" Νορβηγικό Δάσος " , Χαρούκι Μουρακάμι

Ξεκίνησα χτες το πιο πρόσφατο βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι,το "Μετά τον Σεισμό",κι αμέσως θυμήθηκα,δηλαδή δεν το είχα ξεχάσει ποτέ κι ούτε πρόκειται  νομίζω, το "Νορβηγικό Δάσος" από την Ωκεανίδα το 2007 σε μετάφραση της -συνήθως -πολύ καλής Μαρίας Αγγελίδου για το οποίο θέλησα να γράψω τώρα μερικές σειρούλες.Κάλλιο αργά παρά ποτέ.




Λοιπόν πολύ γοητευτικό και περίεργο βιβλίο το "Νορβηγικό Δάσος",όχι βέβαια  σαν εξωτικό ανάγνωσμα, διότι συμβαδίζει με την όποια γιαπωνέζικη νοοτροπία έχουμε οι δυτικοί (κι οι δυτικοποιημένοι) πιστέψει ότι την ξέρουμε και τάχαμου και την καταλαβαίνουμε,αλλά γιατί το θέμα και το κείμενό του, το οποίο αναπτύσσεται σιγά-σιγά και σχεδόν ύπουλα,έχει αντλήσει και τροφοδοτηθεί γενναιόδωρα απ΄ αυτό το παγκόσμιο πρωτοκλασάτο ανάμι,που όλο και πιο λίγοι συγγραφείς το κοινωνούν κατά τόπους και το επικοινωνούν ανά τους αιώνες και το οποίο δεν έχει δοσολογία και συνταγή κι ας βουρλίζονται οι νεόκοποι στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και μαι μεν τους αγαπάω αυτούς τους βαρεμένους με την λογοτεχνία,τους ξέχειλους από πόθο να γράψουν κι αυτοί και κατανοώ την τρέλα με την γραφή αλλά ας σκεφτούν μήπως είναι και ολίγον κουραφέξαλα όλα αυτά...



Ο Τόρου Βατανάμπε, ο ήρωάς μας στα 37 του πια, καθώς προσγειώνονται ακούει στο αεροπλάνο το τραγούδι των Beatles «Norwegian Wood» και πισωγυρίζει στα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια, καμιά 20αριά χρόνια πίσω. Ανακαλεί την ιστορία τής Ναόκο και του Κιζούκι, ο οποίος έχει αυτοκτονήσει- και η αυτοκτονία του γίνεται αφετηρία καταστάσεων κυρίως για την Ναόκο-και την δική του συνάμα ιστορία μέσα από το ερωτικό τους τρίγωνο,τρίγωνο πολύ διαφορετικό διότι ένας νεκρός στοιχειώνει την σχέση τους και τις σχέσεις του Τόρου με άλλα πρόσωπα,πχ την γοητευτική και μοντέρνα και αλέγκρα Μιντόρι.
Η ιστορία του διαδραματίζεται στο Τόκυο του 1980,εποχή με ροκ ακούσματα και δυτικοποίηση με άρωμα γιαπωνέζικης μελαγχολίας. Ο  Μουρακάμι κάνει ένα στιβαρό,επίμονο,πολύ αντρικό γράψιμο με αρσενικά κολληματάκια στο σεξ και μια κυνικότητα,μια σκληρότητα να ξεπετάγεται σχεδόν από κάθε παράγραφο αλλά να αποβαίνει άκρως λειτουργική και να υποστηρίζει αριστοτεχνικά το κείμενο.

Το "Νορβηγικό Δάσος" το θυμάμαι πολύ καλά,το διάβασα σαν να έβλεπα φιλμ,το δραματοποιούσα με ευκολία, σαν να ήταν πολύ οικείο μου και γράφοντας τώρα γι αυτό ανακάλεσα την μελαγχολία των σελίδων,την θλίψη του ήρωά του και μάλιστα δεν χρειάστηκε καν να το βρω στην βιβλιοθήκη και να το ξεφυλλίσω,είναι ένα βιβλίο που έχει μείνει μέσα μου-σε πολλούς νομίζω συνέβη έτσι-ως περιγραφή αλλά και ως ανάκληση συναισθημάτων.
Λένε πώς το καλύτερό του μυθιστόρημα είναι το "Κουρδιστό Πουλί" του 2005,θα το διαβάσω κι αυτό κάποια στιγμή και θα επανέλθω,πάντως δηλώνω κι εγώ  φανατικά και μουρακαμική και νορβηγοδασική!

Σχόλια

  1. Ανώνυμος14/9/10 10:25

    Καλημέρα.θεωρώ ότι έπρεπε να γράψεις περισσότερα για το βιβλίο αυτό!Θυσίασες στο όνομα της κατα τα άλλα σωστής σου αντίληψης ότι δεν "μαρτυράμε" τις ιστορίες των βιβλίων-πράγμα που κι εγώ ενστερνίζομαι-μια εκτενέστερη παρουσίαση που την αξίζει το "Νορβηγικό Δάσος".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και σε σένα και σε όλους/ες!Η αλήθεια είναι ότι το είχα διαβάσει παλιότερα και το ανακάλεσα μεν με ευχαρίστηση, το θυμάμαι και το αγαπάω(και)αυτό το βιβλίο αλλά ψιλοβαριόμουνα να μπω κι εγώ και μάλιστα όψιμα στην μουρακαμιολογία των blogάδων διότι το βιβλίο έχει παρουσιαστεί αρκετά καλά και πάντως πολύ αναλυτικά από την χρονιά κιόλας που εκδόθηκε.Επίσης θέλω να κινούμαι άρα και να γράφω στο blog με την απλότητα του μέσου αναγνώστη και όχι του βαρεμένου διανουμενίζοντος ξερόλα που από την πολύ ανάλυση το τσακίζει τελικά ένα βιβλίο.Μας φτάνουν οι εμπαθείς κριτικοί στα έντυπα και οι κλώνοι τους στο διαδίκτυο.Κάπως έτσιλοιπόν δεν καταπιάστηκα να σχολιάσω κάποια ζητήματα που αν ψάξει κάποιος στο διαδίκτυο,σε blogs, θα πέσει πάνω τους,πχ στο περι του μπητλικού τραγουδιού σημείο αναφοράς,στην προσωπικότητα την πολύ εύθραστη της Ναόκο,στο ότι μια και μοναδική φορά ο Τόρου και η Ναόκο έκαναν έρωτα και πώς ήταν αυτό κτλ κτλ κτλ.Έτσι θεώρησε σε παρακαλώ ότι απλά ανέφερα και πρότεινα το "Νορβηγικό Δάσος" και γενικώτερα τον Μουρακάμι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάρις3/11/12 00:12

    Μ'αρέσει ο Μουρακάμι.Δικαιούται ένα Νόμπελ.Όλοι έχουν πάρει.
    Κάτι άκυροι σαν την ηλίθια την Μύλλερ πέρυσι,πρόπερσι δεν θυμάμαι,φέτος ο αντικαθεστωτικός υποτίθεται Γιαν Μο και όχι ο Μουρακάμι.Μετά λένε ότι δεν είναι πολιτική η επιλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αραγε ποιά μετάφραση να είναι καλύτερη;Της Μαντόγλου για Ψυχογιό ή η παλιά της Αγγελίδου για Ωκεανίδα,αμφότερες από τα αγγλικά;Με τόση διαδρομή ιαπωνικά-αγγλικά-ελληνικά θα υπήρξαν απώλειες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δήμητρα2/4/13 16:31

      Της Αγγελίδου παρόλο που έχει λαθάκια.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου