"Η Χρονιά του Έρωτα",Paul Nizon












Νίτσον δεν είχα διαβάσει διότι τα γερμανικά μου είναι λίγα για το κείμενό του.Έτσι χάρηκα πολύ όταν επιτέλους είδα ότι μεταφράστηκε στα ελληνικά. Με δελέασε μάλιστα το ότι την μετάφραση από τα γερμανικά την έκανε η Σώτη Τριανταφύλλου.Είχα μεγάλη περιέργεια να δω αν μπαίνει,όντας η ίδια συγγραφέας,στον πειρασμό να ράψει με την δική της βελονιά τιρτιράκι στο κείμενο του Νίτσον.
Αλλά δεν είναι δίγλωσσο το βιβλίο και κρίμα διότι το δίγλωσσο κείμενο είναι μια φοβερή εμπειρία για τον αναγνώστη. Από τον Πατάκη η έκδοση του δίγλωσσου πχ Νερούντα ήταν απόλαυση ακόμα κι αν δεν ξέρει κάποιος ισπανικά.Έχει την ομορφιά του το να βλέπεις στην διπλανή σελίδα το πρωτότυπο.Λογοτέχνες όπως η Δημητρούκα που μετάφρασε τον Νερούντα ή η Τριανταφύλλου είναι πολύ πιο πάνω από επαρκείς και δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.Το πολύ πολύ να τους προσάψει κανείς ό,τι και στον υπέροχο Αλεξάνδρου:λίγο τιρτιράκι παραπάνω...
Τέλος πάντων δεν είχα την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω τα έστω λίγα γερμανικά μου κι έμεινα με την περιέργεια.

Ο Πάουλ Νίτσον μου άρεσε πάρα πολύ και θεωρώ ότι ο χορός των σπουδαίων Γερμανόφωνων λογοτεχνών καλά κρατεί.Γκαίτε,Σίλλερ,Χάντκε, Μπύχνερ,Μούζιλ,Ρίλκε,Έσσε,Μαξ Φρις, Γκρας, Μαν, Ίνγκο Σούλτσε,Πάουλ Νίτσον.Καθένας με τις ιδιαιτερότητές του και μεις ως αναγνώστες με τις δικές μας.

Στο βιβλίο αυτό ο Νίτσον κάνει ένα ταξίδι συλλογισμών και ένα πραγματικό οδοιπορικό ζωής. Βέρνη,Ρώμη,Παρίσι.Στο Παρίσι βιώνει υγκλονιστικά την φάση του κατασταλάγματός του.
Ή μήπως όχι;Άλλωστε ποιός ξέρει με σιγουριά ποιό είναι και πότε έρχεται το καταστάλαγμα...

Ο Νίτσον αφηγείται πρωτοπρόσωπα την ζωή του ενός χρονικού διαστήματος,όταν  διέμενε πια  στο Παρίσι και είναι πολύ γλαφυρό και λεπτοδουλεμένο το γράψιμό του.Μοιράζεται γενναιόδωρα με τον αναγνώστη την μοναξιά,τον διαλογισμό,τα συναισθήματα,τον εσωτερικό του πόνο,τις μνήμες από προηγούμενες πόλεις και παλιότερες αγάπες και την άσβεστη ανάγκητου τού έρωτα.Φιλτράρει με εικαστική ματιά,ευγένεια,ειλικρίνεια κάθε μια ξεχωριστά όλες τις περιγραφές που κάνει δίχως να μειώνεται ούτε μιας λέξης του η ποιότητα.

Το κείμενο το διατρέχει μια ελαφριά μελαγχολία,μια γλυκύτητα,μια πρώιμη νοσταλγία για το παρελθόν ακριβώς όταν βιώνεται ακόμα ως παρόν!Αυτό με μάγεψε και το σημειώνω ιδιαίτερα:ο Νίτσον περιγράφει κάτι,οτιδήποτε,μια κίνηση,μια χειρονομία,μια γκριμάτσα,ένα ήχο,μιαν ερωτική σκηνή,μια βόλτα,μια κουβέντα,έναν περίεργο γέρο σ΄ένα μπαλκόνι ακάλυπτου και διάφορα άλλα μικρά,απλά,καθημερινά,από αυτά που συμβαίνουν στον οποιοδήποτε και από την γένεση του γεγονότος,την ίδια στιγμή που αυτό προσεγγίζεται ως παρόν, στο εμπνευσμένο κείμενό του έχει παράλληλα γίνει κιόλας ένα ψηφίδι του παρελθόντος,του δικού του,του δικού μου,του όποιου έχει βιώσει τον χρόνο έτσι.
Στο βιβλίο του απουσιάζουν μεγαλοπρεπώς οι διάλογοι.Επιτέλους!Μισώ αφάνταστα τους διαλόγους, με κόπο συνήθως τους ανέχομαι.Το κείμενο έτσι ρέει ενιαίο, ομογενές και ανενόχλητος εσύ έχεις ωραιότατο πεδίο δράσης και φτιάχνεις την μια μετά την άλλη τις εικόνες χωρίς ο Νίτσον να χρησιμοποιήσει κανένα,απολύτως κανένα συγγραφικό κολπάκι.Σου αφήνει μεγάλη ελευθερία, πράγμα που ελάχιστοι συγγραφείς,μόνον οι αληθινά καλοί, λέω εγώ,σου επιτρέπουν.

Η απλότητα και ταυτόχρονα το κλιμακούμενο βάθος του κειμένου,η τεχνική,οι πολλαπλές αναγνώσεις που σε ωθεί το ύφος του να κάνεις με τον πιο φυσικό τρόπο του κόσμου αλλά και οι εγκιβωτισμοί δεκάδων στοιχείων κυρίως από τον χώρο των εικαστικών-έχει κάνει σχετικές σπουδές εξάλλου και έχει δουλέψει πάνω στον Βαν Γκονγκ-έκαναν το βιβλίο αυτό για μένα πολύ καλοδεχούμενο και ιδιαίτερα κοντά στον τρόπο που προσεγγίζω διάφορα.

Από τα καλύτερα εντέλει φετεινά βιβλία,που όμως κυκλοφορούν μάλλον απαρατήρητα και που τα βλέπω να περνάνε μεν στα ψιλά κάποιων blogs με πολύ επιφανειακή ματιά κι αυτό με στεναχωρεί. Ας ελπίσουμε να το ανακαλύψουν περισσότεροι.
Έτσι κι αλλιώς δεν ανήκει στα βιβλία του συρμού αλλά σε αυτά που έχουν μια παντοτινά δική τους, μικρή ή μεγάλη,θέση το σύμπαν της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος23/1/14 16:36

    το πέτυχα κάπου και το πήρα εξαιρετικό
    Ν

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου