Έλεος, καλέ θείες!

Καταρτίζοντας κάποιες λίστες με βιβλία, που θα ήθελα να έχω -νέες κυκλοφορίες, παλιά και κλασσικά που μου αρέσουνε και τα θεωρώ υποχρέωσή μου να υπάρχουν, κάποια κατά την γνώμη μου ιδιαίτερα ως προς την γραφή ή το θέμα τους κτλ κτλ- ψάχνω πάντα και στα λεγόμενα του κιλού διότι απορριπτική δεν είμαι, πιστεύω ότι πάντα ενδέχεται να ξετρυπώσεις κάτι ενδιαφέρον ακόμα και σε σκουπίδια.

Έπεσα λοιπόν πάλι πάνω σε σελίδες εκδοτικών οίκων που διαλαλούν, άλλοι κραυγαλέα, άλλοι όχι, την φετινή κυρίως πραμάτεια τους. Εμπόρευμα είναι για τους περισσότερους το βιβλίο, σε κανόνες αγοραπωλησίας υπόκειται, λεφτά χάνονται ή κερδίζονται και εγώ δεν έχω πια ψευδαισθήσεις για το τι γίνεται στον άγνωστό μου μέχρι πρότινος χώρο του βιβλίου, που αγγελικό τον νόμιζα και μόνον αγγελικός δεν είναι και τώρα τον ξέρω, δυστυχώς κι ευτυχώς ταυτόχρονα, κι από την καλή κι από την ανάποδη…

Μου έκανε λοιπόν, ανάμεσα στα άλλα, κάκιστη εντύπωση η μονομέρεια κάποιων συγγραφέων. Έχουνε πχ blogs υποτίθεται προσωπικά τους και κυρίως διαφημίζουν κι ασχολούνται ξανά και ξανά με τα βιβλία τους ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις με τις αναγνώστριές τους και γράφοντας χαριτωμένα αρθράκια πότε ως μαμάδες που τα παιδιά τους αρχίζουν το σχολείο ή είναι άτακτοι έφηβοι, πότε ως προδομένες ή τσαούσες ερωμένες,πότε ως συμπάσχουσες σύζυγοι συζύγων που ροχαλίζουν και τέτοια τρισχαριτωμένα. Όταν όμως δεν αναλύουν τα των βιβλίων τους και δεν χαριεντίζονται με τις αναγνώστριές τους παρουσιάζουν και βιβλία άλλων. Αλλά ποιών άλλων; Των…συναδέλφων τους μυθιστορηματοπαραγωγών του…. εκδότη τους.

Έλεος, καλέ θείες! Τι βλογάτε;Μόνο τα γένια σας; Ούτε σε φάμπρικα να δουλεύατε κατακαημένες….

Σχόλια