"Ξιφίρ Φαλέρ",Αθηνά Κακούρη

Αγαπώ πολύ την κυρία Αθηνά Κακούρη,την θεωρώ μια σπουδαία,μια χαρισματική πεζογράφο με λόγο ιδιαίτερα ευφυή. Το αγαπημένο μου από τα μυθιστορήματά της παραμένει ο "Χαρταετός" από την Εστία το 2002.Όμως και το "Ξιφίρ Φαλέρ" του 2009 από τον Καστανιώτη,πάντα σε πολυτονικό, το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και μάλιστα οι λεπτές πινελιές του διάχυτου σε όλο το σώμα του κειμένου χιούμορ με έκαναν να μην θέλω να τελειώσει...
Από τις ελάχιστες φορές που σε έναν φανατικό λάτρη,όπως εγώ, των μικρών μυθιστορημάτων οι 490 σελίδες του "Ξιφίρ Φαλέρ" φάνηκαν λίγες!Λίγες εννοώ αριθμητικά,από άποψη περιεχομένου και μυθοπλαστικής ισορροπίας μια χαρά ήταν.

Η Αθηνά Κακούρη για μια ακόμα φορά σε βάζει αμέσως στο κλίμα της ιστορικής περιόδου στην οποία εξελίσσει την ιδέα της.Βρίσκεσαι κατευθείαν στο 1916 και "βλέπεις" εικόνες,"ακούς" συνομιλίες,"ζεις" την Αθήνα της εποχής που περιγράφει, απόλυτα καθαρά και κυρίως σωστά, διότι όπως σε όλες της τις προηγούμενες δουλειές,έχει κάνει ενδελεχή έρευνα,έχει επίσης τηρήσει τις αποστάσεις ασφαλείας από τις πολιτικές κατάντιες και υστεροβουλίες,που περιγράφει και τελικά το καταπληκτικό γαϊτανάκι συμπτώσεων, που στήνει σε κρατάει σε αναγνωστική εγρήγορση,δεν πλήττεις ούτε στιγμή.
Η συγγραφέας ελέγχει απόλυτα το κείμενό της,ξέρει ανα πάσα στιγμή πώς και πού και σε τι θα χρησιμοποιήσει ποιό πρόσωπο. Οι χαρακτήρες είναι ένας προς έναν τρομεροί,όλοι αυτοί οι Άγγλοι,Γάλλοι....Πορτογάλοι που παρελαύνουν προσπαθώντας και το πετυχαίνουν -παλιά τους τέχνη κόσκινο,έχουν και ντόπιους βοηθούς,αλίμονο-να γίνουν κράτος εν κράτει,φτιάχνουν μια πολύ έντονη ατμόσφαιρα,σε ταξιδεύει η ιστορία της Αθηνάς Κακούρη σε χίλια δυό της ταραγμένης εκείνης εποχής αλλά με τρόπο μοναδικό!

Σχόλια