" Το Κλειδί ",Τζουνίτσιρο Τανιζάκι



Το "Κλειδί",έξοχο μυθιστόρημα του ΤζουνίτσιροΤανιζάκι,γραμμένο το 1956 μερικά χρόνια πριν το επίσης εντυπωσιακό "Ημερολόγιο ενός Τρελού Γέρου", που ήταν το τελευταίο του,είναι μια ερωτική μυθιστορία  αριστοτεχνικά υφασμένη και εστιασμένη πάνω στο σαρκικό πάθος ,που ξεσπάει με σφοδρότητα και κονιορτοποιεί κυρίως την ανειλικρίνεια την καλά κρυμμένη στην ρουτίνα της ζωής ενός παντρεμένου ζευγαριού, που έχει και μια εικοσάχρονη κόρη , την οργή τους για ό,τι έγινε ή δεν έγινε μεταξύ τους κατά τον προηγηθέντα έγγαμο βίο και την έλευση για όλους τους στο προσκήνιο τρομερών συναισθημάτων ,που ύστερα από χρόνια ψεμμάτων,μεθοδικά καλλιεργημένης μυστικοπάθειας και καταπίεσης ένθεν και ένθεν,δεν αναχαιτίζονται πια από κανένα φραγμό-ηλικιακό και κοινωνικό -και μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν τα πάσχοντα υποκείμενα στην πλήρη ψυχική και σωματική τους καταρράκωση και στον ίδιο τον θάνατο.
Οι ήρωες,καλοζωισμένοι και μορφωμένοι Ιάπωνες αστοί  γεννημένοι και μεγαλωμένοι με τον παραδοσιακό συντηρητικό ιαπωνικό τρόπο φτάνουν στην ηλικία των 45 η γυναίκα και 56 ο άντρας και σπάνε με μανία τα δεσμά του εικοσάχρονου γάμου τους, προξενώντας ο ένας στον άλλο,μέσω της ανάγνωσης των κρυφών- υποτίθεται- ημερολογίων τους,όση περισσότερη ζήλεια,πόνο, θυμό, πάθος αλλά και πόθο μπορούν να αντλήσουν από την ανάγνωσή τους καθώς αυτά μετατρέπονται επί τούτου και από τους δυό τους, βαθμιαία,σε εργαλεία ανάσυρσης των καταπιεσμένων σεξουαλικών τους επιθυμιών και ταυτοχρόνως αποδόμησης της προσωπικότητάς τους ολόκληρης μέσα σε μόλις έξι μήνες.
Το κυρίως θέμα -ο ερωτικός πόθος και η αναζήτηση της απόλυτης σαρκικής ηδονής ειδικά όταν γίνεται ψυχωτική εμμονή- είναι ένα θέμα αρκετά σύνηθες στην παγκόσμια λογοτεχνία,το δε κείμενο το μεταφρασμένο στα ελληνικά είναι χάρη στην γνωστή , στιβαρή,πολύ καλή μετάφραση, από τα ιαπωνικά, του Παναγιώτη Ευαγγελίδη πραγματικά ευκολοδιάβαστο.
Το περιεχόμενο όμως αυτό καθαυτό όντας αναπάντεχα συμπυκνωμένο και εξαιρετικά διεισδυτικό και ψυχογραφικό,δουλεμένο υπέροχα,λιτά,με ακρίβεια και με φανερή συγγραφική δεινότητα αιφνιδιάζει τον αναγνώστη ακόμα και της σημερινής εποχής,τον κορεσμένο από ερωτικές ιστορίες κάθε τύπου και μορφής καθώς επικεντρώνει στην σφοδρότητα του πάθους που καταπιεσμένο την εποχή της νιότης τους αναβλύζει αχαλίνωτο τώρα στην μέση της ζωής των ηρώων και τους συντρίβει βρίσκοντάς τους απροετοίμαστους και ευάλωτους,ομήρους της επίκτητης εσωστρεφειάς τους και των λογής ηθικών κανόνων πάνω στους οποίους έχει χτιστεί όλος τους ο περίγυρος.

 Ο Τανιζάκι δίχως να καταφύγει σε κάποια ας πούμε εξωραϊστική πολυπλοκότητα για να τηρήσει προσχήματα ή να ενδώσει στον ελλοχεύοντα από το ίδιο του το θέμα πειρασμό τού να φιλοσοφήσει πάνω στην ηθική της ερωτικής αισθητικής των ηρώων του κάνει την δραματουργική του υπέρβαση αφηγούμενος εξαιρετικά μιαν ιστορία φαινομενικά ερωτική αλλά στην πραγματικότητα βαθύτατου ψυχικού εν τέλει πόνου,που βιώνεται βίαια και σκαιά από τους τέσσερις κεντρικούς της χαρακτήρες και που στο θλιβερό τέλος της περικλείει την εξίσου σκοτεινή αρχή μιας άλλης.
Ολιγοσέλιδο,πυκνό,συγκινητικό μέσα στον ερωτισμό το,το "Κλειδί" είναι ένα οπωδήποτε σκληρό μυθιστόρημα-και μόνον ότι και η κόρη και ο υποψήφιος γαμπρός εμπλέκονται ο καθένας με προδιαγεγραμμένο ρόλο στην κρίση των δυό συζύγων με τρόπο που σοκάρει- τολμηρό διαχρονικά,με φόντο μια κρίσιμη εποχή κατά την οποία η Ιαπωνία βάδιζε προς την μάλλον άσχημη δυτικοποίησή της ώστε θα χαρακτήριζα επίσης, ειδικά γι αυτό τον λόγο το μυθιστόρημα και πραγματικά πρωτοπόρο.

Σχόλια