" Κάτω από το Δέρμα ",Μισέλ Φέιμπερ





Αγαπάω και τον κινηματογράφο,πολύ.Πιο πολύ από το θέατρο.Και διαβάζω συχνότατα τα περί ταινιών.Και τώρα Δεκεμβριάτικα πέφτω πάνω σ΄ένα ρεπορταζάκι.Και παθαίνω αλλεργία.Διότι ασχολείται με μια ταινία που  ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί και τυχαίνει να βασίζεται σε βιβλίο.Όχι οποιοδήποτε βιβλίο αλλά το έξοχο "Κάτω από το Δέρμα"του αγαπημένου μου Μισέλ Φέιμπερ.
πρώτο μπλαμπλαμπλα...το "Under the Skin" του Τζόναθαν Γκλέιζερ αναμένεται με ανυπομονησία από πέρσι που γίνονταν τα γυρίσματα.Ωστόσο, η ταινία όχι απλώς δεν έκανε την εμφάνισή της στα μεγάλα φεστιβάλ του φθινοπώρου, αλλά αυτήν την περίοδο κάνει συμπληρωματικά γυρίσματα στη Γλασκώβη, απ’ όπου και αυτή (δείτε στο gallery- πωωωως, δεν θα παραλείψουμε- ) η νέα φωτογραφία της Σκάρλετ Γιόχανσον ως μελαχρινή εξωγήινη – για το σέξι και μοιραία δε χρειαζόταν μεταμφίεση.... μπλαμπλαμπλα βασισμένο στο ομώνυμο best-seller- το βιβλίο είναι το ομώνυμο, σαν να μην έχει προηγηθεί -του Μάικλ Φέιμπερ που εκδόθηκε το 2000 -βέβαια ,πάλι καλά που το αναφέρει- το «Under the Sκin» αφηγείται την ιστορία ενός εξωγήινου πλάσματος που φτάνει στη Γη με τη μορφή μιας γυναίκας προκειμένου να προμηθεύσει τη φυλή της με ανυποψίαστα θύματα που στη συνέχεια τα ακρωτηριάζουν και τα παχαίνουν τόσο ώστε να μετατραπούν σε ανθρώπινο κρέας έτοιμο για βορρά -σιγά μην ήταν και για νότο ,πάρε δυο ρο να΄ χεις να πορεύεσαι ,άντε το προσπερνάμε γιατί εκείνο που μας καίει εδώ είναι βέβαια το ότι τα "μαρτύρησε" όλα,έλεος, γιατί να δούμε το φιλμ ή να διαβάσουμε το βιβλίο,όμως εντοπίζω δεύτερο μπλαμπλαμπλα (στο οποίο δεν μας λέει καν αν πρόκειται για σενάριο βασισμένο σε βιβλίο)....-για μια ταινία που έχει ανακοινωθεί από το 2010 και ακόμα κάνει (συμπληρωματικά) γυρίσματα, η κυκλοφορία μιας καινούργιας φωτογραφίας (!) ίσως είναι μια ελπίδα- αλίμονο μ΄αυτή ζούσαμε- ότι η παραγωγή, που σκόνταψε σε καθυστερήσεις και προβλήματα, βρίσκεται στην τελική ευθεία για post-production...... -αρχίσανε κι οι αγγλικούρες - θυμάστε την προοπτική να δούμε- διότι αυτό μας καίει- τη Σκάρλετ Γιόχανσον ως φονική εξωγήινη στο πρότζεκτ του Τζόναθαν Γκλέιζερ («Sexy Beast»); Αυτό είναι το «Under the Skin», η ιστορία μιας σέξι ανθρωπόμορφης -όλε όλε- φιγούρας από το διάστημα που έρχεται απεσταλμένη της φυλής της στη γη για να παρασύρει στον πλανήτη της υποψήφια μπλαμπλαμπλα .........τροφή των εξωγήινων. 
Η μελαχρινή -ε,ρε,λύσσα με την μανταμίτσα- αυτήν τη φορά Σκάρλετ μπλαμπλαμπλα με όπλο τη σεξουαλικότητα μπλαμπλαμπλα γοητεύει τα θύματά της και τα παρασύρει σε απόμερους δρόμους και τοποθεσίες-καμία σχέση,πιστέψτε με η ηρωίδα του βιβλίου δεν γοητεύει κανένα απλώς έχει κάτι αφύσικα "βυζιά" που τα μνημονεύει επί τούτου συνεχώς ο Μισέλ και της χρησιμεύουν στη "δουλειά" της- αλλά στην πορεία αρχίζει να κατανοεί το μεγαλείο τού ανθρωπισμού-ποιο μεγαλείο καλέ, άλλα ζητήματα βγαίνουν στην επιφάνεια- να συμπονά τη λεία της και να συγκρούεται με ό,τι στερεότυπα αντιπροσώπευαν μέχρι τώρα για το είδος της οι άνθρωποι -άλλος Ιούδας ο συντάκτης, συνεχίζει ακάθεκτος χωρίς να έχει (καλο)διαβάσει το βιβλίο- αυτή η ταινία επιστημονικής φαντασίας -το βγάλαμε το πόρισμα -αλληγορία για την ανθρωποφαγία- πως την είπατε περικαλώ -του καπιταλιστικού συστήματος- ουάου,είδες ο κύριος Μπογιόπουλος πέραση- διαθέτει στοιχεία θρίλερ, ρομαντικού δράματος και δυστοπικής sci-fi -τέτοιο, ναι,τι,τζάμπα τα  αγγλικά τα πλέρωνε η μανούλα μας- περιπέτειας και ελπίζουμε ότι «κάτω από το δέρμα» της κρύβει κάτι που αξίζει να δει κανείς πιο προσεκτικά-τι λε ρε πουλάκι μου ανατρίχιασα να πούμε......




Τέλος πάντων η Αϊσερλέι,η ταλαιπωρημένη ηρωίδα του καταπληκτικού βιβλίου -ενός ακόμα-του Φέιμπερ με τίτλο "Κάτω από το Δέρμα",βιβλίο που πριν πολλά χρόνια κυκλοφόρησαν  οι εκδόσεις Καστανιώτη με ωραία μετάφραση Μιχάλη Μακρόπουλου,το πρώτο από μια σειρά που ακολούθησε μυθιστορημάτων και διηγημάτων του Μισέλ Φέιμπερ,μεγάλου ταλέντου ομολογουμένως,δεν προβλέπω να έχει καμία,μα καμία ενσάρκωση της προκοπής από την (κουκλάρα, δεν λέω) κυρία Γιόχανσον πάνω,μάλλον η Bjork του φοβερού εκείνου"Χορεύοντας στο Σκοτάδι",του Φον Τρίερς, προσφερόταν κατ ' εμέ ως φάτσα, η απερίγραπτη κάτω - αυτή με τα ματομπούκαλα,η άλλη είναι η Ντενέβ,χαζούτσικα,300 ετών θα πάει η Γαλλίδα και θα είναι κούκλα- που θα ταίριαζε απόλυτα στην εικονοποίηση της ιστορίας,η οποία είναι αυτή καθ΄αυτή ως μια πλούσια ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα, αλληγορική,πρωτότυπη,γεμάτη εικόνες,συναισθήματα,γραμμένη με ρυθμούς ποιητικούς αν και σαφώς καταγγελτική,σημειολογικά πολυεπίπεδη,δραματική,χαρακτηριζόμενη από την μεγάλη ελευθερία πρόσληψής της,ελευθερία που αφήνει ο συγγραφέας στον αναγνώστη,όπως εκείνος μπορεί στην θολή εποχή μας καταναλωτής και όντας εκμαυλισμένος από τον δυτικό τρόπο ζωής να αντιλαμβάνεται και να εκφέρει τη στάση ζωής του μέσα από τις επιλογές του,που σε καθημερινή βάση δεν είναι τίποτα άλλο παρά αποτέλεσμα χειραγώγησης ή χειραφέτησής του.




Πέρα τώρα από τη πλάκα με ολίγη από χολή σκέφτομαι ότι με τέτοια κλισέ γραψιματάκια σαν τα παραπάνω-έστω κι αν δεν υπάρχει από τον συντάκτη τους η πρόθεση για κάτι τέτοιο, νεαρούδια είναι φαντάζομαι, που έχουν δώσει ένα κάρο ευρώ σε διάφορες σχολές δημοσιογραφίας και εκεί τους δίδαξαν τέτοιες ανάλατες μανιέρες-τινάζεται στον αέρα ένα βιβλίο και πάει μια και καλή στα καταναλώσιμα,διότι δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα με την ίδια του την φιλμοποίηση,καλή ή κακή άλλης στιγμής συζήτηση,καθώς δεν πρόκειται να ισορροπήσει εύκολα ανάμεσα σε αναγνώστες και θεατές,επειδή στατιστικά και μόνον οι πρώτοι είναι πάντα λιγότεροι από τους δεύτερους,που  με τη σειρά τους σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι παρά οι περιστασιακοί ,αυτοί- για παράδειγμα-που θα δουν τυχαία από την τηλεόραση την ταινία ή θα την νοικιάσουν χαλαρά από το βίντεο κλαμπ χωρίς να τους απασχολήσει αν είναι μεταφορά βιβλίου και τίνος ή ένα οποιοδήποτε αυτόνομο σενάριο.

Διερωτώμαι λοιπόν αρχικά γιατί ο Φέημπερ, που επιμένω να τον γράφω ενίοτε Φέημπερ κι όχι Φέϊμπερ, έδωσε το οκ του να τον περιλάβει το Χόλυγουντ.Περί ορέξεως και δη δικής σου,φοβερέ και τρομερέ κύριε Μισέλ μου,κολοκυθόπιτα που λένε,αλλά αν συναίνεσες στην ατσαλάκωτη Γιόχανσον για Αϊσερλέι,πόσο βικτωριανά διεστραμμένος είσαι, ρε παιδάκι μου,όταν στο βιβλίο σου εσύ γράφεις: 
Η Αϊσερλέι χειριζόταν πολύ προσεχτικά το ξυραφάκι.Είχε βάλει σαμπουάν στα μάγουλά της, επειδή όμως το τρίχωμά της έφτανε ως το όριο των βλεφάρων της, έπρεπενα προσέχει να μη σπρώξει τη σαπουνάδα στα ματια της.Ήδη πονούσαν αρκετά απ'τα γυαλιά που'ταν αναγκασμένη να φορά διαρκώς.

Βλέπετε εσείς τίποτα γυαλιά στη φωτογραφία ή σας φαίνεται φρεσκοξυρισμένη μούρη τέρατος η λαμέ μούρη της Γιόχανσον;Τέλος πάντων θα δούμε*,ίσως,το φιλμ και τα ξαναλέμε.

Η ανάγνωση αυτού του πρώτου βιβλίου του Φέημπερ μου προκάλεσε πολύ έντονα συναισθήματα,με καθήλωσε και  διάβαζα την ιστορία σελίδα σελίδα,με αγωνία,ενδιαφέρον και περιέργεια να φτάσω κάπου και η γραφή -πρωτοκλασάτη και χαρακτηριστικά έξυπνη- στρωτή,δυνατή,χωρίς κοιλιές και διλήμματα,τρέχοντας καταπάνω στο δια ταύτα,μου έφερνε μυριάδες σκέψεις και παραλληλισμούς και από αυτό το συγκεκριμένο γράψιμο πρωτοκατάλαβα ότι είναι ένας συγγραφέας ξεχωριστός με ολοφάνερο το υλικό του μεγάλου κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και πολλά χρόνια ίσως και έργα. Περίμενα λοιπόν απ΄αυτόν και έλαβα τελικά σπουδαία βιβλία στην συνέχεια,με κορυφαίο το "'Αλικο και το Λευκό" αλλά δώδεκα χρόνια μετά κειμενάκια περιοδικίσια σαν το πιο πάνω με πασαλείμματα/παραγράφους και αφορμή ένα αναμενόμενο φιλμ χολυγουντιανών,ως φαίνεται προδιαγραφών, εστιασμένες στην μελαχροινή σταρ και τα συναφή κουραφέξαλα, με ξενερώνουν και τσαντίζομαι επειδή έχει συμβάλει κι ο ίδιος...
Αν τους αφήσει λοιπόν(ο φραγκοφονιάς)να γυρίσουν και το "Το Άλικο και το Λευκό",να το κάνουν -πιθανότατα- τσίρκο,όπως έγινε και το "΄Αρωμα " του Ζίσκιντ,καλά να πάθει και ο ένας κι ο άλλος κι αν βάζουν μια φορά τα γαμοφράγκα πιο πάνω από την Τέχνη αυτοί, δέκα φορές θα πω κι εγώ ό,τι γουστάρω.

Πάντως στο βιβλίο του αυτό που έγραψε το 2000,το "Κάτω από το Δέρμα",μ΄έναν ιδιαίτερα φωτεινό τρόπο ο Φέημπερ ρίχνει πάνω στο τραπέζι σκοτεινά θέματα,κυρίως πάνω στο πόσο ο άνθρωπος ηγεμονεύει άκριτα στη Γη και συμπεριφέρεται βάρβαρα στα υπόλοιπα έμψυχα όντα και μας κάνει, ελπίζω,να αναρωτηθούμε πώς θα ήταν αν αντιστρέφονταν για την ανθρωπότητα οι ρόλοι θύτη και θύματος,κυνηγού και λείας, από κάποιους που δεν τους κατονομάζει πολύ καθαρά ως εξωγήινους-μα τι άλλο θα ήταν- ούτε καθορίζει επαρκώς την μορφή τους αν και τους δίνει ουρά και τρίχωμα σε αρκετές περιγραφές τους όταν μένουν αθέατοι.
Δεν θα το αποκαλούσα δυστοπικό μυθιστόρημα,δεν συμφωνώ καθόλου με τον χαρακτηρισμό εδώ , πρόκειται βέβαια για μια δυναμική αλληγορία που την υποστηρίζει με επιστημονικής φαντασίας πινελιές στην μυθοπλασία,με αυτάρκεια όμως εκείνη,με την στέρεα πλοκή της δηλαδή εγείρει αμέσως σκέψεις οικολογικής ευαισθητοποίησης καθώς (ξανα)βάζει πολύ έντονα το ανοιχτό και ζέον θέμα της απαράδεκτης δικαιολόγησης της εντατικοποιημένης κρεοφαγίας στην εποχή μας,μάλιστα μέσα από μια προσέγγιση με εντονότατη ηθική χροιά.

Διαβάστε λοιπόν το μυθιστόρημα πριν  αρχίσει  η παπαρολογία της ταινίας και ξετινάξτε γενικά τον Φέημπερ αναγνωστικώς,αξίζει να τον ξέρετε.

*Με τα πολλά είδαμε και την ταινία.Πρόκειται για ένα εντελώς άλλο καλλιτεχνικό έργο και ναι μεν η ταινία,εδώ,πάτωσε εμπορικά αλλά κατά την γνώμη μου ήταν καλή,καμία σχέση μεν με το βιβλίο,μα καλή,ως ένα άλλο,εντελώς άλλο καλλιτεχνικό έργο.Επομένως κι εγώ ας εμπιστεύομαι περισσότερο τον Μισέλ,τα λεφτά λεφτά, μα ξέρει τι κάνει και ξεχωρίζει τα αυγά από τα καλάθια.Μισελάκο μου συγγνώμη,ε;

Σχόλια

  1. Γιώργος Χρυσικάκης4/12/12 11:27

    Σου χρωστάω τον Faber.Πριν την ανάρτησή σου για το Άλικο και το Λευκό δεν τον ήξερα.Ο αριθμός σελίδων του συγκεκριμένου βιβλίου με πανικόβαλε έτσι ξεκίνησα με το Κάτω από το δέρμα,ένα μοναδικά εμπνευσμένο μυθιστόρημα.Συμφωνώ με αυτά που λες,οτι δεν είναι δυστοπικό αν και βάζει οικολογικά θέματα, κρεοφαγία και τέτοια,πού είδαν την καπιταλιστική ανθρωποφαγία,τι είναι αυτό πάλι, δεν ξέρω.Ιησούς Χριστός τι γράφει ο κόσμος
    Έχω διαβάσει από τότε όλα τα βιβλία του και είναι κρίμα που πολλοί Έλληνες δεν τον ξέρουν,φοβερός συγγραφέας.Επίσης μου έμαθες τον Θαφόν,Σκιά του ανέμου ,καταπληκτικό βιβλίο.
    Να'σαι καλά φίλη Βιβή,συνέχισε στο ίδιο μοτίβο,μη μασάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!
    Δεν σκοπεύω-όσο είναι στο χέρι μου- να μασήσω,δεν φαντάζεσαι δε πόσο χαίρομαι όταν "βγάζω" ένα συγγραφέα σαν τον Φέημπερ σε περισσότερο κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αιμιλία4/12/12 13:58

      Ειλικρινά μπράβο και από εμένα.
      Ο Faber απέκτησε πολλούς φανατικούς μετά και την δική σου ανάρτηση το 2010 για το Άλικο και το Λευκό.Μου άρεσε,τον διάβασα,εντυπωσιάστηκα ,τον πρότεινα σε φίλους και αυτοί έκαναν το ίδιο.
      Θεωρώ πως ένα βιβλιόφιλο μπλογκ αν δεν έχει φτιαχτεί μόνο για τη προσωπική έκφραση του κατόχου του οφείλει να κάνει ακριβώς αυτό,να ψάχνει και να προτείνει.
      Μπορείς επομένως να καμαρώνεις άνετα.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος4/12/12 14:38

    γαμοφράγκα πιο πάνω από την Τέχνη...
    δεν έχεις κι άδικο πάντα όμως έτσι ήτανε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν είναι γκόθικ μυθιστόρημα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "Κάτω από το Δέρμα";Όχι,με τίποτα.
      Για "Το Άλικο και το Λευκό" όμως,σκέφτομαι ότι ναι,εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο του γοτθικού μυθιστορήματος αφού για παράδειγμα η "Τζέιν Εϊρ" της Σαρλότ Μπροντέ θεωρείται από τα πιο χαρακτηριστικά γοτθικά μυθιστορήματα και "Οι Άθλιοι" και αφού έχει και ο Ντίκενς μερίδιο στον οποίο Ντίκενς σαφώς παραπέμπει ο Φέημπερ ειδικά με την Σούγκαρ.
      Βρήκα αυτό,ρίξε του μια ματιά:
      http://chressida.blogspot.gr/2012/01/blog-post.html

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος4/12/12 14:53

    Η περίληψη στο site των εκδόσεων είναι πολύ κατατοπιστική.
    Βιβή αν δεν έχεις αντίρρηση την θέτω υπόψη:
    Μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας; Μυθιστόρημα τρόμου; Λογοτεχνικό έργο που λειτουργεί ως παραβολή; Το μυθιστόρημα Κάτω από το δέρμα ξετυλίγει την ιστορία της Αϊσερλέι, μιας γυναίκας ελκυστικής και ταυτόχρονα τερατόμορφης, που ταξιδεύει αδιάκοπα στους αυτοκινητόδρομους της ορεινής Σκοτίας παίρνοντας όσους μυώδεις άντρες κάνουν οτοστόπ. Ξεκινώντας παραπλανητικά ως κλασικό αφήγημα αγωνίας, το Κάτω από το δέρμα εξελίσσεται σε μια απρόσμενη ιστορία, μακάβρια και συγκινητική, γραμμένη με ποιητική διάθεση, θαυμαστή λιτότητα και εκπληκτική ακρίβεια.

    «Ένα εξαιρετικό βιβλίο. Στη λογοτεχνία του Φέιμπερ τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Το πιο αξιοσημείωτο είναι πως ο Φέιμπερ μας κάνει να ταυτιστούμε με τον κεντρικό, μη ανθρώπινο, γυναικείο χαρακτήρα εξερευνώντας ένα συναισθηματικό καμβά που αγγίζει τα βαθύτερα ζητήματα της ανθρώπινης συνθήκης». The Times


    Από τα βιβλία που έχω λατρέψει το στυλ του.Και δεν είναι γκόθικ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΑΓΓΕΛΟΣ4/12/12 20:19

    Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο.Με είχε εντυπωσιάσει.Το Άλικο δεν το έχω διαβάσει,τώρα μου βάζετε ιδέες.Ρε γμτ είναι πολλά τα λεφτά,τι θα γίνει,δεν θα κατέβουν οι τιμές των βιβλίων?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος17/4/13 00:33

      το "άλικο και το λευκό" το έχει κάποιο κεντρικό βιβλιοπωλείο σε καλή τιμή,έτσι νομίζω,30% κάτι τέτοιο,για ψάξε το
      Χρύσα

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου