Ψάχνοντας τους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου.

Πολλοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι, μέσης ηλικίας κυρίως,βλέπω με θλίψη μου ότι διστάζουν, φοβούνται ή και ευθέως αρνούνται ,στα δύσκολα και άδικα που περνάμε,να πάρουν θέση, να αντισταθούν,να μπουν μπροστά και να εκφράσουν ως πνευματικοί άνθρωποι του τόπου, αν μη τι άλλο, την αγωνία μας. 
Δεν όρθωσαν κανένα ηθικό ανάστημα,αντιθέτως πολλοί στέκονται από την αρχή στο πλευρό εκείνων που με λύσσα και χωρίς τσίπα καταστρέφουν την χώρα.

Με απογοήτευσαν αυτής της γενιάς οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου, συγγραφείς,ποιητές,μουσικοί,ηθοποιοί,οι καλλιτέχνες τέλος πάντων,η ελληνική διανόηση-πέστε τους όπως σας έρχεται,δεν έχει καμία σημασία-αυτοί όλοι που θεωρητικά παράγουν πολιτισμό και ανεβάζουν τον κοινό,καθημερινό άνθρωπο και του δίνουν κι εκείνου έμπνευση. Απελπιστικά ανάξιοι και ανίκανοι, ανεπαρκείς και βολεμένοι ή θλιβεροί επαίτες ενός μελλοντικού βολέματος,τέτοιοι δυστυχώς αποδεικνύονται οι περισσότεροι. Όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι.

Φούμαρα αποδείχτηκαν οι μεγαλοστομίες τους του παρελθόντος,τις ιδέες που κάποτε υιοθετούσαν με και στα έργα τους-προφανώς διότι ήταν της μόδας και μύριζαν το άρωμα του χρήματος-τις κονιορτοποίησε η δειλία ή η εξαγορά -διότι όλα είναι πιθανά,δεν μιλάμε για τυχαίους ανθρώπους-και με έχει αηδιάσει η αντιδραστικότητα κι ο σχεδόν καθολικός, ενδημικός ξεπεσμός τους.
Τους σύγχρονους συγγραφείς τούς θεωρώ ακόμα χειρότερους, δυστυχώς τους συνδέω με τα βιβλία τους που κι αν με συγκίνησαν κάποτε ,τώρα με απωθούν γιατί βλέπω ότι το ποδοπάτημα των ιδεών που περιείχαν,  γίνεται με μια δουλικότητα απίστευτη από τους ίδιους, που τις ενστερνίστηκαν....
Ξέχασαν πχ τι έχουν μεταφράσει,τι έγραφαν μέχρι προχτές για τα πανανθρώπινα ιδεώδη, για την ελευθερία,για την ισότητα, για την δικαιοσύνη,τώρα εξαπολύουν από όλα τα προσφερόμενα- όχι υποθέτω με το αζημίωτο,ούτε κι αυτοί- ΜΜΕ ένα σωρό χυδαίες και φτιαχτές κατηγορίες για τον λαό και την ανοησία και την ευπιστία του, ενώ ταυτόχρονα επινοούν αμέτρητους επαίνους για τους ισχυρούς τους προστάτες.
Οι συγγραφείς μας βεβαίως,αυτοί περίπου οι της γενιάς του Πολυτεχνείου, δεν μπορεί να κρίνονται σαν να είναι μυθικά,ιερά τέρατα,απείρου,σπανίου και μόνον στο Λαμπρακιστάν απαντώμενου ταλέντου-μας τα απομυθοποίησε προ πολλού η ανελέητη παγκοσμιοποίηση αυτά-μεγέθη δυσθεώρητα χωμένα σε πύργους που δεν τους βλέπει κανείς και δεν βλέπουν κι αυτοί κανέναν  κι ούτε απαιτώ κι εγώ να είναι τέρατα,ασκητές ή πρόσκοποι οι άνθρωποι,αλλά από την στιγμή που έχουν πάρει πχ σβάρνα τηλεοράσεις, ραδιόφωνα,facebook,έντυπα κτλ  ε κ τ ί θ ε ν τ α ι πολύ περισσότερο,ευρύτερα  και διαφορετικά από την συνήθη έκθεση που συνεπαγόταν ως τώρα η έκδοση πχ ενός βιβλίου τους και καλά θα κάνουν να αποδεχτούν και τις δυο πλευρές της νέας πραγματικότητας, που οι ίδιοι δημιούργησαν ή σύρθηκαν αναντίρρητα σ' αυτήν,από όσους είχαν συμφέροντα  για κάτι τέτοιο, επομένως και την πιθανότητα, μην πω βεβαιότητα, να είναι επίκεντρα για άλλου είδους και έντασης αποδοχή ή απόρριψη από το κοινό.

Η διάσταση, βλέπετε,λαού-διανόησης δεν είναι υποθετική,είναι καθολικής έκτασης και οι πρώτες ξεκάθαρες απεικονίσεις έγιναν το 2008 με αφορμή το γνωστό,συγκεκριμένο γεγονός,χωρίς προσχήματα,με πολλά,ενυπόγραφα άρθρα που δοκίμασαν να τρυπήσουν και το πέτυχαν,την ανοχή της εύθραυστης, νοσούσης ήδη ρατσιστικής ελληνικής κοινωνίας η οποία θα οδηγούνταν ένα χρόνο μετά,προσεκτικά, στην οικονομική της αποδόμηση και η οποία κοινωνία μπουκωμένη με πλαστικό χρήμα αιφνιδιάστηκε και ουσιαστικά δεν έχει αντιδρασει ακόμα κι ίσως δεν το κάνει ποτέ για χίλιους λόγους.

Σήμερα το τοπίο είναι πεντακάθαρο:από την μια ο λαός, φοβισμένος, σφιχταγκαλιασμένος με τα λάθη και την χαζομάρα ή την κουτοπονηριά του,παθητικός ακόμα από το σοκ, που όμως βάλεται σφυροκοπηματικά κι από την άλλη η ερμαφρόδιτη αυτή μεσόκοπη διανόηση, που την βρίσκεις σε πόστα παντού και η οποία σιωπά και βολεύεται ή πολεμά μαζί με το χρήμα και πάλι βολεύεται.

Βάλλω-βολεύω,βάλλομαι-βολεύομαι....

Θα μου πείτε όμως,τηρούνται κάποια προσχήματα,τα ψέμματα αποδίδουν,κι αν κι οι αγανακτισμένοι και οι πλατείες σαρώθηκαν,μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι έχουμε το ελεύθερο να βρίζουμε και να γελοιογραφούμε πχ τον πρωθυπουργό!
Η Παναγιά επίσης ,μεγάλη η χάρη της και το εννοώ αυτό,μπορεί πάντα να κάνει θαύματα κτλ κτλ, πρέπει λοιπόν πολιτισμένοι και χαμηλών τόνων εμείς οι  βιβλιόφιλοι πολίτες να σπρώξουμε την διάσταση στα άκρα γράφοντας τέτοια στα μπλογκ;
Εμείς διαβάζουμε βιβλία,δεν κάνουμε ευθεία πολιτική.Σαν την διανόηση πάνω κάτω κι εμείς, σιωπούμε, οι περισσότεροι. 
Στο κάτω κάτω μέχρι προχτές η πλειοψηφία της διανόησης,οι παλιότεροι ηλικιακά δημιουργοί, εκφραζόμενη με σχεδόν απόλυτο τρόπο μέσα από την αριστερά έλεγε κι έπραττε σαχλά αλλά και λαμπρά πράγματα έχοντας πάρει θέση μαζί με τον λαό απέναντι στην εξουσία του χρήματος.Η διανόηση αυτή, πολύ άνετη και κραυγαλέα αυτοακυρωτική στην αυτοκριτική της, δέχτηκε να καταγραφεί στην συλλογική της συνείδηση μια ήττα που δεν έπρεπε να την αφορά και να την στιγματίζει πολιτικά μέσα από την ταύτισή της με την ήττα και την συρρίκνωση της αριστεράς σε έναν εμφύλιο που θα μας στοιχειώνει ες αεί.
Ε,λοιπόν σήμερα αλλάζουν οι συσχετισμοί και το χρήμα στολίζει τα βάζα του με τα μεταμορφικά άνθη που φύτεψε η.. αριστερά για λογαριασμό του:έχουμε μια διανόηση που από εκεί που μετέφραζε Μπρεχτ, υπηρετεί τώρα την τρόικα,είναι μια μορφωμένη, καλοζωισμένη,συνειδητή, βαθύτατα δεξιά διανόηση,έχει χρήματα,έχει την τηλεόραση στο πλευρό της και έρχεται ως το κερασάκι στην τούρτα της κατάπτωσης,όταν υπερασπίζεται με λύσσα όλα τα επιθάνατια καμώματα του καπιταλισμού.

Ε,και; Σήμερα η ελληνική διανόηση αυτής της γενιάς είναι μετρίως μέτρια και πάντα μετρημένη και μπορεί να είναι προπύργιο της δεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού, να αποκαλεί τον λαό όπως θέλει και να πληρώνεται γι αυτό.Είδαμε πως τον έσωσαν κι οι άλλοι που σάπισαν οι βλάκες στα ξερονήσια..
Οι προσβολές όμως-επανέρχομαι-οι βρισιές και γενικώς η χολή δεν βοηθά και δεν τιμά κανέναν όπως ακριβώς ούτε οι κολακείες,τα γλειψίματα και οι διθύραμβοι. Αυτές,ξυπνήστε, τις άθλιες πρακτικές δεν τις μετέρχονται οι παρεκτρεπόμενοι, ανώνυμοι αναγνώστες αλλά τις έχουν υιοθετήσει και τις εφαρμόζουν και με περίσσιο τσαμπουκά πολύ συχνά πολλοί,απελπιστικά πολλοί ,πνευματικοί άνθρωποι του τόπου....
Προσπαθώ να είμαι λογική πάντως,θα ακούσω κάποιον αν τον πετύχω σε ραδιοφωνική ή τηλεοπτική εκπομπή-αν και δεν βλέπω συχνά διότι θεωρώ πως η τηλεόραση είναι το βαρύ πυροβολικό του ψέμματος-κι αν έχει επιχειρήματα,αν είναι σοβαρός και όχι σοβαροφανής και ακόμα κι αν διαφωνώ πολιτικά μαζί του, αν είναι από τους ελάχιστους, που δεν διασύρουν αυτήν την σακάτικη και αλλοτριωμένη και πάντως όχι πρωτοπόρα  διανόηση των καιρών μας με άρθρα,συνεντεύξεις, φαιδρότητες και μυριάδες άλλα υπαγορευόμενα από καιροσκοπικές,αντιδραστικές και ύποπτες- ως προς το βολεματάκι πάσης φύσεως που εξαργυρώνουν- πολιτικές συμπεριφορές,ναι θα τον ακούσω,χωρίς φυσικά να πιστέψω μισή του λέξη.Θέλω μόνο ένα πράγμα:να παραδεχτεί επιτέλους έντιμα,με ποιούς συμπορεύεται, να αφήσει τα μισόλογα!
Και γούστο του καπέλο του.Θα τον ακούσω. Και θα τον αντιμετωπίσω με τα δικά μου επιχειρήματα και την δική μου στάση ζωής που αγνοεί την λέξη,θέση,ιδέα βόλεμα.Μα θα μου πείτε πάλι, κάνοντας τον δικηγόρο του διαβόλου,τι λες,τι σε έπιασε, πήγαν περίπατο οι δημοκρατικές σου ευαισθησίες;
Δεν μπορεί ένας πνευματικός άνθρωπος αν έτσι θέλει ή αν έτσι γουστάρει, διότι έχει όφελος βρε αδερφέ,ή είναι μειωμένης ηθικής να είναι πουλημένος και ταγμένος υπηρέτης ενός συστήματος που εσένα δεν σου αρέσει;
Απαντώ:βεβαίως. Βεβαιότατα,στην δημοκρατία-διότι αυτή είναι το ζητούμενο,το δικό μου τουλάχιστον  - μπορεί να ταχθεί κάποιος όπου θέλει.
Κι εγώ όμως, το ίδιο.Και για το δικαίωμα αυτό-δικό του και δικό μου- δεν θα πάψω να παλεύω κι ας ακούγεται τρελό.Και με το δικαίωμα αυτό καλή κουβέντα για τους νεόδουλους συγγραφείς που δεν βουτάνε την γλώσσα τους στο μυαλό τους,όσο έχει απομείνει στα κρανία τους, πριν μιλήσουν, δεν θα μου περισσεύει πια.

Σχόλια

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. (τρίτη προσπάθεια και φαρμακερή)
    Χαμογελώ πολύ μαραμένα καθώς διαβάζω τα όσα de profundis αναπέμπεις.
    Όμως ας περιμένουμε λίγο, γιατί δεν είναι δυνατόν να μιλάνε οι συγγραφείς ενώ σιωπούν τα πολιτικά κόμματα.
    Γιατί δεν φαντάζομαι να θεωρεί κανείς ότι μιλάνε ή αντιπαλεύουν.
    Ξέρω όμως τι νοιώθεις και τι νοιώθω.
    Όμως παρά την ιδεολογικοπολιτική ξηρασία θα περίμενε κανείς έστω και ένα μικρό νεύμα, έναν υπαινιγμό, έναν αυτοσχεδιασμό, μια μουσική «φαντασία»…
    Θα έλεγα πολύ απλοϊκά:
    Ρε λογοτέχνη πέστο με την πένα σου σε ένα βιβλιαράκι των 5 σελίδων ή σε δυό - τρία στιχάκια ή ρε γλύπτη με τη σμίλη σου σε μια τόση δα πέτρα, όπως η αθλήτρια που πέρασε τον τερματισμό και πριν βάλει στο μυαλό την όποια σκοπιμότητα, φώναξε "για την ελλάδα ρε γαμώτο".
    Γιατί δεν μπορούμε να περιμένουμε το γαμάτο βιβλίο σου από 200 τυπωμένες σελίδες ή το μνημειώδες γλυπτό σύμπλεγμα της ελλάδας να τσακίζει την τρόϊκα.
    Μιά ανάσα δώστε ρε...
    (καλή Κυριακή)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν τα λέω με χολή, φίλε Στέφανε,ειλικρινά.Μου άνοιξε τα μάτια μια φίλη που αναρωτήθηκε στο facebook γιατί ξαναγυρνάει ο κόσμος να πιαστεί από ένα τραγούδι του Καμπανέλλη πχ ή από ένα ποίημα του Αναγνωστάκη κτλ,αν το κάνει επειδή είναι τόσο σπουδαίοι-που είναι χωρίς συζήτηση-ή και επειδή η κάθοδος στον Άδη είναι πολυεπίπεδη και πρώτοι κατεβαίνουν ολοταχώς σαλπίζοντας προς εμάς νάζια και σκέρτσα καλέσματα πολλοί σύγχρονοι "πνευματικοί ταγοί" και πού να τους εμπιστευτείς...
    Κι όσο για τα κόμματα...Φυσικά και δεν συμφωνώ με τις εύκολες, φασιστικές διατυπώσεις του στυλ "και οι 300 είναι προδότες", "να καεί κτλ το μπουρδέλο η βουλή"-πόσο θα τους διευκόλυνε να μην υπάρχει ούτε καν τυπικά, όπως τώρα-αλλά δεν έχω ούτε για τα υφιστάμενα κόμματα να πω τίποτα ουσιαστικά καλό...Κι αν κάποιοι άνθρωποι σε κομματικούς σχηματισμούς, της αριστεράς κυρίως, είναι φιλότιμοι και έντιμοι περισσεύει η τόση αντιπαλότητα μεταξύ τους, στοιχείο που αυτό και μόνο τους καθιστά τελικά αφερέγγυους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καθόλου χολή. Εκ βαθέων, από καρδιάς τα νοιωσα. Με την ευκαιρία το βάζω στο "ΜοσχατουΠολις" ως προτεινόμενο κειμενο για ανάγνωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος26/2/12 11:55

    Κάτι άρχισε να κινείται,κάποιοι μιλάνε όπως ο Γιάννης Μακριδάκης που επέλεξες το μπλογκ του στα ιστολόγιά σου κι έτσι τον είδα.Θα υπάρχουν και άλλοι,δεν μπορεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΟΦΙΑ22/9/12 23:14

      Ναι;πες μου έναν εκτός από Μακριδάκη.Έναν!

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος5/3/12 23:01

    Φυσικά υπάρχουν.Ίσως όχι εκεί που τους ψάχνει ο πολύς κόσμος,στην τηλεόραση,στα μέσα.Αλλά υπάρχουν και θα εκφράσουν την αγωνία μας και θα κάνουν τέχνη,θα δημιουργήσουν και πάλι σημαντικά πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος9/2/13 01:05

      Πότε;Ποιοί;Πού;Όταν η χώρα και ο λαός θα είμαστε και επισήμως διαλυμένοι;Οπότε θα τους αμολήσει το σύστημα για τα επικήδεια;

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου