BARBARA ISSA WAGNEROVA Β΄.Επειδή οι Κυριακές μας ανήκουν .



Να καλωσορίζουμε από δω και πέρα με φωτεινούς,πολύχρωμους κι ωραίους πίνακες ζωγραφικής τις Κυριακές μας ;Τι λέτε;
Επειδή οι Κυριακές,είμαι σίγουρη,είναι αλλιώτικες μέρες,ανείπωτα πιο όμορφες και μας α ν ή κ ο υ ν.
Και (πρέπει να) είναι ολότελα δικές μας για εκδρομή ή άραγμα. Χουζούρεμα, διάβασμα και μαγείρεμα, ξέδομα στον κήπο και στο μπαλκόνι, παιχνίδι και χαλαρές βόλτες,κυρίως αυτό, χαλαρές βόλτες.Με τα παιδιά και τα σκυλιά μας...Με τα πόδια και τα ποδήλατά μας,άντε και με το τρένο,τσακ τσουκ.
Ό,τι ώρα ξυπνήσουμε.Πάμε δεν πάμε...εκκλησία!
Αληθινές β ό λ τ ε ς,βόλτες χωρίς υποχρεωτικό ξόδεμα χρημάτων-είτε έχουμε είτε δεν έχουμε απ΄αυτά- χωρίς πρεμούρα για σαχλά "ψώνια" στα mall,σαν ετούτα που λύσσαξαν να μας επιβάλουν με το ζόρι!

"Velka Slitzen" (Great Harvest), 2010
Ακούς εκεί!Προφασιζόμενοι ανάπτυξη του εμπορίου και αύξηση του τζίρου να ανοίγουν τα μαγαζιά χ Κυριακές -δηλαδή σε λίγο όλες- για το καλό μας!
Όλα για το καλό μας,τι λες εκεί,άμα θέλω, εγώ που είμαι Αθηναιοπειραιώτισσα-τρομάρα μου- θα κάνω την γνωστή και μη εξαιρετέα βόλτα στο κυριακάτικο Μοναστηράκι με τα παζάρια και το πολύχρωμο ανθρωπομάνι του και την αλαλούμ πραμάτεια ξαπλωμένη φαρδιά πλατιά χάμω,μάλιστα χάμω, κι άμα προκύψει να αγοράσω κάτι,ε, θα αγοράσω ό,τι...μου καπνίσει εκείνη την στιγμή...βιβλία ας πούμε και ρομαντικές παλιατζούρες...φυσικά με φραγκοδίφραγκα,που μπορεί, καθότι σταθερά φτωχή -τιμή μου και καμάρι μου,διότι με κανέναν δεν τα έτρωγα ποτέ μαζί -να κουδουνίζουν ακόμα στην τσέπη...


"Navrat" (Επιστροφή), 2010 

Και ύστερα θα επιστρέψω σπιτάκι μου για να στρώσω το κυριακάτικο τραπέζι μου με το ωραίο τραπεζομάντηλο οπωσδήποτε και τα καλά τα πιάτα για ν' απολαύσω ό,τι καλούδια θα έχω μαγειρέψει και να πιω το κρασάκι μου,αν έχω καλώς και ποτέ κοκακόλες κι αηδίες και να πάρω ίσως κι έναν μεσημεριανό υπνάκο χωρίς να με τρέχει κανένα ρολόι...



"Leto" (Καλοκαίρι ),2001 
Κάντε κι εσείς το ίδιο,να χαρείτε,αφήστε την τηλεόρασή σας να λέει τις βλακείες της περί τόνωσης του εμπορίου και κρατήστε πεισματικά για σας τις Κυριακές και αν  είστε από τους τυχερούς που μένουν εκτός πόλεων μην την πατήσετε και συρθείτε στο κέντρο της κοντινής σας πόλης για ψώνια και τις ψαλιδίσετε τις Κυριακούλες σας σε διάρκεια και ηρεμία!


"Slavnosti Jara " (Γιορτή της Άνοιξης ),2009 
Γιατί δηλαδή πρέπει να συναινέσουμε να μας χώσουν άλλη μια μέρα,την συγκεκριμένη κιόλας,ντε και καλά στα τσιμεντένια πολυκαταστήματα και στα σουπερμάρκετ με όλες αυτές τις άχρηστες, βιομηχανοποιημένες,ίδιες κι απαράλλαχτες, επεξεργασμένες μπούρδες,που βλέπουμε κι αγοράζουμε τρώμε και πίνουμε κτλ σαν βλάκες όλες τις άλλες ;


"Tři grácie ", (Οι Τρεις Χάριτες)  2007


Ανοιχτά σουπερμάρκετ κυριακάτικα!Παναγία μου....Να πηγαίνεις κυριακάτικα για κολόχαρτα και χλωρίνες....λες και δεν μπορείς να πας Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή,Σάββατο...


"Cas na prani " (Ώρα να ευχηθώ), 2008 

Κι ύστερα,πόσο παρτάκηδες έχουμε γίνει πια,δεν θα αφήσουμε τους ανθρώπους των μικρών και μεσαίων μαγαζιών , που είναι φίλοι, γείτονες,που μας γνωρίζουν και μας εξυπηρετούν με προθυμία όλη την υπόλοιπη βδομάδα, να ξεκουραστούν κι αυτοί,να ανασάνουν,στην πραγματικότητα να συνεχίσουν να υπάρχουν;


"Domů", 2010

Τα ωραία λάδια της Τσέχας Barbara  Issa Wagner λοιπόν και ειδικά το ακριβώς από πάνω για μένα είναι πρωί και απόγευμα μιας ονειρεμένης  Κυριακής.
Να έχω ψήσει και μια μυρωδάτη πορτοκαλόπιτα και να πηγαίνω για καφέ ή τσάι στον γείτονα στο δίπλα σπίτι, σπίτι λέμε,όχι πολυκατάστημα,πίτα λέμε,όχι σπρωξίδι σε κυλιόμενες σκάλες και μετά απομίμηση καφέ ή σουβλακιού σε λερές πλατείες, μπλιαχ,θα ξεράσω...  

"Loď bláznů" ( Πλοίο των Τρελών )  2002


Κι αν έχετε διάθεση να με τρολάρετε διότι σας ακούγομαι πια κάργα λαϊκοαποτέτοια-πως το λένε η διανοούμενη μαντάμ Ταδάκου κι ο μεσιέ Ξερόλης της δημοκρατικής απαυτής των 18,όχι των 22,των 55,δεν θυμάμαι, αυτοί οι περιφερόμενοι στα μμε δημοκρατικοί συμπολίτες με το εξαργυρώσιμο "ονοματάκι" τέλος πάντων -ορίστε,σας ακούω προσεκτικότατα,ρωτήσετε με,άντε: που πήγαν οι περί ελευθερίας αντιλήψεις σου κυρία μου; Τουτέστιν το να κάνει κάποιος ό,τι θέλει εφόσον δεν είναι σε βάρος των άλλων δηλαδή στα πλαίσια σοβαρού και τηρούμενου νόμου, δίκαιου για όλους και φυσικά αν το μπορεί και το επιθυμεί και ο ίδιος;

"Úroda" (Συγκομιδές),  2007


Μα εδώ συμβαίνει στο έπακρο το εντελώς αντίθετο,σας απαντώ,δεν κάνει κανείς ό,τι τάχαμου θέλει-αυτή η "ελευθερία" μας ήρθε άνωθεν και ποιός είναι τόσο αφελής να πιστεύει ότι ήταν ό,τι μας έλειπε, μην τρελαθούμε τώρα - και άρα καλώς επιμένω δια της απλής λογικής ότι η κατάργηση λίγο λίγο των Κυριακών αποβαίνει τελικά και με δόλιο τρόπο σε βάρος των πιο αδύναμων και ξέρετε επίσης πολύ καλά ότι δεν ρωτήθηκε καν αν το αντέχει και το θέλει τέτοιο ξεζούμισμα ο ίδιος ο κακοαμειβόμενος εμποροϋπάλληλος μα και ο άνισα και βαρύτατα φορολογούμενος μικρομεσαίος (ό,τι απέμεινε δηλαδή ) εμποράκος!

"Aro"(Άνοιξη ),2003

Βέβαια τα διαφημιζόμενα από το πρωί ως το βράδυ πολυκαταστήματα μαζικής σαβούρας ,ο τζάρας, ο μάρας κι ο κουκουνάρας,ο μάμπος, ο λικέας,ο πλερόης κι ο παπαρόης είναι οι μόνοι που ίσως,ίσως λέμε,ωφεληθούν.Τι να ωφεληθούν κι αυτοί δηλαδή,πόσο πια ,αν δεν έχει επαρκή "λεφτά" για πέταμα η χαζή τρελολολέγκω του shopping therapy κι ο φιλελευθερουά σιαμαίος της που ψώνιζαν αβέρτα, ακριβώς εκείνα τα ίδια με το σόι τους ολάκερο και την λοιπή Ελλάδα έπιπλα-καυσόξυλα και ρούχα-κουρέλια κτλ κτλ κτλ για να τα βαριούνται λίγο μετά και να τα αμολάνε αναισθήτως στα σκουπίδια, βουνά κατόπιν τα σκουπίδια... 

"Plneny", 2007
Τώρα που καθόμαστε ψεκασμένοι και αψέκαστοι,δεξιοί και αριστεροί-τα πολιτικά στρατόπεδα μας μαράνανε- αμετανόητοι θεωρητικολάγνοι και παντογνώστες των καφενείων,και μας παίρνει ο στουρνάρας κι ο σαμαράς κι ο άδωνης και τ΄άλλα τα καλοπληρωμένα σουπερβαϊζοράκια της hellas dream troica και τα λεφτά μας,πολλά ή λίγα και τα σπίτια μας, μικρά ή μεγάλα και την υγεία μας την ίδια ακυρώνοντας με θράσος όλες τις εισφορές γι αυτήν που δίναμε δεκαετίες και δεκαετίες και παρμένα έχει και τα συναινετικά ή μη συναινετικά εκλογικά βρακιά όλων μας πολύ πιο πριν,ε,να μη προδώσουμε, λέω, και την αξιοπρέπεια και την (όσο μένει αφορολόγητη κι αυτή ) ανεμελιά της Κυριακής μας!

Όχι και την Κυριακή μας...

Σχόλια

  1. Ανώνυμος23/11/13 17:39

    Καλώς ήρθατε στο συναρπαστικό κλαμπ του ..."Ποτέ την Κυριακή".
    (Πουτ δε Σάντεϋ ντάουν!!!)

    Παραμυθένιοι οι πίνακες, σαν παιδικές ζωγραφιές.
    Μαγεύτηκα κι αναγάλλιασε η καρδιά μου.
    Να 'στε καλά, μαντάμ Ντεγκά!

    ΥΓ. Ο όποιος Παράδεισος (της απλής ζωής) τελικά απέχει 2-3 γράμματα μέχρι να γίνει ...Παρ-άβυσσος!

    http://www.youtube.com/watch?v=u8_lyQklxo4

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χίλια ευχαριστώ,λατρεύω τον Χατζιδάκι.

      Διαγραφή
  2. Πώς το λένε αγγλιστί; To the point? Πάνω στην ώρα, έξω βρέχει πολύ, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε να συνεχίσει τις μετάνοιες, διαθεσιμότητα η νέα λέξη του ... συρμού...
    Πραγματικά, η κατάλληλη λέξη είναι η αγαλλίαση. Και τη χρειαζόμαστε τόσο!
    Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κ.κ. και Κατερίνα ,ανακηρύσσεστε οι πιο ευαίσθητες επισκέπτριες αυτού του ταπεινού και φιλότεχνου μπλογκακίου!Σας ευχαριστώ για τις μουσικές ,τα καλά λόγια και τους προβληματισμούς.

      Κατερίνα σκέφτομαι τα παιδιά μας,τίποτ΄ άλλο πια,σε δυο τρία το πολύ χρόνια, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση αναλογίζομαι σε τι χώρα θα τα παρακαλάμε να μείνουν ή το ανάποδο, από ποιά χώρα θα ευχόμαστε να σηκωθούν να φύγουν ...

      Κι όμως ακόμα ελπίζω..Όσο καταφέρνουμε να νιώθουμε την ομορφιά ,ελπίζω...

      Διαγραφή
    2. Ευτυχώς τα παιδιά έχουν άλλες αντοχές και φυσικά και άλλες παραστάσεις, ίσως αυτό που χρειάζονται είναι να τους αφήσουμε ήσυχους, ή καλύτερα να τους αφήσουμε απόσταση ασφαλείας, να δουν τον κόσμο με τα δικά τους σημερινά μάτια, ας τους δείξουμε εμπιστοσύνη. Νιώθω πως πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι εδώ είμαστε, αν και όποτε μας χρειαστούν είμαστε διαθέσιμοι, ελπίζω ή καλύτερα εύχομαι κι εγώ ότι καλά κάνω κι ελπίζω πως τα πράγματα θα καλυτερέψουν. Και οπωσδήποτε η ομορφιά, το συναίσθημα μας χρειάζονται. Τα έχουμε ανάγκη! Συνέχισε λοιπόν (άσε που ... μαθαίνουμε κι όλας, δεν την ηξερα ομολογώ την κυρία Wagner).

      Διαγραφή
    3. Απομονώνω για την ευελιξία της κουβέντας δυο σοφές λέξεις της κυρίας Τοράκη:σημερινά μάτια.Εκτός από τα παιδιά μας τα οποία έχουν ήδη εξ ανάγκης διαμορφώσει αυτά τα μάτια χρειάζεται κι εμείς οι μεγαλύτεροι να κάνουμε το ίδιο.Επειγόντως.

      Διαγραφή
    4. Έχετε δίκιο.Με το επειγόντως προβληματίζομαι λιγάκι.Σαν να μη το βλέπει ο αριθμός κόσμου που απαιτείται για να επιτευχθεί.

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα Βιβή μου.Έχουμε στην Αίγινα ένα μικρό σπίτι.Συνηθίζαμε μέχρι πέρσι,πρόπερσι μάλλον,να πηγαίνουμε σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο όλο το χρόνο,πλην τον πολύ χειμώνα.Εκεί λόγω τουριστικών αναγκών είχαμε συνηθίσει να είναι τα τοπικά μαγαζιά ανοιχτά ειδικά τα σουπερμάρκετ αλλά βέβαια δεν μιλάμε για πολυκαταστήματα.Η Κυριακή έμενε πάντα Κυριακή δηλαδή αυτή η ωραία,οικογενειακή μέρα με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά της
    Τώρα για να πάμε και να έρθουμε ,χρειαζόμαστε για δυο άτομα περίπου 40 ευρώ.Όπως καταλαβαίνεις τα σαββατοκύριακά μας πλην καλοκαιριού τα περνάμε πλέον στην Αθήνα.Εννοείται ότι ψάχνουμε για εναλλακτικές οικονομικές λύσεις για να μη κλεινόμαστε σπίτι όπως ποδήλατο στις κοντινές μας διαδρομές και περίπατοι σε παραλίες και κοντινά βουνά.
    Όμως αν υπό το βάρος της βλακείας και του πειθαναγκασμού του ενός με τον άλλο ανοίγουν σε λίγο και τα μισά, σας λέω εγώ, μικρά και μεσαία μαγαζιά στις γειτονιές πάει η ατμόσφαιρα της Κυριακής.Ισοπεδώνονται οι μέρες,γίνονται όλα και όλοι το ίδιο.
    Ακόμα κι αυτό που είχαμε δεν μπορούμε να το έχουμε πια,έστω κι πρόκειται για την αισθητική της Κυριακής μας!Είμαστε λοιπόν ή δεν είμαστε κολολαός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γιάννη παρηγορήσου,για την Σαλαμίνα, εντελώς δίπλα, και θες 18+ ευρώ πηγαινέλα!Κοντά 75 και 80 τον μήνα...
    Αν εσύ έχεις κόψει την Αίγινα,ο άλλος περιορίζει την Σαλαμίνα ή και την Κινέτα ακόμα κτλ φαντάζεσαι τότε ότι και εκεί αυτά τα συνήθως οικογενειακά μαγαζιά που περιγράφεις,που εξυπηρετούν παραθεριστές και τουρίστες, θα μαραζώσουν...
    Μιλώντας για Αθήνα και αστικά κέντρα είναι φανερό ότι ο μισός πληθυσμός της χώρας οδηγείται σε (αγοραστικές και άλλες) συμπεριφορές που ωφελούν μόνο ορισμένους και ουδεμία σχέση έχουν με την επικαλούμενη ελευθερία της μιας ή της άλλη πλευράς,εννοώ του εμπόρου και του πελάτη του ή την περιβόητη ανάπτυξη (του φούφουτου).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου