"Ο Μολδαβός Σωματέμπορος" Εδγάρδο Κοζαρίνσκι






















Από τις εκδόσεις Πάπυρος,"Ο Μολδαβός Σωματέμπορος" του Αργεντινού Εδγάρδο Κοζαρίνσκι-που μετά την επάνοδο του Περόν το 1973 βρέθηκε αυτοεξόριστος στο Παρίσι,όπου και άρχισε την κινηματογραφική του πορεία με φιλμ για βιογραφίες και αργότερα μπήκε και στην λογοτεχνία-ήταν για μένα μια μικρή αποκάλυψη ως ένα πολύ όμορφο και καλογραμμένο ισπανόφωνο μυθιστόρημα, ευκολοδιάβαστο και ταυτόχρονα πολύ πλούσιο σε συναίσθημα και περιεχόμενο,που βγήκε το 2008 αλλά βέβαια πώς να το ανακαλύψει εύκολα κάποιος μέσα στον καταιγισμό βιβλίων αν ένας άλλος δεν του το έχει συστήσει...
Και ποιός να το συστήσει στα τιποτένια βιβλιάδικα που ντανιάζουνε τις μπούρδες ως βιβλία λογοτεχνίας.
Φαινόμενα των καιρών...Τέλος πάντων σε 177 σελίδες και με πρόσχημα ένα κουτί παπουτσιών και το περιεχόμενό του ο Κοζαρίνσκι στήνει, ξαναζωντανεύοντάς τον με πολύ γλυκό αλλά όχι γλυκερό τρόπο,έναν ολόκληρο κόσμο μεταναστών,Εβραίων, στην Αργεντινή από το 1891.

Αυτός ο κόσμος δεν έχει καμία σχέση με ό,τι φαντάζεται κάποιος γενικώτερα και διαχρονικά για τους Εβραίους.Με ένα θεατρικό μέσα στο μυθιστόρημα και τον ηλικιωμένο Αργεντινό ηθοποιό Σάμι Βαρσάουερ να ζωντανεύει στα θεατρικά προγράμματα των παραστάσεων, που συμμετείχε και κυρίως στο γίντις έργο "Ο Μολδαβός σωματέμπορος", που είχε παιχτεί το 1927 στις εξαθλιωμένες γειτονιές των μεταναστών,ο Κοζαρίνσκι με έξοχο,πυκνό, ρέοντα λόγο και χωρίς (παρα)λογοτεχνικές φιοριτούρες έφτιαξε ένα ξεχωριστό,πολύ ποιοτικό,αληθινά ενδιαφέρον μυθιστόρημα που αν και μιλάει για το ιδιότυπο γίντις μουσικό θέατρο, που άνθησε στην Αργεντινή κάποτε, είναι σήμερα κάτι παραπάνω από επίκαιρο και επώδυνο καθώς στον συγκλονιστικά αληθινό κόσμο του εμπορίου λευκής σάρκας, φαίνεται πως τίποτα δεν αλλάζει, παρά μόνοι οι τόποι και τα ονόματα...

Σχόλια