" Χάρτινα Ποδήλατα ",Ποδηλάτισσες

Λογοτεχνικές ορθοπεταλιές από τη Συλλογικότητα ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ


Πρώτα απ΄όλα θα ήθελα να επαινέσω την εκδοτική προσπάθεια,να πω χίλια μπράβο στις Εκδόσεις των Συναδέλφων.
Η ύπαρξή τους είναι γεγονός κι η ανοδική τους πορεία είναι η καθαρή απόδειξη , η γενναία απάντηση στους συστημικούς Θωμάδες που αναρωτιούνται αν έχει μείνει τίποτα όρθιο,ναι,έχουν μείνει ακόμα πολλά και διόλου κοιμισμένα άσκυφτα κεφάλια, που δεν ενέδωσαν σ΄αυτό το πολιτιστικό πλιάτσικο ψυχών,όταν επί δεκαετίες ολόκληρες η ηχορύπανση,για παράδειγμα, βαφτίζεται μουσική....
Όλο το εγχείρημα είναι μια συνετή εναλλακτική εκδοτική πρόταση,είναι εκείνο το πολυπόθητο πρώτο βοτσαλάκι,που έπεσε επιτέλους στην βαλτωμένη λίμνη του ντόπιου βιβλιοχώρου και μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλα,θα ακολουθήσουν κι άλλα,θα το δείτε.

Όσο για τα ωραία,τρυφερά,καλογραμμένα διηγήματα από την συλλογικότητα Ποδηλάτισσες, έχω μόνο καλά λόγια να πω,με ειλικρίνεια και όχι απλώς και μόνον συμπαραστατικά.
Διάβασα,και απόλαυσα πραγματικά,δεκαοκτώ ολοκληρωμένες και άρτιες,τεχνικά , ιστορίες διάφορων ποδηλατικών εμπειριών,αποτυπωμένες με μεράκι και γλυκύτητα,που δεν απευθύνονται μόνο στους μυημένους του ποδηλάτου αλλά σε όλο το αναγνωστικό κοινό,ποδηλατόφιλους και μη.
Τα διηγήματα είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα,διαβάζονται χωρίς να βαρεθεί ο αναγνώστης , το καθένα έχει και κάτι ξεχωριστό να πει.Με κοινό σημείο αναφοράς το ποδήλατο,χωρίς αυτό να γίνεται σε καμιά περίπτωση κουραστικό φετίχ ,οι αφηγητές- οι πιο πολλοί από την προσωπική τους πείρα εμπνεόμενοι-καταθέτουν μια στιγμή,μια φάση,μια εμπειρία ποδηλατική,επαινώντας πολύ καλόδεχτα, λέω, τις χάρες που έχει και τις χαρές που συνεπάγεται το ποδήλατο για τον χρήστη του κι οι μικρές τους ιστορίες δεν στερούνται λογοτεχνικών αρετών,συγγραφικής ικανότητας, μέτρου και πολύ ποιοτικής αναγνωστικής δυναμικής.
Άλλη ιστορία έχει αντιπολεμικό μοτίβο,όπως εκείνη με τίτλο"Sniper",άλλη καταπιάνεται με τις αγιοβασιλιάτικες παιδικές αναμνήσεις-το "Ακούς εκεί Ποδήλατο"-μια τρίτη με τις περιπέτειες που έχει "Ένας Δειλός Καβάλα σ΄έναν Πήγασο" και πολλά ακόμα , μικρά,τρυφερά , με έντονη ελληνική πινελιά-ηθογραφικά εννοώ - στην θεματική τους βάση.
Δεν θα σταθώ σε κανένα-αν και ένα από αυτά με ενθουσίασε πραγματικά -επειδή η όλη αντίληψη της συλλογικής αυτής προσπάθειας είναι, και πολύ σωστά κατά την γνώμη μου,μακριά από ποικίλου τύπου ατομικές και ατομικίστικες πρακτικές.
Θα αναφέρω όμως, με τυχαία σειρά,όλους τους τίτλους των διηγημάτων, ευχόμενη καλή δύναμη και ομαλή συνέχεια στην αξιέπαινη προσπάθεια....

"Sniper"
"Ο Ιός του Τσιμέντου"
"Κομπολόι Απωλέσθη"
"Η Συνέχεια επί της Οθόνης"
"Ακούς εκεί Ποδήλατο"
"Στους Πρόποδες του Φεγγαριού"
" Η Αληθινή Ιστορία"
"Κυριακάτικο Ξύπνημα"
"Λαμπρή του΄78"
"Η Ιστορία της Ασημούλας"
"Ένας Δειλός Καβάλα σ΄έναν Πήγασο"
"Τουρινάι"
"Αστείο Πλάσμα ο Άνθρωπος"
"Επατινάρησαν τα Φρενάκια μου"
"Ιωσήφ Καραπιπέρογλου"
"Επετειακό-Αντί Μνημοσύνου"
"No Life,Mister,No Life"
"Ενα Βαθυκόκκινο Gitane"




Σχόλια