"Το Τρυφερό Μαχαίρι του Πέτρο Μπόλε",Θανάσης Τριαρίδης


Προβλέπω να συνεχίσω να κάνω στον εαυτό μου και σε φίλους που καλά κρατεί η αναγνωστική μας συμπόρευση συστηματικές χάρτινες επιθέσεις-προτάσεις ενίσχυσης του ηθικού μας με τη μορφή εξαίσιων στο περιεχόμενο, μικρών μα εντός τους μεγάλων βιβλίων .
Τα χρειαζόμαστε.Τα έχουν ανάγκη τα μάτια, τ΄αυτιά,ο νους,η ψυχή μας.

Το "Τρυφερό Μαχαίρι του Πέτρο Μπόλε",του Θανάση Τριαρίδη ήταν το σημερινό δώρο-αφορμή τέρψης, σκέψης και στοχασμού του μυαλού,μετά από ένα συννεφοσκέπαστο και αβέβαιο πρωινό πολύωρης κούρασης του σώματος στο κέντρο της τσιμεντένιας πρωτεύουσας,την οποία συνεχίζω να αγαπάω όσο κι αν τα χάλια της, μέρα με την μέρα, εντέχνως, γιγαντώνονται ...

Σε 45 σελίδες με απλόχωρα περιθώρια,σε εντυπωσιακά λίγες δηλαδή, ο Θανάσης Τριαρίδης ζωγραφίζει με λέξεις ανεπιτήδευτα βαλμένες και με περίτεχνο τρόπο μετασχηματισμένες σε ψιθυριστές,αθώες φράσεις ένα σκληρό και μαζί αγνό παραμύθι, μια φρικιαστική και μαζί πανέμορφη αλληγορία,μια αληθινή και μαζί ψεύτικη μυθιστορία που συνέβη,θα συμβεί,συμβαίνει τώρα,μια γλυκόπικρη ιστορία ανθρώπων που δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνεται ποτέ.

Αυτά κι άλλα ουσιαστικότερα που δεν έχω σκοπό να μιλήσω παραπάνω για την ομορφιά και την αξία τους περιέχονται σε έκδοση του 2002,σε τιμή πολύ ξεφτίλα για να προτιμηθεί το ηλεκτρονικό τους διάβασμα και να στερηθεί η αφή κι η όσφρηση την αίσθηση και την ευωδιά του χαρτιού,έκδοση φροντισμένη από τον οίκο του Πατάκη πριν γίνει-δεν κατηγορώ , καταλαβαίνω αλλά η απογοήτευσή μου είναι κι αυτή δεδομένη- τόσο γκρι,πιο γκρι από το γκρι της τσιμεντένιας πόλης.


Σχόλια

  1. Ανώνυμος16/9/13 22:10

    Συμφωνώ.Κάπου σε άλλη ανάρτηση διέκρινες τη σιωπή του φόβου και τη σιωπή του συλλογισμού.Χρειαζόμαστε αρκετή από τη δεύτερη και καθόλου από τη πρώτη.

    Θάλεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Της περίσκεψης έγραψα,το ίδιο είναι.Κι εγώ συμφωνώ με σένα για το πόσο και από ποιά χρειαζόμαστε.Ο Τριαρίδης βοηθάει στην δεύτερη, ώσπου να σπάσει βέβαια-ελπίδα,ε;- κάθε σιωπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος17/9/13 00:58

      Προτείνω και Ο άνεμος σφυρίζει στην Κουπέλα.Μυθιστόρημα ως προς τη φόρμα.
      Σταύρο Σταυρόπουλο έχεις διαβάσει;

      Θάλεια

      Διαγραφή
    2. Το έχω ήδη δρομολογήσει κι αυτό!Ευχαριστώ για την πρόταση.
      Ναι,ξέρω καλά τον Σταυρόπουλο. Δεν έχω αναρτήσει ακόμα για πολύ συγκεκριμένους λόγους.

      Διαγραφή
  3. Ο Τριαρίδης είναι μια ιδιότυπη περίπτωση λογοτέχνη, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Ελλάδας, ένας άνθρωπος χωρίς πολλούς πολλούς συμβιβασμούς για αυτό που θέλει να πει- συχνά τόσο ολιγόλογα όσο αυτό που μας παρουσιάζεις εδώ- που σέβομαι και εκτιμώ απεριόριστα. Προβάλλεται φυσικά λίγο ή και καθόλου. Χαίρομαι...

    http://www.triaridis.gr/books.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι.Και το ότι αφήνει ελεύθερα τα κείμενά του είναι σημαντικό και δείχνει κάτι.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος19/9/13 17:33

    ενδιαφέρον μου ακούγεται και θα το τσεκάρω σίγουρα. έλα όμως που θα μου έρχονται άσχημοι συνειρμοί με τη λέξη ''μαχαίρι''...

    θ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου