" Μ΄ Ένα Καλά Ακονισμένο Μαχαίρι ", Αλέξανδρος Κυπριώτης

30 Νοεμβρίου,του αγίου Ανδρέα (ψιλοσκασίλα μου),τέλος φθινοπώρου (αυτό έχει μια κάποια σημασία), ας πάει στο καλό,από παιδί πάντα προτιμούσα τον χειμώνα.



Σήμερα οπωσδήποτε μετατροπή σε κείμενο οι εντυπώσεις απ΄το βιβλίο " Μ΄ Ένα Καλά Ακονισμένο Μαχαίρι ",του Αλέξανδρου Κυπριώτη,επομένως σημειώνω:
  • πρωτοδιαβάστηκε Τρίτη αργά το βράδυ + τόσο δα βιβλιαράκι και μου τσουρούφλιζε τα δάχτυλα,όταν το φυλλομετρούσα στο τρόλεϋ,σαν συλλογή με άδολα ποιήματα + φαινόταν από τους διαδρόμους του κειμένου τι έμελλε, ξεπηδούσαν τα χάρτινα ανθρωπάκια και τα μαχαίρια τους καταπάνω μου
  • κι αν δεν ταιριάζει μια φευγάτη ανάρτηση στον Αλέξανδρο Κυπριώτη ;
  • τέτοια διηγήματα δεν τα διαβάζουμε συχνά 
  • για να γίνω κάπως πειστική + έστω,όσο με νοιάζει +διότι με ξέρουν οι φίλοι + οι "άλλοι" έτσι κι αλλιώς μονίμως με συμβουλεύουν να μην κάνω του κεφαλιού μου -εδώ λέω για το μπλογκ-τι γελοίοι,πόσοι ανασφαλείς γελοίοι 
  • όχι σοφιστικέ παρουσιάσεις,μακριά από μένα η σοβαροφάνεια,την έχω κερδίσει με το καλά ακονισμένο μαχαίρι μου την υποκειμενικότητα + αυτό το ίδιο το πρωτοκλασάτο κείμενο σε τραβάει από το μανίκι για κάτι άλλο
  • ένα απόσπασμα λοιπόν + ποιο απόσπασμα όμως,από ποιο διήγημα + ότι τα βρίσκω όλα εξόχως ελκυστικά + τι ωραία φράση, να μείνει αυτούσια, εξάλλου την εννοώ
  • ας βάλω αυτό,παρμένο από εδώ, όπως είναι,ολόκληρο + να΄ναι καλά,διότι ποιος να αντιγράφει χωρίς a little help from the friends κατεβατά τώρα,νυχτιάτικα
"Man Walking on Knife Book Tightrope", Janusz Kapust
Να θυμηθώ κι αυτά, τα παρακάτω,(είναι 10.56 μμ, θα προλάβω πριν γυρίσει το ρολόι;) τα γράφω τσάκα τσάκα :
  • περί μετάφρασης:τεράστιο θέμα (καλύτερα βέβαια μην αρχίσω πάλι τις γκρίνιες,δεν τον αφορούν,έπειτα τον ξέρω ήδη σαν μεταφραστή.Εξαιρετικός.Τι έχω διαβάσει...ναι,δικά του,  αυτό,εκείνο,το αναφέρω, και από ποιές εκδόσεις.Ε,καλά,ποιες άλλες...Δεν τους κάνω διαφήμιση.Κι αν τους κάνω την αξίζουν.Ταγμένες είναι.Από τις μετρημένες στα δάχτυλα.
  • περί διηγήματος:η λεγόμενη μικρή φόρμα.Δύσκολο πεδίο,έτσι λένε κι οι ειδικοί,οι φιλόλογοι, ιδανικό για να ξεχωρίσει ένας συγγραφέας.Ή να τα κάνει μαντάρα.Ο Κυπριώτης ανήκει στους πρώτους, τους χαρισματικούς των γραμμάτων.Ξεκινάει δύσκολα,με διηγήματα και τα καταφέρνει περίφημα. Γιατί να  επιχειρήσει στο κάτω κάτω μυθιστόρημα;Ένα ακόμα μέσα σε τέτοια εκδοτική πλημμυρίδα; Υπάρχει λόγος;
  • για το μυθιστόρημα:κρίμα,κατάντια,πως έγινε....Βάλτος.Αν δεν πλατιάζω πολύ να πω ότι το μυθιστόρημα ήταν πάντα το ιδανικό σκαρί για ταξίδι σε λογοτεχνικά λιμάνια + ποιοί Έλληνες, να φέρω ένα παράδειγμα + αν το αγαπώ το μυθιστόρημα ή προτιμώ το διήγημα ή την νουβέλα,κτλ κτλ
Κι αυτά:
  • Κι ο Αλέξανδρος Κυπριώτης,περιηγητής και προσκυνητής της γλώσσας,λες και ήρθε από το παρελθόν,αυτό που ελπίζουμε σαν τρελοί να είναι το μέλλον μας.
  • Φυσικά με την ιδιότητά του του μεταφραστή από την γερμανική γλώσσα, ελλιμενίζει.Αρχικό πλοίο εκείνο των εξαιρετικών του μεταφράσεων. Πέφτει τώρα με πανέμορφο αλλά πρωτάρικο βαρκάκι σε απότομα και βαθιά λογοτεχνικά νερά : γράφει διηγήματα.
  • Το βαρκάκι του Κυπριώτη αποδεικνύεται απόντιστο πλοίο.
  • Συγγραφέας.Μεταφραστής.Τι χωρίζει το ένα από το άλλο ή το ξεχωρίζει, ευδιάκριτα όμως..... εντάξει την έχουμε ξανακάνει την συζήτηση.Πολλά  και τίποτα.
  • Μπορεί ένας εξαιρετικός μεταφραστής να γράψει το ίδιο ποιοτικά και εκλεκτικά όταν γίνεται κι ο ίδιος συγγραφέας ; Μα ναι,κι ακόμα καλύτερα μάλιστα,σας βεβαιώ,το είδα στους ήρωές του, απελευθερώνονται,πλάθονται εξ αρχής τα εσώψυχά τους.
  • Τραβάει σαν από το πηγάδι το ταλέντο που ξεκουραζόταν στην δροσιά του μα έψαχνε αφορμή να βγει μπροστά από τις ξένες λέξεις.
  • Και έτσι προκύπτουν δέκα φοβερά διηγήματα.Σ΄εκείνον και σε μας.Σε μας,τους αναγνώστες που βυθιζόμαστε και ζούμε τα δικά μας κομμάτια μνήμης στις καλές ιστορίες των καλών συγγραφέων.
  • Δέκα φοβερά διηγήματα εν τέλει Ακονισμένα μαχαίρια . Μ α χ α ί ρ ι α.Ο τίτλος,η γραφή, το περιεχόμενο,το ύφος,το δια ταύτα στην  πρώτη και στην δεύτερη ανάγνωση,στις πολλές αναγνώσεις. Ακονισμένη πρωτίστως η πένα. 
  • Πάτημα και ισορροπία πλοκής εμφανώς υποστηριζόμενα από αδιαπραγμάτευτες αρετές.Τις διαθέτει .Και τα διηγήματα, να τονιστεί ξανά ,είναι φοβερά. 
  • Διηγήματα φοβερά.Τα διηγήματά του είναι φοβερά. 
  • Υπόψιν,οι σοβαροί κριτικοί αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τέτοιες λέξεις,άκου φοβερά!Αυτοί καλά κάνουν, εγώ δεν είμαι ούτε σοβαρή, ούτε κριτικός, είμαι αναγνώστρια. Σκέτη. Η τελευταία των τελευταίων.Άρα μπορώ να πω και να γράψω: φοβερά. Φοβερά. Φοβερά.
  • Το ρίσκο της μικρής φόρμας.Κόλλημα στα τεχνικά, αλλά πόσο εύκολο είναι; Το στυλ της πειθαρχημένης και κοφτής γλώσσας από την οποία μεταφράζει τόσα χρόνια έπαιξε ρόλο;Ωχ,ας αφήσω επιτέλους την μετάφραση.Είναι βιοπορισμός άξιος συγχαρητηρίων επειδή κρέμεται χωρίς να πέφτει,δεν πρέπει να πέσει,σαν καλά ακονισμένο μαχαίρι πάνω από το κείμενο. Είναι; Είναι μόνο αυτό;Μα τι με νοιάζει εμένα όταν στην συγκεκριμένη περίπτωση ξεγεννιέται τέτοια γραφή που μεγάλωνε ιδανικά σε τέλεια μήτρα;
  • Γραφή.Συγγραφή.Τι είναι η συγγραφή;Έκφραση.Ψυχική επιβίωση.Όλα μαζί.Και πάθος.Αυτά ξεχειλίζουν και στα δέκα φοβερά και καλά ακονισμένα μαχαίρια-διηγήματα της συλλογής.
  • Εικασία,τέλος,μια αυθαιρεσία ολκής: κάθε φορά που αναβλύζει το αίμα,γίνεται σε νιοστή ανάγνωση αναγωγή σε μια εξαιρετική γκόθικ εκδοχή.Πώς μου΄ρθε τώρα αυτό; Μου΄ρθε μαζί με την βεβαιότητα ότι περιέχει ανείπωτη ευγένεια ψυχής κάθε τραγικό χέρι που κρατά το κάθε καλά ακονισμένο μαχαίρι.Γιατί αν μπολιάστηκε με πούρο, νεοελληνικό ηθογραφικό κλαδί-τι ελληνικά διαβάσματα να έχει άραγε ο Κυπριώτης;-δένει η σκέψη μου.Δένει καλά; Ξέρω κι εγώ... Τι να ξέρω;Ας μη ξέρω.Αρκεί που έ ν ι ω σ α.Ένιωσα διαβάζοντας.
  • Αγωνία.Κρίση πανικού να παραμονεύει.Ενθυμήσεις από το νοσοκομείο.Το θαμπό πλακάκι στο πάτωμα της κουζινίτσας γεμάτο αίματα,κουζινίτσα να λες εκεί που έψηναν ελληνικό καφέ οι νοσοκόμες,αυτό που έβγαινε σ΄ένα φωταγωγό από την πλευρά της οδού ....πως την λέγαν την οδό....Βαθιές ανάσες . Κουρέλια που θροΐζουν στο πρώτο φύσημα του μυαλού.Φόβος.Από φοβερές ιστορίες;
  • Ή μήπως αυτές δεν είναι δέκα φοβερές ιστορίες αλλά δέκα φοβερές ιστορίες α γ ά π η ς ; Ποιας αγάπης;Αυτής που δεν προλαβαίνω,12.05,μπήκαμε στον χειμώνα,να σας μιλήσω για την απονιά της. Πόσο με βολεύει...



12.05.Δεν θα τα μοντάρω λοιπόν.Δεν πειράζει.Αυτόν τον χειμώνα,του 2013, τον υποδέχτηκα με ιδιωτεύουσες σημειώσεις για μιαν ανάρτηση που δεν ακολούθησε κανόνες,τι ωραία, και ύμνησε εν γνώσει της το απαράβατο ενός καλά ακονισμένου κι εντελώς προσωπικού ημιτελούς.

Αφορμή,αυτό έχει σημασία κι αυτό είναι η πεμπτουσία της ανάγνωσης,ένα εξαιρετικό βιβλίο.

Διαβάσετε την ανάρτηση του no14me... Εξαιτίας του "ανακάλυψα" τον Κυπριώτη.

Καληνύχτα σας για όση από την νύχτα απομένει.

Σχόλια

  1. Εντυπωσιάστηκα από το διήγημα της παραπομπής σου που μόλις διάβασα.Αν παραμένει σε αυτό το επίπεδο γραφής και στα υπόλοιπα διηγήματα έχουμε να κάνουμε με μια πένα που έλειπε.

    Την καλημέρα μου και καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φώτη,πίστεψέ με,και τα δέκα είναι το ίδιο εξαιρετικά.Ποιο θα σου μιλήσει σε προσωπικό είναι άλλο ζήτημα.Και, ναι,έχουμε να κάνουμε με μια πολύ ξεχωριστή πένα.Σου τα προτείνω πιεστικά.Καλό μήνα.

      Διαγραφή
  2. Νίκος Γιαννίδης2/12/13 14:58

    Καλησπέρα αγαπητή οικοδέσποινα.

    Εκπληκτικά διηγήματα ! Αν όχι η καλύτερη συλλογή, που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, μια από τις καλύτερες.Συγχαρητήρια στον δημιουργό της.Ανέβασε τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη για την σημερινή ελληνική μικρή φόρμα.

    Με την ευκαιρία να διατυπώσω παράπονο και προβληματισμό,ότι το βρήκα σε σχέση με τις σελίδες του λίγο ακριβό. Προς το παρόν δεν πειράζει αλλά είμαι σε ομάδα υψηλού... κινδύνου, απόλυσης, αύριο μεθαύριο δεν έχω ιδέα τι θα συμβεί.

    Δυο καλά λόγια και για σένα, έχεις κάθε λόγο να καμαρώνεις για την αναγνωστική σου κεραία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο, σ΄ευχαριστώ πολύ.Περί τιμής βιβλίου δεν έχω άλλα να πω.Αν παρακολουθείς την επικαιρότητα γνωρίζεις ότι ξαναμπήκε το θέμα κατάργησης της ενιαίας τιμής.Αυτό πια δεν είναι κράτος,καταργεί στην ουσία την δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη αφού πρώτα την είχε απαξιώσει καλά καλά και θα νοιαστεί για το βιβλίο;

      Διαγραφή
    2. Μαρία Αντ.3/12/13 14:35

      Βιβή μου,ποτέ δεν ήταν σοβαρό κράτος αυτό το μουτζωμένο κομμάτι των Βαλκανίων.Ούτε ανεξάρτητο.Αποικία ήταν των Φράγκων.Καλά μας τo έλεγε ο κύριος Γιάννης,θυμάσαι τις αντιρρήσεις που του φέρναμε στις ατελείωτες συζητήσεις που κάναμε όταν είχες το ωραίο σου βιβλιοπωλείο; Αν τον δεις να του πεις εκ μέρους μου ότι δυο χρόνια μετά,με την κυβέρνηση των κοτζαμπάσηδων ακλόνητη, μετά από τόνους χημικά που έφαγα στο κεφάλι τζάμπα και βερεσέ,παραδέχομαι πως εκείνος έβλεπε σωστά τη πραγματικότητα κι όχι εγώ.Πόσο δίκιο είχε!
      Όσο για το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το γνωρίζω αλλά σ΄αυτά σου κόβει πολύ,έχεις οξύτατη κρίση, σίγουρα θα είναι τόσο σπουδαίο όσο λες.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος2/12/13 23:55

    Εσωστρεφή και πολύ γοητευτικά διηγήματα με δυνατότητα πάρα πολλών και διαφορετικών αναγνώσεων.Θα λυπηθώ πολύ αν "χαθεί" ο Αλέξανδρος Κυπριώτης στην εκδοτική ζούγκλα.
    Γιάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω πως είναι από εκείνους που χάνονται,Γιάννα.Οπωσδήποτε θα έχει συνέχεια.

      Διαγραφή
  4. Αντώνης Κλάδης3/12/13 01:32

    Το αναζήτησα σε βιβλιοπωλείο του κέντρου ούτε που το ήξερε η υπάλληλος.Δεν ήξερε καν τις εκδόσεις!
    Κοπέλα μου σε βιβλιοπωλείο δουλεύεις,μάθε πέντε βασικά πράγματα !@@ το κέρατό μου,έλεος,που ζούμε,στο Καφριστάν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία Αντ.3/12/13 14:37

      Τώρα το καταλάβατε εσείς;Στο Καφριστάν και μάλιστα στο υπό διάλυση Καφριστάν.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου