Αναγνωστικές Τάσεις του Ταξιδιού.Καλοκαιρινές και όχι μόνον προτιμήσεις .


Κάποιοι καθώς ταξιδεύουν,μέσα στην φασαρία ενός πλοίου ας πούμε ,λύνουν σταυρόλεξα, άλλοι διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά και μερικοί, λίγοι,κρατάνε ένα βιβλίο και με αυτό προσπαθούν να περάσουν την ώρα τους.
Αν θελήσεις να κάνεις μιαν έστω πρόχειρη στατιστική,έτσι,για να περάσεις κι εσύ την δική σου ώρα ,πάνω στο ποιες προτιμήσεις την δεδομένη στιγμή έχει αυτό το αναγνωστικό κοινό, το καλοκαίρι για παράδειγμα, παρατηρείς εύκολα ότι οι περισσότεροι από αυτούς που κρατούν ένα βιβλίο είναι ξένοι.Σαφώς λιγότεροι οι Έλληνες και δεν είναι ακριβές καν να μιλήσω γι αυτούς,διότι πλην ελαχίστων μάλλον προτιμούν να πίνουν καφέδες και να τρώνε καρφωμένοι στις τηλεοράσεις των σαλονιών, οι Ελληνίδες είναι που κυκλοφορούν περισσότερο με βιβλίο.

Κατασκοπείες και στατιστικές τέτοιες έκανα και πέρσι και φέτος και να σημειώσω ότι ο ένας και μοναδικός δικός μας, που είδα με βιβλίο ανα χείρας, ήταν ένας ψιλοσιτεμένος κυριούλης ο οποίος διάβαζε ή προσπαθούσε τουλάχιστον, να εστιάσει σε έναν Μάρκαρη-όταν ανάμεσα στο μασούλημα του σάντουιτς,στον καφέ του και στο κλεφτοκοίταγμα στην τηλεόραση δεν του πέφτανε τα μάτια και τα σάλια από τα περάσματα των καλλίγραμμων με τα σορτσάκια,χαχαχαααα-και κατέληξα ότι μάλλον δεν έπρεπε να περιμένω τίποτα καλύτερο απ΄ό,τι είδα.
Τι δείχνουν λοιπόν να επιλέγουν αρχικά οι ξένοι;Φτηνές εκδόσεις κι αυτοί με τίτλους του παγκόσμιου συρμού,με κυρίαρχα τα λογής μυθιστορήματα, κυρίως best sellerιές που έχουν γίνει ταινίες,βαμπιρονε ραϊδογκοθιές και τα σταθερά-old time classic αλλά και με νέους τίτλους- αστυνομικά. Τουλάχιστον αυτά είδα να κυριαρχούν κατασκοπεύοντάς τα βέβαια με κριτήριο τα εξώφυλλα και το όνομα του συγγραφέα,όπου μπορούσα να κουτσοδιαβάσω την γλώσσα.

Οι Ελληνίδες επιλέγουν ανάλογα αλλά επί το ελληνικότερον αυτές, ελληνικά ρομάντζα δηλαδή του πεταματού,αυτά τα πολυσέλιδα τούβλα με τα αισθητικής κομπιναιζόν εξώφυλλα και νέα ελληνικά μυθιστορήματα, από εκείνο το κομμάτι της λογοτεχνίας που παραμένει αγκομαχώντας λογοτεχνία κι ας είναι εμπορική, προβλέψιμη,ας επιμένει να νταραβερίζεται με διάφορα σαχλά βραβεία και τέτοια,ας θέλει διακαώς να φιγουράρει στα ευπώλητα,να συζητηθεί,να γίνει σήριαλ, κι ας ...μαϊντανίζουν οι ίδιοι συγγραφείς των βιβλίων όλο και πιο πολύ στην τουβούλα λέγοντες απολίτικες ή ακόμα χειρότερα δουλικές αηδίες κτλ κτλ αλλά άντε, καλοκαίρι είναι,ας έχουμε κατά νου και το εξαιρετικό βιβλίο του Παναγιώτη Μουλλά " Ο Χώρος του Εφήμερου" κι ας είμαστε επιεικείς.
Ελάχιστους,τέλος,ταξιδιώτες βλέπεις καμιά φορά-ξένους και δικούς-να διαβάζουν πιο ψαγμένα,ας τα συγκεντρώσω στην λέξη ετούτη,βιβλία. Είδα εγώ λόγου χάριν μια νεαρή Ελληνίδα να κρατάει έναν Ροθ,δυο αγόρια με Χάκκα τον ένα και Σεπούλδεβα τον άλλο και πήρε το μάτι μου και δυο ώριμες βόρειες κυρίες, την μια με ένα βιβλίο της Selma Lagerlöf-που είναι Σουηδή και έτυχε να την ξέρω- και την άλλη με ένα έργο του Δανού Κίργκεκωρ(Søren Aabye Kierkegaard έγραφε).

Αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζετε,είναι τελικά οι στάνταρ αναγνωστικές διαπιστώσεις και καταστάσεις πλοίων,τραίνων,παραλιών κτλ κι επαναλαμβάνονται σχεδόν κάθε καλοκαίρι.
Εκείνο όμως που μου τράβηξε πάλι την προσοχή κι έτσι παρακινήθηκα να μοιραστώ μαζί σας σήμερα αυτές τις σκέψεις, είναι ότι οι αναγνώστες και φέτος προτίμησαν νουβέλες ή μυθιστορήματα ενός είδους που συνηθίσαμε πολύ γενικά να αποκαλούμε λογοτεχνία του φανταστικού .
Τα αστυνομικά δηλαδή, που κυριαρχούσαν έως και πέρυσι φανερά, μάλλον τώρα έχουν περάσει στην δεύτερη θέση της προτίμησης.
Νέες τάσεις που ήδη διαφαίνονταν- επειδή βεβαίως διαμορφώνονταν από πριν μεθοδικά στα επιτελεία των εκδοτικών οίκων ως η νέα τάση-τα τελευταία χρόνια προκάλεσαν μια διεύρυνση του κοινού αυτού του είδους, που πάντα υπήρχε και ήταν μυημένο καλά στο είδος και στις επιμέρους κατηγορίες του ,είδος το οποίο έχει και καλά κείμενα να επιδείξει αλλά και βαρβάτες σαβούρες.

Αποφάσισα λοιπόν να ρίξω μια ματιά και ήδη σας παρουσίασα το "Αντίο κι Ευχαριστώ για τα Ψάρια" και -δεν ξέρω αν αξίζει να κάνω ξεχωριστή ανάρτηση,θα το σκεφτώ-δυο βιβλία από την βαμπιροφά μπρικα Southern Vampire Mystery της Αμερικανίδας Charlaine Harris,ήδη γνωστά στους φίλους του είδους ως τα the Sookie Stackhouse vampire books που εδώ έγιναν λίγο ευρύτερα γνωστά λόγω της τηλεοπτικής σειράς Trueblood,που δεν είχε και μεγάλη σχέση με τα εν λόγω βιβλία διότι ένα χιουμοράκι και μια σπιρτάδα και μια ευκολία στο γράψιμο η πονηρή Αμερικάνα τα διαθέτει, με κάποια επιεική κριτήρια, αλλά στην τηλεοπτική μεταφορά στραγγαλίστηκαν κανονικά και με την συναίνεσή της,προσυπόγραφε, η εμπόρισσα,τα αλαλούμ σενάρια σε αρκετά από τα επεισόδια.
Τίτλοι των δυο βαμπιροβιβλίων που διάβασα;
" Νεκρός Μέχρι να Σκοτεινιάσει" και "Από το Νεκρό στο Χειρότερο",μανούλαααα....

Τέλος, έπεσε στα χέρια μου κι ένα αισθηματικό,το " Μία Ημέρα",του Ντέηβιντ Νίκολς αλλά γι αυτό θα γράψω δυο σειρούλες ξεχωριστά στην συνέχεια.

Το δια ταύτα, φίλοι και φίλες; Η καλή λογοτεχνία δεν διαβάζεται πλατιά και δυστυχώς δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.
Κρίμα,κρίμα,κρίμα διότι υπάρχουν εξαίσια βιβλία από άποψη κλάσης που ταιριάζουν μια χαρά στην καλοκαιρινή και ταξιδιωτική ατμόσφαιρα της ανεμελιάς και των διακοπών αλλά ο κόσμος πατροναρισμένος από τα μμε και όλο το υπόλοιπο σκυλολόι δεν μπορεί να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι και χειροτερεύει και πλαταίνει η χωματερή κι άντε να σκαλίζεις εκεί μέσα μήπως και....

Σχόλια