"Ο Χάρτης των Ονείρων",Κατερίνα Καριζώνη

Μυθιστόρημα 180 περίπου σελίδων με ενδιαφέροντα στοιχεία και πολλές πληροφορίες για την εποχή και τους τόπους που αναφέρεται, με μια χρονική έκταση σαράντα χρόνων,1530 ως 1570,από τις Κυκλάδες ως την Βενετία και ολοφάνερο ότι πίσω του υπάρχουν ώρες έρευνας και βιβλιογραφικής αναζήτησης από την συγγραφέα Κατερίνα Καριζώνη για να στήσει το φόντο της αφήγησής της σε στέρεα ιστορική βάση.
Και φυσικά είναι άξια πολλών συγχαρητηρίων γι αυτό.Αν ενίσχυε όμως λίγο περισσότερο τους χαρακτήρες και ειδικά εκείνον της Ευγενίας,αν δυνάμωνε το κείμενό της μεταχειριζόμενη αυτήν την λυρική γλώσσα, που από την πρώτη κιόλας σελίδα δείχνει ότι κατέχει καλά,εκτείνοντάς την σε περισσότερες σελίδες, θα είχαμε πλουσιότερο, πιστεύω,λογοτεχνικό αποτέλεσμα,πάνω σε μια αρκετά ιδιαίτερη αρχική σύλληψη.
Καμιά φορά η εγκράτεια στην γραφή και η τόση επιστημονική ακρίβεια στην παράθεση πληροφοριών στερεί από το κυρίως σώμα του έργου εκείνα ακριβώς τα λούσα που του προσδίδουν την μυθιστορηματική υπόσταση,το κάνουν δηλαδή συναρπαστικό κι όχι απλώς καλό,πράγμα που κατ΄εμέ εδώ συνέβη σε μεγάλο βαθμό και μάλιστα προς το τέλος του βιβλίου μου φάνηκε πια ότι η συγγραφέας θυσιάζει-προκειμένου να τελειώνει με την πλοκή καθώς εκλίπουν τα στοιχεία της επιστημονικής και ιστορικής πληροφορίας-την ονειρικότητα της αρχικής κεντρικής ιδέας.
Δηλαδή ταλαιπωρούμαι τις περισσότερες φορές από τα τεράστια πολυσέλιδα,διότι συνήθως αποδεικνύονται και ανοικονόμητα, μυθιστορήματα και έτσι δεν τα προτιμώ, τούτο όμως δεν το...
χόρτασα,πώς να το πω,ήθελα να το παιδέψει περισσότερο επειδή ακριβώς ήταν φανερό ότι μπορούσε!
Αντιγράφω την περίληψη του μυθιστορήματος από την σελίδα των εκδόσεων Καστανιώτη για να πάρετε μιαν ιδέα,κάνοντας την επισήμανση ότι το περιεχόμενο είναι πολύ καλύτερο απ΄ό,τι, περίπου ως συνήθης εξιστόρηση ενός οποιουδήποτε ρομάντζου, βγαίνει στην περίληψη :

"1537: Σε μια εποχή όπου ο περίφημος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα καταλαμβάνει διαδοχικά τα νησιά του Αιγαίου, ο Νικόλαος Μοστράτος, ένας άνθρωπος της θάλασσας και χαρισματικός χαρτογράφος, ζει στην Πάρο την παρακμή της Ενετοκρατίας μέσα από τα δικά του πάθη. Ζωγραφίζει με δεξιότητα όχι μόνο τα επικίνδυνα κυκλαδίτικα νερά, αλλά και τους παγκόσμιους χάρτες, καθώς εκείνοι αλλάζουν δραματικά. Παράλληλα βιώνει ένα μεγάλο έρωτα δίχως ανταπόκριση, γιατί τον χωρίζει βαθύ κοινωνικό χάσμα από τη γυναίκα της ζωής του: την Ευγενία Ραγούση, μια νεαρή αρχόντισσα του νησιού, που ετοιμάζεται να παντρευτεί κάποιον Βενετό αριστοκράτη. Τη μέρα όμως του γάμου της, κι ενώ εκείνη προβάρει το νυφικό της, η Πάρος καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς και οι άνεμοι του πολέμου παρασύρουν αμετάκλητα την ωραία δεσποσύνη και τον ερωτευμένο χαρτογράφο σε μια συναρπαστική περιπέτεια, που εκτυλίσσεται άλλοτε μέσα στις παγίδες της Ιστορίας κι άλλοτε στον ευμετάβλητο χάρτη των ονείρων τους" .

Σχόλια

  1. Σας ευχαριστώ πολύ που ασχοληθήκατε με το βιβλίο μου.Το επόμενο σας υπόσχομαι να το κάνω διπλό, αν και απεχθάνομαι την πολυλογία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα,εγώ σας ευχαριστώ.
    Ξέρετε,είναι θέμα το οποίο σηκώνει πολύ συζήτηση,το πώς δηλαδή καταλήγει να εκφράσει κάποιος στο blog του-όπου κάνει λίγο πολύ το κέφι του- γνώμη για τον κόπο του άλλου και πώς αυτός ο δεύτερος την επεξεργάζεται.
    Να είστε καλά και να γράψετε κι άλλα ωραία,ταξιδιάρικα βιβλία.
    Περιμένουμε το επόμενο,όπως υποσχεθήκατε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα.Δουλεύω στο κέντρο και σήμερα το πρωί μπήκα σε μεγάλο βιβλιοπωλείο και αγόρασα το εν λόγω βιβλίο.Η πωλήτρια δεν το ήξερε!Ήμουν βεβαίως κάπως πρωινή κι αυτή μπορεί να βαριόταν αλλά στο τέλος έψαχνα μόνη μου γιατί εγώ μεν δεν θυμόμουν τις εκδόσεις,αλλά αυτή δεν ήξερε καν τον τίτλο,απαράδεκτη.Λίγο που το ξεφύλλισα κλεφτά στην δουλειά πάντως με ιντριγκάρισε το θέμα και ανυπομονώ να σχολάσω να το διαβάσω κανονικά.6.30 θα είμαι στο τρόλεϊ κι αν είμαι τυχερή και βρω θέση θα το αρχίσω αμέσως.
    Άσε τα πολιτικά βιβλία Βιβή μου και κοίτα να μας προτείνεις καλά και ευκολοδιάβαστα βιβλία.
    Κοίτα και την τιμή γιατί τώρα που ξαναβάζουμε στην καθημερινότητα το βιβλίο πάνε οι μαγκιές...Υπολόγισα ότι ξόδευα περίπου 300 ευρώ τον μήνα σε χαζές βόλτες καθημερινά για ψώνια και καφέδες,σουβλάκια και ταβέρνα μια φορά την βδομάδα οπωσδήποτε,σινεμά μια φορά την βδομάδα (στο θερινό δυο) και θέατρο μια φορά τον μήνα, σε ό,τι βλακεία με τηλεοπτικούς σταρ διαφημιζόταν συν το παιδικό θέατρο,βάλε και λεφτά σε παιδότοπους που ακόμα πάμε με άλλες μαμάδες,σε διάφορα τέτοια δηλαδή που θεωρούσαμε φαντάζομαι όλοι φυσιολογικά αλλά στην πραγματι
    κότητα είναι ασήμαντα,είναι πάνω κάτω τα ίδια και δεν σου αφήνουν τίποτα απολύτως παρά την τσέπη άδεια γιατί λίγα είναι τα όντως ποιοτικά και καλά που συμβαίνουν.Αν λοιπόν διαιρούσαμε το 300- το δικό μου, που στα 1070 που βγάζω τον μήνα σε μια δουλειά πολύ κοπιαστική που δεν αμείβεται καλά αλλά τι να κάνω,φαντάζει ήδη τεράστιο ποσό και δεν ξέρω τι γίνεται σε άλλα βαλάντια-μιλάμε για 20-23 βιβλία των 15 περίπου ευρώ κατά μέσο όρο,που αν τα είχαμε βάλει στο πλάνο,τα βιβλία εννοώ και στον τρόπο ζωής μας αντί να πετάμε τόσα λεφτά βλακωδώς όπως περιέγραψα πριν,θα είμασταν σε καλύτερη θέση σαν λαός τώρα!Ποιός όμως μέσος Έλληνας διαβάζει 20 βιβλία όχι τον μήνα,αλλά τον χρόνο ολόκληρο;
    Για όλες τις εξόδους και τις υποτιθέμενες διασκεδάσεις όμως που προανέφερα σκιζόμασταν όλοι.Από την άλλη δικαίωμά μας να τα πετάμε στα καταναλωτικά σκουπίδια τα λεφτά μας,μας τα χαρίζανε οι σκατοκυβερνήσεις στο κάτω κάτω; Τώρα γίναμε ένα μάτσο χάλια.Εμένα ευτυχώς στην ζωή μου ξανάρθε το βιβλίο,με ευχαριστεί και με χαλαρώνει αφάνταστα.Περιμένω προτάσεις.
    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικολέτα31/10/13 10:51

      Τα 1070 τα βγάζετε ακόμα;;;;;;;;Αν ναι φτου μη σας ματιάσουμε.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου