" Η Ανθοφορία της Οίησης",Δημήτρης Τσιορτέκης




Ποίηση αιρετική,ξεχωριστή,φιλήδονη,πολύ προσωπική και απλόχερα δοτική ταυτοχρόνως ,σφύζει από δύναμη,έχει απίστευτη ένταση, συνταρακτικούς ρυθμούς,μπλουζ νομίζω θα τους αποκαλέσω, ξεχειλίζει από- πρωτόγνωρη για τα απολύτως τελματωμένα νεοελληνικά ποιητικά δεδομένα των καιρών μας -έμπνευση. Σε συναρπάζει.

Δεν έχει σημασία αν ο Δημήτρης Τσιορτέκης σ΄αυτήν την πρώτη του συλλογή χαρτογραφεί με έκδηλο πείσμα λέξεις-περάσματα σε μονοπάτια δύσβατων γλωσσικών βουνών που οι κορυφές τους σμίγουν και συγκρούονται με σφοδρότητα πάνω απ΄το ταλαιπωρημένο από σαθρούς ήχους κεφάλι σου. Σημασία έχει που κάποιος, επιτέλους,ακριβώς τώρα, σε τέτοιους πανικόβλητους καιρούς, μαγαρισμένους,εκείνος τολμά να αναμετρηθεί με τα στοιχειά και τα τελώνια της ελληνικής ποίησης με μοναδικό του όπλο την λατρεία των λέξεων.
Θα δούμε και το μέλλον τι θα μας επιφυλάξει αλλά κάτι μου λέει πως προβλέπεται συνταρακτικό.

Την επιμέλεια για τις εκδόσεις Δρόμων την έχουν κάνει ο Ζώης Μπενάρδος και ο Αντώνης ο Παπαϊωάννου ,τι να λέμε τώρα.Ο Παπαϊωάννου δεν είναι μόνον εξαιρετικός στιχουργός,είναι παθιασμένος αμετανόητα με το ελληνικό τραγούδι,είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.
Στην περίπτωση δε του Τσιορτέκη, θαρρώ, έσπειρε κήπους μαγικούς.Η συνέχεια θα το αποδείξει.

Σχόλια