" Φαρενάιτ 451 ",Ρέϋ Μπράντμπερυ


Φαρενάιτ 451



Επανεκδόθηκε φέτος από τις εκδόσεις Άγρα το πασίγνωστο και κλασσικό πια "Φαρενάιτ 451" του Ray Bradbury και αξίζει να (ξανα)διαβαστεί από τον αναγνώστη επειδή εκτός από ευφυής κι αναντίρρητα ταλαντούχος ο δημιουργός του αποδεικνύεται και διαχρονικός -μπλιαχ, τι κλισέ λέω η γυναίκα αγιοδημητριάτικα- καθώς καταπιάνεται με ένα σύνθετο θέμα που δεν έπαψε, ούτε θα πάψει ποτέ,να μας καίει:ελευθερία του λόγου-λογοκρισία-φασισμός-ανείπωτη βλακεία των ανθρώπων-Τέχνη.

Στην ιστορία του ευρηματικού Bradbury αντικείμενο του εκατέρωθεν απαγορευμένου πόθου και καλλιεργούμενου φόβου είναι τα βιβλία.Για το κάψιμό τους-ναι, τα καίνε-υπάρχουν ειδικοί πυρονόμοι και συγκεκριμένη διαδικασία.
Οι άνθρωποι,έτσι έχει κριθεί από το κυρίαρχο σύστημα διακυβέρνησής τους,δεν χρειάζονται τα βιβλία όχι επειδή η εξουσία -έτσι όπως ισχυρίζεται η ίδια-δεν είναι καλή και ανθρωποκεντρική αλλά ακριβώς για το αντίθετο,δηλαδή για το καλό τους (!),για να μην σκοτίζονται υποτίθεται με την θολούρα ενός ποιήματος ή την αοριστία μιας φιλοσοφικής αντίληψης ή την μελαγχολία ενός μυθιστορήματος, για να μπορούν,βρε παιδί μου,να είναι ευτυχισμένοι ζώντας μέσα στο σαλόνι τους την πιο καλή και στρωμένη καθημερινότητα,την εγκεκριμένη εννοείται και σε τακτικές τηλεμεγαδόσεις,αρκεί να έχουν κάνει σωστές οικονομίες και σωστές αγορές (φυσικά, το καλό αυτό σύστημα δεν είναι δα και φιλανθρωπικός οίκος,τα πουλάει τα μέσα δουλοποίησης που έχει εφεύρει,εκτός των άλλων που κάνει):τεράστιες επιτοίχιες οθόνες συμπληρωμένες με τα ανάλογα ηχητικά αξεσουάρ από τις οποίες προβάλλονται 24 ώρες το 24ωρο οι "συγγενείς", αν αυτοί είναι που λείπουν, οι "φίλοι",η "ζωή",που προφανώς δεν επιτρέπεται να ξεφεύγει,να διαταράσσεται από καμιά άλλη παρέμβαση και προβληματισμό,που κυλάει ομαλή και βεβαίως ελεγχόμενη και για την οποία αφού γίνεται και δική τους καθημερινότητα οι άνθρωποι/πολίτες/θεατές δεν έχουν λόγο να χολοσκάνε και να σκαλίζουν επικίνδυνες απαντήσεις σε βιβλία για τις αναζητήσεις τους.
Ο πυρονόμος Γκάυ Μόνταγκ είναι ο κεντρικός ήρωας του Μπράντμπερυ.Καίει επί δέκα περίπου χρόνια βιβλία και παράνομα σπίτια/βιβλιοθήκες αλλά κάτι μέσα του έχει για τα καλά σπάσει και η συνάντησή του με την Κλαρίς Μακ Κλέλαν είναι καθοριστική.
Η Κλαρίς είναι η έφηβη που εμφανίζεται ξαφνικά -ή μήπως καθόλου ξαφνικά- και χάνεται το ίδιο ξαφνικά από την ζωή του και είναι ο άνθρωπος που θα βάλει το ακρογωνιαίο λιθαράκι για να ξυπνήσει ο Μόνταγκ ακριβώς την σωστή στιγμή,όταν έχει αρχίσει βαθιά μέσα του να αμφισβητεί την κυρίαρχη αντίληψη σε σχέση με την κατασκευασμένη αναγκαιότητα τού να καίγονται τα εναπομείναντα στην χώρα βιβλία ως βλαπτικά.
Ο Μόνταγκ πέφτει εντελώς ανέτοιμος,με μόνο του όπλο μιαν Ηθική που αναβλύζει ξέχειλη από την ενδοχώρα της ύπαρξής του και περνάει από την μια κατάσταση στην άλλη αφ' ότου αφυπνιστεί,δεν μπορεί να χωνέψει το μέγεθος της προσωπικής του συμμετοχής σε όλο αυτό που συμβαίνει, η δε γυναίκα του,ο πιο κοντινός του άνθρωπος,είναι αυτή που του αποδεικνύει περίτρανα την συμμετοχή και νομιμοποίηση της σαπίλας στην οποία έχει εκπαιδευτεί να κινείται η πλειοψηφία του κόσμου στον οποίο μέχρι πρότινος ανήκε και λειτουργούσε ως στυλοβάτης του κι ο ίδιος.
Επαναστατεί και υφίσταται φυσικά όλες τις συνέπειες.Η Μίλτρεντ για παράδειγμα,η γυναίκα του,τον προδίδει και τον εγκαταλείπει,εκείνος περνάει στην άλλη πλευρά και συναντιέται με τον καθηγητή Φάμπερ,που του ανοίγει κι άλλο τα μάτια-να το διατυπώσω απλοϊκά- ενώ πια τον καταδιώκουν λυσσαλέα οι πρώην συνάδελφοί του και στο μεταξύ ξεσπάει κι ο πόλεμος,ένας ακόμα, που μάλιστα τον βρίσκει κυνηγημένο στα βουνά μαζί με τους ανθρώπους-βιβλιοθήκες, δηλαδή τους ανθρώπους που έχουν αποστηθίσει όσα περισσότερα βιβλία μπορούν για να τα σώσουν.
Πιστεύω ότι οι περισσότεροι γνωρίζετε την υπόθεση του βιβλίου,το έχετε διαβάσει και από άλλες εκδόσεις,έχει κυκλοφορήσει και σε κόμικ και ίσως έχετε δει και την ταινία του Τρυφώ η οποία- λένε,διότι δεν την έχω δει κι ούτε σκοπεύω- έχει αρκετές διαφορές από το βιβλίο,τουλάχιστον στην περίπτωση της Κλαρίς Μακ Κλέλαν, στην οποία πάντως ο ίδιος ο συγγραφέας σε θεατρική διασκευή παρουσιάζει σε εκτενέστερο ρόλο.
Έτσι δεν θα επεκταθώ,το ξέρετε το βιβλίο,έχετε ξανακούσει και διαβάσει πολλά και διάφορα γι αυτό, απλώς θα σας το προτείνω κι εγώ επειδή ειδικά σήμερα,αξίζει.
Σε λίγο,βλέπετε,στην ωραία μας πατρίδα αν οι γνωστοί παρασκευαστές ομελέτας από κλούβια αυγά αφεθούν στην χολή και την βλακεία τους και δεν γουστάρουν πχ ένα βιβλίο θα επιχειρούν να το καίνε δημοσίως.Και η μία αριστερή παρέα ίσως να λέει το ποίημά της,τιμημένο κόμμα και ξερό ψωμί,η άλλη ίσως να ψάχνει γενικώς αν η κότα έκανε τ' αυγό ή το αυγό την κότα και τι θα το κάνει το δικό της εκλογικό αυγό που της έχει προκύψει από το συνοικέσιο με τον χοντρό κόκορα,η τρίτη ίσως να υποστηρίζει την πρώτη αλλά δεν θα το παραδέχεται και ούτω καθεξής,όσο για τα δημοκρατικοφανή πλην καραδεξιά κόμματα τύπου Δημάρ που κόπτονται για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, ο υπουργός προστασίας του οποιουδήποτε εκτός από τον πολίτη, σοφά και πρακτικά επιλεγμένος, ε,καλά, αυτός σίγουρα θα βγαίνει στους δέκτες των καναλιών που αλέθουν την κοινή γνώμη αλα Φαρενάϊτ 451 και θα λέει τις συνήθεις εκφοβιστικές και λοιπές αρλούμπες για να ρίχνει στάχτη στα μάτια των εύπιστων ή δουλοποιημένων ψηφοφόρων, όσο το τρίο-ξεπουλόμπος διεκπεραιώνει, χωρίς καμία τσίπα το ίδιο αλλά και σοβαρή αντίσταση από μας ,την "δουλειά" που τους έχει ανατεθεί άνωθεν.

Σχόλια

  1. Γιάννης26/10/12 16:54

    Φιλτάτη,αν δεν κοτσάρεις το πολιτικό σου δεν μπορείς;Διάβαζα το κειμενάκι σου και πάνω που θα έλεγα δόξα τω θεώ αποτοξινώθηκε,στο κλείσιμο δεν άντεξες,το γύρισες στην πολιτική. Γιάννης,πάντα φίλος σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιάννης .Άλλος Γιάννης29/10/12 02:22

    Όχι Γιαννάκη,δεν μπορεί.Πάρτο απόφαση.Θα μείνεις πάντα φίλος της;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου