσι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν αφορά σε διόλου ευρύ αναγνωστικό κοινό και μάλιστα παρόλο που είναι βατό και διαβάζεται πολύ,πολύ ομαλά,αν και οι ήρωές του είναι κοντά και πάνω πια από τα σαράντα ή τα πενήντα τους δεν αφορά καθόλου τον πολύ κόσμο.
Το βιβλίο του Χόρνμπυ απευθύνεται,εδώ στην Ελλάδα, μόνον σε νεανικό ή που αισθάνεται έτσι κοινό και που δεν έχει παροπλιστεί μουσικά και πολιτιστικά και ακούει ακόμα μουσική πχ,ψάχνοντάςτην. Βλέπουμε να συμβαίνουν πολλά και διάφορα μέσα από την χλιαρή και βασισμένη στην συνήθεια σχέση των δυο Άγγλων,της Άννι και του Ντάνκαν και παράλληλα μέσα από την ζωή του Τάκερ Κρόου,του Αμερικάνου μουσικού, με τον οποίο έχει το κόλλημα βασικά ο Ντάνκαν και ο οποίος Τάκερ αγνοεί επιδεικτικά, μην δίνοντας σημεία ζωής είκοσι χρόνια από το τέλος της μουσικής του καριέρας,τι λένε αληθές ή ψευδέστατο γι αυτόν και το καλύτερό του βινύλιο,το "Τζούλιετ".
Αυτά ώσπου ένα unplugged που κυκλοφορεί η εταιρία του ταράζει απρόσμενα τις ζωές όλων τους. Είναι πλέον,ή μάλλον έτσι το τιτλοφορούν οι κολλημένοι,"Η Τζούλιετ Γυμνή",δηλαδή είναι τα demo, το αποτέλεσμα της προεργασίας του ιστορικού κτλ κτλ cd,μάλιστα με τον Κρόου ίσως όχι στα καλύτερά του και εν πάσει περιπτώσει τότε ακριβώς καμιά 160αριά όλοι κι όλοι παγκοσμίως,πέφτουν σαν τις ακρίδες στον ιστότοπο που έχουν φτιάξει και "κροουλολογούν" ακάθεκτοι με το καινούργιο,τι χαρά,υλικό.
Ο μόνος που απουσιάζει από το πανηγύρι είναι ο... Τάκερ,χωμένος, γαντζωμένος καλύτερα στην τωρινή του ζωή!Καταπληκτικό βέβαια!
Από κει και πέρα μην περιμένετε να συμβούν οι μεγάλες ανατροπές.Δεν τις χρειάζεται εξάλλου κανείς.Η σύγχρονη καθημερινότητα και η υπαγωγή των συμβάντων της σε ρουτίνα και φθορά δεν αφήνει καμιά χαραμάδα μεγαλοπρεπούς αναλαμπής.
Οι ήρωες περνάνε και από αυτό το στάδιο,ωριμάζουν,προσλαμβάνουν γνώση και ψυχή και ένα παιδάκι έξι χρόνων και η αθωότητά του είναι ο καταλύτης, αλλά ο χρόνος,ξέρετε, δεν καταλαβαίνει από επιστροφές και επιείκειες,είναι ανελέητος και έχει παρέλθει.

Και κλείνω αφενός προτείνοντας, σε όσους νομίζουν ότι είναι κοντά σε τέτοιες φάσεις, να το διαβάσουν και αφετέρου μνημονεύοντας τους λατρεμένους Jethro Tull με την τρομακτική κι ανυπέρβλητή τους φράση: 
"Too young to die too old to rock΄n ΄roll".

Σχόλια