" Σύντομο Γράμμα για Έναν Μεγάλο Αποχαιρετισμό " , Πέτερ Χάντκε


Άλλες εποχές-σκέφτομαι μετά το διάβασμα του εν λόγω βιβλίου-άλλοι καιροί,με τον δικό τους πολύ ιδιαίτερο απόηχο βαθιά αποτυπωμένο ως και σήμερα.Μυθικές οι δημιουργίες στην τέχνη,κυρίως στην μουσική, και έντονες οι πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις που θα μας φαίνονται πάντα συγκλονιστικές.1972 και ο αχός του Γούντστοκ ,των συνθημάτων  των παιδιών των λουλουδιών και της ειρήνης είναι φρέσκος,η ροκ μουσική ενίοτε θεϊκή με και χωρίς ουσίες τρυπώνει παντού, μη σας πω φρεσκότατος είναι και αντέχει ακόμα καλά κι ο περιβόητος Μάης του ΄68.
Η Ευρώπη πάλλεται από κινήματα και ρεύματα πολιτικά και καλλιτεχνικά και παράλληλα βέβαια παριστάνει μια χαρά ότι δεν βλέπει την δικτατορία στην Ελλάδα*,ένα άτιμο καθεστώς που την ντροπιάζει έστω και φθίνουσα,εν ολίγοις ένας κόσμος- διαφορετικός απ΄αυτόν που μοιρολογούμε τώρα αλλά ακριβώς αυτός ο ίδιος ο μικρός και μεγάλος εσωτερικός κι εξωτερικός κόσμος του καθενός κι όλων- βρίσκεται σε μια σπαρακτική μετάβαση προς κάτι που φαίνεται ,κι αυτό τώρα, τι ακριβώς ήταν και οι ΗΠΑ,όνειρο κι αποκούμπι-βάλσαμο ,φοβερός και τρανός τόπος στην άλλη  πλευρά του ωκεανού,με καινούργιες πολιτείες, ανοιχτές στην περιπλάνηση κάθε πολιτισμένου,ευαίσθητου, μελαγχολικού χωρισμένου και μη Ευρωπαίου, που κουβαλάει οτιδήποτε από τα παραπάνω και θέλει να τους ξεφύγει.
Τα χρονικά -ατομικά και συλλογικά-της δεκαετίας του΄60 στο τέλος της και της δεκαετίας του΄70 στην αρχή της κι ό,τι άλλο έρχεται από κει νομίζω ότι θα φαντάζουν ες αεί ανεπανάληπτα .

Το ολιγοσέλιδο βιβλίο του πολυπράγμονος κυρίου Πέτερ Χάντκε από την Αυστρία,έχει λοιπόν πολλά κι ελκυστικά αυτοβιογραφικά στοιχεία,εμπλουτισμένα με συμπαθητική και πάντως πολύ ατμοσφαιρική μυθιστορία.Ξετυλίγεται σαν οικεία,αργόσυρτη,χαμηλών τόνων,εκλεπτυσμένη,εσωστρεφή κάπως ταξιδιάρικη αφήγηση, αποκλειστικά σε πρώτο πρόσωπο, με αφορμή κατ΄αρχάς έναν πικρό χωρισμό, του Χάντκε-αφηγητή από την γυναίκα του .
Έχει λίγο απ΄ όλα τα  πιο πάνω στις πρέπουσες δόσεις,κάτι σαν τόσο πιπεράκι όσο να το καθιστά τρυφερό,ανθρώπινο κι αληθοφανές,είναι καλογραμμένο,σχετικά λιτό,έχει ροή, ισορροπία,ασχολείται με  πιασιάρικα μα διόλου φτηνά πράγματα κι έτσι έχει πολλά να μοιραστεί με τον μέσο αναγνώστη σαν να είναι και μπορεί κάλλιστα να είναι δικά του, έχει δυναμική αρχή,ερωτιάρικη και γλυκειά μέση-σχέση του αφηγητή με ένα καλόγνωμο τρίτο πρόσωπο και ειρηνικό συζυγικό τέλος.
Οι αναφορές στο σινεμά και στην λογοτεχνία είναι φυσικά καλοδεχούμενες αλατάκι απαραίτητο παρμένο από τα τέσσερα βιβλία που τα επικαλείται συχνά πυκνά  στην αφήγηση ο συγγραφέας-"The Long Goodbye"του Τσάντλερ,"Anton Reiser"του Μόριτς,"Ο Πράσινος Χάινριχ" του Κέλλερ και , κυρίως,"Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ",ξέρετε ποιού, αλίμονο -υπάρχει βέβαια και συνεχές ταξίδι που όμως κάπου καταλήγει τελικά,μπόλικος έρωτας φιλτραρισμένος με τρυφερότητα κι αγάπη πέρα από δεσμά και ζήλιες,λίγα πρόσωπα σε πολλές στιγμές,η Τζούντιθ-η σύζυγος-η Κλαιρ-η παλιά φίλη και κατά συγκυρίες ερωμένη-και το κοριτσάκι της,ο Χάντκε-αφηγητής-σύζυγος-ταξιδευτής-εραστής,ο Τζων Φορντ-ο γνωστός καλός σκηνοθέτης-οι αιώνια ερωτευμένοι φίλοι που φιλοξενούν όλο τον κόσμο που φτάνει στα μέρη τους,ο αδελφός του αφηγητή που ζει στο Όρεγκον κι η πώς και πώς προσδοκόμενη αλλά που δεν γίνεται συνάντησή τους, κι όλα αυτά κι άλλα πολλά και με την αρμόζουσα πινελιά μελαγχολίας στο πηγαινέλα του αφηγητή μας σε αεροδρόμια και ξενοδοχεία που λειτουργούν σαν σταθερά σημεία για να ενταχθεί ακόμα πιο πειστικά η ωραία εξομολογητική αναζήτηση στην κάπως κλασσική φόρμα του ταξιδιού.
Και δεν έχω κάτι άλλο να σας πω,πολύ καλό ήταν,το διαβάσαμε και τέλειωσε χαλαρά και όμορφα στο κατάλληλο σημείο πριν βαρεθούμε, ευτυχώς, και ζήσαμε εμείς καλά κι ο κύριος Χάντκε καλύτερα.

*Μη ξεχνιόμαστε,να ρίξουμε και το πολιτικούλι σχόλιό μας, μη χαλάσουμε την παράδοση...

Σχόλια

  1. Ιδιαιτέρως αγαπημένο βιβλίο, κυρίως για την ατμόσφαιρά του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου άφησε μια μελαγχολία αλλά το θυμάμαι σχεδόν απ έξω,μου είχε αρέσει πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μιχάλης13/4/13 14:20

    Τι μου θύμισες...Αγαπημένο βιβλίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου