" Πολύ Χιόνι Μπροστά στο Σπίτι ", Νίκη Αναστασέα





Η Νίκη Αναστασέα είχε δώσει δείγματα καλής γραφής από το πρώτο της βιβλίο,το "Αυτή η Αργή Μέρα Προχωρούσε" (εκδόσεις Πόλις 1998, Κέδρος επανακυκλοφορία  2007), συνέχισε το ίδιο ποιοτική με το "Επικράνθη: δια Χειρός Αλέξη Ραζή" (εκδ.Κέδρος 2006) , όμως στο επόμενο, το 2009 από τον Κέδρο,με τον τίτλο  "Οι Μικρές Απολαύσεις του Κυρίου Ευαγγελινού" έκανε μια τεράστια κοιλιά, κατά την γνώμη μου,με αποτέλεσμα να κρατάω στα χέρια μου το τωρινό της μυθιστόρημα,γραμμένο τρία περίπου χρόνια μετά και να διστάζω να το ξεκινήσω.

Όμως πήρα την ώθηση,που χρειαζόμουν, από την ισορροπημένη και προσεκτικά δουλεμένη γραφή της, την οποία διέκρινα καθαρά ,ξεφυλλίζοντάς το απλώς, διαβάζοντάς το λίγο από΄δώ, λίγο από΄κει.
Το Σαββατοκύριακο λοιπόν που είχα σύμμαχό μου τον χρόνο και τον καιρό επέλεξα από την στοίβα του μπαλκονιού το " Πολύ Χιόνι  Μπροστά στο Σπίτι " από τις εκδόσεις Πόλις και έκανα  πολύ καλά.
Κλείνοντας και την τελευταία από τις 242 σελίδες της ιστορίας της, σιγουρεύτηκα ότι η συγγραφέας έχει ξαναβρεί τους καλούς της ρυθμούς,πως η έμπνευση δεν της λείπει,η τεχνική το ίδιο και πως έχοντας ένα θέμα ούτως ή άλλως πιασιάρικο- με την καλύτερη έννοια της λέξης,μην παρεξηγηθώ- στην διάθεσή της,έχει γράψει ένα πλήρες,ένα αναμφίβολα καλό μυθιστόρημα,σημερινό,χωρίς να πέσει σε παγίδες ευκολίας με άχρηστα στολίδια και μελοδραματισμούς,απλό φαινομενικά,αλλά τόσο ανθρώπινο και ικανό να  βγάλει συναισθήματα στον αναγνώστη, ένα χαμηλών τόνων θα έλεγα κείμενο, που παρά τις μικρές του αδυναμίες ,στην λειψή αιτίαση πχ της κατάστασης στην οποία έχουν περιπέσει οι ήρωές του-ναι,θα ήθελα περισσότερη διείσδυση στον ψυχικό κόσμο του Στέλιου και της Ηλέκτρας ας πούμε,αλλά δεν χάλασε κι ο κόσμος-την ξαναβάζει  στα λογοτεχνικά μας τεκταινόμενα, καλύπτοντας επαρκώς τις ανάγκες εκείνου του αναγνωστικού κοινού,του ευρύτερου οπωσδήποτε,που αναζητά εύληπτο μα όχι άνευρο μυθιστόρημα,που η γραφή δεν θα του προκαλέσει πονοκέφαλο μεν,αλλά θα διαθέτει τέτοια ποιοτικά χαρακτηριστικά  στην δόμησή της, που θα του αφήνουν γενναιόδωρα τροφή για σκέψη και εμβάθυνση, χωρίς να  το βαραίνουν με αδιέξοδο και μίζερο τρόπο .

Διαβάζουμε στην περίληψη:
Όταν ο Στέφανος συνάντησε την Πέρσα, ήταν ένας ρομαντικός ιδεολόγος. Εκείνη τον πίστεψε και τον αγάπησε. Και τον ακολούθησε. Έπειτα ήρθαν οι διαψεύσεις, οι ματαιώσεις, το παράπονο και ο θυμός. Όμως το ζευγάρι, δείγμα από το σώμα της νεοελληνικής μικροαστικής τάξης, συνεχίζει τη μικρή του ιστορία.

Μέχρι να το χτυπήσει η πραγματικότητα με τη δύναμη του κεραυνού: η κόρη τους βρίσκεται προφυλακισμένη,γιατί το αγόρι που αγαπάει σκότωσε αστυνομικό, κι εκείνη δεν καταθέτει εναντίον του. Ανυποχώρητη, κι ας κινδυνεύει να καταδικαστεί: "Γιατί έτσι είναι η αγάπη".

Έτσι έχουν τα πράγματα όντως.Η Νίκη Αναστασέα περιγράφει μια τέτοια,απλή κατ΄ αρχάς και απολύτως ανθρώπινη και πιθανή να συμβεί στον καθένα ιστορία με τον μεστό της τρόπο,με απλότητα και σαφήνεια,όμορφα αν και μελαγχολικά,περιεκτικά και  κατανοητά και μας έκανε να την συμπεριλάβουμε με σιγουριά στην λίστα εκείνων των μυθιστορημάτων που φέτος σαν λέσχη προτείνουμε κι εμείς στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.

Σχόλια