"Δεύτερη Ανάγνωση",Δημήτρης Δουλγερίδης





Οπωσδήποτε η "Δεύτερη Ανάγνωση" του Δημήτρη Δουλγερίδη είναι ένα καλόδεχτο βιβλίο, ευκολοδιάβαστο κι ενημερωτικό σαν εφημερίδα της προκοπής, σε παλιές,καλές στιγμές.Λέω παλιές διότι εφημερίδες της προκοπής και σε καλές κιόλας στιγμές, δεν βρίσκεις πολλές σήμερα.Και βέβαια είναι ωραίο και πιο βολικό να έχεις μαζεμένες σε ένα βιβλίο τις καλές σημειώσεις του δημοσιογράφου-συγγραφέα και τις τόσο περιεκτικές συνεντεύξεις εννέα σημαντικών επιστημόνων, εννέα ανθρώπων με αδιαφιλονίκητο ενδιαφέρον.
Μερικών, που έχω παρακολουθήσει τα έργα τους ή σκοπεύω να το κάνω, παραθέτω εξώφυλλα βιβλίων τους, αφού αντιγράψω το οπισθόφυλλο της "Δεύτερης Ανάγνωσης".
Είναι ακριβώς έτσι όπως τα περιγράφει-ορίστε και μια καλή κουβέντα για τα οπισθόφυλλα που τα θάβω μονίμως- και δεν χρειάζονται περισσότερα από μένα ,παρά μόνον μια μικρή υπενθύμιση:ποτέ δεν χάνει κάποιος διαβάζοντας τέτοιου είδους βιβλία,πάντα κάτι παίρνει ο αναγνώστης ακόμα κι αν ενοχλείται ή διαφωνεί με τις εντός του βιβλίου διατυπωμένες απόψεις.
Ωραία ,τέλος,όπως πάντα η έκδοση από τον εκδοτικό οίκο Πόλις.
Μια σειρά συνεντεύξεων, ορισμένες από τις οποίες έχουν δημοσιευτεί στον ημερήσιο Τύπο ή σε περιοδικά για το βιβλίο, με παρεμβατικούς στοχαστές της εποχής μας.
Ο Χάρολντ Μπλουμ προτείνει τον δικό του απολογισμό για τα Νόμπελ των τελευταίων χρόνων και μια ερμηνεία για τη διεθνή απήχηση του Καβάφη.
Ο Τζωρτζ Στάινερ απολογείται για τις γλώσσες που δεν έμαθε μέχρι σήμερα και αποκαλύπτει τους αδικημένους ποιητές της ζωής του.
Ο Ρενέ Ζιράρ «ξαναδιαβάζει» τη φροϋδική θεωρία για την ίδρυση του ανθρώπινου πολιτισμού μέσα από το εξιλαστήριο θύμα.
Ο Ολιβιέ Ρουά φαντάζεται τον κόσμο που ξημερώνει στη Μέση Ανατολή μετά την «Αραβική 'Ανοιξη», και ο Κλάουντιο Μάγκρις τα ευρωπαϊκά σύνορα του μέλλοντος, όχι μόνο μεταξύ των κρατών, αλλά και εντός των πόλεων.
Μια σειρά εφήμερων ερωτήσεων για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, την πολυπολιτισμικότητα, την ανάγνωση της ιστορίας, τη μετανάστευση και την τυραννία της οικειότητας στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, που συμπληρώνεται με τα ονόματα του ιστορικού Ίαν Κέρσοου, του κοινωνιολόγου Ρίτσαρντ Σένετ,της βυζαντινολόγου Τζούντιθ Χέριν και -σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση- του Δημήτρη Μαρωνίτη.









Σχόλια

  1. Ανώνυμος9/6/12 10:59

    "Οι κριτικές από το υπόγειο" είναι καταπληκτικό βιβλίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος1/10/14 01:45

    Ο Zιράρ σου ανοίγει τον νου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α,ναι.Θεωρητικά ναι.Διαψεύδομαι όμως, συνεχώς τώρα τελευταία, για το πόσο ανοιχτά έγιναν τα μυαλά ανθρώπων, που λένε ή όντως έχουν διαβάσει Ζιράρ και αυτούς που τον ενέπνευσαν.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου