" Λέσχη Αλλόκοτων Επαγγελμάτων " , Γκ. Κ.Τσέστερτον



Από τα πιο εύθυμα αναγνωστικά μου απογευματάκια ήταν το σημερινό, ας είναι καλά ο κύριος G.K. Chesterton δηλαδή ο Γκίλμπερτ Κηθ Τσέστερτον και η απολαυστική σπονδυλωτή του ιστορία με τίτλο "Λέσχη Αλλόκοτων Επαγγελμάτων "(εκδόσεις Άγρα, μετάφραση Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκη) αληθινοί πρωταγωνιστές της οποίας είναι κάτι ανεκδιήγητοι τύποι με αλλόκοτα επαγγέλματα, φοβεροί ως λογοτεχνικοί χαρακτήρες, χρεωμένοι από τον κύριοΤσέστερτον με τόσο ευφάνταστους ρόλους-επαγγέλματα,σαν να είμαστε όλοι μαζί, εκείνοι αλλά και εμείς οι αναγνώστες , ανακατεμένοι σε φιλμ του... Φελλίνι,με την διαφορά ότι τα διαδραματιζόμενα γίνονται στο Λονδίνο των αρχών του 20ου αιώνα.
Αυτοί οι επαγγελματίες είναι καρικατούρες που σκαρφίζεται ο συγγραφέας και τις οποίες συναντάνε στο σαρωτικό διάβα τους ο αφηγητής μας -κάποια στιγμή μαθαίνουμε πως το επίθετό του είναι Σουίνμπερν- ο καλός του φίλος και πρώην δικαστής Μπέηζιλ Γκραντ και ο αδελφός του δικαστή,ο  Ρούπερτ, ένας τύπος που αλλάζει συχνά επαγγέλματα,καθώς μπλέκουν σε διάφορα μυστήρια και προσπαθώντας να τα λύσουν,πέφτουν,στο τέλος, πάνω σ΄ένα από τα παγκοσμίως καινούργια και φυσικά μη ασκούμενα εκτός λέσχης επαγγέλματα τα οποία και εξηγούν το μυστήριο.
Κάθε ιστορία έχει τον δικό της τίτλο και σκοπό ύπαρξης και μόλις τις διαβάσουμε όλες κι ευφρανθεί η ψυχή μας και γελάσουμε με τα αλλόκοτα επαγγέλματα των μελών της λέσχης και την συνολικά αστυνομικότροπη πλοκή του μυθιστορήματος, καταλήγουμε σε ένα πανηγυρικό γκραν φινάλε στο οποίο αποκαλύπτεται ποιός είναι ο ευφυής νους, που έχει συλλάβει την αρχική ιδέα και έχει δώσει την ώθηση στην τρομερή αυτή λέσχη και που βεβαίως εγώ δεν θα τον αποκαλύψω!

Οι τίτλοι των έξι επιμέρους ιστοριών που αποτελούν το ευφάνταστο μυθιστόρημα του Τσέστερτον είναι "Οι ασύλληπτες περιπέτειες του ταγματάρχη Μπράουν","Μεγαλείο και οδυνηρή πτώση" ,"Ο   φοβερός σκοπός της επίσκεψης του εφημέριου ,"Η πρωτοφανής επιχείρηση του μεσίτη ακινήτων" ,"Η αξιοσημείωτη συμπεριφορά του καθηγητή Τσαντ" και "Η εκκεντρική απομόνωση της γηραιάς κυρίας".

Ας τσιμπολογήσουμε λιγάκι από την πρώτη.Ο Μπέηζιλ Γκραντ έχει μεγαλοπρεπώς παραιτηθεί από το δικαστικό του αξίωμα.Ο αφηγητής μας ο Σουίνμπερν τον θαυμάζει γι αυτή του την τόλμη αλλά τον θεωρεί και κάμποσο βαρεμένο γενικώς. 
Βαρεμένο ξεβαρεμένο τον ακολουθεί κατά πόδας σε ό,τι ο Μπέηζιλ του πει και το ίδιο γίνεται και με τον Ρούπερτ, που έχει γίνει τώρα...ιδιωτικός ντετέκτιβ...
Οι τρεις τους βοηθούν,μέσα σε τρικούβερτο μπουρδούκλωμα καταστάσεων,τον ταγματάρχη Μπράουν, παλιό γνώριμο του Μπέηζιλ και τώρα συνταξιούχο στρατιωτικό και φανατικό λάτρη και νεόκοπο καλλιεργητή...πανσέδων, να ανακαλύψει ποιοί και γιατί έχουν σχηματίσει με ωραιότατους κίτρινους... πανσέδες-τί άλλο-στον κήπο του διπλανού σπιτιού από αυτό που μένει,την φράση ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΜΠΡΑΟΥΝ, την οποία μόλις ο περί ου βλέπει το παθαίνει το σοκ του.
Ο ταγματάρχης καταφεύγει μέσω του Ρούπερτ στον Μπέηζιλ και αυτός μαζί και με τον Σουίνμπερν φτάνουν- ψάχνοντας τι στο καλό συμβαίνει- στο.."Γραφείο Περιπετειών και Ειδυλλίων",μια εταιρεία με παράξενο επαγγελματικό αντικείμενο και που στα πλαίσια των αλλόκοτων επαγγελμάτων που λέγαμε πριν, έχει-από λάθος όμως και μπέρδεμα ονομάτων- ταλαιπωρήσει τον ταγματάρχη μας , ενεργώντας βέβαια για κάποιον πελάτη.
Πώς και γιατί δεν θα αποκαλύψω,η ιστορία μας πάντως έχει συν τοις άλλοις και αίσιον τέλος αφού -μη ξέροντας τι έχει στήσει το "Γραφείο Περιπετειών και Ειδυλλίων",γίνονται πολλά και διάφορα, βλέπετε- ο ταγματάρχης ορμάει σε μια καρβουναποθήκη, ατρόμητος, να κυνηγήσει τον "κακό" της ιστορίας και να σώσει την όμορφη κοκκινομάλλα πλην υπάλληλο του Γραφείου,που "κινδυνεύει".
Η ηθοποιός αυτή ,διότι οι ηθοποιοί σαν ειδικότητα έχουν πολλά υπαλληλικά πάρε δώσε με την Λέσχη, διεκπεραιώνει το γυναικείο κομμάτι της δουλειάς για λογαριασμό του Γραφείου κι εν προκειμένω εντυπωσιάζεται με την αυθόρμητη κίνηση του ταγματάρχη, παραιτείται απ΄το.."Γραφείο Περιπετειών και Ειδυλλίων" και ζευγαρώνει δια βίου με τον μέχρι πρότινος μαγκούφη ταγματάρχη, που έβλεπε την ζωή σαν μοντέλο προς αντιγραφή σε μπλοκ ελεύθερου σχεδίου-έτσι καταπληκτικά έχει κλείσει σε μια μόνο φράση την προσωπικότητά του ταγματάρχη ο Τσέστερτον-αλλά τώρα με την καλή του αφού λυθεί και το μυστήριο των πανσέδων,θα γεράσουν ήσυχα κι ωραία και σαν τα πιτσουνάκια...

Το τρίο που συνθέτει ο Τσέστερτον είναι απολαυστικό,συμπληρώνει σε όλες τις ιστορίες ο ένας τον άλλο με χιούμορ και γρήγορη δράση-αντίδραση,αποτυπώνει μια παράσταση με κλόουν κι ακροβάτες σε φελλινικό τσίρκο,αυτό  που σκεφτόμουν πιο πάνω, με αέναη αλλλοσυμπληρωνόμενη,διαδοχική κίνηση,που την απολαμβάνουμε ιδιαίτερα και στην τρίτη ιστορία,όταν ο αφηγητής και ο Μπέηζιλ  υφίστανται οι ίδιοι τις δραστηριότητες των..."παρακωλυτών εξ επαγγέλματος",δηλαδή ανθρώπων της ειδικής εταιρείας, που αναλαμβάνει για λογαριασμό του πελάτη της να τους στείλει να εμποδίσουν κάποιους να... συναντήσουν κάποιους άλλους!

Μα σταματάω εδώ,διότι με το ζόρι συγκρατούμαι μη σας πω και για τον, μοναδικό παγκοσμίως, μεσίτη της τέταρτης ιστορίας και τις απίθανες βίλες του,καλύτερα να διαβάσετε το βιβλίο....Τύφλα να έχουν οι ροζ βίλες της Μιμής,τι θυμήθηκα τώρα η γυναίκα....


Σχόλια