" Μετάξι " , Αλεσσάντρο Μπάρικκο


Ήμουν στο σπίτι της φίλης μου της Α.χτες απόγευμα μιας Παρασκευής, όπως πολλές Παρασκευές τον τελευταίο καιρό και μετά την ωραία νουβέλα της Ζέγκερς "Εκείνο Ακριβώς το Μπλε"  παίρνει το μάτι μου μιαν επίσης ολιγοσέλιδη νουβέλα του Μπάρικκο, το γνωστότατο "Μετάξι" του, του 1996 και στο καπάκι που λένε, αρχίζω να την διαβάζω κι αυτήν.
Δεν θα σας πω γιατί βρίσκομαι τις Παρασκευές στης Α. αλλ΄αβίαστα θα σας μαρτυρήσω ότι η φίλη η συγκεκριμένη έχει βιβλιοθήκες σ΄όλους τους τοίχους,σ΄όλα τα δωμάτια του σπιτιού,σε διπλές και τριπλές σειρές κι επίσης στίβες βιβλία σε ξέμπαρκα ράφια,στα καλοριφέρ,σε τραπεζάκια, τραπέζια, σκαμνάκια,καναπέδες , καρέκλες κι όπου αλλού.
Καταλαβαίνετε τι παθαίνω εκεί μέσα...
Χτες λοιπόν διάβασα στις πέντε περίπου ωρίτσες που ήμουν εκεί τρία βιβλία . Ολιγοσέλιδα, δεν λέω, αλλά πάντως τρία και ωραιότατα και τα τρία.Για την νουβέλα της Ζέγκερς έγραψα ήδη,τώρα θα μοιραστώ τις εντυπώσεις μου από το "Μετάξι" και για το τρίτο θα σας γράψω άλλη ώρα μερικά πραγματάκια επειδή θέλω να τα σκεφτώ περισσότερο,διότι το βιβλίο αυτό,"Το Σπίτι των Κοιμισμένων Κοριτσιών",του Γιασουνάρι Καβάμπατα, αγαπημένου μου, που το είχα διαβάσει και παλιότερα μου προκάλεσε και τώρα πονοκέφαλο....
Εκείνο που σας συνιστώ πάντως είναι να εντοπίσετε και σεις κανα βιβλιοφιλαράκι τέτοιο, βέβαια να μην πηγαίνετε σπίτι του για τον λόγο που πάω εγώ ,αυτό δεν σας το συνιστώ, αλλά να έχετε την ίδια πρόσβαση στις βιβλιοθήκες του,όπως η αφεντιά μου και να έχετε κάνει από την ταμαχιά σας φεύγοντας και μια γενναία δανειστική...
Σκάσατε από ζήλεια; Καλά,αναμενόμενο,πάμε στο" Μετάξι" του κυρίου Αλεσσάντρο Μπάρικκο καλύτερα...

Ίσως οι πιο πολλοί να έχουν δει,όπως κι εγώ δηλαδή, την (άκρως βαρετή) ταινία του Καναδού Φρανσουά Ζιράρ-παίζεται κάθε τρεις και λίγο και στην τουβούλα-και δεν μπήκαν στην διαδικασία να διαβάσουν την ωραία ερωτική νουβέλα του Μπάρικκο.Κακώς.



Το βιβλίο του Μπάρικκο είναι πολύ πιο ενδιαφέρον,με πρωτότυπο για το 1996 και ποιοτικότατο γράψιμο, λυρικό, τρυφερό, ειλικρινές, ισορροπημένο και το θέμα του αυτό καθαυτό προσφέρεται για να ξεχαστεί ο κάθε αναγνώστης-λέω κάθε διότι είναι μια νουβέλα ευκολοδιάβαστη και απλή χωρίς να χάνει τίποτα από την ομορφιά της κι αυτό φυσικά το συγκαταλέγω στα υπέρ-για λίγη ώρα και κάνοντας ένα ωραίο ομολογουμένως, χαλαρό και ρομαντικό ταξίδεμα του νου του σε παλιότερες εποχές και συνήθειες .
Κεντρικός ήρωας του Μπάρικκο είναι ο 33χρονος Γάλλος Ερβέ Ζουνκούρ που κάπου στα 1861, ξεκινώντας από την μικρή του πόλη, εξαιτίας μιας ασθένειας που πλήττει την εγχώρια και γενικότερα την ευρωπαϊκή σηροτροφία,φτάνει στην αρχή σε Συρία και Αίγυπτο και μετά στην μακρινή Ιαπωνία για να αγοράσει υγιή αυγά μεταξοσκωλήκων  για λογαριασμό και δικό του αλλά πρωτίστως του δαιμόνιου επιχειρηματία Μπαλνταμπιού, που είναι για τον νεαρό άνδρα και κάτι παραπάνω από συνεταίρος, είναι φίλος και μέντορας..
Ο Ερβέ είναι παντρεμένος με την ωραία Ελέν,την αγαπά και ζει μια ήσυχη ζωή μαζί της. Τα ταξίδια του στην εξωτική Ιαπωνία γρήγορα τον οδηγούν σε μια μπερδεμένη συναισθηματική κατάσταση, ερωτεύεται μια κοπέλα,την ερωμένη του Ιάπωνα από τον οποίο αγοράζει τα αυγά αλλά παράλληλα είναι πάντα δεμένος και με την γυναίκα του.
Στο τέταρτο πια ταξίδι του-σε εποχές που τέτοιες αποστάσεις είναι τεράστιες και χρειάζονται  μήνες για να καλυφθούν-δεν βρίσκει τίποτα, όλα είναι καμμένα από τον εμφύλιο πόλεμο, που έσπειραν οι Αμερικανοί και συντήρησαν οι Άγγλοι και Ολλανδοί οπλέμποροι στην χώρα. Γυρίζει λοιπόν στην αγαπημένη του γυναίκα-σ΄αυτήν εξάλλου γύριζε πάντα- στοιχειωμένος όμως από τον έρωτά του και για την άλλη,που δεν θα ξαναδει ποτέ.
Το τέλος της ιστορίας είναι αντάξιο της αρχικής ιδέας,το δε γράψιμο του Μπάρικκο παίρνει όλα τα εύσημα και είναι αυτό που την απογειώνει και αξίζει τον κόπο-αν και δεν υπάρχει κανένας κόπος στην πραγματικότητα-για να διαβάσει ο αναγνώστης το βιβλίο.
Αν το βρείτε σε καμιά φιλική βιβλιοθήκη ή σε κανα παζάρι σε φιλική τιμή-κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Λένας Ταχμαζίδου- αγοράστε το και διαβάστε το,η ταινία χωρίς να είναι κακή-βαρετή βασικά είναι-έχει κάνει την ζημιά της στο ωραίο βιβλίο κι είναι κρίμα....

Σχόλια

  1. Πολύ ωραίο βιβλίο. Έχω διαβάσει αποσπάσματα φευγαλέα. Δεν θέλει πολύ για να καταλάβεις ένα καλό βιβλίο.
    Μερικές φωτογραφίες από τι βιβλιοθήκη της φίλης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή ιδέα,θα την ρωτήσω,μιλάμε για πολύ,πάρα πολύ ποιοτικό και παλιό και συλλεκτικό βιβλιομάνι...Άσε που δανείζει αβέρτα σε φίλους και γνωστούς, διότι πιστεύει ότι έτσι πρέπει να κάνει ο αληθινός βιβλιόφιλος κι έλα, που δεν της επιστρέφουν όλοι τα βιβλία!Πώς να την πείσω να κρατάει έναν λογαριασμό,τι δίνει και πού...

      Διαγραφή
  2. Έτσι είναι τα βιβλία, για να τα μοιραζόμαστε, να αλλάζουν χέρια και μυαλιά. Εγώ τα δανείζω αλλά μετά τους κυνηγάω, ο καθένας όμως είναι διαφορετικός. Περιμένω ανάρτηση με φωτογραφίες!
    Καλό σαββατόβραδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νίκος25/5/13 22:01

    Δεν το συζητώ παιδιά εννοείται ότι δανείζουμε και δανειζόμαστε αλλά να παίρνουμε πίσω,επίσης να επιστρέφουμε κι εμείς,η γαϊδουριά μερικών είναι άπαιχτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ταινία ήταν καλύτερη από πολλές άλλες με μεταφορές βιβλίων.Κι εγώ πρώτα είδα την ταινία και μετά διάβασα το βιβλίο.Τυχαία όπως εσύ.Το κείμενο του Μπάρικκο έχει ιδιαίτερο στυλ.Ένα κεφάλαιο για παράδειγμα εκτείνεται όλο κι όλο σε μόλις μια σελίδα.Είναι εντυπωσιακό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σωστά, η ταινία δεν μεταδίδει καμμία από τις αισθήσεις και τις σκέψεις που σου προκαλεί το βιβλίο - πολύ πολύ αγαπημένο το "Μετάξι".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εύα Λινάκη27/5/13 01:14

    Αγαπημένο βιβλίο.Καμιά ταινία δεν μπορεί να αποδώσει πιστά το συναίσθημα ενός καλού κειμένου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. νανα ιωαννιδου27/5/13 11:06

    Φιλτατη Βιβη
    Αυτος ο Μπαρικκο μου εχει κανει χρονια εντυπωση που ειναι η επιτομη της κουλτουρας ειναι και πιανιστας και φιλοσοφος αλλα σε ολα οτι σπουδες εχει τελειωσει τις χρησιμοποιει στο ανωτατο επιπεδο . Εχω δει το φιλμ αλλα... εγω θελω να καιγονται οι ηρωες οπως ειναι η ζωη ! Βιβη ποσο μας ανοιγεις δρομους...Νασε καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ...να καίγονται οι ήρωες όπως είναι η ζωή....Νανά,ωραίο,το κρατάω.
    Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η γιαγιά μου όταν διάβαζα οτιδήποτε μου έλεγε
    - παιδάκι μου μην διαβάζεις πάλι, θα χαζέψεις κι'άλλο.

    Η μάνα μου που έβλεπε το οιδιπόδειο να φεύγει κάτω από τα πόδια της φώναζε
    - παιδάκι μου διάβασε τα μαθήματά σου.

    Μπερδεύτηκα τότε γιατί δεν είχα δει τη μάνα μου να διαβάζει τίποτα, έστω και μια εφημερίδα που ο πατέρας μου ξεκοκάλιζε καθημερινά.
    Και λούκι λούκ να διάβαζα η γλυκεία μανούλα φώναζε
    -Το παιδί διαβάζει.

    Τελικά από το διάβασμα ξέφυγαν οι περισσότεροι.

    Ευτυχώς όχι όλοι.

    Η επιλογή είναι όλη η ουσία.
    Ευτυχώς που η βιβλιογραφία βοήθησε το επιστητό !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά τα λες...Γενικότερα η επιλογή είναι ,αλλά....

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου