"Ομφάλιος Λώρος",Τζούλια Γκανάσου


Δεν ξέρω πού θα μπορούσαμε να εντάξουμε το μυθιστόρημα της Τζούλιας Γκανάσου-λογοτεχνία του φανταστικού δεν είναι, παρά το ότι διαθέτει κάποια στοιχεία-πάντως μας βάζει σε μιαν ατμόσφαιρα με περισσότερο ή λιγότερο οργουελικής σύστασης μυρωδιά ζοφερή θα έλεγα, σε μια κοντινή, σημερινή,ίσως μη επακριβώς οριζόμενη εποχή δράσης των χαρακτήρων της καλοπλεγμένης της ιστορίας,αλλά με πράγματα που συμβαίνουν ή μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή, που είναι ρευστά,που είναι οι φόβοι ενός μέλλοντος που διαγράφεται ήδη και δεν είμαστε εμείς που το διαμορφώνουμε αλλά οι λογής πολυεθνικές.

Ζητούμενο της Γκανάσου,της οποίας αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη, είναι η πρακτική χρησιμότητα του ανθρώπινου σώματος όταν αυτό ανάγεται από ποικίλα συμφέροντα, με αφορμή την αναζήτηση από όλους μας της αιώνιας νιότης,σε κυρίαρχο δεδομένο στην ανάπτυξη της τρέχουσας συνείδησης.
Το σώμα είναι αυτό που ενισχύεται παντοιοτρόπως μέσα από διαδικασίες αγοράς-με διαφήμιση,με την αρωγή ή την απληστία της τεχνολογίας,όπου μπαίνει το χρήμα τουλάχιστον,με πειράματα και πειραματόζωα κτλ -σε συνθήκες εμπλοκής Νόμου και Ηθικής και επαναπροσδιορίζει έτσι την ύπαρξη και την διαμόρφωση της συνείδησης. 
Η Σάντυ,ο Φίλιππος και ο Μάνος είναι τα τρία κεντρικά πρόσωπα της μυθοπλασίας. Τι είδους χαρακτήρες πλάθει η συγγραφέας με αυτούς;

Παραθέτω την περίληψη του βιβλίου:

"Ο Φίλιππος είναι ακροβάτης σε τσίρκο που δεν κάνει χρήση ζώων αλλά ανθρώπων με σωματικές ιδιαιτερότητες. Σκοντάφτει, πλέον, πολύ συχνά. Η Σάντυ υπηρετεί μια πολυεθνική που εμπορεύεται τη νιότη, την υγεία, την ομορφιά. Το αίμα του ομφάλιου λώρου γίνεται το νέο μήλον της έριδος. Δίνει υποσχέσεις επιμήκυνσης του χρόνου. Ο Μάνος παράτησε τα πάντα και επέστρεψε στη φύση. Ή μήπως κρύβεται εκεί; Όταν η Σάντυ θα προσπαθήσει να βοηθήσει τον Φίλιππο, θα βρεθεί αντιμέτωπη με μυστικά που στοιχίζουν εκατομμύρια σε χρήμα και ζωές. Θα πρέπει τότε να επιλέξει ανάμεσα στην ηθική και στην εξέλιξη, στον έρωτα και στη φιλία, στο φόβο και στην ανάγκη για ελπίδα."

Τολμηρό γράψιμο ιδωμένο από καθαρή γυναικεία,επιτέλους, σε κάποια κομμάτια του,οπτική, με πολλές καλές ιδέες,με κλιμακούμενες εντάσεις στην αφήγηση, με περιεκτικούς διαλόγους -βεβαίως αν έλειπαν εγώ θα το προτιμούσα-ενδιαφέρον στο σύνολό του και πάντως πρωτότυπο,κινηματογρα φικής ροής αλλά μη χολυγουντιανής,που μας δίνει ως τελικό αποτέλεσμα ένα καλό, δυνατό, σύγχρονο μυθιστόρημα από μια νεαρή συγγραφέα την οποία αξίζει να προσέξουμε.

Σχόλια