"Ο Δάσκαλος ",Φρανκ Μακ Κορτ



Στις αναποδιές που μου συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό προστέθηκε κι ένα τρικούβερτο κρυολόγημα που ακόμα με ταλαιπωρεί.
Ημικρανίες,πυρετός,καταρροή,πόνος στο λαιμό,ατελείωτος βήχας κτλ κτλ με περιποιήθηκαν δυο βδομαδούλες τώρα ωραιότατα.Δεν είχα όρεξη ούτε να ανοίξω το μπλογκ να δω τι γίνεται,αν συνεχίζει δηλαδή κάποιος κόσμος να με επισκέπτεται και να διαβάζει τις αναρτήσεις μου, ούτε να διαβάσω απλά τις σελίδες των άλλων φίλων μπλόγκερς.
Σήμερα νιώθω πολύ καλύτερα,σαν να αναστήθηκα,σαν να επανέρχομαι στην κυκλοφορία,χαχα, αλλά πάλι δεν έχω τρελή διάθεση να γράψω για τα βιβλία που διάβασα-βαριέμαι απίστευτα-έτσι αντιγράφω εντελώς αναίσθητατα παρακάτω λέγοντας  πως είναι κρίμα που βιβλία, όπως αυτά του Μακ Κορτ, δεν επανακυκλοφόρησαν ποτέ ξανά, αφότου εξαντλήθηκαν, ενώ είναι αξιολογότατα, καθώς  οι εκδοτικοί οίκοι αμετανόητοι και αλαζόνες απέναντι στην κρίση προτιμούν να μας βομβαρδίζουν με νέες τάχαμου κυκλοφορίες που στην πραγματικότητα είναι στην πλειοψηφία τους σκουπιδαριό.

Σχεδόν πριν από μια δεκαετία, ο Φρανκ ΜακΚόρτ συναντήθηκε τελείως αναπάντεχα με τη διασημότητα, όταν, σε ηλικία εξήντα έξι ετών, έκανε την πολύκροτη εμφάνισή του στη λογοτεχνία με τις "Στάχτες της Άντζελα", ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο για τα παιδικά του χρόνια στο Λίμερικ της Ιρλανδίας, το οποίο του χάρισε το Βραβείο Pulitzer. Ακολούθησε "Η Γη της Επαγγελίας", μια απολαυστική περιγραφή των πρώτων χρόνων που έζησε στη Νέα Υόρκη.
Έχουμε, επιτέλους, στα χέρια μας το από καιρό αναμενόμενο βιβλίο του ΜακΚόρτ για το πώς η τριακονταετής διδασκαλική σταδιοδρομία του στα λύκεια της Νέας Υόρκης διαμόρφωσε τη δεύτερη πράξη της ζωής του ως συγγραφέα. Ο "Δάσκαλος" που κυκλοφορεί μεταφρασμένος στα ελληνικά από τον Νεκτάριο Καλαϊτζή για τις εκδόσεις Scripta,είναι ένας αναγκαίος φόρος τιμής στους δασκάλους όλου του κόσμου. Με πρόζα τολμηρή και νευρώδη, διαπνεόμενη από το εικονοκλαστικό πνεύμα του και τη σπαρακτική ειλικρίνειά του, ο ΜακΚόρτ καταγράφει σε 368 σελίδες τις δοκιμασίες, τους θριάμβους και τις εκπλήξεις που αντιμετωπίζει στα δημόσια λύκεια της Νέας Υόρκης. Αναπτύσσοντας μια κάθε άλλο παρά συμβατική μέθοδο διδασκαλίας αφήνει το στίγμα του στις καρδιές των μαθητών του, αναθέτοντάς τους να γράψουν ευρηματικές εργασίες, παρακινώντας τους σε ευτράπελα ωδικά δρώμενα κι οδηγώντας τους σε περιπετειώδεις εκπαιδευτικές εκδρομές.
Ο McCourt αγωνίζεται μέρα την ημέρα να βρει τον δρόμο του μέσα στην τάξη, ενώ περνά τα βράδια του πίνοντας με συγγραφείς κι ονειρευόμενος πως κάποτε θα κατορθώσει να βάλει την ιστορία της ζωής του στο χαρτί. Ο δάσκαλος μάς δείχνει πώς ο ΜακΚόρτ ανέπτυξε αυτή την απαράμιλλη ικανότητα ν αφηγείται σπουδαίες ιστορίες, καθώς, πέντε μέρες την εβδομάδα και πέντε διδακτικές ώρες την ημέρα, μοχθεί για να κερδίσει την προσοχή και τον σεβασμό ατίθασων, αδιάφορων, μεθυσμένων από τη νιότη τους εφήβων. Ο κλυδωνιζόμενος γάμος του, η αποτυχημένη απόπειρά του να ολοκληρώσει μια διδακτορική διατριβή στο Κολέγιο Τρίνιτυ, στο Δουβλίνο, και οι επανειλημμένες απολύσεις του εξαιτίας της τάσης του να αυθαδιάζει στους προϊσταμένους του, κατά ειρωνικό τρόπο τον οδηγούν στο πιο έγκριτο σχολείο της Νέας Υόρκης, στο Λύκειο Στάϊβεσαντ, όπου επιτέλους βρίσκει τη θέση του και τη φωνή του. «Το ακατάβλητο πείσμα μου», λέει, «μπορεί να μη είναι τόσο λαμπερό προτέρημα όσο η φιλοδοξία, το ταλέντο, η ευφυΐα ή η γοητεία, αλλ ωστόσο είναι το μόνο πράγμα που με βοήθησε να τα φέρω βόλτα στα πάνω και στα κάτω της ζωής μου».


Προσυπογράφω.Το απλό,όμορφο,ισορροπημένο,ειλικρινές και ποιοτικό γράψιμο του Μακ Κορτ μου κράτησε πολύ καλή συντροφιά κι αυτό και  κάποια ακόμα βιβλία, που θα σας πω και για αυτά όταν μου έρθει η διάθεση.
Σωτήριο πράγμα η ανάγνωση.Γιατρικό.




Σχόλια

  1. Βιβακο μου περαστικουλια!!!!αν και η αποψη μου ειναι οτι η ασθενεια δεν ειναι τυχαια....οταν κανεις αλλαζει η καλυτερα του αλλαζουν ροτα απ αυτο που λατρευει πολυ ειναι σαν να του στερουν την αναπνοη,σαν να του στερουν το λογο εξ ου και το κρυολογημα σ αυτη τη χρονικη στιγμη της ζωης σου και μαλιστα σε τοση ενταση!!!!Φιλακια!!!!Υ.Γ.Σου παραθετω κατι σχετικο με οσα σου εγραψα
    1. Κοινό Κρυολόγημα

    Πρέπει να δώσεις προσοχή σε αυτό που δεν άφηνες να περάσει σε συνειδητό επίπεδο για αρκετό καιρό και που τώρα έχει έρθει στην επιφάνεια για να το αντιμετωπίσεις. Υπάρχει κάποια πληροφορία που πρέπει να μάθεις, που πρέπει να αναγνωρίσεις, που πρέπει να πεις στον εαυτό σου. Ήταν στο υποσυνείδητό σου και το κράταγες κάτω για αρκετό καιρό και τώρα πιέζει για αναγνώριση. Ο προειδοποιητικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί είναι κάποια ', παρερμηνεία ή συναισθηματική αναστάτωση με τους κοντινούς σου ανθρώπους'

    Πρέπει να πάρεις το χρόνο σου για να χειριστείς τα συναισθηματικά και νοητικά θέματα που σε απασχολούν. Το αποτέλεσμα είναι μια αίσθηση ότι πάρα πολλά πράγματα συμβαίνουν μονομιάς και ότι υπάρχει νοητική σύγκρουση που προκαλεί σύγκρουση. Αντιπροσωπεύει κάποιου είδους υπαρξιακή αποφυγή της μοίρας σου για να μη θέσεις ένα σταθερό πρόγραμμα στη ζωή σου, να μη βλέπεις μακροπρόθεσμα, να μη βλέπεις πώς πάει η ζωή σου και τι δεν πάει καλά σε κάποιο τομέα.

    Έχεις την τάση να αγκιστρώνεσαι σε παλιές πεποιθήσεις, αλλά αυτό απλώς χειροτερεύει τα πράγματα, με δεδομένο αυτό που συμβαίνει τώρα. Η συναισθηματική αντίδραση είναι μια αίσθηση βαθιάς δυσαρέσκεiας και απελπισίας, καθώς και καταπιεσμένος θυμός, μνησικακία και εχθρότητα. Υπάρχει ένα «εσωτερικό κλάμα» για το ότι δε μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό. Νιώθεις ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη, ανεξέλεγκτη και σε τσακίζει. Εκεί προκύπτει νοητική αποδιοργάνωση και μικροί πόνοι και η αίσθηση ότι σε ελέγχουν απρόσωποι εξωτερικοί παράγοντες, όπως ο καιρός ή οι περιστάσεις της ζωής. Στη βάση όλων αυτών υπάρχει καταπιεσμένη απελπισία για τη στέρηση που βίωσες στην παιδική σου ηλικία και που μοιάζει να επανεμφανίζεται τώρα. Τα συναισθήματα απελπισίας δημιουργούν την υπεραιμία και ο θυμός τη φλεγμονή.

    ΜΥΤΗ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ, Υπάρχει «εσωτερικό κλάμα» που ουσιαστικά ζητάει βοήθεια.
    ΒΟΥΛΩΜΕΝΗ ΜΥΤΗ, Δεν αναγνωρίζεις την αυτο-αξία σου.
    ΦΤΕΡΝΙΣΜΑ Βιώνεις μια απώλεια ή περιμένεις μια απώλεια.
    ΒΗΧΑΣ Σε απασχολούν ενοχές που οφείλονται στην πεποίθηση ότι σου αξίζει η όλη κατάσταση. (Δες κάθε ένα από αυτά τα συμπτώματα για περισσότερες πληροφορίες)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τί έγινε Βιβάκο, για τί αλλαγή ρότας ακούω; Το βιβλιοπωλείο; Περαστικά, σύντομα θα σου έρθει η διάθεση, η βιβλιομανία δεν γιατρεύεται ούτε με ομοιοπαθητική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Κατερίνα,έχεις απόλυτο,απολυτότατο (!) δίκιο,η βιβλιομανία είναι αθεράπευτη και τι καλά, εδώ που τα λέμε....
      Τέλος του μήνα δεν θα έχω το βιβλιοπωλείο,τέρμα τα δίφραγκα που λένε και φυσικά στεναχωριέμαι,
      δεν ντρέπομαι να το ομολογήσω.
      Από την άλλη αυτοπαρηγορούμαι ότι κλείνει ένας κύκλος,ανοίγει ένας άλλος.Έχω διάφορα κατά νου,θα σας ενημερώσω απαξάπαντες όταν κατασταλάξω,πάντως να κάτσω στα αυγουλάκια μου δεν πρόκειται.
      Αχ,ωραία,τέλος και η γριπούλα,επανέρχομαι στην μπλογκοκυκλοφορία,ούτε κτεο να πέρασα!

      Διαγραφή
    2. Δεν πειράζει, Βιβάκι (που πειράζει δηλαδή και μάλιστα πολύ- τί να λέμε) είμαι απολύτως σίγουρη πως δεν θα κάτσεις στα αυγά σου. Χαίρομαι που είσαι καλύτερα, ένας χείμαρρος σαν κι εσένα πρέπει να μπορεί να ρέει...

      Διαγραφή
  3. Ευχαριστώ, Αννίτα,ενδιαφέρουσα ερμηνεία.Αυτό για το ότι ο θυμός δημιούργησε την φλεγμονή μου άρεσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. νανα ιωαννιδου15/12/12 20:18

    Βιβη
    Περαστικα σου
    Να δω εγω ποτε θα σου πω τη ζωη μου!
    να μου τη γραψεις
    για να χτυπησουμε ΤΟ Best Seller ολων των εποχων !
    Σ αγαπαμε κι ας εισαι ιντερνετικη φιλη (αν και εχουμε κοινες γνωστες)
    Χρονια καλα κι ας ειναι και πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νανά,είμαι βέβαιη ότι είσαι...βίος και πολιτεία!
      Αλήθεια έχεις σκεφτεί να τα καταγράψεις; Συστηματικά μεν αλλά ταυτοχρόνως κι αφτιασίδωτα,
      χωρίς μανιέρα,ορμητικά και ζεστά,όπως ακριβώς αρθρογραφείς.Θα άξιζε πολλά,νομίζω, ένα τέτοιο πόνημα.

      Διαγραφή
  5. Πραγματικά, απ´ο τα πιο ωραία βιβλία που διαδραματίζονται στο σχολικό περιβάλλον. Έχω διαβάσει και τα άλλα του Μακ Κορτ, αλλά αυτό νομίζω είναι το καλύτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συμφωνώ και προσυπογράφω. Απ' τα πιο ωραία βιβλία που σχετίζονται με το σχολικό περιβάλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος17/1/13 13:54

    Ήθελα πολύ να το διαβάσω,ρωτούσα από 'δω κι απο'κει,έκανα τις δέουσες επιδρομές σε παζάρια και προσφορές,έβρισκα διάφορα άλλα βιβλία,Μακ Κορτ τίποτα.
    Τελικά το δανείστηκα από μια φίλη.Δασκάλα ούσα η φίλη της το είχαν κάνει δώρο τα παιδιά μιας Στ που είχε!

    Θα συμφωνήσω με την αναγνώστρια ότι είναι το πιο ωραίο του συγγραφέα και από τα καλύτερα του είδους.
    Κρίμα που δεν ξανατυπώνονται αυτά τα σημαντικά βιβλία.

    Λένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος17/1/13 14:30

      Μια και η Λένα αναφέρθηκε σε προσφορές να πω ότι βρίσκεις παλιούς πολύ καλούς τίτλους στην Πολιτεία σε χαμηλές τιμές.Διέθεσα 15 και κάτι και πήρα 5 βιβλία!
      Με συγχωρείς βρε Βιβάκι που το λέω.
      Μακάρι να είχες ακόμα το ωραίο μαγαζί σου που δεν του έλειπαν οι προσφορές,οι προτάσεις,οι καλές τιμές και η πατροπαράδοτη πίστωση σε γνωστούς και φίλους,να'σαι καλά,αλλά η ζωή συνεχίζεται και μας πιέζει όλους η κατάσταση που γίνεται κάθε μέρα χειρότερη.Πρέπει να κινητοποιούμαστε για πάσης φύσεως διεξόδους.
      Μαίρη Λ.

      Διαγραφή
    2. Μην απολογείσαι Μαίρη,έτσι ακριβώς είναι.Κι εγώ εκεί θα στραφώ. Απλώς προς το παρόν έχω φρέσκα αποθέματα, που κράτησα επί τούτου από το μαγαζί,για να διαβάζω όλο το 2013,μη σου πω και το '14!
      Άσε που τακτοποιώντας τις βιβλιοθήκες στο σπίτι για να βολέψω,κάπως,τόσα βιβλία ώστε να μην σέρνονται παντού,
      ξετρύπωσα κι άλλα που τα είχαμε τα έρημα αδιάβαστα και καταχωνιασμένα!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου