"Ηδονή στον Κρόταφο",Ζυράννα Ζατέλη











Τί ήταν αυτό τώρα...
Χρειαζόταν όντως, αναρωτιέμαι ,να κάτσει η λατρεμένη μου Ζυράννα Ζατέλη και να κάνει κάτι τόσο κοινό και ξενέρωτο όπως το να σκαρώσει-αριστοτεχνικά και απείρως ζατελικά,δεν λέω- μιαν... επιστολή 168 σελίδων προς τους αναγνώστες (της)τύπου:ολίγον εξομολογητική,ολίγον ημερολογιακή,ολίγον προσωπική,γενικώς ολίγον από... ολίγον;

Βεβαίως το επιχειρεί με εκείνον τον τρόπο τον μοναδικό και το γράψιμό της το ιδιαίτερο κι έχει κι αυτόν τον εξαίσιο τίτλο...που χαραμίζεται όμως και θα χαθεί στην εκδοτική πλημμυρίδα όπως και όλο το -μην πάρω τώρα ανάποδες κι αρχίσω να λέω και τι κακό κάνουν τελικά με κάτι τέτοια στην υπόθεση του β ι β λ ί ο υ οι εκδότες και οι συγγραφείς-εγχείρημα ή μάλλον την βουτιά...Της οποίας βουτιάς το κίνητρο ήταν;Να ...γνωρίσουμε μήπως καλύτερα την Ζατέλη;Σοβαρά;

Με απογοήτευσε.Α π ο λ ύ τ ω ς.

Σχόλια

  1. Κάπως έτσι σκεφτόμουν κι εγώ όταν το αγόρασα αλλά τελικά το απόλαυσα!
    Μου αρκεί σαν κίνητρο η συγκέντρωση όλων αυτών των κειμένων, που είχαν δημοσιευτεί σε διάφορες πηγές, σε μία έκδοση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος20/12/11 14:56

    Ούτε εγώ παιδιά το είδα τόσο ψύχραιμα,όσο η Ιώ,ίσως όμως έχει δίκιο.
    Λουκία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος28/12/11 16:52

    Κι εγώ διχάστηκα.Να πω όμως ότι και στο Πάθος
    διέκρινα μια κούραση στο γράψιμό της,μια επανάληψη,δεν ξέρω,δεν μπορώ τελικά να κρίνω σωστά αυτή την γυναίκα,είναι τόσο ιδιαίτερη,
    τόσο μοναδική
    Τζώρτζης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κατ' αρχάς τα κείμενα στο "Ηδονή στον κρόταφο" δεν ήταν καινούρια. Ήταν μια συλλογή κειμένων της Ζατέλη που είχαν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε εφημερίδες, περιοδικά κ.λπ. Κατά δεύτερον, ακόμα και για καθαρά οικονομικούς λόγους να το έκανε, εγώ τη δικαιολογώ απολύτως. Η γυναίκα δεν έχει καμιά άλλη πηγή εσόδων. Στην ομιλία της, που πήγα το Δεκέμβρη, ανέφερε τυχαία ότι όταν είχαν πάει καλά οι Λύκοι, το περιβάλλον της την έπεισε να αγοράσει ένα σπίτι, για να μη μένει πια σε τρώγλες όπως συνέβαινε μέχρι τότε. Πράγματι το αγόρασε, αλλά αργότερα αναγκάστηκε (χωρίς να μας πει τους λόγους) να αγοράσει το υπόγειο του σπιτιού. "Εχω ακόμη -είπε- κάπου εξηνταπέντε δόσεις ακόμα" (να σημειωθεί ότι το είπε χωρίς ίχνος κακομοιριας, απλά ως παράδειγμα σε κάτι προηγούμενο). Και μόνο για το γεγονός ότι κρατάει γερά την ιδέα του αφοσιωμένου συγγραφέα, που δεν αποσπάται από άλλες εργασίες εγώ θα τη συγχωρούσα...
    Λέω θα τη συγχωρούσα, γιατί στην πραγματικότητα δεν τη συγχωρώ. Και δεν τη συγχωρώ επειδή δεν μου έκανε κάτι για το οποίο θα χρειαζόταν άφεση. Τη λατρεύω και ως συγγραφέα αλλά και ως άτομο και για αυτό, είναι σκέτη απόλαυση να διαβάζω μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση της ζωής της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα,δεν είπα ότι το έπραξε για οικονομικούς λόγους,ούτε καν υπονόησα κάτι τέτοιο!Έχω γίνει καχύποπτη αλλά αυτό δεν αφορά την Ζυράννα, είναι η τελευταία μάλλον των μοϊκανών....
      Δεν μου ήταν αρκετή(!) η αφήγησή της,περιμένω ά λ λ α από εκείνην και ίσως δεν χρειάζεται να ξέρω τίποτα παραπάνω από τα όσα κατοικούν στα βιβλία της,ίσως απλώς να έχω κάνει λάθος,ίσως ξινίζω μεγαλώνοντας και τα θέλω όλα σε βάθρα ψηλά.Ευχαριστώ όλους σας για τον ωραίο αντίλογο.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου