"Το Πάρτι και άλλα διηγήματα",Περικλής Σφυρίδης






Έχω μεγάλη συμπάθεια στα διηγήματα,κακώς τα έχω παραμελήσει χάριν του μυθιστορήματος και των διάφορων θεωρητικών βιβλίων τόσο καιρό τώρα.Τα θεωρώ πεδίον δόξης λαμπρόν για τον λογοτέχνη και όταν είναι επιτυχής η επικοινωνία,δηλαδή κάτι έχουν να πουν ή έστω φιλότιμα να συντροφέψουν τον αναγνώστη, αυτόν που θα τα έχει επιλέξει συνειδητά συνήθως -διότι δεν νομίζω ότι είναι και τόσο δημοφιλής και διαδεδομένη κατηγορία-τότε είμαι πολύ ικανοποιημένη αν κι εγώ έχω συμβάλει στην επιλογή αυτή.

Κάπως για όλα τα παραπάνω κι επειδή τα διηγήματα του Σκαμπαρδώνη, που απόλαυσα πριν μερικές μέρες, μου άνοιξαν την όρεξη, θα σας προτείνω σήμερα μιαν ακόμα συλλογή διηγημάτων,αυτήν του Περικλή Σφυρίδη, με τίτλο "Το Πάρτι και άλλα διηγήματα" από τις εκδόσεις Εστία.

Ο Περικλής Σφυρίδης αποδεικνύεται  εξαίσος διηγηματογράφος,χαμηλών τόνων και κλιμακούμενων εντάσεων.Γράφει λιτά,ρεαλιστικά,η ροή είναι ευχάριστη και οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη αλλά, αν προσέξετε καλύτερα, συγγράφει προσδίδοντας παράλληλα πυκνό νοηματικό βάρος ακόμα και στις πιο απλές φαινομενικά κινήσεις,φράσεις κτλ των χαρακτήρων που σκιαγραφεί.
Μου άρεσε ο τρόπος που τοποθετεί τον εαυτό του στα διηγήματα,είναι και δεν είναι εκείνος πρωταγωνιστής σε όσα εμπλέκεται.Καταπιάνεται με θέματα της προσωπικής του καθημερινότητας μετά την συνταξιοδότησή του από την ιατρική,κινείται ως επί το πλείστον μεταξύ Θεσσαλονίκης-Σκύρου,χειμώνα στην Σαλονίκη καλοκαίρια στο νησί- και συνδέει ,πολύ αρμονικά πράγματι, μεταξύ τους και τα δώδεκα διηγήματα της συλλογής, είτε μέσω του ρόλου του αφηγητή που έχει κρατήσει για τον εαυτό του είτε με την σταθερή επιλογή του τόπου,που είναι είπαμε κυρίως η Σκύρος, τόπος δράσης των ηρώων κάθε ιστορίας, που πολλούς τους συναντάς και στις άλλες,επίσης στοιχείο που προσωπικά με γοητεύει όταν το υιοθετούν στην γραφή τους οι διηγηματογράφοι.

Χαρακτηριστική η αναφορά του στο ιατρικό του παρελθόν και ακόμα πιο συχνή και χαρακτηριστική,
σε σημείο που να τον ορίζει σε αυτήν τουλάχιστον την συλλογή θεματολογικά η φιλοζωία του και η των άλλων στάση καλή ή κακή ,των γύρω του-αληθινών ή επινοημένων ηρώων-απέναντι στα ζώα.
Δεύτερο κατ΄εμέ στοιχείο πρόκλησης μεγάλου αναγνωστικού ενδιαφέροντος αυτή η φιλοζωική προσέγγιση που αποπειράται καθώς είναι ωραία ενταγμένη στο όλον και η αίσια ή όχι έκβαση των περιπετειών ζώων και ανθρώπων γίνεται καλά δεκτή από τον αναγνώστη γιατί κι αυτός στο μεταξύ συμπάσχει!
Κλείνω λέγοντας ότι τα βρίσκω αρκετά εκτενή αλλά, αν και προτιμώ τα πραγματικά πολύ ολιγοσέλιδα διηγήματα,αυτά δεν με κούρασαν καθόλου,ίσα ίσα.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος21/2/12 19:56

    Σου λέω ευχαριστώ που με παρακίνησες να διαβάσω τα σχετικά διηγήματα.Το είχα ανάγκη να περάσω καλά αλλά όχι χαζοχαρούμενα,συντροφιά με ένα βιβλίο.Λόγω της αγάπης μου για τα ζώα αλλά και την ελληνική λογοτεχνία ο συνδυασμός ήταν άριστος και ο Σφυρίδης μου άρεσε,δεν τον γνώριζα.Να΄σαι καλά.Μόρφω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος29/2/12 10:40

    Καλή λύση τα διηγήματα και καλός διηγηματογράφος ο Σφυρίδης.Με έχει κουράσει το μυθιστόρημα ειδικά το ελληνικό.Ωραίο και το μπλογκ,ζεστό.Μιχάλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος29/2/12 10:42

    Ωραία και η ιδέα της καθημερινής ζωγράφου,άκρως αγχολυτική!Μιχάλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου