" Το Παιχνίδι του Αγγέλου " , Κάρλος Ρουίθ Θαφόν


Μυθιστόρημα του 2008,φόρμας best seller,γραμμένο από τον Ισπανό Κάρλος Ρουίθ Θαφόν που ακολουθεί μάλλον την αξιοπρεπέστερη των συνταγών του είδους,διαθέτει αναμφισβήτητα μια καλή ροή και κρατιέται,ακροβατώντας έστω κάπου κάπου, σε ένα καλό επίπεδο και με μια συνέχεια στις ουκ ολίγες σελίδες,600 παρακαλώ, αφήγησής του.
Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε μια χρονιά μετά,σε μετάφραση Κατερίνας Ρούφου, από τις εκδόσεις Ψυχογιός.Πρόκειται για ένα πολύ προσεγμένο, μυθιστόρημα στο οποίο οι ήρωες είναι αρκετά ενδιαφέροντες, υπάρχει ζεστασιά, χιούμορ, χτίζεται προσδοκία , μπαίνουν αγωνίες, διαφαίνεται ελπίδα και το ότι ο συγγραφέας κάνει γενναίες εκταμιεύσεις από τα αποθέματα της κλασσικής ευρωπαϊκής λογοτεχνίας με αναφορές σε βιβλία και συγγραφείς όπως ο Ντίκενς-οι "Μεγάλες Προσδοκίες" του οποίου, διαπιστώνω για μιαν ακόμα φορά, αποτελούν σταθερά και αδιαφιλονίκητα την ασφαλέστερη αφετηρία όσων επιθυμούν να βγαίνουν στο κοινό και ως ολίγον σκοτεινοί συγγραφείς- και ανακατεύοντας με αρκετή άνεση όλα τα γνωστά και όχι απαραιτήτως και κακά κολπάκια ενός εμπορικού λογοτεχνικού είδους-αυτού που θέλει να συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου,επιθυμεί εισπρακτική δηλαδή απήχηση αλλά έχει σαφή λογοτεχνική σφραγίδα,δεν θυσιάζει τα βασικά ποιοτικά του χαρακτηριστικά-καταλήγει σε ένα συμπαθητικό μυθιστόρημα, που φυσικά δεν θα το θυμάσαι με λεπτομέρειες σε λίγο καιρό,θα δεις και καμιά ταινία με χρόνο δράσης και θέμα στην ίδια εποχή,θα σου τύχει κι άλλο βιβλίο συναφές και θα το προσθέσεις τελικά στο κεφάλι σου σε εκείνα με την γενική ταμπέλα "περνάμε καλά" κι  ώσπου να γίνουν όλα αυτά θα σου έχει προσφέρει μερικές ανέμελες ,παθητικές, ευχάριστες ώρες σε καμιά παραλία ή βεράντα για παράδειγμα,δεν χάλασε κι ο κόσμος.

Αντιγράφω δυο λόγια από το οπισθόφυλλο:

"Στην καρδιά της Βαρκελώνης, σ’ ένα εγκαταλειμμένο μέγαρο, ένας νεαρός άντρας, ο Νταβίδ Μαρτίν, βγάζει τα προς το ζην γράφοντας ερωτικά μυθιστορήματα τρόμου με ψευδώνυμο. Στιγματισμένος από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και βασανισμένος από έναν ανέφικτο έρωτα, έχει βρει καταφύγιο στον κόσμο των βιβλίων και περνάει τις νύχτες του επινοώντας μπαρόκ ιστορίες για τον υπόκοσμο της πόλης. Μια μέρα, τα βήματά του τον οδηγούν σ’ ένα μυστικό κλειδωμένο δωμάτιο, όπου ανακαλύπτει φωτογραφίες και γράμματα που μιλάνε για τον μυστηριώδη θάνατο του προηγούμενου ιδιοκτήτη του σπιτιού. Ο Νταβίδ αποφασίζει να εξιχνιάσει την υπόθεση που εμποτίζει σιγά σιγά το είναι του σαν αργό δηλητήριο. Η παράλληλη πρόταση ενός Γάλλου εκδότη να γράψει ένα βιβλίο που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ποτέ, με αντάλλαγμα μια περιουσία και κάτι παραπάνω, θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Σύντομα ο Νταβίδ θα συνειδητοποιήσει ότι περιβάλλεται από σκιές που απειλούν την ίδια του τη ζωή. "

Θα έλεγα λοιπόν ότι σαφώς έχει καλές ιδέες και καλοδουλεμένες επιρροές,έχει πολλά σημεία-οάσεις, από αυτές που βάζουν ακόμα κι έναν απαιτητικό και μυημένο σε πρωτοκλασάτη λογοτεχνία αναγνώστη σε πειρασμό να μην το παρατήσει κάπου εκεί στην μέση -όταν έχει γίνει προβλέψιμο και κάνει κοιλίτσα στο δέσιμο των όσων έχει εμπλέξει ως τότε-αλλά προς Θεού,μην περιμένετε τίποτα περισσότερο,δηλαδή εκείνο το κάτι, εκείνον τον μαγικό σπινθήρα που βάζει φωτιά στο μυαλό και σας συνεπαίρνει και ταξιδεύετε αλλού,μην τον αναζητήσετε εδώ,απλά περάστε τώρα όσο γίνεται καλά και ανέμελα αλλά και -λογοτεχνικά-αξιοπρεπώς και  μια και μας περιμένουν φοβάμαι κι άλλοι,θολοί, πιο δύσκολοι καιροί ας απολαύσουμε ποικιλία αναγνώσεων όσο μπορούμε να αγοράζουμε αβέρτα βιβλία.Πριν αρχίσουμε λοιπόν να τα ψειρίζουμε επειδή δεν είναι διόλου κακός ο Θαφόν κι αυτό το διαπιστώσαμε πολύ καθαρότερα στο  άλλο του μυθιστόρημα,το πολύ εντυπωσιακό και κατά πολύ καλύτερο "Η Σκιά του Ανέμου" ...διαβάστε το,χαρείτε το και μετά προχωρείστε όσο μπορείτε σε απαιτητικότερες επιλογές.

Σχόλια

  1. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Η σκιά του ανέμου" είναι κατά κοινή εκτίμηση καλύτερο,σου το προτείνω.
    Στο "Παιχνίδι του αγγέλου" απλουστεύει αρκετά τα πράγματα και καταλήγει σε ένα όντως πιο εμπορικό μυθιστόρημα αλλά χωρίς να θυσιάσει την συνολική ποιότητά του στον βωμό της αγοράς.
    Νομίζω λοιπόν ότι γίνεσαι υπερβολικά αυστηρή όταν το αποκαλείς συμπαθητικό αναγνωσματάκι.
    Από την άλλη,μετά τον Πέρσιβαλ Έβερετ,εγώ στην θέση σου θα επέλεγα ένα βιβλίο κλασικής λογοτεχνίας,ακριβώς για να παραμείνω στο ίδιο ύφος ή αν προτιμάς επίπεδο.Κάθε βιβλίο που διαβάζουμε χρειάζεται τον χώρο και την στιγμή του στην ζωή μας.Εμείς τα στριμώχνουμε όλα στην ίδια βδομάδα,στην ίδια φάση και χάνουμε κάτι από την ομορφιά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος28/7/11 18:46

    Γειά σε όλους και όλες.Εκείνο που μπορώ να προσθέσω εγώ στα παραπάνω είναι ότι η μετάφραση της Κατερίνας Ρούφου είναι πολύ καλή,από κει και πέρα περί ορέξεως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για 'άλλη μια φορά συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Βιβή Γ. ! Ξεκίνησα το βιβλίο πριν το καλοκαίρι αλλά, ενώ είχε σημεία που μ'έκαναν να σκεφτώ "δεν μπορεί, είναι καλός" τελικά το άφησα στη μέση... Είπα θα το συνεχίσω στην παραλία , τον Αύγουστο, αλλά δεν το έκανα, ήξερα τι με περίμενε. Ωστόσο δεν μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε. Τώρα , τι πήρα στην παραλία (την οποία ποτέ δεν υποτιμώ αναγνωστικά) είναι ένα θέμα για το οποίο περιμένω εναγωνίως την κριτική σου: Το κοιμητήριο της Πράγας...,και τα ξαναλέμε... Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος13/9/11 11:19

    Το βιβλίο, παιδιά, απλώς διαβάζεται...
    Σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από τις Ελληνίδες ευπώλητες που πλουτίζουν από τη βλακεία αυτών που τις αγοράζουν.
    Αυτά...

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος18/9/11 14:34

    Το ψειρίζεις και καλά κάνεις,αυτή η πιο αναλυτική προσέγγιση χρειάζεται σε ένα μπλογκ,βοηθάει τον αναγνώστη πολλές φορές να μην πετάξει τα χρήματά του.Κακά τα ψέματα,δεν είναι και λίγα τα περίπου 20 ευρώ που κοστίζει ένα καινούργιο βιβλίο. Έχοντας κατά νου τα γραφόμενά σου πήρα συνειδητά και τα δύο μυθιστορήματα του Θαφόν στο Λουτράκι που πάω τα καλοκαίρια και πολλά Σαββατοκύριακα και είμαι οπαδός του παραλία-σπίτι-διάβασμα-παραλία-σπίτι και ούτω καθεξής και δεν με δυσαρέστησαν,βέβαια έχεις δίκιο,το πρώτο του "Η σκιά του ανέμου" ήταν πολύ καλύτερο αλλά γενικά και τα δυο διαβάζονται σε συνθήκες καλοκαιριού μια χαρά,τίποτα παραπάνω.Άννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βιβή θα μου πρότεινες να τον Θαφόν; Θαφόν ή Μαρτίνες; Η γνώμη σου θα επηρεάσει την απόφαση μου καθώς διάβασα ότι σου αρέσει η ισπανόφωνη-αργεντίνικα λογοτεχνία και λογικά θα έχεις διαβάσει βιβλία και των δύο συγγραφέων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ απλό,να διαβάσεις και τους δύο!Αν και θεωρώ τον Μαρτίνες περισσότερο ενδιαφέροντα δεν μπορώ να σου πω να επιλέξεις τον ένα ή τον άλλο.
    Ο Θαφόν είναι Ισπανός,ο Μαρτίνες Αργεντίνος.Θα μπορούσαμε να ανοίξουμε μεγάλη συζήτηση μόνο και μόνο πάνω στις επιρροές τους που είναι ταυτοχρόνως κοινές λόγω γλώσσας αλλά και πολύ διαφορετικές λόγω γεωγραφίας.
    Ο Θαφόν είναι πιο προσγειωμένος,συνειδητός μπεστσελεράς. Στην "Σκιά του Ανέμου" που είναι καλύτερη από το "Παιχνίδι του Αγγέλου",θα σε πάει όντας πρωτογενώς Ευρωπαίος μέχρι και τις παρυφές του Ντίκενς, ψιλοθυμίζοντάς σου κάτι από την (ευρωπαϊκή) σκοτεινιά του Άγγλου.
    Ο Μαρτίνες πάλι, ως Αργεντίνος, είναι γνήσιο παιδί ενός βίαιου και συγλονιστικού ανακατέματος ευρωπαϊκής και γηγενούς της νέας ηπείρου κουλτούρας και γλώσσας,με κυρίαρχη την ισπανική.
    Αυτός σαν ξεκάθαρα μπορχικός δεν γράφει κατ΄αρχάς για να κάνει σουξέ-αν του κάτσει φυσικά δεν τον χαλάει, κάτι που έγινε με την πιο εμπορική "Ακολουθία της Οξφόρδης",βιβλίο
    που είναι πιο κοντά στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές,εκείνες του,μαστόρικου βεβαίως, μπεστσέλλερ που μεταφέρθηκε και στο σινεμά-όμως οι επιρροές του φιλτράρονται από το φως ενός άλλου τόπου της γης,ενισχύονται ή αποψιλώνονται με και από διαφορετικές εμπειρίες, σκέψου ότι ο ένας τον Δεκέμβρη τον ζει ως χειμώνα και ο άλλος ως καλοκαίρι.

    Ο Θαφόν γράφει πολλές σελίδες,αλλά διαβάζεται μπαμ και κάτω...Ο Μαρτίνες είναι ολιγοσέλιδος.Θα τα καταφέρεις εύκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα θέματα των βιβλίων του Θαφόν τα βρίσκω αρκετά ενδιαφέροντα. Αναφέρομαι στην ''Σκιά του Ανέμου και στο Παιχνίδι του Αγγέλου''. θα προτιμήσω Θαφόν. Μπαμ και κάτω αποκλείεται να τα διαβάσω εξάλλου πρόκειται για μυθιστορήματα 550-600 σελίδων όπως έγραψες. Προτιμώ να διαβάζω αργά αλλά σταθερά, του τύπου 15-30 το πολύ σελίδες την ημέρα(και όχι κάθε μέρα εξαρτάται), κρατώντας χειρόγραφες σημειώσεις όπου χρειάζεται για να θυμάμαι γεγονότα και στοιχεία που δένουν την πλοκή. Ευχαριστώ για τις πληροφορίες,, περισσότερο θα έλεγα έπαιξε ρόλο το θέμα (αναζήτηση ξεχασμένου βιβλίου, μυστηριώδης συγγραφέας που ζει μόνος, Βαρκελώνη) και όχι το Bestseller matter,, στην απόφαση μου τελικά. Ελπίζω να τα βρω και σε καλή τιμή-σχετικά- Μάη πια θα τα αναζητήσω σε 4-5 βιβλιοπωλεία για να συγκρίνω τιμές Σε λίγες μέρες ξεκινάω Faber. 900 σελίδες και, θα χρειαστώ τουλάχιστον δύο μήνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Fairytalesman,ο αργός τρόπος διαβάσματος είναι ο καλύτερος,το πιστεύω αν και δεν το κάνω πάντα.
      Στην πρώτη συνάντηση της λέσχης του Degas,εκτός βιβλιοπωλείου αφού δεν υπάρχει πλέον,το προς συζήτηση βιβλίο ήταν η "Σκιά του Ανέμου".
      Εκτός από δύο της(15μελούς)παρέας μας που το βρήκαν πολύ καλό αλλά όχι της ιδιαίτερης,της πολύ προσωπικής τους προτίμησης-προτιμούν Έλληνες συγγραφείς- όλοι οι άλλοι το λ ά τ ρ ε ψ α ν κι ήταν κοινή η διαπίστωση ότι παραβίασαν κάθε ρυθμό ανάγνωσης και δεν το άφηναν από τα χέρια τους!
      Μερικοί ξενύχτησαν κολλημένοι στο βιβλίο...
      Πάντως γι αυτό έχουμε καθιερώσει ανά μήνα συνάντηση,για να διαβάζουμε με άνεση και να σκεφτόμαστε αλλά και να απολαμβάνουμε το περιεχόμενο.
      Τη "Σκιά" τώρα την εκδίδει ο Ψυχογιός με άλλη μετάφραση-βρήκαμε διαφορές,θεωρήσαμε καλύτερη αυτήν της Ρούφου για τον Λιβάνη αλλά δεν κυκλοφορεί μάλλον,μερικοί το είχαμε από παλιότερα-με χειρότερο δυστυχώς χαρτί αλλά ήδη χαμηλότερη τιμή.Να ξέρεις ότι εγώ στο Degas πουλώντας βιβλία,έκανα τρελές εκπτώσεις,στα μέλη πχ της λέσχης μοιραζόμουν το... ποσοστό κέρδους,δηλαδή υπάρχει πάντα περιθώριο αν θέλει ένα βιβλιοπωλείο να βοηθήσει τον βιβλιόφιλο.Γι αυτό βέβαια πήγα κατά διαόλου,δεν είμαι έμπορος χαχαχα.

      Τέλος,μη σε επηρεάσω αλλά κακομοίρη μου-ευγενέστατη,ε;- πρόσεξε τι θα πεις μετά για το "Άλικο και το Λευκό"!Να κάνεις και βιβλιοαναρτήσεις στο μπλογκ σου,είναι πολύ προσωπικό μπλογκ,έχεις ωραία στοιχεία.
      Με το μπούρου μπούρου από το μαγαζί κι από δω μέσα θα καμαρώνω σε λίγο ότι συνέβαλα να γίνει πιο γνωστό ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα τελείως έξω από την κυρίαρχη ελληνική αναγνωστική νοοτροπία...

      Διαγραφή
  9. Δεν υπάρχει περίπτωση να γράψω κάτι το αρνητικό για ένα βιβλίο γραμμένο από κάποιον που αφιέρωσε τόσα χρόνια και τόση μελέτη για την συγγραφή του. Αξίζει σεβασμό μόνο και μόνο που κοιτάζω το εξώφυλλο και νιώθω το βάρος του στα χέρια μου. Μείνε ήσυχη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τελειώνοντας το ''παιχνίδι του αγγέλου'' έμεινα με την απορία: Ο Νταβίδ Μαρτίν όντως τα έζησε όλα αυτά ή απλώς τα φανταζόταν;;;; Ωραίο μυθιστόρημα, θα ήθελα να το ξαναδιαβάσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου