"Η Σκιά του Ανέμου",Κάρλος Ρουίθ Θαφόν







Ωραίο και πολύ καλογραμμένο μυθιστόρημα,του Ισπανού Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, μεταφρασμένο μια χαρά από την Κατερίνα Ρούφου για τις εκδόσεις Λιβάνη,το οποίο προηγήθηκε (εκδόθηκε το 2004) του συναφούς στο ύφος αλλά λιγότερο ενδιαφέροντος "Το Παιχνίδι του Αγγέλου" του 2009,καθότι το πρώτο, κατά κοινή εκτίμηση θαρρώ του πολυπληθούς αναγνωστικού κοινού,που έχει πλέον ο Θαφόν, είναι πολύ πιο προσεγμένο και ισορροπημένο, με πιο στιβαρό το ούτως ή άλλως προσφιλές ως φαίνεται και στον Θαφόν βιβλιοφιλικό του θέμα-πάντα ιδιαίτερα καλόδεχτο από τους απανταχού βιβλιοφάγους-αλλά με περισσότερες, αληθινά φρέσκες και πολύ καλύτερες ιδέες στο δέσιμο της όλης ιστορίας η οποία πατάει με το ένα πόδι στην (πολύ ευρεία) αντίληψη ενός μοντέρνου,ευρωπαϊκού (μεταγκόθικ μυθιστορήματος, που οι αιτίες της συνέχισής του από σύγχρονους συγγραφείς της γηραιάς ηπείρου βρίσκονται,ίσως, κάπου στα... σοκάκια του Λονδίνου του... Ντίκενς,ναι,με τα σωστά μου το λέω, και με το άλλο στηρίζεται χωρίς να ταλαιπωρείται και να ταλαιπωρεί τον αναγνώστη κάθε επιπέδου-κάθε άλλο-στην σίγουρη συνταγή του εντέλει μπεστ σέλλερ αναγνώσματος,γιατί όχι,αυτού μάλιστα του μπεστ σέλερ του πρωτοκλασάτου που βασίζεται σε γνώση,σε πολύ δουλειά από την πλευρά του συγγραφέα,σε μόχθο,σε αγωνία,σε κατεβασιές στην ψυχή του ακόμα κι αν βιοπορίζεται από αυτό.



Πραγματικά η "Σκιά του Ανέμου" είναι ένα μυθιστόρημα τέτοιο,επιμελημένο μέχρι και την ύστατη λεξούλα,δεν έχει το παραμικρό λαθάκι στην ροή της αφήγησης καθώς αυτή εκτείνεται σε αρκετά μεγάλο χρονικό εύρος, που αγγίζει χωρίς να πολιτικολογεί επιπόλαια κάποια τεράστια θέματα, όπως εδώ αυτό του ισπανικού εμφυλίου και το οποίο μυθιστόρημα συνολικά παραπέμπει με στυλ διόλου ναρκισιστικό,αντιθέτως με σοβαρότητα κατευθείαν στην γραφή και ανάγνωση εκείνη που εγώ αποκαλώ φιλμική και που θεωρώ ότι ολοένα κερδίζει και περισσότερους θιασώτες κι από τις δυο πλευρές,δημιουργούς και κοινό.
Το μυθιστόρημα του Θαφόν είναι δομημένο σαφώς σεναριακά,με αποτέλεσμα -παραμένοντας όμως πρωτίστως βιβλίο-να "βλέπεις" τα απανωτά γεγονότα,ευτυχώς χωρίς πολλούς ή πλαδαρούς διαλόγους να ξεπηδάνε από τις 557 χάρτινες θήκες τους και να μετατρέπονται σε σελιλόϊντ .
Ο Θαφόν κοντολογίς πετυχαίνει το ιδανικό(;): παράγει ένα εμπορικότατο μεν απολύτως λογοτεχνικό δε προϊόν,αυτό που χωρίς ψευδεπίγραφες ταμπέλες δικαιούται να ισχυριστεί ότι απευθύνεται σε όλους χωρίς να είναι επιφυλλιδικό και τυχάρπαστο, χωρίς να είναι φτηνιάρικο αλλά αθώα(;) μαζικό και τόσο καλό ώστε ο δημιουργός του να μπορεί να καμαρώνει στρογγυλοκαθισμένος στο ψηλό σκαλί της ταυτόχρονης αναγνωστικής και εισπρακτικής επιτυχίας του.



Μπεστ σέλλερ με τα όλα του, κυρίες και κύριοι,αν δεν το διαβάσετε δεν θα έχετε χάσει το σπάνιο λογοτεχνικό διαμάντι αλλά αν δεν είστε"πανκ,ούτε ροκάς, μα ούτε και Ζαγοραίος", ε,μην τρελαθούμε, καλοκαιράκι έχουμε,το χάλι μας επίσης ψυχολογικά το έχουμε,δεν είναι κακό να περνάς καλά,να ταξιδεύεις,να ξεφεύγεις κι επιτέλους, αυτό που διαβάζεις να είναι λογοτεχνία!




Αν λοιπόν το πετύχετε- φερ΄ειπείν σε τίποτα εκθέσεις καλοκαιρινές εκεί που κάνετε, αν κάνετε, τις διακοπές σας-προτιμήστε το από τις ελληνικές, γυναικείες βασικά, σαβούρες, που σας πλασάρουν ως λογοτεχνία και δεν είναι ούτε λογοτεχνία ούτε παραλογοτεχνία , είναι χαρτιά σκέτα ...



Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ

Κι αυτά ας τα σκεφτούν-αλλά τι λέω,από πότε σκέφτονται ή από πότε διαβάζουν καν-οι πολλές από τις γελοίες τύπισσες* που στην χώρα μας το παίζουν συγγραφείς κάνοντας φασόν ρομάντζα του @@, με ό,τι ιδέα πέσει στα λαμέ νύχια τους...
Δανείζομαι από το οπισθόφυλλο λίγες αράδες σχετικές με το περιεχόμενο, αφαιρέστε τις κλισέ σάλτσες που συνήθως πετάνε και σας ενημερώνω ότι ο εκδοτικός οίκος του Ψυχογιού, που το κυκλοφορεί τώρα, άλλαξε το αρχικό εξώφυλλο και δεν είναι αυτό που βλέπετε στην φωτό που έβαλα εγώ αλλά το ακριβώς επάνω.

"H Σκιά του Aνέμου είναι ένα μυθιστόρημα για το μαγικό ταξίδι ενός δεκάχρονου αγοριού, του Nτανιέλ, που είναι γιος ενός βιβλιοπώλη της Βαρκελώνης,κάπου στα 1945, στα μυστικά και τα φαντάσματα μιας σκοτεινής πόλης, με αφετηρία την αναζήτηση ενός μυστηριώδους συγγραφέα που τα βιβλία του, ακατανίκητα σαγηνευτικά, είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος για όποιον τα κατέχει. O Nτανιέλ οδηγείται από τον πατέρα του στο Kοιμητήριο των Λησμονημένων Bιβλίων, όπου του αποκαλύπτεται ένα μυστικό που θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα: πρόκειται για μια μυστική βιβλιοθήκη, στην οποία βρίσκονται όλα τα ξεχασμένα βιβλία περιμένοντας εκείνο τον αναγνώστη που θα τα βγάλει από τη λήθη. Ο πατέρας του τον προτρέπει να διαλέξει ένα βιβλίο μέσα από τους λαβύρινθους του Κοιμητηρίου. O Nτανιέλ επιλέγει το βιβλίο H Σκιά του Ανέμου, ένα μυθιστόρημα που θα τον γοητεύσει και θα τον παρακινήσει να ανακαλύψει και τα υπόλοιπα έργα του συγγραφέα του, του Χουλιάν Καράξ. Σοκαρισμένος, έρχεται αντιμέτωπος με τη φοβερή αποκάλυψη ότι κάποιος καταστρέφει τα αντίτυπα των έργων του Καράξ και ότι το δικό του είναι το μοναδικό που υπάρχει. Γοητευμένος από το μυστήριο του πράγματος,αποφασίζει να ερευνήσει το παρελθόν του Καράξ και ανακαλύπτει ότι έζησε χρόνια στο Παρίσι, όπου έπαιζε ως μουσικός σε κακόφημα κέντρα.
Ωστόσο κάποια μέρα επέστρεψε στη Βαρκελώνη και σκοτώθηκε από πυροβόλο όπλο το 1936, λίγο προτού ξεσπάσει το κίνημα του στρατηγού Φράνκο που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος τελείωσε το 1939 με την ήττα των δημοκρατικών δυνάμεων. Τα στοιχεία ωστόσο που συγκεντρώνει ο Ντανιέλ είναι αληθινά ή ψεύτικα; Ποιος είναι ο επικίνδυνος άνθρωπος που καίει βιβλία; Στην προσπάθειά του να ανακαλύψει την αλήθεια, θα διαβεί τις πύλες των σκοτεινότερων μυστικών της πόλης, σε έναν κόσμο που τον σκιάζουν δολοφονίες, μαγεία, παραλογισμός, πλεκτάνες και καταδικασμένοι έρωτες."


*φυσικά δεν τσουβαλιάζω όλες τις γυναίκες που γράφουν ροζ,ανάμεσά τους υπάρχουν μερικές πολύ ταλαντούχες,που θα μπορούσαν,νομίζω,να γράψουν αξιόλογη λογοτεχνία, προφανώς έχουν επιλέξει τα εύκολα και κερδοφόρα,αυτό όμως είναι δικαίωμά τους.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος23/8/11 00:12

    Αυτό μάλιστα,ενδιαφέρον και πειστικό και τελικά οι Ευρωπαίοι είναι πολύ πιο κοντά στην σίγουρη και σοβαρή συγγραφή best seller των οποίων δηλώνω ευθαρσώς αδιόρθωτος λάτρης.Βαγγέλης Κοτσιόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου