"Οι Άγριοι Ντετέκτιβ",Ρομπέρτο Μπολάνιο. Β΄


Για να βάλω όμως τα πράγματα σε μια κάποια τάξη,όσο στέκει κάτι τέτοιο όταν ομολογώ ότι δεν με ξετρέλανε το μυθιστόρημα αλλά  βρίσκω συγγραφικό θαύμα τον Μπολάνιο και ότι κατά πάσα πιθανότητα θα διαβάσω και τα άλλα του (έχω ήδη αγορασμένο το "2666" ):

1.καταφεύγω σε αναρτησιακή μανιέρα και χωρίς καμία αιδώ πασάρω,κόπι πέηστ φυσικά την πιο κάτω -οπισθοφυλλική και ανεπαρκέστατη- περίληψη, προβοκάροντάς την με κεφαλαία γράμματα:

Μια φυγή και μια εξαφάνιση από τη δεκαετία του '20 και μια αναζήτηση που ξεκινάει τη δεκαετία του '70 και συνεχίζεται μέχρι το τέλος του αιώνα, στην άγρια Πόλη του Μεξικού, στις ερήμους του βόρειου Μεξικού, στη σαντινιστική Νικαράγουα, στις Ήπα, στη Γαλλία, στην Ισπανία,στην Αυστρία, στο Ισραήλ, ακόμα και στη σπαρασσόμενη από εμφύλιους πολέμους Αφρική - αυτό είναι το θέμα των "Άγριων ντετέκτιβ".
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ,ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ.
Ποιοι όμως είναι αυτοί οι "Άγριοι ντετέκτιβ" και γιατί αναζητούν τη Σεσάρεα Τιναχέρο; Και γιατί η γυναίκα αυτή εξαφανίστηκε στο ταραγμένο Μεξικό της δεκαετίας του '20; Και,τελικά, υπήρξε στ' αλήθεια αυτή η παράξενη γυναίκα;
ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΞΕΝΗ;ΕΛΕΟΣ ,ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΟΙΑ "ΚΑΘΑΡΙΣΕ",ΜΕ ΕΞΑΙΣΙΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ, ΕΓΩ;
ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ...
Στην πορεία των ερευνών τους, ο Αρτούρο Μπελάνο και ο Ουλίσες Λίμα-ΟΙ  ΚΑΤΑ ΜΠΟΛΑΝΙΟ
ΚΑΤΟΠΙΝΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΟΡΕΑΛΙΣΤΩΝ,ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΕΣ-
συναντιούνται με Αυστριακούς νεοναζί, με συνταξιούχους ταυρομάχους, με κυνηγημένες πόρνες, με Λατινοαμερικάνους ποιητές και κατεστραμμένους εκδότες.
ΗΣΥΧΑΣΑ,ΑΦΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΥΤΑ Ο ΠΕΡΙΛΗΨΑΣ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ....

2.παραπέμπω με κλειστά μάτια στην ανάρτηση της πιο μπολανικής που ξέρω, την Κατερίνα του Διαβάζοντας,που δίνει με πολύ αναλυτικό τρόπο πλήρη εικόνα της ιστορίας,κάνοντας το απαραίτητο ξεμπέρδεμα


3.επειδή με το συγκεκριμένο βιβλίο έκοψα φλέβες και ψάχνω καλούς συμμάχους για την διχασμένη μου εντύπωση όταν λέω ότι ο δημιουργός του είναι αδιαπραγμάτευτα σημαντικός, τρέχω ευθύς αμέσως στον Read for a Life που επίσης εξηγεί καλά τους άξονες της μυθιστορίας αλλά και τι δεν τον κάλυψε


4.νομίζω πως συμπίπτω στην διαχώριση βιβλίου-συγγραφέα και με τον Desperado Reading

5.την πατήσατε αν νομίζατε ότι δεν έχει κάνει σχετική ανάρτηση-πρώτος και καλύτερος,δεν του ξεφεύγει τίποτα- o Librofilo,που τον εμπιστεύομαι και πολλά εξαιρετικά διαβάσματα του χρωστάω αλλά εδώ δεν ταιριάξανε τα γούστα μας...


6.ωραία,σφαιρική,νηφάλια προσέγγιση και από την Χριστίνα


7.δεν ξεχνάω, φυσικά, τι έγραψε το Πανδοχείο


8.και περιμένω ακόμα ως διαιτητή τον Ναυτίλο!

Σχόλια

  1. Ανώνυμος30/8/13 20:20

    μάλιστα... διχάζουν οι άγριοι ντεντέκτιβ ε? είναι κάτι σαν το τρίτο άλμπουμ των led zeppelin δηλαδή. τι να πω και εγώ? το μακρινό αστέρι έχω διαβάσει μόνο και μου άρεσε πάρα πολύ.

    θ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα πώς σου ήρθαν οι Led Zeppelin;Καταπληκτικό συγκρότημα το οποίο... σιχαίνομαι,ειδικά το τρίτο τους άλμπουμ μού κάθεται στο στομάχι αλλά ακούω- μετά μανίας κατά καιρούς- το Kashmir....από το έκτο τους άλμπουμ νομίζω.Ωχ,τώρα που το σκέφτομαι λες να χρειάζομαι το ζουρλομανδυάκι μου,αμάν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βιβή, καλό φθινόπωρο να 'χεις! Στις διακοπές διάβασα τα Τηλεφωνήματά του. Εξαιρετικά!!! Ετοιμάζομαι να τα ξαναδιαβάσω. Οι Ντετέκτιβ θα ακολουθήσουν κάποια στιγμή. Όπως και το magnum opus του Λίμα. Αυτό κι αν είναι υπερδοσολογία αριστουργημάτων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανταποδίδω τις ευχές σου για καλό-αναγνωστικό τουλάχιστον- φθινόπωρο και συμφωνώ,υπερδοσολογία με τα όλα της!
      Επειδή είμαι φανατική του διηγήματος ίσως έπρεπε να αρχίσω την ανάγνωση του Μπολάνιο απ΄αυτά.Η παλιοδιαβάζοντας φταίει, η απαισία μπολανική,που με έριξε κατ΄ευθείαν στα σκληρά!
      Θα τα διαβάσω όμως σίγουρα κάποια στιγμή.Προς το παρόν ανέσυρα και το "2666" από τα υποψήφια για διάβασμα αλλά μάλλον θα επιχειρήσω να ξεμπερδέψω πρώτα με τον Σελίν, που έχω ανοίξει πολεμικό μέτωπο, από χρόνια ,με δαύτον.

      Διαγραφή
    2. Και με τον Σελίν μέτωπο και με τον Μπολάνιο; Και σου μιλάω ακόμα; :P

      Διαγραφή
    3. Ο Σελίν, όσο έχω δλδ διαβάσει μέχρι τώρα-δεν τον ξαναπαράτησα-μου αρέσει.Το τρελό είναι ότι μου έρχεται στο μυαλό ο... Γιάννης από το "Θείο Τραγί" του Σκαρίμπα,θα κόλλαγε μια χαρά εκεί μέσα.
      Να μου μιλάς και να μου βάζεις πειρασμούς,έχω βάλει στα υπόψη κάμποσα από τα τελευταία που παρουσίασες.

      Διαγραφή
  4. Ότι δε συμφωνούμε, δε συμφωνούμε. Μ' αρέσει όμως που διαφωνούμε και μου αρέσει η διάκριση που κάνεις ανάμεσα σε βιβλίο και συγγραφέα που με τη λογική δε στέκει. Με το συναίσθημα όμως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε,ναι,συναισθηματικά και μόνο,αλλιώς δεν παλεύεται τέτοιο βιβλίο.Οι αφηγήσεις του β΄μέρους με πεθάνανε. Παραδόξως τώρα που το έχω τελειώσει το φέρνω συνέχεια στο μυαλό,πολύ περισσότερο από τον ωραίο,βατό Ροθ ας πούμε.
      Οι ήρωες του Μπολάνιο ήταν, ίσως, αυτοί που με αλαλιάσανε,έχω γνωρίσει, βλέπεις,στα φοιτητικά μου χρόνια απομεινάρια τέτοιου τύπου.Στην Ελλάδα του ΄80,όταν ήμουν φοιτήτρια κι εγώ ,ακόμα και στα τέλη της, εκτός από το Πασόκ και την θλιβερή του αισθητική τρώγαμε στη μάπα και όλο το ψευδολούμπεν κουλτουροπερίσσευμα του παγκόσμιου ΄60 και του ΄70, κακέκτυπο του βιβλίου βέβαια, διότι μιλάμε για την Ελλάδα.
      Εσύ ως πολύ νεότερη γλύτωσες πιθανούς συσχετισμούς,άρα έκανες καθαρή ανάγνωση,νηφάλια.Λέω τώρα,δεν ξέρω.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου