" Μεταμοντερνισμός και Λογοτεχνία ", Νάσος Βαγενάς

Αφορμή  για να διαβάσω αυτό το άκρως ενδιαφέρον κι ευτυχώς ολιγοσέλιδο βιβλίο του φιλόλογου Νάσου Βαγενά -του οποίου τα άρθρα στο Βήμα ομολογώ ότι τα παρακολουθώ ακόμα,παρόλο που γενικά (και)το Βήμα δεν μου αρέσει καθόλου-ήταν η ανάγνωση του μυθιστορήματος της Ιωάννας Μπουραζοπούλου "Η Ενοχή της Αθωότητας",βιβλίο που  με περισσή ευκολία και δικά μου αυτοσχέδια κριτήρια ενέταξα -προφανώς,αφού δεν είμαι φιλόλογος και μπορώ να χειρίζομαι, ως ένα βαθμό φυσικά,τα συναισθήματα που μου προκαλεί η ανάγνωση ενός βιβλίου, όπως θέλω- στην ,σε μια τέλος πάντων όχι και πολύ διακριτή σύγχρονη μοντέρνα ελληνική λογοτεχνία, χωρίς όμως αυτό το μοντέρνα που ξεφούρνισα,όπως διαπίστωσα εκ των υστέρων, να μπορώ να το υποστηρίξω επαρκώς.

Εμογικό κι αναμενόμενο, θα μου πείτε αυστηρά,άλλοι κάθονται οι άνθρωποι μια ζωή στα θρανία για πτυχία και μεταπτυχιακά πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο κι άκρη δεν βγάζουν κι ακόμα ξέρω ότι  απ΄ άλλη πλευρά ιδωμένο  θα μου πείτε,εσείς πάλι,μα με κατανόηση πως δεν χάλασε ο κόσμος,με τα συναισθήματά μας παλεύουμε κι εμείς οι ερασιτέχνες έτσι κι αλλιώς,καθηγητάδες βεβαίως και δεν είμαστε .
Όμως πώς ακριβώς μπορεί να εννοεί ,αναρωτήθηκα,ο μέσος αναγνώστης στην ελάχιστα  βιβλιόφιλη Ελλάδα,αυτό το μοντέρνα,για να είμαστε και λίγο σοβαροί δηλαδή-, αλίμονο,διότι η ελληνική λογοτεχνία μόνο από σοβαρότητα πάσχει-,κι έτσι,ψάχνοντας,αρχικά στο διαδίκτυο,τον όρο μοντέρνο,μοντερνισμός, μεταμοντερνισμός και τα λοιπά ,στάθηκα ιδιαίτερα  στο βιβλίο του Βαγενά.

Άλλα έψαχνα,να σας πω την αμαρτία μου,άλλα -καλά και χρήσιμα-,βρήκα  κι επειδή είναι προτιμότερο να αναζητήσουμε μια ή την απάντηση στα θεωρητικά ερωτήματά μας κι εγώ κι εσείς κι όσοι ψάχνουμε (σ)την Λογοτεχνία, πάλι μέσα από το διάβασμα, θα σας  προτείνω με σιγουριά το συγκεκριμένο βιβλίο και μάλιστα διαβάζοντας -επειδή αυτή η συλλογή  δοκιμίων από τις εκδόσεις Πόλις μου άνοιξε την όρεξη-,κοντεύω τώρα να φτάσω και στην... Πόλη και ό,τι ανακαλύψω,αφού κι αν το κατανοήσω,με χαρά θα το θέσω στα υπόψιν σας κι αυτό,πιστεύοντας ότι δεν σας αρκεί το έξω και αναζητάτε και το μέσα της Λογοτεχνίας και αντίστροφα.

Σε  κάποιο μονοπάτι της αναζήτησης έπεσα, για παράδειγμα, πάνω σε ένα πρόσφατο άρθρο του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου (για να μην λέτε ότι βάζω στο ίδιο τσουβάλι όλο τον σε εφημερίδες και διάφορα συφοριασμένα έντυπα  εργαζόμενο κόσμο) και σε ένα πολύ παλιότερο της Νένας Ι. Κοκκινάκη για το βιβλίο του Βαγενά,σε ένα φιλμάκι στο you tube  στο οποίο λέει τα δικά του περί μοντέρνου γενικώς και του μοντέρνου στην ελληνική λογοτεχνία ο Ρένος Αποστολίδης κι έπεται συνέχεια καθώς,όπως σας είπα,διαβάζοντας κοντοφαίνεται η Πόλη.

Μακάρι δε να αλλάξουμε και να ανατρέψουμε-άντε ντε- την παλιοκατάσταση στην σπαρακτικά ωραία μας χώρα ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε χωρίς ενοχές την πολυτέλεια να διαβάζουμε με την ησυχία μας ό,τι θεωρητικό μας κάνει κατά καιρούς όρεξη.
Γιατί τώρα ο τόπος αυτός (ξανα)καίγεται και το  να είμαστε μονίμως σε μια ανώδυνη,τύπου περνάμε καλά βιβλιοκοσμάρα και επίσης να συντηρούμε εγωπαθώς μπλογκ περί βιβλίων και υδάτων για να φανούμε καμπόσοι-πού και σε ποιους, βρε συν-μπλογκοψωνάρες (κι εγώ μαζί, φυσικά)-ε,δεν το βρίσκω και πολύ υγιές.

Σχόλια

  1. Βασίλης1/11/12 17:08

    Κοπελιά,τέτοια γράφεις και δεν αρέσεις μηδέ στους νοικοκυραίους μηδέ στα αριστερά,
    παρασιτικά,φασιστάκια των μπλογκς.
    Διάβασα το κατεβατό σχολίων περί δημουλίδου κι λοιπών θεμάτων στο πολύ ωραίο κατά τ΄άλλα μπλογκ του Σαραντάκου και ένα σου λέω,χέστους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου