Ημιτελούς η συνέχεια.

Γιατί μου (ξανα)ήρθαν αυτές οι σκέψεις περί μισοτελειωμένης ή μη ολοκληρωμένης ανάγνωσης; Να σας πω.Διότι μου παράγγειλαν κάμποσες φορές ως τώρα τα καινούργια βιβλία της Τάδε και της Δείνα-καλά μην φανταστείτε,ούτε συνωστίζονται στο δικό μου μαγαζί τα ροζ πλήθη της περιοχής, ούτε εγώ μοστράρω τα προϊόντα του είδους στην βιτρίνα,δεν ασχολούμαι καν-πάντως τα φέρνω όταν μου τα ζητήσουν γιατί και το φτηνό,λαϊκό αισθηματικό ρομάντζο έχει τον λόγο ύπαρξής του, αλίμονο,κι αν κάποιος αυτά θέλει,γούστο του και καπέλο του,αυτά ας διαβάζει,δεν έχω αυτοανακηρυχτεί σωτήρας του επιπέδου κανενός.Οπότε έχοντάς τα μπροστά μου ξεφύλλισα ένα από αυτά,εκείνο με το πιο κιτς εξώφυλλο,στα χρώματα του καμπαρέ αλλά και του κοκκινόμαυρου... κομπιναιζόν και με κάτι ανάγλυφα ασημί(!)γράμματα,μπλιαχ!
Από παιδί θυμάμαι να υπάρχει στην καθημερινότητα πολλών γυναικών,των χαμηλότερων -μορφωτικά κυρίως και όχι οικονομικά -στρωμάτων,να έρχεται και να παρέρχεται η μόδα του,να γράφονται τα ίδια και τα ίδια μελοδραματικά προσαρμοσμένα στα της χώρας στην οποία κυκλοφορεί,να δημοσιεύεται σε συνέχειες σε ανάλογα περιοδικά,να πουλιέται σε περίπτερα κτλ κτλ γνωστά και χιλιοσυζητημένα και το οποίο είδος γενικά δεν το μάχομαι,ως αναγνώστρια πρώτα απ΄όλα,εμένα απλά με άφηνε πάντα αδιάφορη.
Άλλα είναι που με ενοχλούν στην όλη υπόθεση,βασικά ένα και μοναδικό:η λυσσαλέα προσπάθεια τα τελευταία χρόνια των εμπλεκομένων, μιας και πρόκειται για κανονική φάμπρικα,να κατασκευάζουν ασταμάτητα και όλο αυτό το φασόν να το αποκαλούν λογοτεχνία.Αυτό ναι,το θεωρώ μεγάλο θράσος.

 Τέλος πάντων,ώσπου να έρθουν οι αγαπητές να πάρουν τα αναγνωσματάκια τους του έριξα μια και δυό και πολλές ματιές σκεπτόμενη μήπως αδικώ την πανέξυπνη και συμπαθέστατη κυρία που το έχει σκαρώσει,μήπως είμαι υπερβολική και δεν ξέρω τι μου γίνεται,μήπως οι προσωπικές μου προτιμήσεις με κάνουν πλέον μόνον υποκειμενική κτλ κτλ.
Το ψιλοδιάβαζα λοιπόν,πηγαίνοντας από κεφάλαιο σε κεφάλαιο ανάκατα,αφήνοντας σελίδες ολόκληρες με διαλόγους,που τους βαριέμαι ούτως ή άλλως και σε σοβαρά βιβλία, προσπάθησα κοντολογίς,όσο άντεχα το κλισαρισμένο ύφος,την κενότητα των ηρώων,την φτήνια των όσων περιγράφονταν με τόσο δεδομένο τρόπο,τόσο προβλέψιμο,τον ίδιο ακριβώς που ακολουθούν κι όλες οι άλλες κατασκευάστριες λαϊκού ρομάντζου.
Για μια ακόμα φορά δεν άντεξα και το παράτησα,οριστικά και αμετάκλητα.Δηλαδή, θα με ρωτήσετε, έχεις ξαναεπιχειρήσει με συναφή;Ναι,αμέ,άλλες τέσσερις φορές,εξίσου τυχαία,από περιέργεια και ωθούμενη από μια αίσθηση περί δίκαιας κρίσης που θέλω να έχω.Και τι έγινε;Τίποτα.Ήταν και τα τέσσερα για πέταμα.Το ένα χειρότερο και πιο γελοίο από τα άλλο.Αυτή είναι η εκτίμησή μου,δεν εννοώ και καθόλου μάλιστα να την επιβάλω,σκοτίστηκα,απλά αυτή την φορά προστέθηκε και άλλο ένα αρνητικό και αυτό δεν καταπίνεται με τίποτα.
Τα εν λόγω βιβλία,μόλις ανοίγεις το κιτσάτο τους και με ανάγλυφα χρυσά ή ασημί γράμματα εξώφυλλο, είναι τυπωμένα στο χειρότερο χαρτί-σχεδόν αυτό που βρωμοκοπάει,εκείνο το απολύτως φτηνιάρικο των εφημερίδων-που μπορούσα να περιμένω και σε μια ακατέβατη,όπως διαπίστωσα τιμή, την οποία τέτοιες μάλιστα ζόρικες εποχές την βρίσκω επιεικώς απαράδεκτη όχι μόνον εγώ αλλά και οι φαν του είδους, οι οποίες φρίκαραν όταν το έπιασαν στα χέρια τους!
Να μην επεκταθώ,δεν χρειάζεται αλλά σε τελική-όπως οι ίδιες μου είπαν-παίζει και κάτι τούρκικα σήριαλ η τηλεορασούλα μας που είναι και γαμώ τις σάχλες, κλαφτερά και γκλαμουράτα και άμα συνεχιστεί η κοροϊδία με τα "βιβλία" έχουν τζάμπα εναλλακτική κι όσο για τα διαβάσματα της παραλίας και της βεράντας έχει ο Θεός,φίσκα τα καλάθια με αρλεκινάκια αλλά και κάποια νόστιμα παλιότερα από γνωστότατο μεγαλοεκδοτικό που σκάσανε μύτη στα βιβλιοπωλεία με..5 ευρώ.
Γιατί το πώς θα διατηρήσει το κέρδος του ο επιχειρηματίας κατεβάζοντας και στο χαρτί ακόμα το κόστος κάνει και τις πιο φανατικές αναγνώστριες να αισθάνονται κορόιδα και να γίνονται έξαλλες και με το δίκιο τους.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος18/9/11 14:00

    Δυστυχώς έχεις δίκιο!Γυναίκες πανέξυπνες,μορφωμένες,
    οικονομικά ανεξάρτητες είναι η απόδειξη, στον οικογενειακό μου μάλιστα περίγυρο,της αρλεκινοποίησης.
    Δεν έχουν ξεπέσει τελείως στην Μαντά και στην Δημουλίδου αλλά μήπως η Βαμβουνάκη αντέχεται;Τι έχει πάθει αλήθεια η συμπαθής κυρία Βαμβουνάκη,τι αηδίες γράφει η γυναίκα;
    Άννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου