Πόσο Πάει Μάστορα;

Στην Λέσχη Ανάγνωσης του Degas η συμμετοχή είναι ελεύθερη. Φιλαναγνωστικό νταραβεράκι επί πληρωμή δεν ταιριάζει σε μένα,στον χώρο,στην αισθητική,στην αντίληψη που έχω για ορισμένα πράγματα και δη την Λογοτεχνία.  Οι φίλοι και οι φίλες που την αποτελούμε αυτή  την Λέσχη και δεν είμαστε πεντ΄ έξι  αλλά πολλοί περισσότεροι, δεν έχουμε δώσει ούτε  εικοσαλεπτάκι του ευρώ,ποτέ, προκειμένου να βρεθούμε αυτή την μια φορά τον μήνα, για να μιλήσουμε για το βιβλίο που έχουμε επιλέξει κι ό,τι άλλο μας καπνίσει,να γνωρίσουμε συγγραφείς, να κάνουμε κάποια λογοτεχνική-μουσική βραδιά και διάφορα σχετικά ή άσχετα.
Άντε κάποιες φορές να φέρει κάποιος κεράσματα,που κι αυτά τα προσφέρω ως οικοδέσποινα εννιά στις δέκα φορές εγώ και το βρίσκω κι αυτονόητο.Και ναι,είμαι
επιθετική και καλά,νομίζω,κάνω.

Θεωρούσα  λοιπόν όλες τις λέσχες ανάγνωσης, κρίνοντας από την Λέσχη του Degas, ως κάτι το ιδεολογικά αγνό,ρομαντικό,λίγο πολύ τις έβλεπα σαν τον τελευταίο Μοΐκανό στην υπόθεση της φιλαναγνωσίας. Τις υπερασπιζόμουν δε με μανία ,όλες, ειδικά την εποχή του περιβόητου βραβείου στο οποίο μέσω ΕΚΕΒΙ εμπλέκονται-κοντοζυγώνει η φετινή βράβευση- ξεσάλωνα  υπέρ τους και θύμωσα πάρα πολύ, θυμάμαι, μια φορά, που κάπου, σε κάποιο σάιτ ενός συγγραφέα-δεν θυμάμαι ποιός ήταν-διάβασα έναν λίβελλο κατά των λεσχών.
Αμ,αυτός από τότε, ο κακιασμένος, ήξερε τι έλεγε....Εγώ δεν ήξερα και νιώθω  τώρα  σαν ηλίθια.Ηλίθια  με πατέντα και εξ ου τα χάλια μου  με τα μυαλά που κουβαλάω και δεν είναι μόνο η κρίση που το μαγαζάκι πάει για λουκετάκι,αλλά εγώ που ως φαίνεται δεν κάνω για έμπορος καθώς μόλις χτες πήρα χαμπάρι ότι  ζω  στον προσωπικό μου ....Άρη και πως καλά θα κάνω να κοιτάξω να επιστρέψω στον πλανήτη Γη,διότι ένας φίλος,μέλος της Λέσχης, μου έστειλε  ένα e-mail και  συνειδητοποίησα τι γίνεται και γιατί πιθανόν ο συγγραφέας εκείνος, ο φαντασμένος αλλά αξιόλογος, έγραψε υποτιμητικά περί λεσχών και τις τσουβάλιασε και δεν τις εμπιστεύεται και  θεωρεί   ανύπαρκτη την κρίση τους.

Με ενημέρωσε λοιπόν ο φίλος και μου ΄στειλε και συνημμένο αρχειάκι με την σχετική πληροφορία ότι το τάδε βιβλιοπωλείο, που θεωρείται και κάργα βιβλιόφιλο ξεκινάει, λέει, την φετινή σαιζόν (!) με την  και τις λέσχες  ανάγνωσης -χαχα θα έχει πολλές φαίνεται-  με την συγγραφέα κυρία  Ταδοπούλου ως συντονίστρια, τότε,εκεί, μπλαμπλα, με τιμή συμμετοχής 60 ευρώ!
Έπαθα εγκεφαλικό,άκου συμμετοχή 60 ολόκληρα ευρώ,λέω αποκλείεται. Μπαίνω,ψάχνω στις λέσχες,παίρνω μερικά τηλέφωνα,ρωτάω τι γίνεται,πού να φανταστώ ότι το βιβλιοπωλείο που αναφερόταν στο μέηλ του φίλου δεν είναι το μόνο που πληρώνεις για να πας να πεις και να ακούσεις μια... βιβλιοκουβέντα!
Α,ρε ,βόλι θανατερό,που μου΄ρθε, διάνα στο δόξα πατρί των ιδεών μου, εμέ,της ηλίθιας....


Το έκρινα και το κρίνω, βλέπετε,ως μεγάλη ξεφτίλα ένα βιβλιοπωλείο,μια συλλογικότητα,ένας χώρος πολιτισμού, να βάζει το χρήμα στην μέση ή μάλλον πάνω από την αιτία για την οποία έχει ξεκινήσει κάτι πνευματικό υποτίθεται, ειδικότερα μια λέσχη ανάγνωσης σε μια μη βιβλιόφιλη κοινωνία και χώρα και ακόμα περισσότερο σ΄αυτές τις καταπελτικές για το πνεύμα και τον πολιτισμό συγκυρίες.








Το να γίνεται το μέλος μιας λέσχης ανάγνωσης πελάτης του βιβλιοπωλείου που φιλοξενεί την λέσχη και να αγοράζει βιβλία  από εκεί και -αν έχει και άλλα πράγματα ως μαγαζί- τα στυλό πχ και τα μολύβια του,άντε αυτό πες, είναι κατανοητό  και σίγουρα το μεν μέλος έχει τις επιπλέον εκπτωσούλες και διευκολυνσούλες του,δεν έχω τώρα τα λεφτά,αν δεν έχεις πρόβλημα να στα φέρω την άλλη βδομάδα, ναι,βρε,το ρωτάς,ο δε βιβλιοπώλης εξασφαλίζει μια μικρή μεν αλλά σταθερή πελατεία,κάπως πρέπει να επιβιώσει.Αν βεβαίως αυτά τα μετατρέψει κάποιος πορωμένος έμπορας σε αριθμούς, σιγά τα ωά ως προς το τρελό κέρδος, αλλά για να είμαι ακριβοδίκαιη την αναφέρω κι αυτή την περίπτωση και την αποδέχομαι και είναι μέσες άκρες η δική μου. Αλλά από αυτά τα  παραπάνω ως να πληρώνεις για να συμμετέχεις σε μια... λέσχη ανάγνωσης... μου φαίνεται μεγάλη η απόσταση και η κοροϊδία ακόμα μεγαλύτερη.


Αναρωτιέμαι λοιπόν αν είναι  δυνατόν να έχουμε φτάσει σε  τέτοιο στάδιο  σαπίλας που η αρπαχτή να είναι το βασικό μέλημα ενός επαγγελματία και όμως, ορίστε, σου έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις η διαπίστωση, πάρτε πράμα μπόλικο,  ατάλαντα και βαρεμένα και χαζά και ψυχωτικά και παθητικά νεοελληνικά τηλεορασόπληκτα και μη κοθώνια,πάρτε ό,τι θέλετε,εμείς θα πάρουμε τα λεφτά σας.

Σεμινάρια δημιουργικής γραφής* θέλετε, ατάλαντοι και ταλαντούχοι που πιστεύετε ότι είστε  περίφημοι συγγραφείς;Πάρτε σεμινάρια με την σέσουλα.
Όλοι θα γίνετε Ντοστογιέφσκηδες.Το λιγότερο!
Σεμινάρια υποκριτικής για επίδοξους Κατράκηδες  τραβάει η όρεξή σας; Σύνθεσης, μουσικής, φωνητικής,εικαστικών; Πάρτε και από αυτά,έχουμε μπόλικο πράμα. Σχολές,σεμινάρια,κύκλους σπουδών,ιδιαίτερα μαθήματα, γκρουπάκια,ωδεία,στούντιο να γράψετε τα ντέμο σας και μπαράκια να σολάρετε
όλοι εσείς οι Χέντριξ της χώρας,σκηνές και θέατρα να ανεβείτε να περφορμάρετετε τις ανασφάλειές σας,μεγάλος μπαξές η αδικαίωτη καλλιτεχνία και μεις μανούλες στο να κόβουμε  τα μυρωμένα της μονέδα....
 Όλοι εσείς οι  παραγνωρισμένοι Θεοδωράκηδες, Παξινούδες,Πικάσοι, Μονέδες, Μπάχηδες πιάστε σειρά και ιδού καταφθάνουν και οι λέσχες ανάγνωσης και παίρνουν τον πάγκο που τους πρέπει στην εμποροπανήγυρη και τι καλλιτεχνικός λαός**, που είμαστε, ρε παιδί μου, και δεν το είχα καταλάβει...Ή μήπως κατάλαβα πολύ καλά και μπορώ να πω ότι βιώνουμε μιαν  απόλυτη παράκρουση αρπαχτής, μια  γουρουνοποιησάρα άνευ προηγουμένου;


Διότι αναρωτιέμαι,μαθαίνεται, βρε παιδιά,το συγγράφειν -για να μείνουμε στα χωράφια μας-σαν είναι κάτι σαν την σχολική έκθεση, διδάσκεται σε σεμινάρια μερικών εβδομάδων το ταλέντο; Σοβαρά;Πώς;Από ποιούς;
Διδάσκεται ο τρόπος γραφής του Καζαντζάκη,του Σαραμάγκου,θα βγάλετε κι άλλους θαρρείτε;

Μπορείτε να δημιουργήσετε με χ δίδακτρα σε χ καιρό  καινούργιους Ντοστογιέφσκι;Ναι;
Έρχεται από τα νεόκοπα εκτροφεία των... βιβλιεμπόρων και των εκδοτάδων νέα γενιά συγκλονιστικών λογοτεχνών με τις αποσκευές της γεμάτες ανιδιοτελείς συμβουλές δοσμένες από τα διδάσκοντα- σκέτα- τέρατα που- δεν- έχουν συγκλονίσει με τα δικά τους έργα ,μωρέ τι μας λέτε!
Α,πώς θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μυριβήλη και του Βενέζη...Του Καζαντζάκη και αλίμονο,του Πρεβελάκη....


Δεν θα πω ποιά θεωρώ ότι είναι η αιτία που στήνει κάποιος μια Λέσχη Ανάγνωσης, είναι φανερό για ποιό λόγο την ξεκίνησα εγώ και αν θα κάνω κι άλλες  για τον ίδιο λόγο θα τις επιχειρήσω,για την εξαίσια βιβλιοτρελάρα και το μοίρασμα της εμπειρίας, μόνη μου, στον χώρο μου ή με άλλους σύντρελους  εδώ και τώρα ή σε άλλες συγκυρίες και στέγες,δεν ξέρω πώς ακριβώς και αν θα το καταφέρω και τι μου ξημερώνει αύριο, αλλά σε καμία περίπτωση τα όποια λεφτά δεν θα καθορίσουν την ίδρυση και την πορεία μιας τέτοιας προσπάθειας.Τελεία και παύλα γιατί μου΄ρχεται ειλικρινά να ξεράσω!





 *Αν υπάρχει κάτι που μου κάθεται στο στομάχι,ναι, είναι τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής, την πλειοψηφία των οποίων την θεωρώ  κουτοπονηριές στα οποίες δεν ντρέπονται να πηγαίνουν και να τα ακουμπάνε οι μεν και να τα παίρνουν οι δε, καθώς οι περισσότερες είναι κατά κοινή ομολογία για τα μπάζα.

Είχα ρωτήσει ευθέως ένα φίλο συγγραφέα γιατί πήγε κι έδωσε τα λεφτά του και παρακολούθησε τα "μαθήματα" από έναν ¨συνάδελφό" του  ,που μάλιστα δεν ήταν πιο ταλαντούχος από τον ίδιο,καθόλου, αλλά αυτός ο δεύτερος έχει φτιάξει ένα ονοματάκι,τίποτα συνταρακτικό,μη φανταστείτε, αυτό το κουτσοφλεβαριάτικο για την εγχώρια κατανάλωση και τι μου είπε ο άθλιος ο φίλος μου;Έλα ρε συ,αυτόν χεσμένο τον έχω,για το αλισβερίσι,μπας και μου ανοίξει και μένα καμιά καλή πόρτα!


 **Τα επιμορφωτικά σεμινάρια και μαθήματα που κάνει κάποιος για να βελτιώσει τις γνώσεις του σε κάτι που αγαπά ή απλώς για να διοχετεύσει την ενέργεια και την καλλιτεχνική του διάθεση, δεν τα κατηγορώ.Υπάρχουν  πολλές και αξιόλογες περιπτώσεις τέτοιας επιμόρφωσης.
Αλλά δεν γίνεται να είμαστε όλοι μεγάλα ταλέντα σ'αυτό που μας αρέσει.Ας μάθουμε να απολαμβάνουμε την Τέχνη από την θέση του αποδέκτη και ας καλλιεργηθούμε για να είναι διαρκής,ποιοτική  και καθημερινή η επαφή μας μαζί της.
Δηλαδή το να πάω όντας μια απλή αναγνώστρια και όψιμη μπλόγκερ σε ένα σεμινάριο επιμέλειας και διόρθωσης κειμένων δεν με κάνει φιλόλογο,με κάνει λίγο σωστότερη στην κρίση μου και πολύ αντικειμενικότερη στην διαχείριση της έκφρασης της γνώμης μου.
Αλλά να πάω να πληρώσω για να με κάνει συγγραφέα ο κάθε  που πιστεύει ότι αυτός είναι ήδη μέγας και τρανός,με συγχωρείτε,το βρίσκω γελοίο και αν πέσει και κανένα αληθινό ταλέντο στα νύχια τους λέω ότι αν δεν το θάψουν από την ζήλια τους, το πιο πιθανό είναι να το κάνουν σαν τα μούτρα τους, με τις βαρετές μανιέρες και τα κλισέ και όλη τη μιζέρια που κουβαλάνε ....


Σχόλια

  1. Βιβή μαζί σου με χίλια. Αν και, ως έμπορος από άλλο μετερίζι, θα σου έλεγα πως μια μικρή φωτογραφιούλα με τη διεύθυνση του βιβλιοπωλείου φάτσα κάρτα πρώτη πρώτη θα την έβαζα στο μπλογκ- μπορεί ρε παιδάκι μου κάποια πορωμένη βιβλιόφιλη να γουστάρει να σε γνωρίσει, λέμε τώρα. Όμως το να πληρώνεις για την παρέα μιας λέσχης ανάγνωσης το θεωρώ αν μη τι άλλο χαζό.

    Όσο για τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής- που έχω παρακολουθήσει δυο- θα σου πω τί μου άφησαν. Μια καλύτερη αίσθηση του τί είναι λογοτεχνία( ήταν όλοι μου οι "δάσκαλοι" αξιόλογοι), και μέσα από την παρέα με άλλους "εκκολαπτόμενους" μια ιδέα για το πως λειτουργεί το σύστημα το εκδοτικό, που άλλοτε το φανταζόμουν σαν καλόβουλο σοφό γεροντάκι κι άλλοτε σαν πεινασμένο λιοντάρι. Αυτά. Βέβαια την τιμημένη εκείνη εποχή σεμινάρια υπήρχαν σε δυο μόνο μέρη σε όλη την Αθήνα, κανείς δεν είχε αμφιβολία πως ο συγγραφέας- εισηγητής το έκανε για τα φραγκάκια κι όχι για την "αγάπη στους νέους", όμως ήταν και κάπως πιο εξωτικό και δεν ήταν ακόμα της μόδας.

    Υ.Γ. Μπορείς να βγάλεις την επαλήθευση σε παρακαλώ, προσπαθώ να το δημοσιεύσω επί ένα πεντάλεπτο.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα,την έβγαλα την ρημάδα την επαλήθευση,επίσης ταλαιπωρούμαι συχνά όταν θέλω να σχολιάσω κάτι, ευχαριστώ που μου το θύμισες.Στο προκείμενο τώρα,έχεις δίκιο σε όσα λες,δεν ήταν η αρχική μου πρόθεση να τα τσουβαλιάσω όλα αλλά από τότε που μερικοί αξιόλογοι έκαναν επιμόρφωση σε μερικούς αξιόλογους,έστω με αμοιβή ,μέχρι αυτό το παραληρηματικό πάρε-δώσε που γίνεται στις μέρες μας έχουν συμβεί πολλά.Έχει εξανεμιστεί η ωραία τρέλα,έχει αντικατασταθεί από τον υπολογισμό.
      Υπάρχει ιδιοτέλεια και αγγαρεία.

      Διαγραφή
  2. Φλώρα29/9/12 10:28


    Η Βιβή είναι κάπως ισοπεδωτική αλλά στην βάση έχει δίκιο.Τι εννοώ, ότι δεν είναι οπωσδήποτε κακό να γράφεις ή να ζωγραφίζεις ή να τραγουδάς και να θέλεις να το αναπτύξεις για σένα,για να περνάς όμορφα,άρα το να ζητάς τα φώτα αυτών που έχουν καταξιωθεί στον τομέα που σε ενδιαφέρει δεν είναι θεωρητικά κακό.Επίσης και αυτοί κάπως πρέπει να ζήσουν,ας αμείβονται λοιπόν.Αλλού είναι το πρόβλημα και θα συμφωνήσω ότι καταλήγει το 90% όλων αυτών σε αρπαχτές,φταίει η προχειρότητα,η μικρή διάρκεια,το στημένο του πράγματος,η έλλειψη ποιοτικών χαρακτηριστικώ.Εφόσον δεν τίθενται αυστηρά ποιοτικά όρια τι περιμένετε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος29/9/12 13:39

      Εγώ ξέρω ότι κάνουμε και στα παιδιά μας το ίδιο.Τα τρέχουμε σαν τρελοί σε μαθήματα και εργαστήρια και δεν το κάνουμε απλώς για να έρθουν σε επαφή με την τέχνη και να χτίσουν αργότερα ένα καλό χαρακτήρα. Δίνουμε ένα σωρό λεφτά νομίζοντας ότι το παιδί μας είναι ο Νουρέγιεφ,ο Μπετόβεν,ο Γκάλης και χάνουμε την ουσία και την ομορφιά του ερασιτεχνικού είτε είναι αθλητισμός είτε η τέχνη.Μια μαμά αλλιώτικη που δεν ταλαιπωρεί πια τα παιδάκια της.

      Διαγραφή
  3. Πάντως η συμμετοχή με χρηματικό αντίτιμο σε μια λέσχη ανάγνωσης ή στις δραστηριότητες ενός πολιτιστικού συλλόγου σας βεβαιώνω είναι δυσάρεστη εμπειρία και σου αφήνει την αίσθηση της κοροιδίας. Το ξέρω επειδή την πάτησα δυστυχώς παλιότερα σε μια λέσχη ανάγνωσης στο κέντρο στην οποία είχα "γραφτεί", επιτρέψτε μου να μην πω ποιά,στην οποία δεν υπήρχε ποτέ σταθερός κόσμος,δεν έρχονταν οι ίδιοι άνθρωποι κάθε φορά,ήταν μονίμως γύρω στα 25 άτομα και γινόταν μια χάβρα στην οποία δεν αποκόμιζε κανένας τίποτα,μάλωναν ενίοτε μερικοί μεταξύ τους και η συγγραφέας,μια γνωστή αποτυχημένη που δεν καταλαβαίνω πώς πλασάρεται σε διάφορα τέτοια,κοίταζε πότε θα σηκωθεί να φύγει και μας είχε όλους στο φτύσιμο.Φυσικά σηκώθηκα και εγώ και έφυγα αφού όμως είχα δώσει πρώτα αρκετά χρήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χάρης29/9/12 10:56

    Καλημέρα.Το θεωρώ σημείο των καιρών και δεν εκπλήσσομαι.Δεν είναι το ίδιο πάντως η πληρωμή συμμετοχής σε μια λέσχη ανάγνωσης με τα διάφορα μαθήματα που κάνει κάποιος που θέλει να κλλιεργήσει και να εμπλουτίσει ένα καλλιτεχνικό του ενδιαφέρον. Εγώ ασχολούμαι με το πιάνο χωρίς να επιθυμώ να γίνω ο ίδιος επαγγελματίας μουσικός.Εννοείται ότι θα πληρώσω την δασκάλα μου,αυτό είναι μια καθαρή και τίμια σχέση που δεν δημιουργεί μη υγιείς εξαρτήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς τις εννοείτε τις υγιείς εξαρτήσεις,υπάρχουν εξαρτήσεις που μπορούμε να τις θεωρήσουμε υγιείς; Λίγο αντιφατικό μου ακούγεται.Εν τούτοις εσείς περιγράφετε μια κλασική αμφίδρομη ανταπόδοση με σκοπό την καλλιέργεια και την δημιουργικότητα που πηγάζει από ένα μεράκι και είστε από τις μάλλον φυσιολογικές περιπτώσεις τις οποίες χαρακτηρίζει διάρκεια και επανάληψη,βασικά στοιχεία για την κατάρτιση και την γνώση.
      Τα πολυδιαφημιζόμενα πλέον σεμινάρια δημιουργικής γραφής που ξεφυτρώνουν από παντού κι εμένα μου προκαλούν θυμηδία.Είδα ένα διαφημιστικό τις προάλλες για μια σχολή που έχει προσλάβει έναν συγγραφέα για τον οποίο ποιός μπορεί να με πείσει ότι αξίζει να πάρω στα σοβαρά;H ίδια η ρεκλάμα "έλα να φτιάξεις κι εσύ το μυθιστόρημά σου" ήταν θλιβερή.

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος29/9/12 11:35

    Βιβή πες τα γιατί όταν ανοίγω κουβέντα στην παρέα
    περί "καλλιτεχνών" και κονόμας, πάντα γίνομαι "υπερβολικός".
    Δυστυχώς σήμερα πια όλα αναγορεύονται σε χρήμα και δυστυχώς
    αυτό το αποδέχονται πλήρως και οι ίδιοι οι δημιουργοί.
    Θα συμφωνήσω λοιπόν ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί σου και θα έλεγα ότι είσαι
    πολύ ευγενική απέναντι στο "φαινόμενο". Συνέχισε να τα λες
    ίσως κάποιοι βάλουν το μυαλό τους να πάρει καμιά στροφή
    παραπάνω. Παναγιώτης Τσ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. νανα ιωαννιδου29/9/12 11:36

    Φιλτατη βιβη
    Για να γελασης.Βγαινει η Σονια Θεοδωριδου στη σκηνη του Μεγαρου λεει το γαλλικο τραγουδι ne me quitte pas
    αγκαλια μ εναν νεαρο ! αυτη 120 κιλα ο νεαρος 60! και 40 χρονια μικροτερος της ! πληρη γελοιοποιηση
    την αλλη μερα βλεπω διαφημιστικα φυλλαδια στο ωδειο μας οτι η κυρια δινει σεμαναρια!!!
    Χοντρουλα ειμαι κι εγω αλλα δεν το ξεφτυλιζω το θεμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίδα29/9/12 13:21

      Αγαπητή Βιβή,είναι περίεργα όντα οι καλλιτέχνες. Πάντα όταν ένας γινόταν μέντορας ενός άλλου ελλόχευε ο κίνδυνος να προκύψουν ζήλιες,ανταγωνισμοί, πάθη, τσακωμοί, φιλίες,τα πάντα.
      Το χρήμα όμως έχω την εντύπωση δεν έπαιζε καταλυτικό ρόλο στην σχέση.Δεν πλήρωσε ο Βενέζης που έφερες για παράδειγμα τον Μυριβήλη για να μάθει να κρατάει το μολύβι,όπως τουλάχιστον ισχυριζόταν αργότερα ο Μυριβήλης αφού τα έσπασαν και φυσικά ο Βενέζης ήταν αναμφίβολα ένα γεννημένο τεράστιο ταλέντο.
      Σήμερα δεν υπάρχει ο αντίστοιχος Μυριβήλης να διδάξει ή απλώς να μεταδώσει την τέχνη του ούτε ο αντίστοιχος Βενέζης για να ανακαλυφθεί.
      Δεν ξέρω επίσης πόσο θα τους αλλοτρίωνε ακόμα κι αυτούς το σύστημα που ζούμε τώρα και σαφώς μας έχει μετατρέψει σε κυνικούς κυνηγούς χρήματος.
      Έχω παρακολουθήσει κι εγώ σεμινάριο δημιουργικής γραφής παλιότερα και θα συφωνήσω με την Κατερίνα Μαλακατέ του "Διαβάζοντας" σε όλα όσα μας έγραψε.
      Όσο για τις λέσχες ανάγνωσης που ζητάνε χρήματική συμμετοχή,τι να σου πω,το βρίσκω κι εγώ γελοίο.Αυτή που πηγαίνω δεν είναι τέτοια πάντως,ευτυχώς.Σου εύχομαι καλή δύναμη και καλή συνέχεια.

      Διαγραφή
  7. Πιστεύω ότι όλοι αυτοί πατάνε πάνω στην ανάγκη μας για έκφραση,στο ιερό ψώνιο του καθενός μας.
    Γράφω ποίηση,που την θεωρώ αξιόλογη χωρίς ευτυχώς να έχω την σχιζοφρένεια ότι θα επισκιάσω τον Σεφέρη.Αλλά κάπως πρέπει να την επικοινωνήσω, αλλιώς να την κάνω κόπιες και να την κοιράσω στους φίλους μου ή στο δρόμο και να τελειώσει εδώ.
    Αν πάω όμως σε ένα σεμινάριο έστω κι αν αντιλαμβάνομαι ότι με βλέπουν σαν κουμπαρά; Ίσως κάποιος μου δώσει σημασία και δεν χρειαστεί να πληρώσω για να βγάλω μια συλλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ,ρε Κ,τι λες...
      Σε καταλαβαίνω και με στεναχώρησες πάρα πολύ αλλά πάλι δεν συμφωνώ.Στην παρούσα φάση θα σου έλεγα ακόμα πιο επίμονα:χίλιες φορές καλύτερα να κάνεις αντεπίθεση στην ίδια σου την απελπισία.Κάνε ένα μπλογκ και δημοσίευσε την ποίησή σου!

      Διαγραφή
    2. Δημήτρης29/9/12 15:02

      Ξέρω πολύ καλά πόσο λαχταράς να δεις την ποίησή σου στο "χαρτί" αλλά αξίζει να παίξεις το παιχνίδι τους;

      Διαγραφή
    3. Γιάννης29/9/12 15:10

      Οι φωτοτυπίες,φοβερή τρέλα,ωραία ιδέα,μακάρι να μας έδιναν οι ποιητές τα ποιήματά τους στον δρόμο!Οι ηθοποιοί του δρόμου που στην ουσία παίζουν τζάμπα είναι ατάλαντοι;Όχι βέβαια.Έχω δει τρομερά θεατρικά σε πόλεις της Ευρώπης.

      Διαγραφή
  8. Αντώνης29/9/12 15:11

    Γιατί αφήσαμε να είναι όλα τόσο στημένα και με βάση το χρήμα; Μήπως έχουμε χάσει πολύ,πάρα πολύ την μπάλα;Ώρα να συνέλθουμε όσο ακόμα μπορούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος29/9/12 18:33

    Στο χώρο της μουσικής να δείτε τι γίνεται,πώς εξαπατούν τόσα και τόσα άτομα,παιδιά κυρίως και τους γονείς τους,ότι μπορούν να κάνουν το σουξέ.Έχω όμως μια ένσταση,ότι και αυτοί πάνε γυρεύοντας.Όχι επειδή είναι χαζοί αλλά γι αυτό το μπας και μου κάτσει καμιά ευκαιρία και μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. σφήκα30/9/12 00:48

    Γιατί στον αθλητισμό είναι καλύτερα;Την άθληση την εννοούν και την επιβάλουν ως υπόθεση πωταθλητισμού ή γυμναστηρίων.Ξέρω παιδάκι της Ε'δημοτικού που το τρέχουν οι γονείς του στα γήπεδα σπό το πρωί ως το βράδυ με σκοπό να γίνει επαγγελματίας παίκτης μπάσκετ!Αν αντέξει μπορεί να γίνει ο πλούσιος παίκτης που ονειρεύονται οι κομπλεξικοί γονείς του αλλά παιδί το καημένο δεν θα έχει υπάρξει,δεν θα ξέρει πώς είναι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου