"Ο Φίλος του Μακαρίτη",Αντρέι Κούρκοφ












Ουκρανική νουβέλα,από τις εκδόσεις Καστανιώτη,αλλά γραμμένη στα ρώσικα, από έναν πολύ γνωστό και μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες Ουκρανό συγγραφέα,τον Αντρέι Κούρκοφ,έναν από τους πιο ενδιαφέροντες της σύγχρονης,της μετασοβιετικής,όπως την αποκαλούν,λογοτεχνίας.
Κεντρικό πρόσωπο της ωραίας,ευφυούς αφήγησης του Κούρκοφ είναι ένας αντι-ήρωας,ο Τόλια,ένας 35άρης τύπος που τα έχει κάνει μαντάρα στην προσωπική του ζωή.
Ο Τόλια ψάχνεται όπως μπορεί σ΄αυτήν την, επίσης μετασοβιετική, συνεχώς αναδιπλούμενη και με νέα δεδομένα να την διαμορφώνουν μάλλον ως μια κάθε άλλο παρά....παραδεισένια πολιτικοκοινω νική κατάσταση-που και στην Ουκρανία δεν έχει να επιδείξει τα θαύματα, που περίμεναν όσοι πανηγύρισαν έξαλλα την κατάρρευση του αποτυχημένου-πότε πρόλαβε δηλαδή να κάνει λάθη, να ανανήψει,να ξαναδοκιμάσει,τέλος πάντων- πρότερου καθεστώτος και στην οποία υπάρχει και φτώχεια και εγκληματικότητα και ανεργία και ανισότητα και όλα τα "καλά" της δυτικής ελευθερίας και της καπιταλιστικής κοινωνίας των ίσων ευκαιριών,χαχα-έτσι αποφασίζει τελικά να πληρώσει έναν killer να τον απαλλάξει από την ματαιότητα του κόσμου τούτου.
Ο Τόλια στην συγκεκριμένη φάση πιστεύει ότι η ζωή του δεν έχει πια νόημα επειδή η γυναίκα του τον απατά.Πίσω βέβαια από αυτό υπάρχουν δεκάδες άλλες αιτίες.Συναντάει λοιπόν επί τούτου τον παλιό του συμμαθητή Ντίμα,πίνουν,πίνουν,πίνουν ασταμάτητα,ο Τόλια ρωτάει τον Ντίμα αν έχει επαφές με ανθρώπους που αναλαμβάνουν τέτοια,λέγοντας ότι θέλει να καθαρίσει τον εραστή της γυναίκας του,ο Ντίμα άνετος σαν να είναι κάτι φυσιολογικό του υπόσχεται ότι θα τον βοηθήσει,κάνει τις επαφές,ο Τόλια στέλνει στοιχεία στον killer,που αφορούν βέβαια τον ίδιο,στο μεταξύ γνωρίζει την Λένα,πόρνη,δουλειά που δεν φαίνεται να τους ενοχλεί,αμφότεροι΄υπό τις παρούσες συγκυρίες την θεωρούν μια δουλειά όπως όλες οι άλλες,γραμματέας ας πούμε και δασκάλα και ο,τιδήποτε κι έτσι ο ήρωάς μας αρχίζει να περνάει καλά,γαντζώνεται στην κοπέλα και αλλάζει γνώμη μα ο δολοφόνος έχει δρομολογήσει την δική του υποχρέωση, οπότε αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα.

Αυτά τα διάφορα είναι καταιγιστικά, κυλάνε το ένα κατόπιν του άλλου ως γεγονότα που τα ορίζει η Ειμαρμένη κι οι χαρακτήρες αγωνίζονται να κρατηθούν από ένα απροσδιόριστο κάπου,που ουδείς  ξέρει κατά πού πέφτει, κουτρουβαλώντας μέσα σε ποταμούς οινοπνεύματος,βιώνοντας στο πετσί τους μια καθημερινότητα δύσκολη που για την επιβίωση σ΄αυτήν πολλά συμβαίνουν.
Άτομα πρόθυμα  να κάνουν κάθε βρωμοδουλίτσα παντού,έτοιμα να σκοτώσουν,να στήσουν δουλειές με αρπαχτές για εύκολο κέρδος,να  ψευδομαρτυρήσουν,να κάνουν τον μεσάζοντα για ο,τιδήποτε ...

Η ιστορία αυτή καθεαυτή δεν μου φάνηκε καινούργια,το γαϊτανάκι των εξελίξεων κάτι ολοένα μου θύμιζε, κάτι από παλιότερη λογοτεχνία-κλασσική ρώσικη-θεατρικό έργο καταστάσεων,κάποια ταινία, κάτι, αλλά δεν μπόρεσα να το εντοπίσω.Ούτε το βρήκα ενοχλητικό,ίσα ίσα ο καλός ο μύλος έτσι πρέπει να είναι,όλα τα καλά να τα αλέθει και πάντα το αλεύρι να βγαίνει σωστό και φρέσκο.

Ο Κούρκοφ μου φάνηκε πολύ καλός,έχει ένα τσεχοφικό τολμώ να πω στυλάκι-επιρροή όμως δουλεμένη καλά και προσαρμοσμένη στο δικό του σήμερα-δηκτικό, με λεπτές πινελιές χιούμορ και ειρωνείας,πικρό μερικές φορές,αληθινό,με πολλές ανατροπές που σου κρατάνε αμείωτη την αναγνωστική προσοχή,έχει σαφήνεια και να μην τα πολυλιβανίζω έχει βασικά αυτό το "κάτι" που κάνει τους ξεχωριστούς συγγραφείς και το ότι γράφει λιτά,κυνικά κάπου-κάπου,λίγες σελίδες με πυκνό όμως περιεχόμενο πολύ μου άρεσε.
Τέλος να επισημάνω την πολύ καλή μετάφραση από τον Δημήτρη Τριανταφυλλίδη  και το ωραίο του εισαγωγικό σημείωμα που μιλάει για τον Κούρκοφ και την μετασοβιετική λογοτεχνία,όρο που λέει πολλά.

Σχόλια