"Η Ιστορία του Γάτου που Έμαθε σε Ένα Γλάρο να Πετάει",Λουίς Σεπούλδεβα


Εκδόσεις Όπερα,ένας διαφορετικός αλλά πάντα πολιτικός Λουίς Σεπούλδεβα του 2007 κι ένα βιβλιαράκι 154 σελίδων που κινείται ανάμεσα στο παραμύθι και στην αλληγορία για μικρά και μεγάλα... παιδιά. 
Τρυφερό,συμπαθητικούλι,προβλέψιμο,καταγγελτικό μεν αλλά με ανθρωπιά και ζεστασιά γραμμένο,με οικολογικά μηνύματα και στο δια ταύτα με την ελπίδα -για μια κάποτε,κάπου,κάπως αφύπνιση του κυρίαρχου στην γη όντος και συμφιλίωσή του με τον ίδιο του πλανήτη-να απλώνεται σε κάθε σελίδα.
Μια χαρά...

Σχόλια

  1. Ανώνυμος24/9/11 15:20

    Μου αρέσει που σας αρέσει ο Σεπούλβεδα σ' αυτό το βιβλίο του.
    Μ' αυτό νανούριζα την κόρη μου όταν ήταν μικρή.
    Και αγωνιούσε για τη συνέχεια κάθε βράδυ...

    Είναι ακριβώς αυτό που περιγράφετε στην επί της ουσίας περιγραφή σας. Για μικρούς και μεγάλους!

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος24/9/11 19:40

    Το είχα συμπεριλάβει σε μια μικρή λίστα βιβλίων που πρότεινα στους μαθητές μου για το καλοκαίρι.Μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι διαβάστηκε επίσης από πολλούς γονείς οι οποίοι τώρα, που ξαναπήρα τα παιδιά τους στην Στ' και είχαμε μεγαλύτερη οικειότητα, στην καθιερωμένη πρώτη συνάντηση της νέας σχολικής χρονιάς μου ομολόγησαν την ειλικρινή και απρόσμενη συγκίνησή τους!Κάποιοι μάλιστα μου πρότειναν, μεταξύ αστείου και σοβαρού,μια και αργούν φέτος τα μάλλον κακογραμμένα βιβλία του ΟΕΔΒ,να κάνω στα παιδιά μάθημα με τέτοια ωραία κειμενάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος24/9/11 23:11

    Και γιατί δεν το κάνετε, Ανώνυμε, μέχρι να ευδοκήσουν να 'ρθουν τα βιβλία;

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος25/9/11 17:21

    Το σκέφτομαι.Ίσως να προτείνω στα παιδιά μου να το δουλέψουμε ως θεατρικό έργο και να το παίξουμε στο τέλος της χρονιάς ή και πιο νωρίς.
    Όλοι οι συνάδελφοί μου αγαπητέ κ.κ.είμαστε γενικότερα προβληματισμένοι,δεν είναι μόνο τα βιβλία που λείπουν.
    Είναι χειρότερα και από όσο δείχνουν τα πράγματα στην δημόσια εκπαίδευση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου