"THE WOUNDED ANGEL",HUGO SIMBERG




Yπάρχει μια τεράστια ελπίδα στον πίνακα,την βλέπετε;
Υπάρχει ένα απίστευτο φως στην αθώα ματιά των παιδιών που κουβαλάνε
τον ,από ποιόν άραγε και γιατί,πληγωμένο άγγελο.
Γι αυτήν την ελπίδα και το φως λατρεύω τον πίνακα,έτσι κι αλλιώς μ΄αρέσει όλος ο Simberg.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος9/12/10 15:55

    Αυτός ο πίνακας είναι σε κάποιο βιβλίο εξώφυλλο;Γιατί τον έβαλες εδώ θέλω να πω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι το εξώφυλλο στο βιβλίο του Κώστα Ακρίβου με τίτλο "Πανδαιμόνιο", που εκδόθηκε νομίζω το 2007 ή 2008 από το Μεταίχμιο.Ελπίζω να αναφέρει εντός ποιός είναι ο ζωγράφος.Πάντως η επιλογή του συγκεκριμένου πίνακα αποτελεί για μένα λόγο να διαβάσω κάποια στιγμή το βιβλίο και θα ήθελα να ξέρω αν ο συγγραφέας τον επέλεξε ή αν του τον πρότειναν.Όταν οι συγγραφείς έχουν σχέση με τα εικαστικά-ας κάνω μια λιγάκι τραβηγμένη σούμα και σε μια λέξη τα βάλω όλα-το "βγάζουν" στο γράψιμό τους,γίνεται καλύτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ήταν για πολύ καιρό επιφάνεια εργασίας στο pc μου,το ξανάβαλα χτες και το μοιράστηκα και στο blog γιατί απεικονίζει πολύ ξεκάθαρα την πραγματικότητα που βιώνουμε σ΄αυτήν την χώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος6/2/11 21:58

    αν μπητε στο youtube πατησετε amaranth nightwish θα δειτε οτι στο βιντεο κλιπ του συγκεκριμενου τραγουδιου προβαλεται μια μικρη ιστορια και αυτη η εικονα ειναι χαρακτηριστηκη σ'αυτην..δηλωνει κυριως τον ανιαρο φοβο του ανθρωπου για το αγνωστο και τον ρατσισμο... αν και δεν εχει και τοσο ευτυχισμενο τελος αν 8ελετε δειτε το ειναι αρκετα ενδιαφερον...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία,να ομολογήσω δεν τρελάθηκα με το κομμάτι-δεν μου αρέσει το είδος του metal,που παίζουνε-
    αλλά το βίντεο,ναι, μου άρεσε.
    Να΄σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος8/2/11 19:30

    ενταξει και να σου αρεσε το ειδος με αυτη την αθλια τραγουδιστρια ισως να αλλαζες γνωμη...παντος χαιρομαι που σου αρεσε το βιντεο...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος27/3/12 03:51

    Μια μικρή διευκρίνηση. Αν μπορείς να διακρίνεις κάποιο φως, αυτό υπάρχει στη ματιά του ενός παιδιού με το μπλε παντελόνι. Το άλλο κοιτάζει εμπρός και προς τα κάτω.θα έλεγα πώς τα μαύρα ρούχα τονίζουν τον πένθιμο χαρακτήρα του γεγονότος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ναι,σωστά, στο ένα παιδί.
    Σκέφτομαι τώρα.Φως και παράλληλα πένθιμος χαρακτήρας από το ίδιο το γεγονός;Που μοιάζει να έχει τελειώσει;Δεν ξέρω.
    Ή μήπως φαντάστηκα φως στην ενοχή του μικρού με τα μαύρα-κάτω κοιτάει-που κι αυτήν την υποθέτω και είναι οργή αυτό στην ματιά την ευθεία του άλλου;
    Ή τα φαντάστηκα όλα;
    Τώρα δα επίσης σκέφτηκα πως ο ένας πλέει στα ρούχα,ο μικρότερος,του άλλου πια του είναι κοντά.
    Φτώχεια,αποφόρια...1903,μάλλον Φινλανδία,εκεί ζούσε,άρα αυτά αποτύπωνε ο Simberg.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος2/4/12 00:00

      Δεν είπα ότι τα φαντάστηκες. Σωστή η παρατήρηση σου για το παιδί που κοιτάζει προς το μέρος μας. Οργή ή αγανάκτηση δηλώνει το βλέμμα του, το πιο πιθανό. Όσο για τα συναισθήματα που προκαλεί ο πίνακας. Σε σένα βγάζει κάτι ελπιδοφόρο, σε κάποιον άλλον μπορεί να προκαλεί κάτι άλλο. Δεν είμαι κριτικός τέχνης απλά παρατήρησα πώς το μαύρο είναι το χρώμα του πένθους.... Τώρα βλέπω και το άλλο...Πολύ πιθανόν να φοράνε τα ίδια παπούτσια.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος2/4/12 10:24

      Είναι ωραίο να φανταζόμαστε.Στην φανατσία και στην ισχύ της είναι η διαφορά από την μαζικότητα στην τέχνη.

      Διαγραφή
  9. Ανώνυμος27/3/12 17:21

    Όντως.Η δυτική ζωή πριν την φανταχτερή φούσκα της περιβόητης ευμάρειάς της.
    Έννοια μας όμως ολονών,έχει αρχίσει το γύρισμα,
    το ξαναπισωγύρισμα,έρχεται πάλι το αποφοράκι αλλά και για τους βόρειους ,μην χαίρονται ότι με το πειραματόζωο Ελλάς θα ξεμπερδέψουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου