Διαλαλώντας: βιβλία,βιβλίαααα....

Δεν μου ήρθε έτσι στα καλά καθούμενα να γράψω αυτά που ακολουθούν.Με αφορμή το αρθράκι ενός παλιού και θεωρούμενου, από τους περισσότερους που τον διαβάζουμε, σοβαρού μπλόγκερ,του Βιβλιοκαφέ, ασχολούμενου χρόνια με τα βιβλία και ο οποίος κατά την γνώμη μου έχει κάνει  ως τώρα αξιοπρόσεκτη δουλειά κι έχει υπηρετήσει καλά, διαδικτυακώς, την υπόθεση βιβλίο,γράφτηκε εδώ στο Degas ένα ανώνυμο σχόλιο στην ανάρτηση της Τετάρτης 16/5 , ξέρετε,όταν πήρε η έρημη η Κατίνα έναν όρκο- και που άτιμα πλάσματα,έχετε βαλθεί να την ξεστρατίσετε- σχόλιο που περιέχει μιαν ερώτηση στην οποία  πρέπει να απαντήσω κάπως πιο αναλυτικά για το πώς λειτουργώ η ίδια,επειδή με ρώτησε σε προσωπικό επίπεδο ο σχολιάζων.
Το κομμάτι που αφορά στο Βιβλιοκαφέ ή σε άλλους  μπλόγκερς καλό θα ήταν να το θέσει σε εκείνους,εγώ σκέφτηκα να πω δυο πραγματάκια για μένα δείχνοντάς σας με χαρά και λίγα σχέδια από την δουλειά του Ιρανού Alireza Darvish που είναι ένας  Book Artist-δεν ξέρω τον αντίστοιχο όρο στα ελληνικά,γραφίστας είναι βασικά ο άνθρωπος-  που μου αρέσει η... χεριά κι η μολυβιά του.



Οι ίδιοι οι Έλληνες συγγραφείς λοιπόν, ειδικά οι νέοι,αλλά και μερικοί εκδοτικοί οίκοι είθισται να  στέλνουν βιβλία σε μπλόγκερς και σε λέσχες ανάγνωσης και το κάνουν για προφανείς, ανθρώπινους και όχι απαραιτήτως μεμπτούς, λόγους. 
Εμένα,υποθέτω, με εντοπίζουν στο ΕΚΕΒΙ μια κι η διεύθυνσή μου είναι περασμένη στον κατάλογο των λεσχών και με πλησιάζουν ως συντονίστρια της λέσχης ανάγνωσης Degas,η οποία συντονίστρια τυχαίνει να έχει κι ένα, προσωπικό τελικά, μπλογκ .Μερικοί μου τηλεφωνούν πρώτα, μερικοί μου στέλνουν απευθείας τα βιβλία τους.Γενικότερα δεν συναναστρέφομαι συγγραφείς, εκδότες,μεταφραστές και λοιπούς του χώρου, έχω συναντήσει πολλούς αλλά τυπικά,όπως όλοι μας,σε παρουσιάσεις, στην έκθεση βιβλίου της Θεσσαλονίκης ή όταν κάλεσα η ίδια κάποιους  στο Degas.             
Αρκετοί, να σας πω την αλήθεια, με έχουν απογοητεύσει, διότι άλλα γράφουν κι άλλα είναι ως προσωπικότητες,μην το ανοίξουμε όμως εδώ αυτό το θέμα, είναι τεράστιο,ορισμένοι ας πούμε ενώ είναι ως συγγραφείς ιδιαίτερα ταλαντούχοι, στο fcb πχ είναι απελπισία σκέτη,άλλοι είναι δεύτεροι  σαν λογοτέχνες αλλά στο fcb είναι απόλαυση, οπότε προτιμώ τελικά να τους «ξέρω» μέσα από τα επίσημα κείμενά τους,δηλαδή τα βιβλία τους.Αλλά και πάλι όλα όσα λέω είναι υποκειμενικά,δεν γίνεται παρά να είναι υποκειμενικά!

Από τους πολύ καινούργιους οι πιο πολλοί, ευτυχώς, έχουν αληθινό μεράκι και τρέλα με την λογοτεχνία,δεν έχουν φθαρεί στα νταραβέρια του συναφιού και θέλουν απλώς να ακούσουν μια (καλή, λογικό είναι) κουβέντα. Κάποιοι βέβαια με πλησιάζουν με ιδιοτέλεια και με φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση.

Διαβάζω τους πάντες, βρίσκω χρόνο,μην ρωτάτε πώς.Δεν κάνω  ανάρτηση όμως  για όλους και τους το εξηγώ  από την αρχή αδιαπραγμάτευτα αν και ευγενικά .

Ορισμένες φορές,όχι συχνά,διότι και η ίδια δεν το θεωρώ σωστό, κάποιες εκδόσεις έχουν την ευγένεια να μου χαρίσουν βιβλία τους, δηλαδή με τα χ που παραγγέλνω για το μαγαζί, στέλνουν κάποιο για μένα και δεν το χρεώνουν. Αυτό δεν το επιδιώκω αλλά δεν το βρίσκω και κακό ,ούτε έγραψα ποτέ θετικά σχόλια αν δεν τα πίστευα,ούτε κιόλας μου ζητήθηκε κάτι τέτοιο.
Δεν υφαίνονται παντού γύρω μας συνωμοσίες με οικονομικά και πονηρά, επικοινωνιακά αλισβερίσια, μην τρελαθούμε … 


                      
Σε μένα ,έτσι κι αλλιώς βλέπετε γίνεται κι ένα πιο σύνθετο πλησίασμα, επειδή  κινούμαι σ΄έναν στοιχειωδώς συναφή επαγγελματικό χώρο.Στην  πραγματικότητα,καθώς δεν έστησα ένα σύνηθες βιβλιο(χαρτο)πωλείο αλλά ένα εικαστικό ας το πούμε έτσι μαγαζί , στην γειτονιά (μου), με επιλεγμένα από μένα βιβλία,άσχετα του καινούργιου του τάδε ή το μπεστ σέλλερ της δείνα, καλλιτεχνικά υλικά κτλ και στο οποίο γίνονται συχνά λογοτεχνικές βραδιές, παρουσιάσεις εικαστικές και τέτοια-χωρίς να παίρνω χρήματα, εννοείται-στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου  αλλά και της  προσωπικής μου περί τέχνης και κουλτούρας και  όλης της σχετικής αντίληψης , με προσεγγίζουν και τετ α τετ, που λένε ,διάφοροι.
Στο Degas έρχονται μερικές φορές άνθρωποι που είναι ψώνια με την χειρότερη έννοια  της  λέξης  αλλά ευτυχώς τις περισσότερες περνάνε το κατώφλι μου άνθρωποι εκτός κυκλωμάτων μεν, αξιόλογοι δε, που
έχουν κάτι να πουν. Αμφότεροι  βέβαια θέλουν  την μικρή μου συμβολική, υποστήριξη και λόγω του μπλογκ αλλά και της ύπαρξης του χώρου. Δεν γίνεται να προσφέρομαι  για κάθε  πικραμένο που την έχει δει λογοτέχνης ή ζωγράφος, να του ανοίγω τας αγκάλας και το μαγαζάκι  μου,αλλά  υπάρχουν  και ωραίες, ανιδιοτελείς περιπτώσεις που αν εγώ, η πολύ μικρή και ταπεινή, δεν μαζέψω 30 βιβλιόφιλους και φιλότεχνους, εδώ, στην γειτονιά μας-να γνωρίσουμε ένα  νέο πχ ποιητή,που ο εκδότης κύριος Ταδόπουλος  του έκλεισε κατάμουτρα την πόρτα, ενώ είχε κάτι καινούργιο κι όμορφο και αντιεμπορικό να παρουσιάσει  ή να δούμε τι καλό μας έρχεται από  ένα παιδί της ΑΣΚΤ  το οποίο κάνει ωραία χαρακτικά που δεν σκοπεύει να τα πουλήσει χρυσά- ένα ωραίο και  φρέσκο υλικό θα πάει  μια και καλή στα αζήτητα του Σύμπαντος!Γιατί να μην τους φιλοξενήσω λοιπόν και στο μπλογκ και στο Degas παίρνοντας μεν και δίνοντας ,αλλά  τί; Χώρο να ανθίσει κάτι καλό και χαρά από την ιδέα και μόνο ότι κάποιοι πάμε κόντρα στο, όποιο είναι κι απ΄ όπου κι αν προέρχεται, πολιτιστικό σκουπιδαριό!


Κατά βάθος το βρίσκω πολύ υγιές και με τιμά που με συμπεριλαμβάνουν σε εκείνους των οποίων θέλουν την ελεύθερη γνώμη και έτσι και μέχρις αποδείξεως του εναντίου γράφω με ενθουσιασμό δυο καλές κουβέντες ή μαζεύω  με προθυμία βιβλιόφιλους και φιλότεχνους  να πιούμε έναν καφέ –δεν πληρώνει δε ποτέ κανείς ,το ξαναλέω, αντέχω  δεν αντέχω οικονομικά,  μπορώ και  φτιάχνω ένα… κέηκ, διότι είμαι και… λαμπρή νοικοκυρά και  προσφέρω ένα καφέ,  βρε αδερφέ-για να βρεθούμε, να ακούσουμε και να γνωρίσουμε καλλιτεχνικά κάποιον. 
Αλλά χωρίς δεσμεύσεις,όσο αντέξουμε και ως εκεί, χωρίς  μεγαλοστομίες και πολλά πολλά, έτσι απλά, ημιανώνυμα,στην γειτονιά μας και για την  ωραία τρέλα μας.







Οι σχετικές μάλιστα περί βιβλίων και ανάγνωσης ιστοσελίδες,το  ξέρω και χαίρομαι γι αυτό, ανεβαίνουν συνεχώς στην εκτίμηση  και των δημιουργών και των αναγνωστών. Φαίνεται να μας εμπιστεύονται όλο και περισσότερο  θεωρώντας ό,τι είμαστε ακριβώς ό,τι είναι οι ίδιοι, βιβλιολάτρεις πάνω  απ ΄ όλα,που βρίσκουν χρόνο να πούνε τα "δικά τους" μέσα από ένα μπλογκ.


Δεν το βρίσκω κακό,συμπαθάτε με,η καχυποψία από την τόση σαπίλα γύρω,μας έχει κάνει μεγάλη ζημιά και τα βάζουμε όλα πολύ εύκολα στο ίδιο τσουβάλι,ευτυχώς όμως δεν είναι έτσι.













Σχόλια

  1. Ανώνυμος23/5/12 17:04

    Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τα αγαθά κίνητρά σας, καλή μου μαντάμ...
    Έχουμε καταλάβει την αγάπη σας για τα βιβλία.
    Κάτι ξέρουμε κι εμείς (οι χορεύτριες)...
    Καλά κάνατε όμως και το διασαφηνίσατε.
    Βαρέθηκα αυτήν την καχυποψία που αιωρείται γύρω μας.
    Ένα ναι ή ένα όχι αρκεί.
    Η τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε...


    ΥΓ. Παρεμπιπτόντως, ο Ιρανός Alireza Darvish είναι έξοχος.
    Και μόνον ότι είναι Book Artist του δίνει πόντους...


    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ και χαίρομαι πολύ που σας άρεσε ο Darvish,ήταν η αχτίδα φωτός,το καλυτερο σημείο στα παραπάνω.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος23/5/12 17:49

    Ποιος σε αμφισβήτησε Βιβή μας και με ποιές λέξεις; Οργή και θλίψη με κυριεύειστη σκέψη και μόνο. Ας είναι καλά ο Ιρανός Alireza Darvish που είναι πραγματι εξαιρετικός.
    Πάντα πιστή στη Βιβή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοιπόν, ας το ξεκαθαρίσω κι εγώ, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τί σε βρίσκει. Μου έχουν στείλει το βιβλίο τους 3-4 άνθρωποι, όλα τα άλλα τα έχω πληρώσει από την τσεπούλα μου.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι,Κατερίνα,έχει αλαλιάσει ο κόσμος,βλέπει παντού συναλλαγές!Να σου πω,δεν τους αδικώ με τέτοια χάλια που βιώνουμε,αλλά τόση καχυποψία κι εμένα μου πέφτει πολύ ασήκωτη.

      Διαγραφή
    2. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ακούω, κι η αλήθεια είναι πως η ανάρτηση στο Βιβλιοκαφέ δεν βοήθησε. Αλλά σπανίως μου το έχουν γράψει δημοσίως, κυρίως σε mail με ρωτάνε. Τώρα ο κόσμος βλέπει πια παντού συνωμοσία.

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος25/5/12 03:47

      Δεν καταλαβαίνω... Δεν με νοιάζει αν σου το έστειλαν ή αν το αγόρασες, μία δύο τρεις θα καταλάβω αν συγγενεύουμε αισθητικά, αν ναι καλώς, αν όχι το κουβαδάκι μου και σε άλλη παρέα...Το ίδιο τροπάριο και με τις διαφημίσεις... Κολλήματα που τραβάει ο κόσμος... Νίκος

      Διαγραφή
    4. Σωστά,Νίκο,αυτό μετράει,αν συγγενεύουμε αισθητικά.
      Τα υπόλοιπα είναι κολλήματα,συμφωνώ.
      Απάντησα όμως διότι τσίμπησα και τώρα αισθάνομαι μια χαρά και συνεχίζω,ως απειροελάχιστη κουκκίδα στο Σύμπαν κι όσο κρατήσει.Να΄σαι καλά.

      Διαγραφή
    5. Κατερίνα,ώρες ώρες,ειλικρινά,μου έρχεται να κοτσάρω
      το "μετά την έγκριση κτλ",συνήθως όμως έχω ελάχιστα
      σχόλια,πάνω στα ίδια τα βιβλία,οπότε ουσιαστικά δεν υπάρχει λόγος.
      Εξάλλου νομίζω δεν ήταν κακεντρεχής ο φίλος/η, καχύποπτος ήταν,ταλαιπωρημένος από την κατάσταση. Θέλω επίσης να ελπίζω ότι πείστηκε.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος26/5/12 18:36

    Όμορφες εικόνες που ταιριάζουν με το θέμα. Κατάφερες για άλλη μια φορά να με κρατήσεις κολλημένο μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος31/5/12 12:38

    Εισέπραξα ως ειλικρινή την αποτύπωση της θέσης σου και απόλαυσα τις ωραίες εικαστικές παρεμβάσεις του Darvish τον οποίο δεν ήξερα και σου τον "χρωστώ".
    Μου αρέσει ο φορτισμένος τρόπος που γράφεις,μην τον αλλάξεις, δεν σου πάει η σοβαροφάνεια.Μανώλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου