" Διαβάτες στην Πόλη ",Ρωμανός Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης


Η καλή μερα από το πρωί φαίνεται.Έτσι δεν λένε;
Το μυθιστόρημα του Ρωμανού Σκλαβενίτη-Πιστοφίδη "Διαβάτες στην Πόλη",από τις εκδόσεις Απόπειρα,είναι πάρα πολύ καλή μέρα, που όχι μόνο φαίνεται, αλλά καλή παραμένει σε όλη την διάρκειά της!
Προσπαθώ γενικά να είμαι ειλικρινής στην διατύπωση των εντυπώσεών μου από ένα βιβλίο.Λίγες φορές τα μάσησα και κακώς το έκανα.Φοβόμουν μην πληγώσω τον συγγραφέα,αλλά τελικά δεν τον βοηθάς λέγοντας μόνο καλά λόγια ,συχνά μια καίρια παρατήρηση,μια σκέψη αμφισβήτησης πάνω στο πόνημά του,που  το έχει αφήσει έτσι κι αλλιώς- εκδίδοντάς το-στην κρίση του καθενός,μπορεί  να είναι, εκφρασμένη όμως καλοπρόθετα,πολύ πιο εποικοδομητική,πιο χρήσιμη για την επόμενη φορά.
Για μένα λοιπόν, νομίζω και τους περισσότερους... βιβλιολιμάρηδες, που έχουμε καταπιεί, ενίοτε αμάσητο,έναν άμπακο βιβλία-ναι,τι γελάτε,λιμάρηδες της ανάγνωσης είμαστε,βιβλία θα κουβαλάμε ως και στο φέρετρο-το μυθιστόρημα αυτό δεν ήταν η θεία αποκάλυψη, ούτε θα το ανακηρύξω ως το καλύτερό μου μυθιστόρημα ever,το θανατερά απρόσμενο-διότι είμαι κι εκατό χρονών και δεν ενθουσιάζομαι εύκολα-ή εκείνο που μου έκοψε  την ανάσα με την μυθοπλασία του ή έκανε να τρέχουν ποτάμι τα δάκρυα από την ανθρωπιά τού δια ταύτα του,ή...δεν ξέρω τι άλλο,μη τρελλαθούμε-όντας μπαϊλντισμένοι από ανούσια κι άνευρα , αριστερολάγνα πλην όμως συντηρητικότατα στην ουσία τους μυθιστορήματα που κατακλύζουν την ελληνική λογοτεχνική σκηνή- και τρελλάνουμε και τον Ρωμανό με κολακείες, που το φωτεινό ταλέντο του δεν τις χρειάζεται.
Εκείνο που μπορώ να διατυπώσω με σιγουριά  και χαρά,είναι πως το απόλαυσα,το βρήκα πολύ ζωντανό σαν βιβλίο,καλοδουλεμένο, με ενδιαφέρουσα ιδέα, ωραίο,με στρωτή αλλά όχι στεγνή περιγραφή των χαρακτήρων, με ευδιάκριτη ισορροπία στην ανάπτυξη του θέματος-προσόν βασικό για ένα καλό μυθιστόρημα,που αν μη τι άλλο, ακόμα και  απλώς ως  μια ελπιδοφόρα περίπτωση να το εκλάβεις,αυτήν που κάνει ένας που γράφει και που  σαφώς έχει ταλέντο και κατορθώνει να ανακατέψει πετυχημένα στην δική του ιστορία ψήγματα από τις ανυπέρβλητες ιστορίες μεγάλων συγγραφέων, που  έχει διαβάσει και τον συγκινούν- και πώς θα ήταν δυνατόν να μην είναι έτσι-τότε δεν θα θεωρήσετε αντιφατικό, το ότι αν και δεν ενθουσιάστηκα-περιμένω βλέπετε και το επόμενο-τούτο εδώ και θα το επαινέσω και θα το προτείνω.

Η γραφή του Σκλαβενίτη χαρακτηρίζεται από διακριτική διεισδυτικότητα στις προσεγγίσεις των χαρακτήρων των τεσσάρων νεαρών ηρώων,το κείμενο είναι λιτό,χωρίς γλωσσικές κορδέλες και τσαλίμια, είναι εμφανώς ένα πολύ προσεγμένο κείμενο,λίγο σφιχτό ίσως αλλά όχι τσιγκούνικο και η μεγάλη του αρετή είναι ότι συνδυάζει το ολιγοσέλιδο με το πολύ εστιασμένα περιεκτικό.
Οι νεαροί ήρωες-ο ενοχικός τρομοκράτης που επηρεάζεται από το Έγκλημα και Τιμωρία και τον στοιχειώνει το τελευταίο θύμα του, ο αρχιτέκτονας που δεν γουστάρει και τόσο το διάβασμα αλλά έχει το μυαλό- πάνω στο αντικείμενό του- να προτείνει ένα πολύ γαμάτο πρότζεκτ στην αρχιτεκτονική εταιρία που δουλεύει,ο φίλος τού αρχιτέκτονα,δημοσιογράφος αυτός, που είναι βιβλιόφιλος και η εύθραυστη,ηρωινομανής ερωμένη τού αρχιτέκτονα,ένα κορίτσι από την επαρχία ,που βιώνει έχοντας το θελήσει εκείνη την αλα Κέρουακ θεώρηση της ζωής στην πόλη,όλοι αυτοί,είναι νεαρά άτομα της διπλανής πόρτας,που τα αναγνωρίζεις-ίσως είσαι ή ήσουν κι εσύ ή είναι τώρα τα παιδιά σου- γνήσια δημιουργήματα τού καπιταλιστικού και ακόμα χειρότερα του δυτικότροπα παγκοσμιοποιημένου πολιτισμού με όλα τα υλικά καλά και τα ηθικά κακά του και τους ή να πω καλύτερα μας;-είναι οι σημερινοί νέοι άνθρωποι, που ενδημούν παντού στην ελληνική ή ευρωπαϊκή ή αμερικάνικη χαώδη μεγαλούπολη.
Με τις ομαδοποιήσεις τους,τις φυλές και τις μαζοποιήσεις τους σε ποικίλο επίπεδο:οι μορφωμένοι, οι αμόρφωτοι,οι παρατημένοι,τα καλομαθημένα παιδιά,τα παρατημένα παιδιά,τα παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, οι έφηβοι ή οι έφεδροι της εφηβείας,οι μανιώδεις των live,οι μεταλάδες,οι ροκάδες,οι σινεφίλ, οι συγχρωτιζόμενοι με πρεζάκια,τα πρεζάκια,οι under costruction γιάπηδες ,οι ταλιμπάν μιας δυτικά πάντα εννοούμενης διόρθωσης του συστήματος που αγγίζει την εγκληματική ηλιθιότητα,όλοι τους-αλκοολικοί ήδη ή στο παρά πέντε- τρομαχτικά εξαρτημένοι από το αλκοόλ,αδαείς και ισόβιοι κουβαλητές των οιδιπόδειών τους,τα αριθμημένα- ανώνυμα- αναλώσιμα της νέας εσοδείας,μονίμως στους δρόμους και στους ρυθμούς της μεγαλούπολης ,σε όποιο μήκος και πλάτος της γης  κι αν είναι αυτή.

Στο σύνολό του κρινόμενο έχουμε να κάνουμε μ΄ένα μυθιστόρημα-κουβάρι,που ξετυλίγεται χωρίς κενά,πειστικά,με φρέσκο, έξυπνο κείμενο στηριγμένο πάνω σε δυο χιαστί  εμπλεκόμενα σενάρια ζωής και θανάτου που δεν είναι διόλου απίθανο να διαδραματίζονται ακριβώς όπως τριτοπρόσωπα τα αφηγείται ο Σκλαβενίτης, που τρέχουν παράλληλα και δεν εξελίσσονται το ένα σε βάρος του άλλου, μόνο κουμπώνουν- έστω προβλέψιμα- στο ιδανικό χρονικό σημείο και γίνονται-μια από τις πολλές- ιστορία της πόλης.

Τέλος,δεν με απασχόλησε αν είναι το πρώτο,το δεύτερο ή το πολλοστό  και επιπλέον προσπάθησα να ξεχάσω την προκλητικά νεαρότατη ηλικία του γράφοντος.Τι θα πει εικοσιενός ή πενηνταενός ή εκατόν ενενήντα ενός, αναρωτήθηκα. Το παλικάρι έχει τ α λ έ ν τ ο !
Συγγραφέας- της προκοπής τουλάχιστον-με το ζόρι, με ατελείωτα διαβάσματα,με σεμινάρια γραφής*  ή σπρωξίματα των κονέ σου δεν γίνεσαι,όσων  χρόνων και να΄σαι,όσο και να χτυπιέσαι. Γεννιέσαι με  το ταλέντο αυτό,έτσι λέω χωρίς να είμαι απόλυτη,κι αν μεν το έχεις το χαρισματάκι μπορείς να το εμφανίσεις, καλή ώρα όπως ο Ρωμανός, στα μικράτα σου και να το αναπτύξεις,αν μη τι άλλο σε επίπεδο τεχνικής με το διάβασμα,τα σεμινάρια, τις σπουδές  και όλα τα σχετικά.
Αν δεν το έχεις, βράσε όρυζα...
Οχτακοσίων χρόνων να πας,τον Αμαζόνιο να έχεις ως κείμενα άλλων στο κεφάλι σου, συγγραφέας δεν θα γίνεις, όσα κόλπα και να σκαρφιστείς,όσους  γνωστούς στα εκδοτάδικα και να ξεύρεις...

Του δώσαμε και το παγκοσμίου φήμης αόρατο Βραβείο του Degas.

*Τι θα γίνει,ρε παιδιά, με τις αρπαχτές επιφοίτησης ταλέντου,χαχα,τα σεμινάρια γραφής και τα συναφή κοροϊδιλίκια που είναι περισσότερο από ποτέ στην μόδα;
Βλέπω να διοργανώνονται σεμινάρια και ξανά σεμινάρια και δώστου σεμινάρια και ζητάνε κάτι εξωφρενικά ποσά  και λέω πως το δούλεμα καλά κρατεί αλλά πως τα θέλει και των κατά τα άλλα συμπαθέστατων κορόιδων ο απαυτός τους.....

Σχόλια

  1. Από την πλευρά του... κορόιδου θα σου πω πως σαφώς και τα θέλει ο απαυτός μας, άμα δεν την έχεις τη λόξα σου δεν πας σε σεμινάριο δημιουργικής γραφής κυρά μου, σε σεμινάριο ζαχαροπλαστικής πας :-Ρ Συμφωνώ πάντως, άμα δεν το έχεις το τάλαντο, όσα κι αν μηχανευτείς το πολύ πολύ να γράφεις κάπως ανεκτά. Άμα το χεις, να το καλλιεργήσεις, δε λέω. Τώρα ποιός θα το κρίνει τί έχεις και γιατί είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο.

    Το μυθιστόρημα του Ρωμανού δεν το έχω διαβάσει - αλλά μετά την ανάρτησή σου θέλω- και άποψη δεν μπορώ να εκφέρω. Πάντως στη μεγάλη φόρμα παίζει ρόλο η ηλικία, οπότε η δικιά του είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακή.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Εσύ κοπελιά έγραψες την μυθιστορηματάρα που έγραψες επειδή σου έμαθαν πέντε μανιέρες στο όποιο σεμινάριο σε έβαλε η ταμαχιά σου και πήγες;
      Άσε που στα σεμινάρια της σήμερον διδάσκει μέχρι κι η κουτσή Μαρία μαζί με την κυρία Αγνωστοπούλου και τον κύριο Παπαριάδη!

      Διαγραφή
    2. Δεν θα διαφωνήσουμε, έχουμε πήξει σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής όπου "διδάσκει" ο καθείς κι η κάθε μια. Να σου πω αν με βοήθησαν δεν ξέρω, εγώ μια φορά πήγα, να μην έχω να λέω πως δεν το έκανα κι αυτό (ένα από αυτά πάντως ήταν με τον Ξενάριο "καθηγητή" και κάτι μπορεί να μου έμεινε...)

      Υ.Γ. Η "ταμαχιά" μου πολύ μου άρεσε. Μέχρι που το γούγλισα...

      Διαγραφή
    3. Για την ταμαχιά ή νταμαχιά να προσθέσω. Όντως ωραία λέξη, τη συνάντησα στην Καρυστιάνη, στο τελευταίο της βιβλίο, και την έκανα ανάρτηση! http://katerinatoraki.blogspot.gr/2012/09/blog-post_15.html. Για τα άλλα, ό,τι πείτε (αν και αυτά τα σεμινάρια νιώθω ότι είναι σαν τα ιδιαίτερα της Έκθεσης για τις Πανελλήνιες). Τέλος πάντων, κι επειδή δεν είναι αυτό το θέμα της ανάρτησης, με τσιγκλίζει να διαβάσω το βιβλίο, γιατί μετά την ανάρτηση για τον επίσης νέο Γιάννη Παλαβό στο Αστείο, το διάβασα και μου άρεσε (στο είδος του).

      Διαγραφή
    4. Κατερίνα,διάβασε,αν δεν το έχεις κάνει ήδη, και Μιχάλη Γεννάρη,"Πρίγκηπες και Δολοφόνοι", εκδόσεις Ίνδικτος.Άλλο ύφος και είδος αλλά επίσης ελπιδοφόρο γράψιμο,πρόκειται για ένα ακόμα νεότατο παιδί που εμφανίστηκε πρόπερσι,
      αυτόν τον βράβευσε και το Διαβάζω.
      Έχει μεγάλο ενδιαφέρον όλη αυτή η κίνηση που επιτέλους μας έρχεται από νέους,κάτι μπορεί να βγει.Ακόμα κι αν υποκειμενικά,ιδιοσυγκρασιακά, δεν μας αρέσει κάποιου το βιβλίο,η εμφάνιση φρέσκων ταλέντων είναι πάντα θετικό στοιχείο για την πορεία της Λογοτεχνίας

      Διαγραφή
    5. Επίσης Βασιλική Πέτσα και "Θυμάμαι",Τζούλια Γκανάτσου και "Ομφάλιος Λώρος" ,Βαγγέλης Μπέκας και "Φετίχ".
      Έχω κάνει αναρτήσεις,είναι νέα παιδιά,η γραφή τους διαφέρει,μερικών είναι σκληρή,ίσως δεν ταιριάζουν όλοι σε όλους μας αλλά είναι μια νέα γενιά που ίσως καταφέρει να δώσει μια αξιόλογη συνέχεια στην ελληνική λογοτεχνία μετά από πένες επιπέδου πχ Καρυστιάνη,Ζατέλη, Πανσέληνου κτλ.

      Διαγραφή
    6. Για την Πέτσα έχω διασταυρώσει όντως θετικά σχόλια. Σημείωσα και τα υπόλοιπα, ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ και επαυξάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος28/11/12 09:50

    Ωραίο!

    Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος29/11/12 11:37

    Εγώ πάντως και ταυτίστηκα(είχα τους λογους μου) και εκστασιάστηκα και γενικώς μπράβο

    Ανθή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος29/11/12 12:09

    Ήμουν στην παρουσίαση του βιβλίου στον Ιανό στην Αριστοτέλους και πρέπει να πω ότι δικαίως γινόταν χαμός παρότι ήμουν εγκλωβισμένη στη σκάλα και πάσχιζα για να δω. Ο νεαρός είναι απλούστατα φωτεινός.
    Έστειλα φέτος τον γιο μου στο Μουσικό Σχολείο και βλέπω με τα μάτια μου ότι είναι ένα σχολείο που μπορεί να βγάλει τέτοια παιδιά.

    Κατερίνα Δελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έκανες πολύ καλά,πίστεψέ με.Και το δικό μου παιδί μουσικό σχολείο τέλειωσε πέρσι και λέω ευτυχώς που έχουν απομείνει κι αυτά...Παρά τα προβλήματά τους και παρά την συστηματική και συνειδητή αδιαφορία της πολιτείας που κάνει ό,τι μπορεί να διαλύσει την δημόσια εκπαίδευση και ειδικά τα μουσικά,αυτά κι αν τα έχει στο στόχαστρο!Αλλά πότε νοιάστηκαν για πολιτισμό και παιδεία...
      Στα μουσικά σχολεία οι καθηγητές είναι αυτό που λέμε μάχιμοι σχεδόν στο 100%,ο ένας πιο φιλότιμος και καλός από τον άλλο,πραγματικά.

      Διαγραφή
    2. ΝΙΚΟΣ Χ.29/11/12 13:44

      ΕΝΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.
      ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:ΓΡΑΦΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΑ,Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΕΝ ΕΒΛΑΨΕ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣ Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΟΠΩΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ Ο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ.Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΔΟΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ Ο,ΤΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΙΛΕΞΕΙ Η ΤΟΥ ΠΡΟΚΥΨΕΙ.
      ΙΣΩΣ ΕΤΣΙ ΚΡΑΤΗΘΟΥΝ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΛΕΕΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΝΕΙ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ.
      ΒΙΒΗ ΜΟΥ ΣΕ ΠΟΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ,ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΜΟΥ ΛΕΣ.

      Διαγραφή
    3. Μουσικό Πειραιά.Με τα προβλήματά του αλλά και με καθηγητές εξαιρετικούς,αρκετούς να κάνουν την διαφορά.

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος29/11/12 14:00

    Πιο πολύ μου άρεσαν οι κρυφές αναφορές σε βιβλία. Έκανα και ένα crash test χεχε

    Γιάννης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, πες λεπτομέρειες!

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος29/11/12 15:13

      Ας πούμε ο Νίλι πρέπει να είναι αναφορά στο ''Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν''. Και θυμάμαι έτσι πρόχειρα και μια ψιλοκρυμμένη αναφορά στους ''Εμπρηστές'' του Μαξ Φρις. :)

      Γιάννης

      Διαγραφή
    3. Γιάννη,σωστή η σκέψη σου,ναι,παίζει βάσιμα να κάνει αναφορά με τον δικό του Νίλι στον κλασσικό Νίλι της Σμιθ.
      Ο μόνος Φρις που έχω διαβάσει είναι του "Homo Faber".Eίδα όμως στο google τι υπόθεση έχει το θεατρικό "Ο Μπήντερμαν και οι εμπρηστές", αυτό λες;Τη συσχέτισες με την εισβολή της Μέυ στη ζωή του αρχιτέκτονα και της φιλίας του με τον Νίλι;
      Μου άρεσε το σκεπτικό σου.
      Λέω να κάνω κονεδάκι με τον εκδοτικό οίκο να μου δώσουν e-mail του Ρωμανού να του παίρναμε συνέντευξη με τέτοιες ερωτήσεις,για κάνε προτάσεις,ρίξε ιδέες.

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος29/11/12 17:08

      Δεν το σκέφτηκα έτσι! Νομίζω είναι εκεί που έλεγε ότι τον πήγαινε η μάνα του στο θέατρο και είχαν δει και καλά κάτι με εμπρηστές ή κάπως έτσι.
      Ωραία ιδέα! Έτσι γρήγορα θα ήθελα να μάθω γιατί έβαλαν το Λονδίνο στο εξώφυλλο και όχι κάποια άλλη πόλη, αν η πόλη είναι το Λονδίνο δηλαδή. Και επίσης αν υπάρχουν Έλληνες καλλιτέχνες που να του αρέσουν εξωφρενικά. Εννοώ όμως καλλιτέχνες που το έργο τους να έχει ελληνική γεύση. Έχω την αίσθηση ότι δεν υπάρχουν...
      Θα ξανακοιτάξω το βιβλίο για να θυμηθώ κι άλλες αναφορές!

      Γιάννης

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος29/11/12 14:02

    Είμαι κι εγώ απόφοιτος Μουσικού Θεσ/κης! Σχολάρα!

    Θέμης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ορέστης29/11/12 14:54

    Πως σε πηγαίνει ένα βιβλίο!Πάρτε παράδειγμα εμάς που από τα θετικά σχόλια για το πολύ καλό βιβλίο του Ρωμανού μπήκαμε σε κουβέντα για τα μουσικά σχολεία.
    Συμβουλεύω όσους είστε γονείς να εγγράψετε τα παιδιά σας στα μουσικά σχολεία σε πείσμα των καιρών.Δεν χρειάζεται να παίζουν πιάνο σε επίπεδο Μότσαρτ,σας βεβαιώνω.Ήμουν κι εγώ μαθητής σε κάποιο από αυτά,δεν έχει σημασία ποιό.Δεν είχα σκοπό να γίνω επαγγελματίας μουσικός,το ήξερα από την Α λυκείου αυτό αλλά στο μουσικό σχολείο έγινα ό,τι είμαι ως προσωπικότητα,από εκεί βγήκα πολύ πιο κερδισμένος από το να πήγαινα σε ένα άλλο δημόσιο σχολείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ευτυχία29/11/12 15:02

    Μουσικό Αλίμου.Τι μου θυμίσατε...Μακάρι να γλυτώσουν από τη μνημονιακή λαίλαπα τα μουσικά σχολεία Ευτυχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος29/11/12 15:36

    Εγώ τον έμαθα από τη Bookpress όπου διάβασα ένα άρθρο του για τα Πανεπιστήμια κι ένα για το πώς μεγάλωσε στα 90s, μετά τον είδα εδώ σ'εκείνη την ανάρτηση για το βραβείο κι έτσι πήρα το βιβλίο. ΟΚ, έχεις δίκιο Βιβή Γ., μιλάμε για ταλέντο και ευφυία. Μου άρεσε και η ανάρτηση για τη Γεωμετρία!

    Αθηνά Καραγιώργη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά,σ΄ευχαριστώ, χαίρομαι να προτείνω βιβλία,
      καλά βιβλία.
      Άλλα με ενθουσιάζουν άλλα όχι,αλλά νομίζω ότι τα καλά- με ένα αντικειμενικό,γενικό κριτήριΟ-τα οσμίζομαι πια.

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος29/11/12 18:53

    Εγώ νομίζω ότι το βιβλίο γίνεται άνετα graphic novel.
    Κωστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως.Γενικά πολύ καλό.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος30/11/12 16:32

      Και ταινία γίνεται άνετα!

      Διαγραφή
  12. Ανώνυμος30/11/12 11:26

    Δεν το έχω διαβάσει, αλλά θα το κάνω. Βοηθάει η κριτική σου και η φυσιολογική του τιμή(τι θα γίνει πια με αυτές τις τιμές...).

    Νικόλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος30/11/12 17:57

    Το βιβλίο φυσσάει! Θέλω να διαβάσω και το επόμενο όταν βγει. Ξέρετε αν θα είναι από τον ίδιο εκδοτικό οίκο?
    Στη Θεσσαλονίκη διαβάζουμε και τις κριτικές σινεμά που γράφει. Μιλάμε για βαρύ πεπόνι χεχε

    Leo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανώνυμος30/11/12 19:53

    ΟΚ, ετοιμαζόμουν να ρωτήσω αν ήμουν η μόνη που πρώτη φορά βλέπει το όνομά του, αλλά γκουγκλάρησα και είδα ότι μάλλον ναι χαχα
    Θα τον διαβάσω, θα τον διαβάσω

    ΥΓ. Γιατί λέτε τη λέσχη Degas;

    Τατιάνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eπειδή στο μαγαζί μου από την αρχή τα εικαστικά ήταν κύριο κομμάτι και βέβαια επειδή μου αρέσει o Ντεγκά περισσότερο από τον Ρενουάρ ας πούμε ή τον Μονέ κτλ.
      Ετσι λοιπόν βαφτίστηκε και η λέσχη και το μπλογκ.Τώρα που το μαγαζάκι μας το έκλεισε το τρίο κατάρα πολλές φορές νιώθω να θέλω να αλλάξω όνομα στο μπλογκ.δεν ξέρω.

      Διαγραφή
  15. Ανώνυμος30/11/12 20:59

    Να πούμε και ένα μεγάλο μπράβο στις εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ που έβγαλαν το βιβλίο σε τέτοιους καιρούς παρολο που ο συγγραφεας είναι νέος και άσημος. Να μην τα ξεχνάμε αυτά, εκείνοι είναι που διαλέγουν και διαβάζουμε εμείς καλά βιβλία.

    Χρήστος Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος30/11/12 21:12

      Χρήστος Ν.,

      Έχεις δίκιο, αλλά εδώ που τα λέμε και η ΑΠΟΠΕΙΡΑ δεν έχει ''ζύμη'' σύγχρονων συγγραφέων... Έχει ωραία βιβλία(ξέρω γω Μπουκόφσκι, Μπάροουζ), αλλά όχι πολλούς Έλληνες. Βασικά, είναι ο Σκλαβενίτης και η Κατερίνα Έσσλιν που της έχουν ήδη βγάλει το δεύτερο. Οπότε, είναι win-win situation... ο Σκλαβενίτης είναι κατά κάποιον τρόπο ο ''κράχτης'' τους, γιατί αν προσέξεις παρότι είναι νέος είναι αρκετά γνωστός ήδη, γράφει σε έγκυρα περιοδικά, site κ.λπ.
      Αρκεί να φανεί έξυπνη η ΑΠΟΠΕΙΡΑ και να του βγάλει το επόμενο. Το πράγματα φαίνονται από τώρα, ο τύπος θα είναι όνομα σε λίγα χρόνια. Και προτιμώ να τον έχει η ΑΠΟΠΕΙΡΑ που με τα λεφτά θα βγάλει κι άλλους αξιόλογους νέους συγγραφείς παρά ξέρω γω ο Πατάκης που βγάζει μόνο ονόματα(πάνω-κάτω...).

      Γιάννης

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος1/12/12 10:01

      Τι ωραία συζήτηση! Εγώ έχω βιβλία της ΑΠΟΠΕΙΡΑΣ από πολύ παλιά, μοιάζουν πια έτοιμα για παλαιοβιβλιοπωλείο...
      Είναι αλήθεια, δεν έχει μια εμπροσθοφυλακή από Έλληνες που να φέρνουν χρήματα. Ας πούμε, νομίζω κι ο Μαμαλούκας από κει δεν ξεκίνησε; Έφυγε όμως. Μακάρι να κρατήσουν τον Ρωμανό. Μπορεί να γίνει κάτι σαν τον Γαβριηλίδη που, φαντάζομαι, επιβιώνει με τον Μάρκαρη και βγάζει χάρη σε εκείνον ένα σωρό τέλεια βιβλία.
      Κωνσταντίνος Σαράτσης

      Διαγραφή
    3. Θα συμφωνήσω μαζί σας.Για τους θεωρούμενους μεγάλους εκδοτικούς πολλά ραμματάκια έχω για τις γούνες τους.Μακάρι να επιβιώσουν εκδόσεις όπως η Απόπειρα,την παρακολουθώ κι εγώ από παλιά και την γουστάρω...

      Διαγραφή
  16. Ανώνυμος1/12/12 13:36

    Καλή είναι και η Πέτσα. Να μια ωραία ιδέα, να τους καλέσουν και τους δύο -Ρωμανό και Πέτσα- στο φεστιβάλ νέων λογοτεχνών. Πέρσι δεν ήταν, αν δεν κάνω λάθος.
    Βέβαια, κάτσε να δούμε αν θα γίνει φεστιβάλ νέων λογοτεχνών φέτος...
    Ιδέα για τη συνέντευξη: να ζητήσουμε προτάσεις βιβλίων, γιατί διαβάζει πολύ, φαίνεται και σε συνεντεύξεις.
    Παρασκευή Μιτάκου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το Σαββατοκύριακό μου ξεκίνησε ήδη πιεσμένο και έχω μπει ελάχιστα στο μπλογκ.Καλή η ιδέα σου, μαζεύω προτάσεις.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος3/12/12 01:35

      Εγώ λέω αφού η συνέντευξη θα είναι πιο χαλαρή απ' ο,τι συνηθως να ρωτησεις και πιο γενικά, τύπου ταινίες. Ποιές ταινίες είδε τελευταία, ποιές εκθέσεις ζωγραφικής/γλυπτικής και έτσι.
      Γιάννης

      Διαγραφή
  17. Ανώνυμος4/12/12 20:58

    Μου κάνει εντύπωση που δεν μπήκε στο μπλογκ σου να γράψει κάτι,δεν μπορεί να μην παρακολουθεί τι λένε για το βιβλίο του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος4/12/12 21:41

      Εμένα μου κάνει θετική εντύπωση που δεν ακκίζεται...
      Γιάννης

      Διαγραφή
    2. Γιάννη,θα συμφωνήσω μαζί σου.
      Έτσι κι αλλιώς θα γίνει επικοινωνία για την συνέντευξη που λέγαμε,τι καλύτερο;

      Διαγραφή
  18. Ανώνυμος16/12/12 21:58

    Παιδιά,
    η Απόπειρα τον έβγαλε γιατί εκεί πέρα πληρώνουν για να βγάλουν τα βιβλία τους, όπως και σε όλους κατά κανόνα τους μικρούς εκδοτικούς οίκους. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι καλός.
    Ο Πατάκης χρηματοδοτεί τις εκδόσεις του, κι έτσι ψάχνει καθιερωμένους και/ή εμπορικούς συγγραφείς, ειδικά σε εποχές κρίσης, δεν θα επένδυε σε έναν νέο συγγραφέα, κι ας είναι και πολλά υποσχόμενος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος17/12/12 12:54

      (Μένω ανώνυμος, γιατί γράφω κι εγώ βιβλία)
      Αυτό που λες ισχύει (δεν θα μπορούσε και αλλιώς, εδώ που τα λέμε) αλλά μόνον για τα βιβλία ποίησης. Για την πεζογραφία δεν μπορείς να ξέρεις, εκτός και αν γνωρίζεις από τους ίδιους τους εκδότες ότι τέτοια ήταν η συμφωνία. Μόνο η ποίηση είναι περίπου σίγουρο ότι αυτοχρηματοδοτείται.
      Ωστόσο, εφόσον πρόκειται για παλιό και καλό εκδοτικό οίκο, πρέπει να πούμε ότι γίνεται επιλογή - επομένως η πηγή χρηματοδότησης δεν αφορά παρά μόνον όσους εμπλέκονται οικονομικά.
      Οι αυτοεκδόσεις είναι αμφιβόλου αξίας μόνον εφόσον μιλάμε για οίκο που κάνει αποκλειστικά αυτοεκδόσεις. Αλλά κι αυτό ακόμη, με τα ebooks του amazon κ.λπ., είναι σαχλό να το πεις πια.

      Διαγραφή
    2. Πώς ορίζεις όμως το καθιερωμένος,ως εκείνον που πουλάει ας πούμε;Κοίτα για παράδειγμα τι έβγαλε ο Πατάκης,τις αποχρώσεις του γκρι..
      έλεος,καμία τσίπα...
      Μπορεί να γίνομαι όλο και πιο αντιδραστική,δεν με νοιάζει,όπως αυτοί δεν νοιάζονται παρά μόνον για το κέρδος από το βιβλίο-προϊόν,θα το σκέφτομαι πολύ πλέον αν θα αγοράζω από όλους αυτούς τους σκουπιδοτενεκέδες μεγαλοεκδοτικούς οίκους βιβλία,έστω κι αν πρόκειται για βιβλία-άλλοθι ότι τάχα αυτά έχουν σχέση με την Λογοτεχνία...Νομίζω πρέπει να ξανασταρφούμε προς τους μικρούς εκδότες που σέβονται κάτι..

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου