"Το Ασήμαντο Αιώνια Επαινούν",Άρθουρ Σοπενχάουερ




Εκδόσεις Κάκτος,2009,μετάφραση και εισαγωγικό σημείωμα από τον Ξενοφώντα Αρμύρα. Είναι πρακτικά αδύνατον να σχολιάσω λεπτομερώς ένα τέτοιο κείμενο,μα και την ίδια την ουσία του.Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ εδώ ξεδιπλώνει μια μόνο πτυχή της λαβυρινθώδους σκέψης του,της πυκνής συλλογιστικής του.
Για μένα ο Σοπενχάουερ ήταν πάντα έτη φωτός πιο ενδιαφέρων από πολλούς και πολύ πιο προσιτός ως φιλόσοφος από τον πολυδιαφημισμένο Καντ τον οποίο δεν εννοώ χρόνια τώρα να "κατανοήσω" και επίσης τον βαριέμαι απίστευτα.
Η πρότασή μου βεβαίως πάντα είναι να διαβάζουμε πρώτα τους δικούς μας,Πλάτωνα,Επίκουρο,
Αριστοτέλη και ει δυνατόν όλους και από εκεί και πέρα να προχωράμε στους υπόλοιπους διότι απλούστατα έτσι έπραξαν οι ίδιοι.
Ο Σοπενχάουερ πρώτα διάβασε πχ τον Αριστοτέλη και μετά σχηματοποίησε την δική του αντίληψη.

Ένα ζήτημα με απασχολεί κάθε φορά,ότι ο Σοπενχάουερ θεωρείται πεσιμιστής,από πού κι ως πού;
Επειδή αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και δεν την πλάθει όπως του αρέσει ή επειδή αρνείται την ευκολία του μεταφυσικού;Δεν το βλέπω έτσι.
Η ωμή,ρεαλιστική αντίληψη των πραγμάτων όταν ,όπου, αν είναι ζοφερά, δεν νομίζω ότι εμποδίζει τον άνθρωπο να αναπύξει τις αντιστάσεις του,αλλού έγκειται το ζήτημα,ειδικά στις δαιδαλώδεις δυτικές κοινωνίες,τις κυρίαρχες,κοινωνίες χρήματος και οικονομικίστικης δομής,όπου είναι πολλές οι παράμετροι και οι οπτικές για να το εκτιμήσεις.
Ας μην απλοποιώ πολιτικολογώντας όμως. Ο Σοπενχάουερ αναπτύσσει διεξοδικά την θεώρησή του στο περιβόητο "Die Welt als Wille und Vorstellung" (μεταφρασμένο στα ελληνικά από τον Αχιλλέα Βαγενά ως "Ο Κόσμος σαν Βούληση και σαν Παράσταση" για τις εκδόσεις Αναγνωστίδη) και πιστεύω ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα διαβάσματα ζωής που κάνει καθένας.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος20/9/11 22:33

    Πολύ δελεαστικός ο τίτλος "Το ασήμαντο αιώνια επαινούν".
    Και πόσα σημαίνει...
    Το σημειώνω...

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος27/3/12 03:40

    Δεν έχω διαβάσει Καντ, ούτε Σοπενχάουερ.Τον αποκαλούν πεσιμιστή , μηδενιστή ίσως. Ο τίτλος έχει πολύ ζουμί. Μήπως ότι θεωρούμε ασήμαντο, τελικά δεν είναι; Μήπως οι δίχως νόημα κουραστικές λεπτομέρειες ...οι οποίες θεωρούνται ασήμαντες κρύβουν το νόημα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος3/9/14 23:07

      Kαθολου μηδενιστης.......ισα ισα υπερτονιζει την ουσια του ανεκδηλωτου οντος,,,και αποριπτει σαν μια ζωηδη αναγκη την εκδηλωμενη φαινομενικη υλικη ατομικη συνειδηση το εγω....

      Διαγραφή
  3. Πιθανόν.Εξάλλου η κουβέντα για το φαίνεσθαι και το είναι δεν μοιάζει να τελειώνει ποτέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος29/3/12 02:13

    Ωραίο το σχόλιο σου. Αν και πρέπει να σημειώσουμε πώς υπάρχουν και οι φορές που κάτι/κάποιος είναι όντως αυτό/αυτός που φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου