Χρόνης Μίσσιος.Καλή Πατρίδα Σύντροφε.




 

ΚΑΛΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΣΥΝΤΡΟΦΕ!

 

Πάρε μαζί σου μόνον την αγάπη και τον σεβασμό μας κι αν τύχει κι άμυαλοι καλοθελητές σού μεταφέρουν πέντε φτηνές αράδες μίσους ,μη τις μετρήσεις  ...
Ακόμα κι εκεί που γράφτηκαν,να ξέρεις,υπάρχουν άνθρωποι,που δεν τις συμμερίζονται....

Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε; Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς



 

Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι Ντομάτα με γεύση μπανάνας

Σχόλια

  1. Ντίνος Βασιλειάδης22/11/12 12:31

    ΠΟΛΛΟΊ ΓΡΑΨΑΤΕ "ΚΑΛΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΥΝΤΡΟΦΕ" ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΕΨΑΞΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ.
    ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΣΣΙΟ ΕΠΕΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

    Τετάρτη 21 Νοέμβρη 2012 Σελίδα 25
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
    Διαβάστε σήμερα...

    Πέθανε ο Χρόνης Μίσσιος
    Απεβίωσε χτες, σε ηλικία 82 χρόνων, ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Γεννημένος στην Καβάλα, από γονείς καπνεργάτες, έζησε τα παιδικά του χρόνια σε μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες. Στα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός, μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στο ΕΑΜ, ενώ πέρασε για λίγο και από το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.
    Με το έργο του βεβαίως στην πορεία δε στάθηκε στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και της δράσης των κομμουνιστών, αφού δεν πίστευε στη διέξοδο της ταξικής πάλης, ενώ βρήκε «στέγη» στη λεγόμενη «ανανεωτική» Αριστερά.
    Σελίδα 25 Copyright © 1997-2012 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

    ΤΙ ΝΑ ΠΩ....ΟΤΙ Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ,ΟΤΙ Η ΝΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΕΙΚΕΣΤΕΡΗ ΛΕΞΗ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος22/11/12 14:50

      Στις κλειστές ομάδες αυτή η χολή είναι συνήθης αλλά δεν εκφράζει τους πάντες.Υπάρχουν και σοβαροί άνθρωποι σ΄αυτό το κόμμα που ντρέπονται για την τόση έμμισθη μικρότητα.Δεν ξέρω αν κάνουν κάτι για να την πολεμήσουν αλλά για τον Μίσσιο πραγματικά ντράπηκαν πολλοί φίλοι,που ψηφίζουν ΚΚΕ, όταν διάβασαν την ανακοίνωση.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος22/11/12 15:14

    Για τον Χρόνη Μίσσιο



    Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/11/2012
    Του Θανάση Καρτερού

    Τα παίρνεις όλα πολύ στα σοβαρά, μου είπε κάποτε γελαστά ο Χρόνης στο προαύλιο του Κορυδαλλού. Είχαμε μια συζήτηση από κείνες που δηλητηρίαζαν τη ζωή μας στη φυλακή - το βλοσυρό εξωτερικό, το ελαφρό εσωτερικό και τα τρία κακά της κομμουνιστικής μας μοίρας. Κι ούτε θυμάμαι τι λέγαμε, μόνο το γέλιο του κι αυτά τα λόγια. Που ενόχλησαν τη νεανική μου επαναστατικότητα - πώς είναι δυνατό ένας τέτοιος άνθρωπος, Σαλονικιός, λαϊκός εκδικητής, καταδικασμένος σε θάνατο πριν καν ενηλικιωθεί, προλετάριος, στέλεχος της Νεολαίας Λαμπράκη, που τον θαύμαζα κρυφά από τους «δικούς μας» και τον ζήλευα κρυφά από τους «δικούς του», να ζητάει λιγότερη σοβαρότητα για μια τόσο σοβαρή Υπόθεση;

    Αργότερα καταλάβαμε, όσοι καταλάβαμε, πόσο θανάσιμα σοβαρά έπαιρνε ο ίδιος και την Υπόθεση και το κόστος της. Τη διαδρομή ανάμεσα στις λόγχες του εχθρού και την παγωνιά των φίλων. Μας άνοιξε τα μάτια το ελεγείο για 'κείνον που, καλά, σκοτώθηκε νωρίς. Και μας άνοιξε τα μάτια όχι μόνο για τον Χρόνη, αλλά και για την Υπόθεση και για μας όλους. Και παρακολουθώντας τον από τότε - τα άλλα του βιβλία, τη στήλη του στην "Αυγή", τις ελάχιστες συνεντεύξεις του, τη στάση του απέναντι στο περιβάλλον, στον έρωτα, στους ανθρώπους και στα ζώα, τη σεμνότητα της ζωής του στο Καπανδρίτι και την ευθύτητα του σαρκασμού του - συνειδητοποιήσαμε πόσα σημαντικά πράγματα μας κοπανούσε στο κεφάλι με τα γραφτά, αλλά και με τη σιωπή του, αυτό το αγράμματο παιδί από την Καβάλα. Που έμαθε γραφή και ανάγνωση στη φυλακή.

    Τώρα έφυγε. Και μάλλον θα χαμογελάει με τις επίσημες ανακοινώσεις που αναφέρονται στη ζωή και στον θάνατό του. Γιατί ο Χρόνης Μίσσιος έζησε τη ζωή του, κουβέντιασε με τον θάνατό του, έγραψε για τη ζωή και τον θάνατο αυτό που πίστευε ότι άξιζε να γραφτεί. Κρέμασε το σακάκι της νεότητάς του στο καρφί της επανάστασης, κρύωσε μαζί της σε πτέρυγες μελλοθανάτων και σύρματα, δεν άραξε ποτέ στον καναπέ, βάδισε δεκαοχτώ χρονώ λεβέντης ένα δρόμο προσωπικής συνέπειας : δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά ούτε εκείνο θα με αλλάξει! Έτσι που εμείς, κερδισμένοι από τη δική του κατάθεση ελευθερίας, να μπορούμε να πούμε: Ευτυχώς, ρε Χρόνη, δεν σκοτώθηκες νωρίς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φωτεινή22/11/12 18:42

    Σχόλιο για το θέμα σε φίλα προσκείμενο στο ΚΚΕ μπλογκ kokkinostypos.Το μοιράζομαι μαζί σας.Κυκλοφόρησε και στο φατσοβιβλίο.

    Κατά το ΚΚΕ και τους με χριστιανική πίστη δογματικούς υποστηρικτές του (ευτυχώς υπάρχουν και άλλοι σύντροφοι στο ΚΚΕ που χαίρουν εξαιρετικής πολιτικής υγείας) "ρετάλια της αριστεράς" υπήρξαν και άλλοι π.χ ο Μανόλης Αναγνωστάκης.

    Αλλά ας δούμε και την ουσία της ανακοίνωσης του ριζοσπάστη. Αποτελεί πρώτα απ' όλα ύβρη προς την ίδια την αγωνιστική ιστορία του κόμματος. Καλό θα είναι αγαπητοί σύντροφοι να μην ξεχνάμε πως κατά τον Μαρξ οι άνθρωποι διαμορφώνουν την ιστορία τους αλλά σε δοσμένο από το παρελθόν περιβάλλον. Συνεπώς η μελέτη του παρελθόντος - και πόσο μάλλον του παρελθόντος του πλειοψηφικότερου κόμματος της εργατικής τάξης - αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την αλλαγή της πραγματικότητας (και αν χρειάζεται ακόμα και του ίδιου του κόμματος).

    Στην ουσία λοιπόν:

    1. Ριζοσπάστης: " Στα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός, μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στο ΕΑΜ, ενώ πέρασε για λίγο και από το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας."

    Η πραγματικότητα: ο Χρόνης Μίσσιος "δεν πέρασε για λίγο" από τον ΔΣΕ αλλά εξαιτίας της δράσης του σε αυτόν πέρασε απ' όλους του τόμους εξορίας μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 60. Βασανίστηκε και εξορίστηκε και δεν έκανε βόλτα...

    2. Ριζοσπάστης: "Με το έργο του βεβαίως στην πορεία δε στάθηκε στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και της δράσης των κομμουνιστών..."

    Η πραγματικότητα: κατά το διάστημα 1962 - 1967 πρωτοστατεί με τη δράση του στη δημοκρατική νεολαία Λαμπράκη (μέτωπο στο οποίο παίζει ηγεμονικό ρόλο το ΚΚΕ) και στη Δημιουργία του ΠΑΜ, του Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου, της αντιστασιακής οργάνωσης που ιδρύθηκε το Μάιο του 1967 ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΔΑ.

    3. Ριζοσπάστης: "...αφού δεν πίστευε στη διέξοδο της ταξικής πάλης"

    Η πραγματικότητα: "οι μελλοντικές επαναστάσεις δεν θα γίνουν για τους ανθρώπους αλλά από τους ανθρώπους" (απόσπασμα από το βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου, "Χαμογέλα ρε τι σου ζητάνε"). Στην πραγματικότητα η φράση αυτή αποδεικνύει πως οι μελλοντικές επαναστάσεις οφείλουν να είναι γνήσιο αποτέλεσμα της ταξικής πάλης και όχι στο όνομα της ταξικής πάλης από τις κάθε λογής σταλινικές γραφειοκρατίες.

    Χαρακτηριστικό γνώρισμα των κομμουνιστών είναι η αναζήτηση και η αποκάλυψη της πραγματικότητας και όχι η τυφλή κομματική προπαγάνδα ακόμα και κόντρα στην πραγματικότητα. Αυτό τον ρόλο τον παίζουν ιστορικά άλλοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος22/11/12 20:36

    Λίγο φιλότιμο δεν θα έβλαπτε.Καλύτερα να μην έλεγαν τίποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου