" Τὸ Ψωμί ",Μίλτος Σαχτούρης



Τὸ Ψωμί

Ἕνα τεράστιο καρβέλι, μιὰ πελώρια φραντζόλα ζεστὸ ψωμί,
εἶχε πέσει στὸ δρόμο ἀπὸ τὸν οὐρανό,
ἕνα παιδὶ μὲ πράσινο κοντὸ βρακάκι καὶ μὲ μαχαίρι
ἔκοβε καὶ μοίραζε στὸν κόσμο γύρω,
ὅμως καὶ μία μικρή, ἕνας μικρὸς ἄσπρος ἄγγελος.
κι αὐτὴ μ᾿ ἕνα μαχαίρι ἔκοβε καὶ μοίραζε
κομμάτια γνήσιο οὐρανὸ
κι ὅλοι τώρα τρέχαν σ᾿ αὐτή, λίγοι πηγαῖναν στὸ ψωμί,
ὅλοι τρέχανε στὸν μικρὸν ἄγγελο ποὺ μοίραζε οὐρανό!
Ἂς μὴν τὸ κρύβουμε.
Διψᾶμε γιὰ οὐρανό.

Σχόλια

  1. Ανώνυμος8/6/13 10:33

    Δεν μπορώ να αντισταθώ σ' ένα ποίημα του αγαπημένου Σαχτούρη, ιδίως όταν πρόκειται για "Το ψωμί".

    Τι καλά που βάλατε και λίγη ποίηση στο μπλογκ.
    Ας μην το κρύβουμε.
    Διψάμε για (τον) ουρανό (της).

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατά καιρούς αισθάνομαι τεράστια ανάγκη να καταφύγω στην ποίηση. Όπως τώρα που τα κούφια λόγια ή τα λόγια μίσους είναι πολλά γύρω και όλοι τα κατέχουν όλα και λένε το μακρύ και το κοντό τους κι όποιον πάρει ο Χάρος....
      Τώρα τελευταία δεν έχω όρεξη ούτε αυτά τα σχολιάκια περί βιβλίων που έχω διαβάσει να κάνω.Γράφω σαν ενθετάς,μπλιαχ...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου