" Καπνοτόπια " , Έρσκιν Κάλντγουελ

Μεταφράσεων Άρη Αλεξάνδρου η συνέχεια. "Καπνοτόπια" αυτή την φορά, από τον Γκοβόστη και πάλι.
Ωραίο,παλιό βιβλίο 174 πυκνογραμμένων σελίδων με μικρή γραμματοσειρά κι εκτός από το ελληνικό ιδού αριστερά κι ένα αμερικάνικο εξώφυλλο.Πρόκειται για το έξοχο "Tobacco Road" του Έρσκιν Κάλντγουελ μεταφρασμένο,θαρρείς,από έναν αλλιώτικο Αλεξάνδρου ,όχι εκείνον του συγκλονιστικού "Σιδερένιου Τακουνιού" ή των έργων του Ντοστογιέφσκι,έναν Αλεξάνδρου που δεν έχει καμία ομοιογένεια, δεν έχει μανιέρες, όρια και κλισέ κι αυτό είναι μονάχα ένα,από όλα όσα τον κάνουν τον πιο αριστουργηματικό,μεγάλο, σπουδαίο Έλληνα μεταφραστή. Δεν θα ασχοληθώ με την επιλογή των έργων που έκανε,αν δηλαδή όντας στρατευμένος-τι πονηρή κι ανισόρροπη λέξη,μπλιαχ- στην αριστερά, μετέφραζε λογοτέχνες επί τούτου, Ρώσους κι   Αμερικανούς κά, με καταγγελτικό, κοινωνικό περιεχόμενο που οπωσδήποτε είχε λόγους πολιτικούς και ιδεολογικούς να προτιμά να μεταφράζει .
Έχω μάλλον βαρεθεί όλη την γνωστή κι άγνωστη μπουρδολογία για τον Αλεξάνδρου και τις τρομερές  μεταφράσεις του ,για τον Αλεξάνδρου και το Κιβώτιό του,για τον Αλεξάνδρου και την αριστερά κτλ κτλ κτλ. Παρόλο που πρακτικά "στραβώθηκα" ώσπου να διαβάσω την ακραία από πολλές απόψεις απόδοση τς ιστορίας του Κάλντγουελ έχοντας ξεσυνηθίσει τέτοιον απίστευτο δημοτικισμό, ειδικά στην ορθογραφία της μετάφρασης, βρήκα συγκλονιστικό και πολύ σημερινό-αν είναι κι όμως να που είναι δυνατόν-το βιβλίο αυτό ,σε μεγάλο βαθμό εξ αιτίας της έμπνευσης του Αλεξάνδρου!
Θέμα του η θεόφτωχη μέχρι πείνας καθημερινότητα και η προσπάθεια μιας από τις αμέτρητες οικογένειες αγροτών να επιβιώσει στις ΗΠΑ του κραχ χωρίς καμία,το αντίθετο μάλιστα, υποστήριξη από την πολιτεία,ποιά δηλαδή πολιτεία,περί ενός παθητικού υποχείριου των τραστ και των πλουσίων μας ξεκαθαρίζει ο Έρσκιν Κάλντγουελ ότι επρόκειτο, χαχα αλλά τι χαχα και χουχου ,για να χαχανίζουμε είμαστε ή .....
Μυθιστορήματα όπως αυτό το τρομερό μικράκι του Κάλντγουελ είναι κρίμα που ο νεώτερος σε ηλικία αναγνωστικός κόσμος δεν τα πολυξέρει ,νομίζω,πιθανόν να τα θεωρεί και παλιατζούρες,όμως κρύβουν μέσα τους μεγάλη λογοτεχνική δύναμη, έχουν ομορφιά και ουσία παρά την οπωσδήποτε βαριά και καταθλιπτική, όπως εδώ, ατμόσφαιρά τους.
Ο Κάλντγουελ περιγράφει με σκληρά λόγια πολύ κακές,πέρα για πέρα αληθινές καταστάσεις κι ανήμπορους ανθρώπους που η πείνα με την κυριολεκτική της έννοια τους κάνει να γίνονται κυνικοί, καχύποπτοι,επιθετικοί ο ένας προς τον άλλο αλλά σε καμιά περίπτωση τσίπικους. Στηλιτεύει έτσι χωρίς υπεκφυγές αυτούς που νέμονται τον πλούτο της γης για πάρτη τους και καταδικάζουν στην φτώχεια των πρωτογόνων όσους δεν τους ακολούθησαν.Οι ήρωές του είναι πολύ άσχημοι,λεροί,  ταλαιπωρημένοι,πεινάνε,κάνουν απρέπειες για μια μπουκιά φαΐ,εύκολα γίνονται έρμαια των ενστίκτων ,εύκολα καταντούν ασήμαντα ανθρωπάκια.
Μα πώς αλλιώς...Όταν το στομάχι είναι απελπιστικά άδειο,όταν η γη δεν τους τρέφει γιατί έχει κι αυτή βιαστεί για το υπερκέρδος του μεγαλοκτηματία ,γίνεται τόσο γελοία κι ανέφικτη η...ευγένεια! Τα "Καπνοτόπια" είναι μια ακόμα κραυγή ενάντια στην αδικία ή αν το προτιμάτε, εγώ ναι,ένα ακόμα κάλεσμα για την καθολική αφύπνιση της συνείδησής μας.
Διότι, λέω με το φτωχό και χαζό μου μυαλό,πώς είναι δυνατόν να αποδεχόμαστε, να συναινούμε, να μην αντιδρούμε λυσσαλέα όταν η τροφή,η στέγη,η υγεία, η ίδια η ζωή μας μπαίνει σε... διαβούλευση στα ξέχειλα από λογής πλούτη τραπέζια της άπληστης ολιγαρχίας του χρήματος, που μας κρατάει -με τα ψίχουλα που πετάει ανά 30,40 χρόνια κι όταν καταφέρνει δηλαδή να της τα αποσπάσει κάποια γενιά- σε παγκόσμιο κώμα, με τηλεοπτική διασωλήνωση και αστυνομική καταστολή!
Πότε θα πετάξουμε στα σκουπίδια τις τηλεοράσεις και θα ξυπνήσουμε αληθινά; Η χώρα μας έχει γίνει χρόνια τώρα ο νούμερο 1 ευρωπαϊκός απόπατός τους,πού θα πάει αυτό,πόσο θα ανεχόμαστε να μας ατιμάζουν;Τι πάθαμε πάλι τόσοι λαοί κι ο ένας μετά τον άλλο,επιτρέπουμε-τις εκλέγουμε κιόλας, τρομάρα μας-σε κυβερνήσεις σφουγγοκολάριων να μας σκάβουν, όλων μας ,τον λάκκο!
Ωχ,δεν με βλέπω καλά,μήπως να το ρίξω καλύτερα σε κανένα ρομαντζάκι-τουτέστιν κοινωνικόν και αισθηματικόν μυθιστόρημα και τα τοιαύτα-να συμβαδίσω με τους υπολοίπους υπνωτισμένους στην παρέλαση; Έρχεται και καρναβάλι....



Σχόλια

  1. Ανώνυμος9/1/12 11:52

    Φίλη Βιβή,αν κρίνω από τις τελευταίες σας αναγνωστικές επιλογές "ψάχνεστε" πολιτικά σε επίπεδο επαναπροσδιορισμού των θεωρητικών σας εφοδίων.Θα συγκαταλεγείτε σε όσους πιστεύουμε ότι ο Μαρξ επανέρχεται στο πολιτικό και θεωρητικό προσκήνιο και έχουμε πολλά να αντλήσουμε από την ανάλυσή του;Κρίνω σωστά;Αν ναι,επιτρέψτε μου να πω πάνω σε αυτό ότι η προσέγγιση των διαφόρων κοσμοθεωριών μέσα από την παγκόσμια λογοτεχνία είναι συνήθως πολύ πιο ενδιαφέρουσα από την ξερή,εγκυκλοπαιδικού τύπου ανάγνωση των ίδιων των θεωριών και των έργων των εμπνευστών τους,συμφωνώ.Σας προτείνω όμως ένα πολύ καλό σύγχρονο θεωρητικό βιβλίο με τίτλο "Πώς να αλλάξουμε τον κόσμο -Μαρξ και μαρξισμός 1840-2011" του Eric Hobsbawm από τις παλιές καλές εκδόσεις Θεμέλιο.Δημήτριος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δημήτριε,καλό είναι,λέω,να ψαχνόμαστε συνεχώς όλοι και για τα πάντα.
    Χαχα,ακριβώς αυτό το βιβλίο που μου προτείνατε διαβάζω τώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Περαστικά σας αγαπητοί φίλοι,αμφότεροι.
    Γιατί δεν πίνετε νερό κατευθείαν από την πηγή;
    Διαβάστε το Κεφάλαιο και όλα τα υπόλοιπα γραμμένα από τον ίδιο τον Μαρξ και τον Ένγκελς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kokkinasynora,τι γίνεσαι,όλα καλά;
    Ξέρεις τι λογαριάζω να διαβάσω μετά,δηλαδή αφού προηγηθούν 2-3 μυθιστορηματάκια;Τον αγαπημένο σου τηλεστάρ κύριο Μπογιόπουλο και την bestsellerιά του "Είναι ο Καπιταλισμός,Ηλίθιε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος12/1/12 12:24

    Να το διαβάσεις,αλήθειες λέει,απλά το κόμμα του δεν αξίζει μια,έχει μείνει στην εποχή του κκσε και κάνει κομματικές παρελάσεις.Βάσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου