"Θυμάμαι",Βασιλική Πέτσα





Μιχάλης:Καλογραμμένο.
Γαβρίλης:Βαρετό.
Μιχάλης:Έχει πράγματα εντός του!
Γαβρίλης:Αλέσματα από τον ίδιο μύλο....
Μιχάλης:Δεν πειράζει,η καλή προσπάθεια πρέπει να μετρήσει αλλιώς. Γαβρίλης:Ναι,φυσικά,πάντα η προσπάθεια, αλλά έτσι έγραφαν και το ΄70,εκεί στην Ελλάδα.
Μιχάλης:Ε,και;
Γαβρίλης:Τα έχουν πει όλα εκείνοι οι τρεις οι δικοί τους ακόμα πιο παλιά,μην το ξεχνάς.
Μιχάλης:Τότε να μην ξανάγραφε ποτέ,τίποτα,κανένας!
Γαβρίλης:Δεν λέω αυτό....
Μιχάλης:Αλλά;
Γαβρίλης:Αναρωτιέμαι πού είναι η απάντησή σου στην ερώτησή μου "γιατί να το διαβάσω"!
Μιχάλης:Ε,πώς,την έχεις αυτοδύναμη στο ίδιο το θέμα του κατ΄αρχάς!
Γαβρίλης:Ένα θέμα που βροντοφωνάζει πρέπει να είναι μόνον η αφορμή για μια γραφή που να ανατρέπει.
Μιχάλης:Γιατί να ανατρέπει,ας δίνει,ας πιάνει,ας ζυμώνει απλά μια εκδοχή.
Γαβρίλης:Δεν με ενδιαφέρει όταν είναι ανεπαρκής.
Μιχάλης:Το θέμα της ιστορίας ήταν τεράστιο!
Γαβρίλης:Και το στρίμωξε σε 90 σελίδες....
Μιχάλης:To στρίμωξε;
Γαβρίλης:Σαν δικογραφία με λογοτεχνικό φουστανάκι.
Μιχάλης:Εσύ ξεστομίζεις αυτήν την κακία, που μισείς ό,τι είναι από 400 σελίδες και πάνω;
Γαβρίλης:Μερικές φορές η πολυλογία σε πολλές σελίδες είναι λιγότερο περιττή.
Μιχάλης:Δηλαδή τώρα το αποκαλείς και περιττά φλύαρο;
Γαβρίλης:Γιατί,δεν είναι;
Μιχάλης:Δεν σε καταλαβαίνω,τι θέλεις επιτέλους από την ελληνική λογοτεχνία;
Γαβρίλης:Δεν με νοιάζει αν με καταλαβαίνεις εσύ,εγώ θέλω τον ουρανό με τ΄άστρα!
Μιχάλης:Νομίζω έχεις γίνει περίεργος και ξινός,οι συνεχείς πόλεμοι σε έχουν αλλοτριώσει ως αναγνώστη.
Γαβρίλης:Δεν μου άρεσε,τι ζόρι τραβάς ακριβώς,είναι φίλη σου η κοπέλα,δεν αντέχω τους συγγραφείς που έχει τώρα αυτή η χώρα,δεν αντέχω το πού πηγαίνει με αυτούς !
Μιχάλης:Εμένα μου άρεσε πολύ,προσπαθώ να είμαι αντικειμενικός,δεν είναι φίλη μου η κοπέλα,δεν έχει άλλους ως φαίνεται αυτή η χώρα,λογοτεχνικώς πορεύεται το κατά δύναμιν....
Γαβρίλης:Καλά λοιπόν,τι κάνουμε μετά;
Μιχάλης:Τα γνωστά,θα περιμένουμε.
Γαβρίλης:Ποιόν;
Μιχάλης:Τον χρόνο βέβαια…
Γαβρίλης:Έχω άλλες δουλειές να κάνω,ξέρεις,από το να διαβάζω ελληνική λογοτεχνία. Μιχάλης:Μπα,σαν τι δουλειές δηλαδή;
Γαβρίλης:Βγήκα κιόλας στους ουράνιους κήπους να μαζέψω άλικα λουλούδια για την γιορτή μου στην οποία είσαι και πάλι καλεσμένος.
Μιχάλης:Τι καλά,να φέρω και φίλους μου συγγραφείς και λοιπούς καλλιτέχνες;
Γαβρίλης:..........


























Σχόλια