Κάρλος Φουέντες

Αναρωτιέμαι πώς δεχόμαστε την είδηση του θανάτου  ενός συγγραφέα. Υποθέτω ότι απλώς την μαθαίνουμε απ΄τα ψιλά των μμε ή από κάποιο βιβλιοφιλικό μπλογκ, λέμε ένα "έφυγε κι αυτός" και κατεβάζουμε κάποιο του βιβλίο από την βιβλιοθήκη μας,αν έχουμε,να το ξαναδιαβάσουμε  ή να το ξεφυλλίσουμε λιγάκι για να το ανακαλέσουμε στην φορτωμένη από τόσα μνήμη μας .
Στην περίπτωση του Κάρλος Φουέντες ποιό να πρωτοθυμηθούμε ή με ποιό στο χέρι να σταθούμε λίγο σιωπηλοί,να κλείσουμε μουσικές και ραδιόφωνα και κυρίως τηλεοράσεις ή έστω τα αυτιά και τα μάτια   για   μισό μόνο λεπτό  και να του στείλουμε νοερά το κατευόδιό μας;
Ο Φουέντες, πολυγραφότατος που λένε και πραγματικά  ενδιαφέρων, έφυγε  χτες στα 83 του αφήνοντάς μας πολλά βιβλία που αξίζει πιστεύω να  διαβάσουμε, έστω ένα από αυτά.
Έχω διαβάσει τον "Θάνατο του Αρτέμιο Κρουζ" και τα "Κρυστάλλινα Σύνορα"- πριν αρχίσω να γράφω για τα διαβάσματά μου σε τούτο το μπλογκ- και αγόρασα πριν μερικές εβδομάδες την "Ήσυχη Συνείδηση",βιβλίο 260+ σελίδων,που το στοίβαξα στο τραπέζι της βεράντας να πάρει την σειρά του για τις καλοκαιρινές αναγνωστικές μου μυσταγωγίες.
Νομίζω ότι τον Φουέντες θα πιάσω αμέσως μόλις τελειώσω το νορβηγικό, που διαβάζω τώρα και που δεν το φχαριστιέμαι διότι πώς μπορεί να κάνει ένας φυσιολογικός άνθρωπος, με τέτοια  πολιτική κατάσταση γύρω του,τα  διαβάσματά του με την ησυχία του,μου λέτε;


Σχόλια

  1. πολύ ενδιαφέουσες οι οπτκές ανάγνωσης...

    ήρθα εξαιτίας του Φουέντες, του οποίου πρόσφατα διάβασα την Ποτροκαλιά, και λέω να μείνω λίγο...

    καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου